Święty Mikołaj bierze nadgodziny

Tak wiele jest książek o Świętym Mikołaju, w których często przewijają się te same motywy: Biegun Północny, elfy pracujące w fabryce zabawek, renifery ciągnące czerwone sanie…

A gdybym Wam powiedziała, że Mikołaj został zwolniony z pracy i znalazł nowe zajęcie jako operator śmieciarki? Że założył prezentową kooperatywę razem z Befaną, wiedźmą znaną z włoskiej kultury i rozwoził dzieciom prezenty powstałe z recyklingu? Brzmi absurdalnie?

To przygotujcie się na więcej, bo to nie jest kolejna książka opisująca znane wszystkim losy Mikołaja, ale totalnie niesztampowa historia, która łączy w sobie klimat świąt, ekologię, humor i historię jakich mało.

Mikołaj wprost przepada za listami od dzieci. Uwielbia ich rozważania i przemyślenia oraz to, że chcą się z nim tym podzielić. Nietypowe, niematerialne i z roku na rok zmieniające się marzenia dzieci zmusiły nawet Mikołaja i Befanę do uczestnictwa w kursach uzupełniających.

Szczególną uwagę Mikołaja zwrócił list pewnej dziewczynki o imieniu Śnieżynka, którą zaczęły niepokoić zmiany zachodzące w przyrodzie. Każdy list Śnieżynki trafiał prosto w serce Mikołaja, który w wyciskalni pomysłów chciał znaleźć sposób , aby na nie odpowiedzieć. Ale co zrobić, gdy znikają kwiaty, zapachy kolory, motyle?

To co zrobi Mikołaj będzie tak zaskakujące jak i cała książka, a ja Wam oczywiście tego nie zdradzę, ponieważ nie chcę Wam psuć zabawy, napiszę tylko (żeby jeszcze bardziej Was zaintrygować), że podjęte przez Mikołaja działania będą początkiem nieoczekiwanych wydarzeń.

Jeśli lubicie nietypowe książki z motywem świątecznym, to gorąco polecam Wam tę pozycję. Poza dobrą zabawą znajdziecie tutaj [Adres usunięty]. cenne przesłanie, które jest aktualne cały czas.

Chyba każdy, bez względu na wiek, zastanawiał się, co by było gdyby Święty Mikołaj został zwolniony i musiałby szukać innej pracy... Z obawą myślą o tym dzieci i dorośli. Właśnie o tym opowiada ta książka. O Świętach i o Świętym z przymróżeniem oka. Bardzo fajna pozycja do przeczytania w ten przedświąteczny czas, kiedy chce się odpocząć od tych samych historii. Napisana fajnie, przyjemnie, z humorem. Bardzo dużo ilustracji, kolorowych, zabawnych. Więcej niż samego tekstu, więc naprawdę można się świetnie bawić.

MIKOŁAJ POWRACA

Twórcy „Nowej pracy Świętego Mikołaja” powracają i… I jest dobrze, bardzo dobrze. Przyjemnie, uroczo, ujmująco, nastrojowo. Aż żal czytać teraz, lepiej zaczekać z tym na bardziej świąteczny okres. Tak czy inaczej jednak „Święty Mikołaj bierze nadgodziny” jest świetny i wart polecenia każdemu młodemu czytelnikowi – nieważne młodemu ciałem, czy duchem.

Święty Mikołaj… No co tu dużo mówić: stracił pracę. Chcąc nie chcąc znalazł coś nowego w Miejskim Przedsiębiorstwie Oczyszczania, gdzie w sumie też zajmuje się robieniem prezentów. Tyle, że z recyklingu. Ale dzieci o nim nie zapomniały, wciąż do niego piszą, a wśród nich pisze też jedna dziewczynka. I to jej list skłoni go do działania. Czy spełni jej marzenie?

Święta to taki magiczny czas, że nawet w najstarszych potrafi ożyć to wewnętrzne dziecko, obudzić w człowieku to i owo, przypomnieć jak to było. Wtedy chce się – chce się tej świątecznej magii, znów poczuć, jak za szczenięcych lat. No i chętnie sięga się wtedy po taki familijne opowieści, ciepłe, z humorem, sympatyczne. Okej, ja sięgam, ale myślę, że jedyny nie jestem. I powiem z tej perspektywy, z tych swoich sporo ponad trzydziestu wiosen na karku, że kupiło mnie i wprowadziło, przedwcześnie trochę, ale cóż, w gwiazdkowy nastrój. Czyli zrobiło dokładnie to, co z założenia zrobić miało.

Lekko jest, jest miło, jest przyjemnie i ciepło jest, chociaż to zimowa opowiastka. No i właśnie opowiastka, nie opowieść, bo mamy tu ledwie 112 stron, a przecież tekstu na tych stronach nie jest aż tak wiele, a obok niego mamy mnóstwo rysunków. Więc czytania nie ma wiele, ale treści jest w tym sporo, a uroku całe mnóstwo. Są też przygody, jest humor, dydaktyzm, ale dydaktyzm taki nienachlany, przyjemny, niewrzucony na siłę, a miło płynący po prostu z samej historii. A ta historia jest też dobrze w swej prostocie napisana, tak, że mogą ją samodzielnie czytać dzieci nieco starsze, ale i rodzice – czy to czytający pociechom, czy dla siebie samych – nie będą rozczarowani naiwnością czy infantylnymi elementami.

To, co jednak przede wszystkim skłoniło mnie do poznania tej książeczki – okej, Święta miały w tym swój niebagatelny udział, ale było coś jeszcze, coś bardziej – to szata graficzna. Z miejsca skojarzyła mi się ze świetnym komiksem „Wielki zły lis” Benjamina Rennera (który doczekał się też świątecznej przygody w formie albumu „Trzeba ratować święta”) i musiałem przekonać się, jakie to jest w środku. I z tego przekonywania się wyszedłem zadowolony.

No więc polecam. Bo warto polecić tę książeczkę. Sympatycznie napisana, sympatycznie poprowadzona, bardzo ładnie zilustrowana – ta ekspresyjna cartoonowość do mnie przemawia – i ładnie wydana. Na Święta w sam raz.