Sukienka z wody

Po książkę sięgnęłam zachęcona klimatyczną okładką. Jezioro, pomost ...podobny widok mam ze swojego okna. Książka wciągająca od pierwszych stron. Osoba w śpiączce i jej zobowiązania, tajemniczy nieznajomy, siła przyjaźni, stara miłość, która nie rdzewieje i odwaga by wkroczyć w nowy związek, a wszystko to w urokliwym niewielkim mieście na Pomorzu. Czyta się przyjemnie i szybko. Polecam wielbicielkom literatury obyczajowej 👍😊

„Na miłość nie ma twardych praw. Miłość bywa nielogiczna.”

Przenosimy się do Szczecinka, niewielkiego, malowniczego miasteczka nad jeziorem. Poznajemy Alinę, dojrzałą, spełnioną zawodowo, docenianą profilerkę. Po latach wraca do rodzinnego miasteczka, ma zamiar odwiedzić przyjaciółkę Edytę, która uległa poważnemu wypadkowi i jest w śpiączce. Zatrzymuje się w domu Edyty, chce w tej trudnej sytuacji wesprzeć jej męża i córkę. Mąż Edyty razem z jeszcze jedną przyjaciółką próbują namówić ją do ukończenia książki Edyty. Ta powieść ma być przełomem w jej karierze i życiową szansą. Alina początkowo się waha, zagłębiając się w nieskończonym tekście, szybko odnajduje się w całości, jest zafascynowana tekstem, a wnioski jakie jej się narzucają nie są zbyt optymistyczne. Czyżby Edyta miała romans?

Czy Alinie uda się odkryć prawdę i dokończyć książkę? I czy Edyta wybudzi się ze śpiączki? Fabuła dotyka trudnych relacji międzyludzkich, głęboko ukrytych sekretów i niesie ogromne sprzeczne emocje. Całość otulona aurą tajemniczości, która towarzyszy nam do samego końca. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, to zwykli ludzie jakich mijamy w naszej codzienności, każdy z nich ma jakieś życiowe doświadczenia. Cała paleta charakterów i ludzkich osobowości. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się. Alina wzbudziła moją sympatię od razu, to inteligentna, niezależna, szczera, błyskotliwa, dowcipna i bardzo samotna kobieta. Z jednej strony twarda, bezkompromisowa, a z drugiej wrażliwa i ciepła osoba.

Rewelacyjne połączenie obyczajowości ze szczyptą kryminału. Autorka umiejętnie wodzi czytelnika za nos, tutaj nic nie jest takie jak nam się początkowo wydaje. Do końca nie wiemy komu tak naprawdę możemy zaufać. Tajemnice, niedopowiedzenia, intrygi. Ogromna tęsknota, samotność, niepokój, trudne wybory. Miłość, która przychodzi dość niespodziewanie i jakby na przekór wszystkiemu. Intrygujący motyw sukienki z wody, nie wiedziałam, że istnieją takie tkaniny. Piękne opisy przyrody, aż chciałoby się rzucić wszystko i pojechać w te piękne, klimatyczne strony.

Niesamowita, bardzo realna, poruszająca, klimatyczna historia. Ukazuje, jak ważne w naszym życiu są przyjaźń i miłość, a w tle intrygująca, niepokojąca zagadka. Daje do myślenia, niesie refleksje nad naszą codziennością, nad życiem. Bije z niej mądrość, nostalgia, wnikliwość i dobry humor. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki:)

Zauroczona jestem urokliwą, trochę nostalgiczną okładką, która skusiła mnie i skłoniła do sięgnięcia po książkę. Nie jestem zawiedziona, bo na łamach kart autorka zabiera nas do małego, malowniczego miasteczka nad jeziorem.

W trakcie czytania poznajemy Alinę, która po wypadku swojej przyjaciółki , przyjeżdża do Szczecinka. Edyta niestety leży w śpiączce, a rodzina martwi się, że przez jej niedokończone dzieło, straci szansę na wybicie się w świecie wydawniczym. Dlatego kobieta ulega namowom i zgadza się dopisać zakończenie.

Oczywiście wprowadza się do domu przyjaciółki i zagłębia się w tekst, który rozpoczęła Edyta. Podczas śledztwa na jaw wychodzą niezbyt przyjemne fakty, które mogą zaważyć na życiu kilku osób.

Czy Alina podoła wyzwaniu i dopisze finalne rozdziały. Co odkryje podczas próby dotarcia do źródeł, na których opiera się powieść? Czy zapisana treść jest aby na pewno fikcją literacką? Czy jej przyjaciółka wybudzi się?

Powiem wam szczerze, że ta pozycja była dla mnie odskocznią od codzienności i wspaniałe się przy niej zrelaksowałam. Z uwagą i wielkim zaciekawieniem śledziłam poczynania głównej bohaterki, wraz z nią niczym detektyw odkrywałam tajemnice oraz próbowałam zrozumieć jej motywy działania. Mi byłoby ciężko decydować o życiu drugiego człowieka i zamykaniu za niego niedokończonych spraw, ale najwyraźniej są osoby do tego zdolne.

Wątek sensacyjny spowodował świetny klimat i dzięki temu wiele razy pojawiał się u mnie dreszczyk napięcia i oczekiwania. Intensywne emocje jakie ogarniały mnie podczas lektury były niezapomniane.

Dzięki plastycznemu i lekkiemu stylowi pisarki przez powieść się płynie szybko. Kreacja wszystkich postaci zachwyca, cudowne opisy jak i motyw sukienki w wodzie uatrakcyjnia fabułę.

Uważam, że jest to nieprzeciętna, bardzo ciekawa powieść obyczajowa, która zmusza do refleksji i ukazuje jak silna potrafi być prawdziwa przyjaźń. Są chwile radosne, pełne wzruszeń, owiane grozą jak i zabawne. Przygotujcie się na całą gamę odczuć i pozwólcie się wciągnąć tej historii.

Jestem pewna, że trafi ona do waszych serc i zaczaruje was w takim samym stopniu co mnie.

Akcja powieści rozgrywa się w malowniczym i tajemniczym poniemieckim miasteczku nad jeziorem. Alina przyjeżdża do rodzinnego miasteczka Szczecinka, by odwiedzić swoją przyjaciółkę Edytę, która podczas rejsu żaglówką wpada do wody i jest w śpiączce. Alina namówiona przez męża Edyty postanawia dokończyć rozpoczętą powieść przyjaciółki, by nie straciła ona szansy na bestseller. Alina jest profilerką, dlatego szybko orientuje się kto w rzeczywistości jest pierwowzorem bohaterów niedokończonej powieści. Alina podąża śladami Edyty i odkrywa tajemnice mieszkańców miasteczka.

Czy uda jej się dokończyć książkę tak jak chciałaby Edyta?

Czy Edyta odzyska przytomność i dojdzie do siebie po wypadku?

Sięgnijcie po tę książkę, a sami dowiecie się.

Znakomita fabuła, która wciąga od pierwszej strony. Historia o tajemnicach, tęsknocie, samotności, miłości i przyjaźni. Autorka świetnie połączyła literaturę obyczajową z wątkiem kryminalnym. Rewelacyjnie skonstruowani bohaterowie ze strony psychologicznej. Alina jako profilerka jest świetna. Potrafi wnikać w ludzkie umysły i przed nią nie da się niczego ukryć. Lekkie pióro autorki sprawiło, że książkę przeczytałam jednym tchem. Autorka świetnie manipuluje czytelnikiem. Cały czas nie byłam pewna komu można ufać. Do końca nie wiedziałam jak zakończy się ta historia. Gwarantuję, że nie odłożycie tej książki nawet na moment. Bardzo emocjonalna powieść, która zmusza do refleksji nad życiem i niesie przesłanie.

Jeśli macie ochotę na wycieczkę po malowniczym Szczecinku z autorką to ta niebanalna historia zahipnotyzuje Was.

Dla takiej książki warto zarwać nockę!

Koniecznie przeczytajcie!

Polecam gorąco!

„Sukienka z wody” przenosi nas do malowniczego Szczecinka. Alina przyjeżdża w swoje rodzinne strony, aby odwiedzić Edytę, przyjaciółkę pogrążoną po wypadku w śpiączce. Tak się składa, że Edyta jest pisarką, która rozpoczęła pisanie obiecującej powieści, a Alina zostaje poproszona o wykonanie szczególnego zadania. Czy zgodzi się je wykonać?

Pomysł na fabułę bardzo mi się spodobał. Tak naprawdę od samego początku czuć pewnego rodzaju tajemniczość, która towarzyszy nam do samego końca. Akcja jest doskonale wyważona i tak naprawdę nie ma tutaj czasu na nudę. Umieszczona została ona w czasach teraźniejszych co działa tutaj zdecydowanie na plus. Są wzmianki z otaczającej nas nowej rzeczywistości, ale spokojnie nie mam tutaj nachalnych wątków covidowych. Co chwilę na światło dzienne wychodzą nowe zagadki, których finał zaskoczy zapewne każdego czytelnika. Autorka tak manipuluje czytelnikiem, że w pewnym momencie zaczynamy podejrzewać wszystkich bohaterów i już nie wiemy komu do końca możemy ufać.

Postacie w „Sukience z wody” zostały bardzo dobrze dopracowane. Otrzymujemy niezwykle silną postać kobiecą, która intryguje na każdym kroku. Jedyny jej minus to fakt, że nie potrafiła trzymać języka za zębami. Wracając do rodzinnego miasteczka mierzy się ze stratą, ale i otrzymuje czas, aby przemyśleć własne życie. Pomimo swojej siły możemy zauważyć jak doskwiera jej samotność i nieszczęście.

„Sukienka z wody” to świetna historia o przyjaźni, skrywanych tajemnicach, trudnych wyborach oraz miłości. Tego jak potoczy się fabuła nie sposób zgadnąć, a ilość przemyśleń i rozważań daje nam do myślenia niosąc za sobą świetny przekaz. Ciężko było mi się oderwać od jej lektury, więc czego niedoczytałam to wysłuchałam w audiobooku. Po prostu nie mogłam doczekać się jej finału. Dlatego tak naprawdę nie zostaje mi nic innego jak tylko zachęcić Was do jej przeczytania.

Alina przyjeżdża do Szczecinka, jak tylko dowiaduje się jaka tragedia spotkała jej przyjaciółkę. Edyta uległa wypadkowi i leży w śpiączce. Kobiety przyjaźnią się od dawna, dlatego dla Aliny jest to taki sam ból jak dla męża i córki Edyty. Jadąc, aby ją odwiedzić w klinice, nie wiedziała przed jak trudnym zadaniami stanie. Jej przyjaciółka jest znaną pisarką, a ostatnio pisała książkę, która miała zostać nie tylko wydana, ale również zekranizowana. Rodzina zataiła wypadek i śpiączkę Edyty, a teraz proszą Alinę, aby to ona ją dokończyła. Dla Edyty ta książka wiele znaczy, daje jej dużo możliwości, jest ogromnym krokiem w karierze.

Początkowo Alina się wacha, a kiedy czyta napisaną przez przyjaciółkę, część ma przeczucie, że to wcale nie jest fikcja. Postanawia przeprowadzić dochodzenie, zanim zacznie pisanie. Co odkryje? Czy uda jej się dokończyć książkę przyjaciółki? Czy Edyta się wybudzi?

Historia w książce okazała się świetna. To opowieść o przyjaźni, tajemnicach, trudnych wyborach, dochodzeniu prawdy, miłości. Od książki ciężko było się oderwać, a każda kolejna przeczytana strona powodowała, że nie mogłam się doczekać, aż odkryje wszystkie tajemnice. Akcja dość szybka, z zaskakującymi zwrotami. Podczas czytania towarzyszyły mi emocje, głównie ciekawość co będzie dalej, jak potoczą się losy bohaterów.

Alina z zawodu jest z profilarką, sama pisze i właśnie dlatego to ją poproszono o dokończenie książki. To kobieta lojalna, z jednej strony twarda i bezkompromisowa, z drugiej wrażliwa. Osobiście bardzo ją polubiłam.

„Sukienka z wody” to książka, która pozytywnie mnie zaskoczyła, z którą miło spędziłam czas i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Książka niezła ale nie wywołała też większych emocji. Po moich ulubionych "Olszanach" miałam apetyt na znacznie więcej, choćby na kilka łez "wzruszu" a tu kobiece czytadło z przewidywalnym zakończeniem. I choć u Pani Agnieszki fajny pomysł to podstawa, niestety nie wszystko mi tu zagrało. Dlaczego? Alina i jej policyjny zmysł psychologa bywa irytujący, no bo kto tak mówi?! "Słyszę auto podjeżdżające pod bramę. Nie Mirona, ON ma diesla a to silnik benzynowy". Matko! Choć jak się zastanowić to nie wiem, czy nie bardziej bolałoby mnie przebywanie w towarzystwie Reni. Co do samego idei, bo to nawet zabawne w pewnym momencie się zrobiło, pisanie książki za przyjaciółkę miało być tajemnicą a tak naprawdę trudno zliczyć ile osób zostało w nią wciągniętych. Poza tym myśl, że dopisanie zakończenia książki, zmieni czyjeś życie jest dla mnie tak absurdalne, że ciężko uwierzyć, że rozgrywa się w prawdziwym życiu. Zresztą tak samo jak podejmowanie decyzji, zamykanie spraw za osobę, która nie może się wypowiedzieć. Tym bardziej, że własnego się nie potrafi uporządkować. No ale rozumiem taki dreszczyk emocji miał być.

Co mnie urzekło? Podobają mi się bohaterowie drugoplanowi, gosposia Emma, sąsiad Kostek, barista Zając. W nich widzę potencjał i znany mi i lubiany styl autorki. Ludzi zwyczajnych, przekonujących do siebie, wzbudzających sympatię. Plus za motyw sukienki z wody, intrygujący jak cały wątek o egzotycznych materiałach. I budynki. Dla mnie odgrywają w książce osobną, ważną rolę. Odrestaurowane kamienice, niszczejąca przychodnia z poniemiecką tajemnicą, antykwariat, ja to kupuję!

Autorka bardzo stara się fabułę zagmatwać i podnieść różnymi motywami jej atrakcyjność, książka więc zainteresuje. Czyta się ją szybko, lekko, autorka zawsze dba o słowo i styl, więc ma się z tego czytania przyjemność. Zapewne wśród fanów kobiecych powieści, książka znajdzie miejsce na półce, czy na stałe w sercu to już musicie same się przekonać 😉

Zamykasz oczy. Tak bardzo chciałabyś w życiu spróbować jeszcze nowych rzeczy, dać się ponieść miłości, zrobić coś szalonego. Zastanawiasz się jednak, czy tak wypada, czy nie jest już za późno. Jednak przecież nic nie szkodzi, żebyś spróbowała. Ryzyko przecież często się opłaca, więc otwórz oczy i zawalcz o siebie i o swoje marzenia.

Alina przyjeżdża do Szczecinka, aby odwiedzić swoją przyjaciółkę pisarkę, która pogrążona jest w śpiączce po wypadku. Otrzymuje od jej męża niecodzienną propozycję, aby dokończyła rozpoczętą przez przyjaciółkę powieść. Długo zastanawia się czy powinna to zrobić, jednak decyduje się na podjęcie tego szczególnego zadania. Dość szybko orientuje się, że rozpoczęta książka nie jest tylko wytworem wyobraźni Edyty, a jej bohaterowie mają swoje odpowiedniki w realnym świecie. Odkrywa również tajemnice, które mieszkańcy niejednokrotnie woleliby zachować dla siebie. Czy zakończenie książki stworzone przez Alinę będzie pokrywało się z planami Edyty? Czy szukając tego, co najlepsze dla przyjaciółki odnajdzie też swoje szczęście?

To była powieść obyczajowa, która zachwyciła mnie i porwała w swoje objęcia dosłownie od pierwszej strony. Od samego początku polubiłam bohaterów, odczuwałam zaciekawienie fabułą i po prostu dobrze czułam się w czasie lektury. Opowiedziana historia była dość wyjątkowa i przede wszystkim tajemnicza i nieoczywista.

Autorka ukazała również niezwykłą siłę przyjaźni. Ze strony na stronę coraz lepiej poznawaliśmy Alinę, dla której powrót do małego miasteczka był również powrotem do przeszłości. Czytając tę książkę odczuwałam silną potrzebę poznania zakończenia, a jednocześnie z drugiej strony nie chciałam, aby historia się skończyła. Elementem, który niewątpliwie dodał pikanterii całej opowieści było pojawienie się tajemniczego Olgierda z przeszłości kobiety.

Odkryta tajemnica z życia przyjaciółki była kulminacyjnym momentem całej historii. Przyznam szczerze, że od tego momentu każda kolejna sytuacja i wydarzenie było dla mnie sporym zaskoczeniem. Nie spodziewałam się, że Alina podejmie takie decyzje w sprawie życia Edyty i nie do końca byłam zadowolona z decyzji, które w jej imieniu podjęła. Ale to, że mi się to nie podobało wcale nie znaczy, że było to złe.

Zakończenie przewidywalne, ale nie wyobrażałam sobie innego. Całą pozycję oceniam naprawdę jako wyjątkową, gdyż dawno nie spotkałam się z tak wciągającą i angażującą czytelnika obyczajówką. Czytajcie, bo warto.

Alina to główna bohaterka książki, 40-letnia kobieta, która przyjechała do rodzinnego miasteczka, po telefonie od swoich przyjaciół, którzy poinformowali ją o wypadku ich przyjaciółki Edyty.. Kobieta bierze urlop i bez zastanowienia pojawia się na miejscu, jednak nie to jest dla niej dziwne.. dziwi ją fakt, że mąż Edyty oraz ich wspólna przyjaciółka mają do niej nietypową prośbę.. Alina ma dokończyć książkę, której nie skończyła Edyta.. Jest to trudne zadanie, bo jak można wejść w myśli drugiej osoby? Dodatkowo dochodzi do głosu sumienie, czy przyjaciółka może to zrobić? Alina bije się z myślami, nie chce zawieźć przyjaciółki, ale nie chce też zniszczyć ich przyjaźni..

Pierw zaczyna od przeczytania tego co już zostało napisane, i wtedy to Alina zafascynowana książką przyjaciółki zaczyna swoje małe śledztwo.. co z niego wyniknie? Czy kobieta odważy się napisać książkę, po tym czego się dowie? Czy Edyta odzyska świadomość i wróci do życia i zdrowia?

Ogromny plus za pomysł na książkę! Nigdy nie czytałam książki w podobnym klimacie! Do tego ten tajemniczy tytuł, który daje do myślenia, i piękna klimatyczna okładka.. cóż! To jest naprawdę coś! Podobali mi się główni bohaterowie, niebanalni.. i te całe tło.. szczególnie urok miasta, piękny powrót do przeszłości, wiele małych zbiegów okoliczności.. Podczas tej lektury wiele razy się uśmiechnęłam, dostałam nadzieję, że zawsze warto otworzyć się na coś nowego, na miłość.. że warto ufać swojej intuicji... no i dowiedziałam się do to jest sukienka z wody! Jestem pewna, że fani powieści obyczajowych będą tą książką zachwyceni!

Całkowicie inna odsłona pióra Autorki! Tajemnicza, dojrzała, momentami nostalgiczna i pełna sekretów. To powieść o samotności, szukaniu swojego miejsca i dawaniu sobie szansy na szczęście - koniecznie do przeczytania!

Tak, to moja druga polecajka książki od Agnieszki Litorowicz-Siegiert. Twórczości, która cały czas się rozwija, dojrzewa i zmienia się, jak dla mnie, na lepsze. Tym razem autorka również zabiera nas do malowniczego miasteczka, jednak już nie będzie sielsko i wiejsko jak w innych książkach. Nie wszyscy będą się lubić, a tajemnice i sekrety będą dzielić, a nie łączyć.

Główna bohaterka to silna, niezależna kobieta, która wraca do rodzinnej miejscowości by pomóc swojej przyjaciółce, a równocześnie dać sobie czas, by przemyśleć swoje życie. Kobieta czuje się samotna, momentami nieszczęśliwa, nostalgiczna. Jednak nie tylko to będzie jej głównym zmartwieniem, bo tajemnice się piętrzą, a na szali jest szczęście przyjaciół.

Jest tutaj kilka wątków, głównie udanych, dobrze poprowadzonych, jednak czuć, że autorka świetnie czuje się w obyczajowkach, bo raczej warstwa śledcza już trochę kuleje. (Ale ja mogę nie być obiektywna, bo pochłaniam dużo thrillerów). Jednak nie jest to duży mankament. Całość jest mocno intrygująca i ciekawa, a sam pomysł na fabułę nie jest zbyt oczywisty. Dużo tu przemyśleń, rozważań i zadumy nad losem, jednak ma to sens i niesie przesłanie.

Autorka pokazała się nam z innej strony, tej dojrzałej, czasem smutnej i nostalgicznej, jednak nie pozbawionej nadziei. Idealna propozycja dla fanek mądrych obyczajówek.