Steinbeck Wściekły na świat

Według mnie bardzo dobra i ciekawa biografia Johna Steinbecka, aż szkoda że pojawia się ponad pięćdziesiąt lat po śmierci. William Souder podaje różne fakty na temat życia Steinbecka, a których prawdopodobnie tylko nieliczni wiedzieli. Jeśli lubiłeś dzieła Johna Steinbecka i chciałbyś się czegoś dowiedzieć o tym autorze, mogę z czystym sumieniem polecić ci tą książkę. Niektóre fakty mogą się wydać szokujące, ale oto chodzi w takich biografiach, mają pokazać że nie każdy człowiek jest idealny i każdemu zdarzają się potknięcia.

John Steinbeck poprzez swoje powieści odbierany jest jako niezwykle skromny, wrażliwy na krzywdę innych, współodczuwający nierówności społeczne, pisarz, którego pokochali  nie tylko Amerykanie, ale i cały świat. Mnie po lekturze jego książek zainteresowało to, jakim był człowiekiem, ile z siebie i swojego otoczenia wlał w swoich bohaterów. Przede wszystkim, jaki miał stosunek do kobiet, w końcu oficjalnie miał trzy żony, nieoficjalnie szczycił się swoimi podbojami, zwłaszcza tymi w młodych latach. Nie krył się ze swoją mizantropią, zwłaszcza przy Carol Henning, która redagowała wszystko, co napisał, nadając temu ostateczny szlif. Pikanterii dodała publikacja pamiętnika jego drugiej żony, matki dwójki jego dzieci, przepięknej Gwendolyn Conger, w którym to ujawnia prawdziwą naturę noblisty, jego emocjonalne rozedrganie, a nawet sadyzm w stosunku do bliskich. Do tego morze alkoholu, który przelewał niemal cały czas, po części rujnując drugie małżeństwo, gdyż zarówno John, jak i Gwyn nie wylewali za kołnierz, doprowadzając ostatecznie do głośnego rozstania. O nałogu trawiącym Conger wspominają też jej synowie i jest to uwzględnione w powyższej biografii.

William Souder po mistrzowsku przedstawił losy noblisty, nie idealizując go. Dla kogo jest więc ta pozycja? Przede wszystkim dla miłośników prozy Steinecka. Omawiane są wszystkie napisane przez tego autora tytuły, cały proces powstawania dzieła, od sytuacji, które stanowiły inspirację, po etap końcowy, czyli druk i kolportaż. „Wściekły na świat” to zbiór faktów, anegdot i ciekawostek, które pochłania się z niesłabnącym zainteresowaniem. To konglomerat emocji wielu postaci, które stanęły na drodze Johna, i które miały wpływ na jego postrzeganie świata. Książka nieodkładana. Moje serce łamie tylko jedna niedoskonałość. Wydanie. Dlaczego to nie jest twarda oprawa? Dlaczego, dlaczego, dlaczego??? Steinbeck na to zasługuje.

Wiele razy słyszałam o tym, by uważać, gdy pragnie się poznać swojego ulubionego autora. Nasze wyobrażenie często zderza się z rzeczywistością w sposób, jaki sprawia zawód. Poznanie biografii Steinbecka dało mi mieszankę zrozumienia oraz zmieszania. Zaskoczyło mnie jego podejście do krytyki, używek czy kobiet. Jego wyrażanie frustracji czy snobistyczne zachowanie. A jednak znalazłam też w sobie wiele zrozumienia. Historia życia Steinbecka to odbicie prozy, jaką podarował światu. Jego lęków, nadziei i uważnego obserwowania świata. Z ogromną wrażliwością podchodził do ludzi, rewelacyjnie odbijał na papierze kolejne sylwetki, a niezgoda na niesprawiedliwość, jaka ich dotykała, wylewała się z jego tekstów. Nazywany „sumieniem Ameryki" stawał w obronie niższych klas w sposób, jaki potrafił, czyli za pomocą pióra. Ale. Pisarska pasja momentami przybierała autodestrukcyjne oblicze. Frustrowała i zabierała oddech. Opanowywała jego myśli i nie dawała spokoju niezależnie od okoliczności.

Stainbeck zdobył nagrodę Pulitzera, Literacką Nagrodę Nobla oraz Medal Wolności Stanów Zjednoczonych. Pomimo trudnych początków, gdy musiał mierzyć się z odrzuceniem i dużą krytyką, stał się sylwetką ponadczasową. Często idealizowaną, podczas gdy był tylko człowiekiem. Człowiekiem, który odczuwał lęk, zwątpienie i wiele, wiele, wiele nadziei.

Większość biografii, jakie dotychczas przeczytałam, było dość płytkich... A potem na mojej drodze stanął William Souder. Człowiek, który nie zapominał o kontekście historycznym czy społecznym. Przytaczał listy i inne wypowiedzi. Odnalazł ślady życia Steinbecka tam, gdzie nie każdemu chciałoby się szukać. Mam ogromny szacunek dla ludzi, którzy poważnie i entuzjastycznie podchodzą do swojej pracy. Którzy potrafią stworzyć tekst tak dobry nie tylko przez wzgląd na zasób informacji, ale też jego własny styl pisania — nieco poetycki i bardzo zgrabny.

Jako fanka prozy Steinbecka musiałam sięgnąć po „Wściekły na świat“, ale znalazłam tutaj więcej niż się spodziewałam. Mam wrażenie, że dopiero od teraz stałam się ŚWIADOMĄ czytelniczką jego twórczości.

przekł. Hanna Jankowska

Psst, ale tej miękkiej okładki to wydawnictwu nie wybaczę.

Zwany sumieniem Ameryki, napisał ponad trzydzieści książek, zdobył nagrodę Pulitzera, otrzymał literacką Nagrodę Nobla oraz Medal Wolności Stanów Zjednoczonych, był powieściopisarzem, dziennikarzem, historykiem, naukowcem, ekologiem i komentatorem społecznym.

Jego nazwisko: Steinbeck. Wściekły na świat.

Zagłębiając się w biografię Johna Steinbecka, z fascynacją odkrywałam jak z pozoru nic nie znaczące wydarzenia i inspiracje z życia pisarza, za sprawą szaleńczej, niekiedy samodestruktywnej pasji pisarskiej i bezdennego współczucia dla bliźniego, przemieniły się w historie rzeczywiste i autentyczne niczym opowieść przypadkiem zasłyszana na ruchliwej ulicy lub opowiedziana przy ognisku o zachodzie słońca. Był jak postacie z swych książek — choć sam często niewiele posiadał, oddawał innym całego siebie w nadziei na poprawę. I z tego właśnie powodu niezależnie co Steinbeck umieścił w swoich książkach, najważniejsza była zawsze nadzieja.

John Steinbeck był istotą śmiertelną, od najmłodszych lat skrytą i świadomą swych niedoskonałości, która doświadczała życia pełnymi garściami, wielokrotnie smakując ferworów i nieszczęść; borykającą się z znanymi, ludzkimi problemami; która swe oburzenie i współodczuwanie przemieniła w dzieło pisemnego protestu społecznego, nadając swej twórczości ton nieśmiertelny i uniwersalny. I choć książka nie sprawi, że poczujecie wściekłość Steinbecka, ponieważ ją można odnaleźć jedynie w jego twórczości, w której zamknął cząstkę siebie, to sprawi, że zrozumiecie jej przyczyny.

Wściekły na świat to wspaniały portret Steinbecka i wielowymiarowej epoki, w której tworzył. Ukazuje Johna jako rzeczywistego człowieka, niczym sąsiada z naprzeciwka: osobę, którą znamy, lecz której nigdy do końca nie przenikniemy.

Steinbeck otworzył mi oczy i serce, a ta biografia pozwoliła zrozumieć ile musiał zobaczyć i poczuć, by tego dokonać.

"Steinbeck, jak wielu ludzi pióra uważał, że samo pisanie nie czyni nikogo pisarzem. Jest raczej objawem wrodzonego natręctwa, którego nie daje się wyprzeć. Uważał, że pisarze piszą, bo muszą i robią to bez względu na okoliczności."