Sweet Cheeks. Zapach namiętności

Cześć!

Znacie powiedzenie "stara miłość nie rdzewieje"? Na pewno niejednokrotnie się z nim spotkaliście ;)

To powiedzenie idealnie pasuje do książki "Sweet Cheeks" autorstwa K. Bromberg. Jesteście ciekawi dlaczego?

"Oni myślą, że jej pragnę.

Ona myśli, że jej nie pragnę.

Ja wiem, że jej pragnę.

I wiem, że nie mogę jej pragnąć."

Otóż Saylor i Mitch rozstali się tydzień przed ich weselem a ON po sześciu miesiącach bierze ślub z Sarah (byli razem sześć lat, rozstali się, po pół roku żeni się z inną - jak go określić, żeby nie przeklnąć?). Saylor zrezygnowała z ułożonego i bogatego życia, które wiodła przy jego boku by rozpocząć wszystko od zera. Teraz prowadzi cukiernię, która co prawda ledwo wiąże koniec z końcem, ale jest spełnieniem jej marzeń. Problemy finansowe, jak się później okazało, były skutkiem ubocznym rozstania z rodziną Layton i ich ogromnymi wpływami wśród ludzi. O dziwo, a może jednak było to do przewidzenia, Saylor otrzymuje zaproszenie na ślub, swój ślub. Teraz zapytacie zapewne - ale jak to możliwe? A no możliwe. Pół roku to dosyć mało czasu by przygotować wszystko od nowa - zaproszenia, miejsce, godziny, suknia - poza tym byłaby to bardzo droga inwestycja, zmieniać wszystko tylko dlatego, że jest inna narzeczona. Wiem, wiem - niedorzeczne.

A więc Saylor pod wpływem impulsu (złość, zazdrość, ciekawość... - ciężko powiedzieć dokładnie dlaczego) odpowiada na zaproszenie twierdząco, dopisując iż przybędzie z osobą towarzyszącą.

Wraz z bratem zaczynają knuć intrygę pojawienia się jej na ślubie. Muszę dodać, że sama chciałabym mieć tak kochającego brata - oczywiście mam brata, ale ON mnie tak nie kocha jak Ryder kocha Saylor. No, ale doszli do wniosku, że Mitch chce jej pokazać jak wiele straciła, żeby pokrzyżować mu plany potrzebują mega przystojnego faceta, zakochanego w niej po uszy, we wszystkim lepszego od Mitcha. I tutaj trybiki zatrzeszczały i w głowie Rydera objawił się niesamowicie chytry pomysł - o którym ani słowa nie pisnął siostrze - typowe.

I właśnie tutaj do akcji wkracza Hayes, hollywoodzki aktor - pierwsza miłość naszej głównej bohaterki. Hayes przed laty zostawił ją bez słowa, łamiąc jej serce. Rozumiecie to? Nie odezwał się do niej przez dziesięć lat i tak nagle, z [motyla nóżka] zjawia się w jej cukierni. No ja w tym momencie byłam wściekła.

"... Czasem dzieją się w życiu takie rzeczy,

które pozostawiają miłość w zawieszeniu.

Ale jeśli ktoś jest Twoją bratnią duszą,

nic nie powstrzyma Cię od bycia w końcu razem."

Saylor jest bohaterką, której nie da się nie lubić. Jest zdeterminowana by poskładać swoje życie na nowo a do tego ma niezwykle wybuchowy i ognisty temperament. Poza tym jest utalentowana i niesamowicie kreatywna, do tego jest piekarzem - a ja uwielbiam ciasta, ciasteczka i babeczki!

Hayes jest seksownym, mądrym, czarującym mężczyzną. Jest niesamowitym aktorem, ale też lubi przebierać w kobietach.

Do książki mam tylko jedno zastrzeżenie, no może dwa. Po pierwsze jej okładka, dużo bardziej pasowałyby mi tu babeczki, niż klata faceta, która nie jest też za piękna. Po drugie - ta powieść jest za krótka, chcę kontynuację losów tej niezwykle zabawnej i kochającej się dwójki.

"Sweet Cheeks, Zapach namiętności" to powieść, w której znajdziecie miłość, przyjaźń, przyciąganie, namiętność i pożądanie - a to wszystko napisane pięknie, zmysłowo, zabawnie, ale również momentami wzruszająco. To wszystko powinien posiadać KAŻDY romans, KAŻDY DOBRY ROMANS - a jak wiemy, nie w każdej książce to znajdziemy.

Wrocławianka Czyta.

"Romans w powieściach to stek bzdur.

Czasem na końcu bohater odchodzi.

A bohaterka zostaje sama i musi na nowo się pozbierać."

Saylor i Mitch rozstali się tydzień przed ich weselem a ON po sześciu miesiącach od zerwania bierze ślub z Sarah. Saylor zrezygnowała z ułożonego życia, które wiodła przy jego boku by zacząć wszystko od zera. Teraz prowadzi cukiernię, która ledwo wiąże koniec z końcem, dzięki szerokim wpływom rodziny Layton. Kiedy otrzymuje zaproszenie na ślub wątpliwości mieszają się z ciekawością. Chce pójść na wesele i pokazać, że odejście od Mitcha było najlepszą decyzją w jej życiu. Potrzebuje jeszcze u swego boku przystojnego mężczyzny zakochanego w niej do szaleństwa. I wtedy zjawia się Hayes, hollywoodzki aktor. Hayes przed laty zostawił ją bez słowa, łamiąc jej serce. Relacja z tym mężczyzną zwiastuje poważne kłopoty dla jej serca. Nad ich spokojne życie nadciąga huragan.

Saylor jest podwójnie zszokowana. Jej były narzeczony zaprosił ją na wesele, w którym skopiowane zostały wszystkie jej plany. Mitch chce pokazać jej jak wiele straciła. Bardzo dużo stracił również Hayes. Przed laty rozdzieliły ich marzenia o hollywoodzkiej karierze. Jego powrót wskrzesi dawne uczucia, emocje i wspomnienia a Saylor nie będzie potrafiła wyrzucić go z głowy. Przeżywa całą gamę mieszanych emocji. Choć broni się jak może, Hayes wzbudza w niej wszystko, czego nie potrafił wzbudzić Mitch. Oboje popełnili błędy ale teraz zaczynają wyciągać z nich wnioski. Z Saylor wychodzi beztroska, spontaniczna dziewczyna, którą kiedyś była. Stara miłość nie rdzewieje. Czy bohaterowie zagrzebią przeszłość i zaczną wszystko od początku?

"Oni myślą, że jej pragnę.

Ona myśli, że jej nie pragnę.

Ja wiem, że jej pragnę.

I wiem, że nie mogę jej pragnąć."

Ona prowadzi cukiernię, ON jest oscarowym aktorem. Kiedyś wiele ich łączyło, dziś stanowią zupełne przeciwieństwa. Układ, na który się zgadzają bezpowrotnie odmieni ich życie. Fabuła rodem z hollywoodzkiego filmu. Napięcie aż kipi od emocji a kiedy na horyzoncie pojawiają się słodkie babeczki no to po prostu... jestem w raju. Bohaterowie są największym atutem tej historii. Saylor została zraniona ale potrafi (i to jak) walczyć o swoje. Nie pozwoli by kolejny raz działa jej się krzywda. Jest zdeterminowana i dokładnie wie czego chce. Hayes nie odnosi się zbytnio z własnymi sukcesami, na które ciężko sobie zapracował. Przed laty znalazł się w sytuacji, z której oba wyjścia były skazane na porażkę. Wybrał karierę zamiast dziewczyny ale teraz ma okazję naprawić wszystkie swoje błędy. Dla tego faceta warto stracić głowę.

Miłość, przyjaźń, namiętność zamknięte w uroczej historii "Sweet Cheeks". Lekka i przyjemna lektura od której nie potrafiłam się oderwać. Wyjątkowi bohaterowie, szczypta dowcipu i spora dawka emocji tworzą bardzo udane połączenie. K. Bromberg stworzyła kolejną, niesamowitą historię. "Sweet Cheeks. Zapach namiętności" to smakowity jak babeczka kąsek dla wszystkich miłośników romansów. Skusicie się?

[Adres usunięty]

K. Bromberg podbiła serca polskich czytelniczek serią Driven, którą ja pokochałam całym sercem, w szczególności historię Coltona i Rylee, którym autorka poświęciła aż cztery tomy tej serii. Niecierpliwie czekałam na kolejną książkę, która ukaże się na naszym rynku wydawniczym i wreszcie, nareszcie się doczekałam. Zapraszam na recenzję „Sweet Cheeks. Zapach namiętności”. Czy i tym razem K. Bromberg dostarczyła mi wielu emocji? Pobudziła wyobraźnie i wzburzyła krew? Przekonajcie się sami.

„A co jeśli wielka miłość jest bardziej niezwykła i zaskakująca niż hollywoodzki scenariusz? I do tego smakuje jak słodka babeczka?”

Można by rzec, że Saylor zostawiła swojego narzeczonego prawie przed ołtarzem, gdyż zerwała zaręczyny wtedy, gdy przygotowania do ślubu były już dopięte na ostatni guzik. Po tym wszystkim kobieta rzuciła się w wir pracy i zaczęła spełniać swoje marzenia. Jednak po kilku miesiącach jej względny spokój został zaburzony w momencie, gdy otrzymała zaproszenie na ślub swojego byłego narzeczonego. Saylor pod wpływem emocji zdecydowała się na niego pójść, ale niestety nie miała na oku żadnego mężczyzny, który mógłby jej towarzyszyć. Wtedy to właśnie kolejny raz w jej życiu pojawił się Heyes Whitley, którego Saylor znała od lat i który dziesięć lat wcześniej złamał jej nastoletnie serce. Czy to mądry wybór, żeby ten seksowny gwiazdor Hollywood, był jej weselnym partnerem? Czy kobiecie uda się zapomnieć o przeszłości? Tego musicie się dowiedzieć sami.

„Stał się moim pierwszym zauroczeniem.

Później moją pierwszą miłością.

A potem... moim pierwszym zawodem miłosnym.”

No i cóż mogę napisać o tej książce? Oczywiście tylko to, że to kolejna powieść K. Bromberg, która jest po prostu świetna, która wchłonęła mnie w głąb fabuły, w której zafascynowali mnie bohaterowie i która mogłaby się w ogóle nie kończyć. No ale właśnie takie są książki taj autorki, nie można się od nich oderwać, a historie miłosne, które opisuje na kartach swoich powieści, są piękne, zmysłowe, zabawne, ale i także momentami wzruszające. Znajduję w nich zawsze wszystko to, co powinien zawierać każdy romans, czyli świetną fabułę, genialnych bohaterów oraz ich radości, rozterki i troski. Zadziwiające jest, to, że autorka za każdym razem opisuje wszystko niezwykle subtelnie, z wyczuciem oraz smakiem, dzięki temu moje każde spotkanie z jej twórczością, jest niczym niezwykła podróż do świata pełnego uczuć i emocji. „Sweet Cheeks. Zapach namiętności” to powieść, w której znajdziecie miłość, przyjaźń, ogromne przyciąganie, namiętność, no i oczywiście ogniste pożądanie.

„Bo miłość jest jak magia. Możemy się zastanawiać nad tym, jak i kiedy do niej dochodzi, dlaczego przewraca nasz świat do góry nogami i jak mogliśmy bez niej żyć, gdy już nam się przytrafi. Ale to nie oznacza, że uzyskamy jakiekolwiek odpowiedzi.”

K. Bromberg jest dla mnie mistrzynią w kreowaniu bohaterów. Zawsze udaje jej się stworzyć postacie, które są niby zwyczajne, ale jednak wyjątkowe. Bardzo łatwo jest się z nimi utożsamić, bo to osoby takie jak my, które mimo sukcesów, dóbr materialnych, czy sławy, są normalni, nieprzerysowani, którym życie nie raz daje w kość. Mają swoje wady, zalety i niejednokrotnie na swoich barkach dźwigają wiele problemów i trosk. Dzięki temu naprawdę stają się nam niewyobrażalnie bliscy, niczym przyjaciele i martwimy się o ich los. To także dlatego męska część bohaterów stworzonych przez K. Bromberg jest obiektem westchnień wielu czytelniczek, sama jestem jedną z nich ;). Muszę przyznać, że Heyes od razu zaskarbił sobie moją sympatię, to taki typ mężczyzny, o którym marzą i śnią kobiety, do tego inteligentny i niezwykle przystojny. Za to Saylor to kobieta, niezwykle silna, która nawet przeciwności losu potrafiła wykorzystać na swoją korzyść. Polubiłam Saylor, polubiłam Heyesa i z ogromną przyjemnością śledziłam ich historię.

Jest jeszcze jedna rzecz, która bardzo spodobała się mi w tej historii. Mianowicie chodzi mi o to, że nic w tej książce nie dostajemy na tacy, autorka umiarkowanie serwuje nam informacje i powoli odkrywa wszystkie karty. Jest to dla mnie ogromnym plusem, bo nienawidzę, gdy już na samym początku książki znajduję większą część informacji.

Polecam Wam tę powieść z całego serca, bo ja w tej historii się zakochałam. Więc jeżeli lubicie twórczość K. Bromberg, jeżeli lubicie świetne napisane romanse i jeżeli lubicie dobrą czytelniczą ucztę, to koniecznie musicie poznać tę historię. Może Was zaskoczę, a może nie, ale to nie tylko opowieść o miłości, to także historia o tym, jak w życiu każdego człowieka ważne są marzenia i jak ważna jest ich realizacja. A i jeszcze jedno… nigdy nie martwcie się tym, co ludzie powiedzą ;)

Ta historia jest niczym słodka babeczka, ale nie bójcie się, o skok cukru we krwi Wam nie grozi. Autorka o to zadbała i dorzuciła do tej opowieści garść goryczy, która wprowadziła w fabułę idealną równowagę.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Editio Red.

Sweet Cheeck. Zapach namiętności jest to jedna z nielicznych książek, która trafiła do mnie i do mojego serca a autorka książki zasługuje na miano najlepszej pisarki. Historia zapada w pamięci i mogę z czystym sumieniem polecić ją każdemu. Jeśli szukasz książki dla siebie lub koleżanki z dużą dawką intryg, zazdrości, kłopotów i namiętnej miłości to ta książka jest właśnie dla ciebie. Serdecznie polecam :)

[Adres usunięty]

Kristy Bromberg jest jedną z moich ulubionych autorek. Pierwszy kontakt z nią miałam przy okazji Serii Driven, za czasów gdy była to jeszcze trylogia i opowiadała losy Coltona i Rylee. Z czasem seria się rozrosła, co osobiście przyjęłam z radością - styl pisania autorki, bohaterowie oraz same historie są tak piękne i prawdziwe, a każda książka jest przesiąknięta emocjami, że dla mnie jest prawdziwą mistrzynią. Nawet jeśli napisałaby książkę kucharską chciałabym ją mieć. Jak już możecie się domyślić Sweet Cheeks jest kolejną jej historią, która skradła moje serce - była lepsza niż cała tabliczka czekolady…. a ja kocham czekoladę.

Saylor Rogers prowadzi spokojne życie, zajmując się własnym biznesem (swoją własną cukiernią). Spokój zburzony jest pewnego dnia, gdy otrzymuje niespodziewane zaproszenie na ślub swojego byłego narzeczonego - dosłownie kilka miesięcy po odwołaniu przez nią ślubu. Jest w dużym szoku i nie planuje udawać się na ceremonię. Kiedy zaproszenie znajduje jej brat Ryder, przekonuje ją że jest to doskonała okazja, aby się tam pokazała i ratowała swoją cukiernię. Ta nie przynosi ostatnio zbyt dużych dochodów. Zdaniem jej brata jest ona bojkotowana przez rodzinę narzeczonego ze względu na jego porzucenie. Saylor nie zgadza się ze zdaniem brata - zdecydowanie nie zamierza się tam pokazać, szczególnie nie posiadając nawet partnera na to wesele. Aż kilka dni później na jej progu zjawia się Heysey Whitley- teraz gwiazda Hollywood, a jej nastoletnia i pierwsza miłość, który dawno temu wyjechał bez słowa i złamał jej serce.

„To coś więcej niż tylko tęsknota. To świadomość, że bez niego jestem niekompletna, jakbym miała tylko połowę duszy.”

Początkowy szok zastępuję przekonanie, że to Ryder go sprowadził. Niegrzecznie wyrzuca mu wszystkie żale, jednak okazuję się, że przyjechał ON jedynie po zamówione babeczki. Po tej małej wpadce i przeprosinach Heysey odjeżdża. Aczkolwiek to nie ostatnie ich spotkanie. Brat zaprasza ją do baru, aby nieco odpoczęła od pracy - okazuje się, że pojawia się tam też nasz gwiazdor. Cały wieczór upływa im na ukradkowych spojrzeniach, dużych ilościach alkoholu, a gdy Saylor pragnie wrócić do domu, Haysey proponuje że ją odwiezie. Podczas drogi nieco zbacza z kursu i zawozi ją do ich starego wspólnego miejsca. Wspomnienia nastoletnich lat odżywają, Saylor opowiada mu także o otrzymanym zaproszeniu i domysłach brata. Ten oferuje towarzystwo na ślubie, ale dziewczyna dalej nie jest przekonana. Po kilku dniach pod wpływem jednego wydarzenia decyduje się tam udać. Jest jednak pełna obaw i wątpliwości- nie tylko co do samej obecności na ślubie, ale także do towarzysza. Uczucia, których miało już dawno nie być po latach zaczynają na nowo się tlić. Niestety nie tylko te dobre – jest między nimi również pełno żalu, który kobieta wciąż w sobie nosi.

„Bo miłość jest jak magia. Możemy się zastanawiać nad tym, jak i kiedy do niej dochodzi, dlaczego przewraca nasz świat do góry nogami i jak mogliśmy bez niej żyć, gdy już nam się przytrafi. Ale to nie oznacza, że uzyskamy jakiekolwiek odpowiedzi.”

Wyjazd przynosi wiele nieoczekiwanych rzeczy, wyjaśnia się wiele spraw. Wiele wątpliwości między tą dwójką zostaje rozwianych, a początkowa misja pojawienia się na ślubie i uratowania cukierni schodzi nieco na dalszy plan. Choć ten wypad zaczął się od przyjacielskiej pomocy zmierzenia się z byłym narzeczonym, misja zakończyła się większym powodzeniem niż było to spodziewane. Saylor otrzymała odpowiedzi na targające nią wątpliwości, a sam wyjazd przyniósł wiele odkryć, uczuć, zawirowań. Niestety zakończył się ON katastrofalnie. Czy Saylor i Hayesowi uda się przejść przez cały chaos spowodowany tym wyjazdem? Czy można połączyć dwa zupełnie różne światy? I czy pierwsza miłość rzeczywiście jest ostatnią? Wszystkie odpowiedzi znajdują się w opowieści.

Na zakończenie podkreślam kolejny raz - Kristy znowu mnie kupiła i kompletnie przepadłam, zakochałam się bezapelacyjnie w tej historii. Ta książka była niczym czekoladowy deser. Jak tylko zaczęłam czytać chciałam coraz więcej i więcej, nie mogłam się oderwać. Uwielbiam w stylu kreowania świata autorki to, że tworzy ona normalnych bohaterów, z niedoskonałościami i po różnych przejściach. W książce spotkać możemy osoby takie jak każdy z nas. Podczas czytania opowieści można niemal poczuć się jak główni bohaterowie. Nie mogłabym się nie skupić na głównym męskim charakterze Haysley - był tak cudownie doskonało niedoskonały! W tworzeniu postaci oraz nadawania im ich głębi autorka nie ma sobie równych. Historia prowadzona jest z dwóch perspektyw przez co możemy wejść do głowy bohaterom i dzięki temu lepiej poznać ich odczucia i myśli. Ta książka zawiera piękna historię miłosną z odpowiednią dawką pikanterii, słodyczy, ale także wątpliwości, problemów i różnych zawirowań. Jeżeli szukacie historii która skradnie Wam serce i rozkocha w sobie sięgnijcie po Sweet Cheeks naprawdę warto.

K. Bromberg oczarowała mnie serią „Driven”. Opisane w dziewięciu książkach losy Rylee i Coltona oraz osób z ich otoczenia podbiły moje serce i sprawiły, że ich autorka zagrzała sobie miejsce w gronie moich ulubionych pisarzy. Kiedy dowiedziałam się, że ma być wydana kolejna jej powieść, ucieszyłam się, że wreszcie będę miała okazję przeczytać coś nowego. Liczyłam na coś, co zachwyci mnie podobnie jak wcześniejsze książki. Tym razem jednak takiego zachwytu nie było.

Nie zrozumcie mnie źle, „Sweet Cheeks” to dobra powieść, ale niestety bez fajerwerków. Po jej przeczytaniu miałam wrażenie, że czegoś jej brakuje. Serią „Driven” Bromberg przyzwyczaiła mnie do pewnego poziomu, którego tym razem nie osiągnęła.

Co mogę zarzucić tej książce? Po pierwsze: narracja prowadzona z punktu widzenia Saylor i Hayesa zepsuła element zaskoczenia, który mógłby przynieść sporo emocji. „Sweet Cheeks” wykorzystuje motyw „stara miłość nie rdzewieje”, niestety przez zastosowaną narrację bardzo szybko dowiadujemy się, jakie emocje budzą w sobie po latach bohaterowie książki. Nie ma żadnej niespodzianki, nie czekamy w napięciu na to, czy Hayes odwzajemnia uczucia Saylor, bo od razu to wiemy, pozostaje zatem tylko czekać na happy end.

Po drugie: połączenie babeczek, które przewijają się w tle opowieści, i słodyczy uczuć bohaterów sprawiło, że czasami robiło się tutaj ciut za słodko.

Po trzecie: potencjał historii został niewykorzystany. Serią „Driven” Bromberg przyzwyczaiła mnie do tego, że z jednej historii może wyciągnąć sporo – nie tylko kilkutomową serię, ale i parę powieści opowiadających losy postaci z otoczenia bohaterów pierwszoplanowych serii. „Sweet Cheeks” to powieść samodzielna. O ile rozumiem, że z historii Saylor i Hayesa trudno byłoby zrobić serię, o tyle zaskoczona jestem, że Bromberg nie pokusiła się nawet o napisanie powieści dotyczących chociażby brata Saylor czy jej współpracownicy, bo aż się o to prosi. To zamknięta opowieść i szkoda, że nic więcej z niej się nie rozwinie. Po lekturze czułam z tego powodu spory niedosyt.

Za co mogę ją pochwalić? Na pewno za kreację postaci i chemię, jaka między nimi zachodzi. Saylor to silna dziewczyna, która potrafi dopiąć swego mimo pewnych nieprzyjemnych doświadczeń i przeciwności, jakie pojawiają się na jej drodze. Jest uparta i pełna pasji. Hayes z kolei to facet, który wie, czego chce i śmiało po to sięga. Potrafi przyznać się do błędu i naprawić go, a dla ukochanej zdolny jest do wszystkiego.

Opowiadając historię Saylor i Hayesa, autorka uchyla drzwi do ich wspólnej przeszłości, dzięki czemu możemy dowiedzieć się, jak bardzo bohaterowie zmienili się w ciągu dziesięciu lat, kiedy to nie mieli ze sobą kontaktu. Oboje dorośli i dojrzeli, ale mimo upływu czasu nadal mają wrażenie, że znają się od podszewki. Podobało mi się to, jak odkrywali w sobie nawzajem to, które rzeczy uległy zmianie, a które pozostały niezmienne. Jednocześnie znali się i poznawali na nowo. Podobało mi się również to, jak odnajdywali w sobie dawne uczucia. Pod tym względem autorce niczego zarzucić nie mogę.

Pochwalić mogę także niezmiennie styl autorki. Bromberg potrafi opowiadać, po prostu. Jej powieści bardzo szybko wciągają i czyta je się z przyjemnością. To, jak opisuje ona relacje między bohaterami, nawet te najbardziej intymne, potrafi zainteresować. Tutaj talentu odmówić jej nie można.

Sięgając po „Sweet Cheeks” oczekiwałam emocji, które poruszą mnie do głębi. Jakieś emocje lekturze tej książki na pewno towarzyszyły, nie powiem, że nie, ale nie były to takie emocje, jakich spodziewałabym się po K. Bromberg. Jakoś tak przykro stwierdzić, że nowa powieść ulubionego autora nie spełniła pokładanych w niej oczekiwań. Ta książka, niestety, nie zapadnie mi w pamięć tak, jak te przeczytane dotąd. Była dobra. Nie rewelacyjna, nie zachwycająca, tylko dobra. I tyle.

"Bo miłość jest jak magia. Możemy się zastanawiać nad tym, jak i kiedy do niej dochodzi, dlaczego przewraca nasz świat do góry nogami i jak mogliśmy bez niej żyć, gdy już nam się przytrafi."

Nowa recenzja już na blogu! Wpadajcie!😍

[Adres usunięty]

Wzruszył mnie ten romans, bo nie jest banalny, ale bardzo intensywny. W dodatku autorka pozwala jednocześnie zaglądać w duszę obojga bohaterów. Znając ich wzajemne myśli o sobie, odczucia i motywacje, jeszcze mocniej odbieramy ich związek. To dowód na bardzo dobre pisarstwo i talent autorki do tworzenia dobrej literatury romansowej.

Uwierz w miłość, nawet jak jesteś kopciuszkiem po rozstaniu z księciem. Jak się dobrze zakrzątniesz przy piecu, to trafi ci się kolejny książę. Lepszy. Słodszy. Jakiś taki znany. Będzie wam dobrze. Taka jest książka Sweet Cheeks. To nazwa cukierni, gdzie pachnie miłością i namiętnością. Ten zapach roznosi się po świecie i wam też wpadnie przez nosek do głowy i zawróci.

Bardzo udana książka o miłości we współczesnej Ameryce. Takich ludzi widzimy w wielu filmach, nie tylko z Hollywood. Tutaj możemy o nich przeczytać i to jeszcze bardziej uruchamia i rozpala wyobraźnię, niż sceny na ekranie. Podglądanie namiętności ludzkich na kartach książki też może być pasjonujące i słodkie...

Mam niesamowicie pozytywne wrażenia po przeczytaniu tej książki. Wszystko układa się tak logicznie i akcja jest wciągająca. Mogę tylko po prostu polecić, jak chcecie się oderwać na wieczór z romansem o bardzo aktualnej treści.

Saylor zerwała ze świetnym facetem, bo zrozumiała, że nie chce brać ślubu nie kochając. Po paru miesiącach dostaje zaproszenie na ślub od tego porzuconego i to wygląda, że ON chce ją upokorzyć. Tak to czuje i jest jej smutno. Ale od czego są serdeczni i pomysłowi bliscy? Saylor poddaje się grze. Pójdzie na to wesele. Ale nie sama... Wierzcie mi, będzie się działo mnóstwo niesamowitych rzeczy. Polecam serdecznie tę książkę i obiecuję happy end, którego się nie spodziewa nikt.

Super! Piękny, zmysłowy romans w uroczej scenerii słodkiej cukierni i kurortów nad oceanem.

Polecam dla oderwania się od szarzyzny i codzienności. Moc uczuć potrafi zawładnąć całym światem. Tak się czułam, póki nie skończyłam czytać tej świetnej książki. Polecam!

ONI JUŻ SIĘ ZNAJĄ!

Autorka postawiła na narrację pierwszoosobową, przydzielając prawo do głosu zarówno Saylor, jak i Hayesowi. Doceniam możliwość wniknięcia w umysł obu bohaterów, co wyrównuje szanse obdarzenia ich podobnym poziomem sympatii. Ona jest zwyczajną, zranioną kobietą, która po nieudanym związku musiała zacząć budować swoje życie od nowa. Skłonna do rozmyślań, analizowania, może nie jest typem wyjątkowo spontanicznej osoby, ale nie ma się co dziwić. Przecież tak wiele przeszła. Z kolei Hayes mógłby robić za ciacho, które Saylor u siebie wypieka. Przystojny, rozchwytywany, bystry. Nie poczułam przyspieszonego bicia serca za każdym razem, kiedy drogi tych dwoje się krzyżowały. Choć poznawanie ich losów okazało się całkiem przyjemne.

LEKKA, MIŁOSNA PRZYGODA

Rozciągnięta początkowo akcja powieści z czasem zaczyna przyspieszać. Jeśli więc ktoś przebrnie przez pierwszą połowę, potem jest o wiele lepiej. Jako że mamy do czynienia z książką o miłości, nie brak namiętności, romantyczności i słodyczy. Autorka nie skorzystała z perwersji, za to przyozdobiła dialogi szczyptą humoru. Są nieprzesadzone emocje, które nie rozbijają serca na kawałki, ale pozwalają na kibicowanie książkowej parze. W efekcie mamy do czynienia z lekką, nieobciążającą powieścią, przy której można się dobrze zabawić, ale i szybko o niej zapomnieć.

SWEET W TYTULE – CO TO OZNACZA?

W tle pyszne babeczki – te do jedzenia i do obrzucania się nimi, piękne zdobienia, cieknąca po plecach wanilia i… zepsuty piekarnik. Jednym słowem „Sweet Cheeks”, jako nazwa cukierni, tytuł i wyznacznik kierunku treści. Jest słodko, ale nie „za” i namiętnie, choć bez przekraczania granic smaku przeciętnej czytelniczki. Jeśli mam być szczera, to wciąż historia Rylee i Coltona pozostanie moją ulubioną- biorąc oczywiście pod uwagę wyłącznie twórczość tej autorki. „Sweet Cheeks” wypada słabiej, choć wciąż myślę, że dla oczekujących odprężenia kobiet spełni ona swoją funkcję.

[Adres usunięty]

K. Bromberg to jedna z moich ulubionych autorek, która serią Driven definitywnie podbiła moje serce. Przyznam, że czytając "Sweet Cheeks" miałam pewne oczekiwania, co do tej książki. Do dziś pamiętam jakie emocje wywoływała we mnie historia Rylee i Coltona. Nie chciałam obu historii porównywać do siebie, ale chcąc nie chcąc nie mogłam się tego wyzbyć.

"Sweet Cheeks" nie podbiła mojego serca, tak jak powyżej wspomniana seria. Początek czytania mi się dłużył, a główna bohaterka nieco mnie irytowała. Saylor zdecydowanie za bardzo wszystko analizowała i rozkładała na czynniki pierwsze. Opisy tego mnie nudziły, a nie ukrywam - główna bohaterka lubiła mnie tym drażnić.

Dopiero gdzieś w połowie coś pykło, a lektura tej książki stała się przyjemnością. Mój stosunek do Saylor również się zmienił, a ja sama zaczęłam ją postrzegać inaczej. Bo ile trzeba mieć w sobie siły, aby odejść i zawalczyć o własne szczęście? Ile trzeba mieć w sobie siły, aby dostrzec prawdę? K. Bromberg porusza w tej książce ważny aspekt. Szacunek do samej siebie oraz do swoich pasji. Jeśli ktoś nie akceptuje nas takimi jakimi jesteśmy, jeśli ktoś chce zmienić nas na siłę i tłamsi naszą osobowość to czy aby na pewno jest nas wart? Czy z takim człowiekiem można odnaleźć szczęście? Tak więc Saylor okazała się silną i niezależną postacią, która walczyła o siebie i o swoje życie. K. Bromberg zdecydowanie wie jak stworzyć kobiecą postać, która nie jest ćwierkającą idiotką.

Jeśli chodzi o postać Hayesa to z pewnością nie da się go nie lubić, ale nie czułam, aby z jego postaci biła jakaś charyzma, coś co sprawi, że zechcę tę postać zaszufladkować jako swojego książkowego męża. Po prostu to była taka postać, która była, którą się da lubić, ale nie zostaje w pamięci na długo.

"Sweet Cheeks" to lekka, przyjemna i niekiedy zabawna powieść. Nie posiada w sobie tornada uczuć, ale nadal są one tu obecne. Ból, nadzieja, miłość strach i pożądanie - to z pewnością znajdziecie w tej książce. To historia, w której nie brak namiętności, sceny seksu są subtelne i z pewnością pobudzają wyobraźnię. Nie zabraknie również komplikacji i zawirowań w życiu Saylor i Hayesa. Akcja mogłaby być trochę bardziej dynamiczna, opisy trochę mniej rozległe, ale pomimo tego to idealna lektura na wieczorny odpoczynek. Dla fanów twórczości K. Bromberg ta książka to pozycja obowiązkowa. Ja nadal jestem zauroczona w jej twórczości i chociaż ta historia nie wywołała we mnie tylu emocji jak seria Driven, postacie nie zapadły aż tak głęboko w moim sercu to ja nadal z niecierpliwością oczekuję kolejnych książek tej autorki i po cichu liczę, że niedługo będę miała okazję po nie sięgnąć.