Stojąc pod tęczą

Świetna książka! Pochłonięta w kilka godzin. Polecam!

Życie - ile jest nam go dane, tego nie wie nikt. Statystyki podają, że żyjemy coraz dłużej, medycyna coraz lepiej radzi sobie z różnymi chorobami, ale mimo to często odchodzą ludzie młodzi. Mówi się, że ich śmierć jest niepotrzebna, że mogli jeszcze trochę żyć, że ich płomień mógł jeszcze się palić. Nie znamy chwili naszego odejścia, a zarazem mnóstwo rzeczy w życiu planujemy. Snujemy marzenia o pracy zawodowej i życiu prywatnym. Stawiamy sobie różne cele oraz zadania i dążymy do ich realizacji. Niektóre rzeczy odkładamy na później, myśląc, że mamy jeszcze na nie czas. Nie zawsze jest to dobre rozwiązanie. Bo życie bywa czasem zbyt krótkie i nie powinno się w nim niczego ważnego odwlekać.

"W życiu nie warto niczego odwlekać - odpowiedział

- Jeżeli można, należy wszystko robić od razu..."

Wyżej napisane zdania są może utrzymane w podniosłym, refleksyjnym i nieco smutnym klimacie, ale właśnie w taki wprowadziła mnie ta niepozorna książka. Niewielka objętość i tajemniczy tytuł nie wróżyły takich emocji, jakie zaserwowała mi autorka. Książka bardzo miło mnie zaskoczyła i to mimo tego, że nie wszystko w niej było w moim guście.

Niemniej jednak czytało mi się ją dobrze, tym bardziej, że ostatnio osobiście zetknęłam się ze stratą ukochanej i jednej z najważniejszych dla mnie osób, po długiej i męczącej chorobie [*].

My, ludzie nie zawsze doceniamy to, co mamy w zasięgu ręki… a gdy tracimy stabilność, żałujemy i rwiemy włosy z głowy. Podoba mi się początek… to jak autorka rozpoczyna swoją debiutancką powieść oraz wzruszające zakończenie, pełne ciekawych złotych myśli.

Recenzja na: [Adres usunięty]

"Stojąc pod tęczą" to wzruszająca, ciepła, babska literatura. Doskonale się ją czyta, a chusteczki okazują się niezbędne :) Dorota Schrammek napisała piękną opowieść o miłości, przyjaźni, smutkach i radościach życia. Pokazała jak cenna w życiu jest miłość i przyjaźń, a ludzi nie można zmienić na siłę. Bohaterki przekonały się same, co jest ważne w ich życiu.

Autorka mocno skupiła się na stworzeniu wyrazistych i ciekawych postaci, które sprawiają, że opowieść jest barwna i ciekawa. Kibicowałam przyjaciółkom w dążeniu do ich celów. I choć książka jest może przewidywalna i banalna, to i tak bardzo mi się podobała - bo opowiada o życiu. Rozejrzyjcie się wokół, ile jest takich Jagód, Patrycji, Magdalen, czy Anet.... Warto mieć je wokół siebie :)