Świeć gwiazdeczko mała, świeć

Zastanawiam się, czy tylko ja nucę tytuł tej książki gdy go czytam? “Świeć gwiazdeczko mała świeć” to jedna z moich ulubionych pastorałek z dzieciństwa, a że wykonanie kojarzy mi się głównie z zespołem Arka Noego, to od razu nasunęła mi się myśl, że w książce będą dzieci… nie myliłam się.

Magda i Krystian już dawno stracili nadzieję na własne dziecko, zdecydowali się więc na adopcje. Tuż przed świętami otrzymują z pobliskiego domu dziecka zaskakującą propozycję. Niedawno do placówki trafiła 4 rodzeństwa,ich ojciec trafił do szpitala po poważnym wypadku, a najstarsza dziewczynka ma dopiero szesnaście lat, więc nie może zająć się młodszymi. Każde z dzieci jest inne i wyjątkowe. Na początku małżeństwo nie jest przekonane, co do podjęcia się opieki nad dziećmi. Ich sumienia jednak nie pozwalają, na to by rodzeństwo zostało rozdzielone. Tak zaczyna się ich wspólne życie. Nie wiadomo jak dużo czasu dzieci spędzą w domu Kozielskich, jednak Magda postanawia cieszyć się każdym dniem i podarować młodym Banachom jak najwięcej ciepła.

Mnóstwo tradycji świątecznych, pomysłów na dekoracje handmade, znajdziemy w książce nawet przepis albo raczej dokładną instrukcję stworzenia tradycyjnego piernika. Cudownie czytało mi się tak przemyślaną i dobrze skonstruowaną książkę, jest w niej dużo emocji i tych pozytywnych, i tych bardziej bolesnych. Każdy z bohaterów ma pewien bagaż, który czasem naprawdę ciężko nieść. Najpiękniejsza jednak była nadzieja, która wlewa się w serce czytelnika dzięki lekturze. ♥️

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie, już od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata małżeństwa Kościelskich i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy oraz to z czym przyszło im się zmierzyć w okresie przedświątecznym. Fabuła została w interesujący i poruszający sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie zostali w ciekawy, barwny i prawdziwy sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi problemami dnia codziennego, doświadczyli niewyobrażalnych strat, zdarza się im też popełniać błędy, dlatego tak łatwo jest się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem przekonana, że moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Na kartach powieści mogłam bliżej poznać Magdę i Krystiana, ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się jak wygląda ich życie, a z czasem takie co wydarzyło się w ich przeszłości, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Mogłam również rodzeństwo, które w wyniku nieszczęśliwego wypadku trafiło pod ich opiekę - Kalinę, Tomka, Polę, Jasia. Każdy z dzieciaczków ma swoje mniejsze bądź większe problemy, a dwójką dzieci boryka się nawet z zaburzeniami, które rzutują na ich życie czy relację z rówieśnikami i naprawdę cieszę się, że autorka poruszała w swojej książce takie tematy. Sama nawet się z tymi dwoma rodzajami zaburzeń zmagam na co dzień, bo mój synek ma ADHD i jest w spektrum autyzmu. Bardzo mi się podobało tak piękną relację Magda i Krystian nawiązali z rodzeństwem, jak kreatywnie spędzali z nimi czas ( szczególnie mowa o cudeńkach z papieru, które wspólnie robili), jak cała szóstka w tym czasie się ze sobą zżyła, chociaż oczywiście nie obyło się bez problemów i lekko dramatycznych momentów, w końcu nie codziennie spada na dwoje ludzi opieka nad czwórką dzieci w różnym wieku, z różnymi potrzebami. Ale to tak jak w prawdziwej rodzinie, są lepsze i gorsze dni, wzloty i upadki. Nie ukrywam, że w tej historii było wiele momentów, które totalnie mnie wzruszyły i nie mogłam opanować łez. Wielokrotnie miałam ochotę wejść do tej książki żeby przytulić wesprzeć bohaterów i zapewnić ich, że jeszcze będzie pięknie. To co jeszcze mi się tutaj spodobało, to to, że autorka pokazała iż powinniśmy zainteresować się, nie tylko w okresie świątecznym, otaczającymi nas ludźmi, sąsiadami, może być tak, że ktoś z nich potrzebuje pomocy, wsparcia albo po prostu rozmowy czy wspólnie spędzonego czasu. Życzliwość naprawdę nic nie kosztuje. Zaczynając czytać tą książkę byłam pewna, że to jednotomowa opowieść i jakież było moje zaskoczenie kiedy przeczytałam zakończenie tej książki, które swoją drogą mnie mocno rozczuiło i okazało się, że będziemy mogli poznać dalsze losy tych wyjątkowych bohaterów. Autorka na przykładzie swoich postaci pokazuje, że z każdej opresji można wyjść, choć nie zawsze jest to łatwe, wymaga działania, wytrwałości i wsparcia. Udowadnia także, że ludzie, którzy pojawiający się w naszym życiu nie są dziełem przypadku, lecz mają głębszy sens, często nas czegoś uczą, a nawet zmieniają nas samych. Ta historia otula jak ciepły koc, skłania do refleksji i zadumy oraz daje nadzieję na lepsze jutro. Cudownie spędziłam czas z tą książkę i jej bohaterami i czekam oczywiście na ciąg dalszy ich losów! Polecam!

@kilka_slow_o_ksiazkach

Magda i Krystian bardzo chcieliby zostać rodzicami. Po trudnych dla nich wydarzeniach i diagnozie lekarza, postanawiają adoptować dziecko. Ukończyli już nawet wszystkie potrzebne kursy i szkolenia. W sopockim domu dziecka dochodzi do awarii, w wyniku której potrzebny jest remont. Na ten czas niektóre dzieci muszą opuścić swoje pokoje i trzeba znaleźć im inne lokum. Dyrektorka domu dziecka zwraca się z prośbą do Magdy i Krystiana, aby zostali tymczasową rodziną zastępczą dla czwórki rodzeństwa, których matka nie żyje, a ojciec przebywa w szpitalu. Małżeństwo ma jednak wątpliwości czy poradzi sobie aż z czwórką dzieci i to w tak różnym wieku…

Czy Magda i Krystian zdecydują się przyjąć pod swój dach Kalinę, Tomka, Jaśka i Polę?

Czy ojciec dzieci wróci do zdrowia i będzie mógł się nimi zaopiekować?

Czy dzieci będą musiały wrócić na święta do domu dziecka?

„Świeć, gwiazdeczko mała, świeć” to piękna i wzruszająca historia, która poruszy nie jednego czytelnika. Jest to opowieść o stracie, nadziei i próbie stworzenia domu na nowo. Autorka stworzyła opowieść pełną rodzinnego ciepła i bliskości. Jest to idealna lektura do przeczytania przed Świętami Bożego Narodzenia, ponieważ pokazuje, że istnieją jeszcze ludzie o wielkim sercu, a także że zdarzają się cuda. Książka utrzymana jest w świątecznym klimacie, pełnym miłości. Mamy tutaj czwórkę rodzeństwa w wieku od 4 do 16 lat. Każde z nich jest inne, ma swoje problemy, jednak są bardzo ze sobą zżyte i jeden dla drugiego zrobił by wszystko. Widać jak bardzo się wspierają w sytuacji, w której się znaleźli. Czytając tę lekturę przygotujcie sobie chusteczki, gdyż zakończenie jest bardzo wzruszające. Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Magdy, Krystiana, dzieci i ich ojca. Autorka urywa tę opowieść w najlepszym momencie… no cóż niestety musimy cierpliwie poczekać na kolejny tom tej cudownej historii. Jedyne co mi trochę przeszkadzało w tej książce to zbyt długie opisy np. znaczenia świec adwentowych, pieczenia pierników czy robienia ozdób świątecznych. Myślę, że autorka w ten sposób chciała przekazać czytelnikom trochę ciekawostek i stworzyć świąteczny klimat, jednak dla mnie to było niepotrzebne. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i bardzo udane. Chętnie poznam jej inne książki. A Wam serdecznie polecam przeczytać tę lekturę przed świętami.

Magda i Krystian są bezdzietnym, lecz kochającym się małżeństwem. Są gotowi zostać rodzicami adopcyjnymi i mają do tego wszelkie warunki. Tuż przed świętami dyrektorka domu dziecka wychodzi do nich z prośbą, by zaopiekować się czwórką rodzeństwa, których ojciec uległ poważnemu wypadkowi i jest w śpiączce, a matka nie żyje. Podejmują się tego, lecz czy dadzą radę dobrze zająć się szesnastoletnią Kaliną, dwunastoletnim Tomkiem, ośmioletnim Jaśkiem i czteroletnią Polą?

Czy posiadanie dzieci było waszym marzeniem? Moim tak i to wielkim. Mam to szczęście, że moje marzenie się spełniło. Tego szczęścia nie mają bohaterowie dzisiejszej powieści. Magda i Krystian to małżeństwo, które przeżyło w swoim życiu wielką tragedię, lecz mimo to potrafi otworzyć swoje serce dla innych ludzi. Gdy trafia do nich czwórka rodzeństwa, nie ważne są dla nich pieniądze, dla nich komfort i poczucie bezpieczeństwa tych półsierot jest najważniejszy. Od samego początku, pomimo braku więzów krwi i bycia dla siebie obcymi, ta para na każdym kroku okazuje im miłość, wsparcie, zaufanie i troskę. Jest dla nich niczym bufor bezpieczeństwa. Tutaj ich relacja opiekun - podopieczny jest nacechowana wyrozumiałością i cierpliwością. Ci bohaterowie naprawdę zaskarbią sobie serce niejednego czytelnika, bo Krystian jest mężem idealnym, tak jak Magda żoną, o której zamarzył by niejeden mężczyzna.

"Świeć gwiazdeczko mała, świeć" jest niebywale urokliwą i wzruszającą historią świąteczną. Jest w niej wykreowany model małżeństwa, w którym pomimo zołzowatej teściowej i bolesnej straty, a także trudnego dzieciństwa głównej bohaterki, czuć głębokie uczucie, które jest życiową ostoją i podporą. Motyw domu dziecka, też jest tu bardzo mocno odczuwalny, a z nim wiąże się z kolei tęsknota za matką. Rodzeństwo - choć skrajnie różne zarówno względem wieku, płci, jak i charakteru jest w tej historii podobne do czterech muszkieterów - wiecie, jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Jest po prostu bardzo ze sobą zżyte. No i oczywiście świąteczny klimat trwa tutaj w najlepsze, począwszy od piernika staropolskiego, poprzez jarmark, lampki, jasełka, no i ozdoby. Zdradzę, że z nimi jest najciekawiej, bo są podawane w tej historii instrukcje, jak je można samodzielnie zrobić. Nie jest to opowieść, która was zaskoczy, lecz opatuli was ciepłem i taką czułością, związaną nie tylko z Bożym Narodzeniem. Ta książka uświadamia dobitnie co jest w świętach najważniejsze: wspólnie spędzony czas. Warto sięgnąć po tę lekturę, bo czyta się ją zaskakująco szybko i przyjemnie. Ponadto będzie kontynuacja losów tego małżeństwa, gdyż zakończenie tej częściej konkretnie ich zaskoczyło 😉.

Magda i Krystian starają się o adopcję, gdyż nie mogą mieć własnych dzieci. Dostają telefon z prośbą o zaopiekowanie się czwórką rodzeństwa, gdyż matka dzieci nie żyje a ojciec uległ poważnemu wypadkowi i przebywa w śpiączce. Małżeństwo zgadza się przyjąć dzieci pod swój dach. Wspólnie przygotowują się do Świąt Bożego Narodzenia i poznają się na wzajem.

Jak miną święta Bożego Narodzenia?

Czy ojciec rodzeństwa wybudzi się ze śpiączki?

Jak dzieci będą się czuły u Magdy i Krystiana?

Przepiękna historia, która wzrusza i jednocześnie daje nadzieję. Autorka świetnie zagrała na emocjach czytelnika i zabrała nas w emocjonującą podróż. Nie obyło się bez łez, śmiechu, radości, smutku oraz ogromu miłości. Od samego początku mocno kibicowałam bohaterom i mam nadzieję, że w drugim tomie wydarzy się cud. Autorka dała nadzieję czytelnikom na kontynuację i z niecierpliwością ją wyczekuję.

Polecam z całego serca❤️