Sygnał

„Sygnał” to przerażający horror, który bazuje na strachu i wyobraźni czytelnika. Historia, która została opowiedziana na kartach tej książki porusza najgłębsze lęki, pojawiające się późno w nocy w naszym umyśle.

Mahingan Falls, to miasteczko całkowite odcięte od świata. Cały teren wokół tej małej mieściny jest otoczony wysokim murem, który potocznie przez mieszkańców nazywany jest Paskiem. Jedyną prawdziwą atrakcją dla turystów jest wielka antena nadawcza, znajdująca się na samym wierzchołku góry – Wendy. Pępowina, bo tak została ochrzczona, jest jedynym źródłem połączenia ze światem, bez niej społeczność byłaby całkowicie odcięta od wszystkiego.

Mieszkańcy są dość ponurzy, każdy każdego zna, jak to w małej mieścinie, natomiast sąsiedztwo jest dość daleko od siebie rozlokowane, szczególne w niższych partiach miasteczka.

Pewnego razu do Mahingan Falls sprowadza się świeża krew. Pięcioosobowa rodzina zajmuje dom, który od bardzo dawna nie miał lokatorów ze względu na swoją przerażającą przeszłość. Przeprowadzając się z Nowego Yorku, Spencerowie oczekują spokoju, który niejako ma wynikać z faktu, iż ich nowo zakupiony dom znajduje się w całkowitym lesie, na srogim odludziu. Na pierwszy rzut oka farma, odrestaurowana wydaje się istnym gniazdkiem dla małżeństwa z dość dużym stażem, dwójki młodych nastolatków, małej dziewczynki i psa. Lasek, który otacza posiadłość, zapachami przyciąga młodego labradora. W chwili, kiedy pies wchodzi w gęstwinę Chad i Owen, nastolatkowie należący do nowojorskiej rodziny ostatni raz widzą swojego pupila przy zdrowych zmysłach, jeżeli można tak powiedzieć o psie. Później to co się z nim dzieje, już jest nie to wytłuczenia, zwierzę zachowuje się dziwnie, od kiedy wrócił z lasu z podkulonym ogonem, nie chce wychodzić nawet z domu, tak bardzo się czegoś boi. Początkowo rodzina nie zwraca zbytnio uwagi na psa, ot miasteczkowy pies przestraszył się jakiegoś dzikiego zwierzęcia, ale czy powinno się to lekceważyć?

Problemy dopiero zaczynają narastać, kiedy Chad i Owen z paczką nowo poznanych kolegów zapuszczają się głęboko w las i odkrywają, że miasteczko Mahingan Falls kryje nie jedną krwawą tajemnicę. Następnie ciąg tak różnych od siebie wydarzeń takich jak, np., ukryty pokój na strychu w domu, płacz przestraszonego dziecka, które nie chce spać w swoim pokoju i dziwne uczucie, gdy ktoś z rodziny przechadza się nocą po domu, uczucie że ktoś ich obserwuje, zmierzają ku strasznej prawdzie.

Według wydawców „Sygnał” jest to złożenie hołdu wyśmienitym twórcom takim jak: Stephen King, czy H. P. Lovecraft i ja w pełni się z tym zgadzam , ponieważ podczas czytania z łatwością rozpoznałam fragmenty, które najprawdopodobniej według mnie zostały stworzone w oparciu o inspirację tymi dwoma legendami horroru. Fabuła jest tutaj bardzo rozbudowana i to jest dla mnie wielki plus, ponieważ scenografia pojawiająca się w tekście nie jest czytelnikowi wpychana młotem do głowy. Przedstawienie krajobrazu, miejsca, niekiedy nawet przydługie opisy są warsztatem, którego pisarz uczy się całe życie i opanowanie tego do perfekcji wymaga bardzo dużo czasu. Nie nastawiajmy się też tutaj, na jednego głównego bohatera, ponieważ go nie ma, autor w „Sygnale” stworzył rozumowanie zbiorowe, ujrzenie wydarzeń z różnych perspektyw. Bohaterów jest naprawdę sporo i poznawanie każdego po kolei, wczytywanie się w jego psychikę i przeżywanie jego przeszłości to specjalny zabieg, który miał służyć temu aby czytelnik polubił danego bohatera, aby potem brutalnie przerwać tę więź. Wydarzenia opisane w fabule, niekiedy bardzo rzeczywiste opisy masakry ożywają w wyobraźni, aby potem wkraść się w nasze umysły wprost do snów. Jeżeli miałabym coś więcej napisać, to byłoby krótkie zdane – strzeżcie się Sygnału, to prawdziwa zagłada ludzkości w rękach nieodpowiedzialnych istnień.

Polecamy: Dobre Recenzje

U mnie pierwsze spotkanie z twórczością tego autora miało miejsce przy okazji premiery książki "Obietnica mroku" i w zasadzie mogę powiedzieć, że była to miłość od pierwszych stron. Co nie znaczy, że każda jego powieść mi się podoba i jest fenomenalna. Co to, to nie! A dzisiaj Wam opowiem o najnowszej książce, która ukazała się w Polsce, czyli na tapetę wlatuje "Sygnał".

Jeśli chodzi o gatunek, to jest to thriller, choć pewnie niektórzy przypisaliby mu miano horroru. Myślę, że ma jakieś cechy i tego gatunku. A o czym jest? Ach, jak to bywa w tego typu książkach, o małym miasteczku, jego społeczności i bardzo dziwnych wydarzeniach, które w tej małej społeczności mają miejsce. Morderstwa? Proszę bardzo. Jakieś krzyki i to w rozmowach telefonicznych tylko nikt nie wie kogo? Proszę bardzo! Już czujecie ciarki na plecach? A to dopiero początek!

A w tym miasteczku postanawia odsapnąć od zgiełku pewna rodzina. Wprowadzają się do jednego z domów, ale zamiast oazy spokoju dostają... no właśnie, dom grozy? Dziwne dźwięki, hałasy cienie na ścianach. Być może to tylko wredni sąsiedzi, ale czy na pewno?

Ta książka porównywana jest do twórczości Stephena Kinga. Czy słusznie? Myślę, że z jednej strony tak, bo niezwykle dorównuje tej atmosferze grozy, niepokoju, ale z drugiej strony... bądźmy fair wobec autora, bo robi kawał dobrej roboty i nawet przy takim porównaniu nie zostaje w tyle. Myślę, że gdyby ktoś mnie zapytał jakie książki polecam podobne do samego Króla Grozy, to wskazałabym właśnie Chattama.

A w środku tej książki dosłownie czuć ten niepokój i, mimo że to ogrom stron, nie taka opowieść na dwieście ledwie kartek, to nie da się przy niej nudzić i można się nieźle wystraszyć. To oczywiście zależy od gustu i wyobraźni, ale proponuję przeczytać wieczorem, przy założeniu, że zostaniecie sami na noc i wtedy się przekonacie czy się boicie, czy to tylko wygłupy!

Muszę powiedzieć, że to jedna z lepszych książek, jakie przeczytałam w 2020 roku, a było ich sporo. Ode mnie 10/10 gwiazdek. Ot, ten autor zostaje u mnie na liście moich ulubionych i czekam na kolejne książki, a przypuszczam, że jest na co, bo dodatkowo Chattam udowodnił, że się rozwija i coraz lepiej konstruuje postacie i atmosferę.

Wydawnictwu Sonia Draga bardzo dziękuję za egzemplarz. Cóż mogę powiedzieć... to była uczta czytelnicza i strach przy pójściu do toalety w nocy ;) A to chyba najlepsza rekomendacja dla książki z tego gatunku!

Maxime Chattam jest kolejnym pisarzem, którego nazwisko zapisuję na liście autorów potrafiących zaserwować ekstremalną mieszankę emocji. „Sygnał” to kawał solidnego thrillera, doskonale zmieszanego z kryminałem oraz horrorem. Nie ukrywam, że dałem się porwać od pierwszej chwili poznawania tej misternie zaplanowanej i rozpisanej historii. Chattam już na wstępie książki radzi nam, abyśmy odsunęli na bok prawdziwy świat. I tak właśnie było.

„Sygnał” sprawił, że w pełni wsiąknąłem do świata stworzonego przez francuskiego pisarza. I trwałem w nim przez sześćset siedemdziesiąt stron. A szczerze przyznając, jeszcze długo nie potrafiłem się od niego oderwać, często wracając myślami do tego, co przeżyłem podczas poznawania tej historii. Emocje buzowały niczym w kotle, a poczucie grozy nie opuszczało mnie jeszcze przez długi czas.

Chattam doskonale dawkuje emocje, otwierając kolejne karty, a przy każdym kolejnym odkrywaniu kolejnych wątków drżałem o losy głównych bohaterów. Natomiast sposób narracji dawał uczucie, uczestniczenia w wydarzeniach, które często mroziły krew, przyprawiając o szybsze bicie serca. Styl ukazania tej historii sprawił, że wyobraźnia podczas czytania płatała figle, a kaszty szmer w zaciszu domowym zdawał się wołaniem przerażających istot.

„Sygnał” to doskonała lektura, którą z czystym sercem polecam czytelnikom żądnym mocnych wrażeń. Należy głośno zasygnalizować, że ta książka, to majstersztyk z gatunku thrillera, kryminału i horroru. Autor tą książką podniósł wysoko poprzeczkę pisarzom tworzącym tego typu powieści. Maxime Chattam doskonale połączył wszystkie elementy tych gatunków, serwując nam swoistą ostrą jazdę.

Autor zaprasza nas do Mahingan Falls, miasteczka, które wydawałoby się oazą spokoju. Nic bardziej mylnego. Morderstwa oraz pogłoski o czarach i pojawiających się tajemniczych istotach nie pozwolą mieszkańcom zmrużyć oczu. Również i ja przecierałem je z przerażenia na wieść, że w pobliskim lesie owa istota czyha na nastolatków. To właśnie tutaj przeprowadziła się rodzina Spencerów. Olivia i Tom wraz z nastoletnim synem, dwuletnią córką oraz siostrzenicą kobiety chcąc odpocząć od zgiełku nowojorskiego życia, postanowili cieszyć się spokojem. Jednak jak się okazuje w Mahingan Falls nie był ON im dany. To, co przeżyli w tej miejscowości, nie można nazwać sielanką. Dom, w którym zamieszkali nie pozwolił im spokojnie zasnąć. Tajemnicze głosy i pojawiające się cienie potęgują poczucie grozy. Jak się okazuje, wcześniej zamieszkiwał go okultysta, a kolejni domownicy popełniali samobójstwa. Czy rodzina Spencerów będzie w stanie uporać się z demonami? Czy będą mogli liczyć na wsparcie oficera policji?

Dodam, że to nie wszystko, gdyż na jednym z pól kukurydzy ożywa strach na wróble, a w miejscowym radio słychać głosy istoty zza światów. A jeśli Wasz czytelniczy głos mówi Wam, że chcecie poczuć jak klimat grozy przeszywa Wasze ciało, to ta książka jest dla Was. Warto przeczytać.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Sonia Draga [Adres usunięty]

[Adres usunięty]