Stary przyjaciel

„Jednak zanim poznałam Starego Przyjaciela i zanim po przygodach w obcym kraju wpadłam do studni, i zanim historia uderzyła mnie po żebrach… byłam po prostu Kasandrą z Fioletowego Podwórka. Chodziłam po górach, jeździłam konno i chciałam studiować przyrodę. Ratowałam koty i nudziłam się na lekcjach o społeczeństwie.”

Zapraszam Cię do świata Kasandry, jesteś gotowy na tę przygodę?

Sięgając po tę książkę, zupełnie nie wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Mogę śmiało powiedzieć, że wzięłam ją w stu procentach w ciemno. Nieznana autorka, okładka, która nic nie sugeruje i tajemniczy opis. Co może z tego wyjść?

Na samym początku w ogóle nie mogłam się wciągnąć w ten tytuł. To jedna z tych pozycji, przy których trzeba się skupić, wyciszyć i czytać powoli, bez pośpiechu, bez żadnych rozpraszaczy, pełna rozmyślań. Poznajemy tu Kasandrę, która żyje w świecie fantastycznym, który od samego początku możemy sobie dokładnie wyobrazić. „Moja planeta obraca się dookoła dwóch gwiazd, z których jednak jest niebieska, a druga czerwona. Może to prawda. Może nie. Może mieszkam na Ziemi, a podwójną gwiazdę wymyśliłam w tym momencie, żeby chronić Starego Przyjaciela.” Powiem Wam, że to mnie zaintrygowało, lubię takie opowieści! Ale mimo wszystko ciężko było mi przebrnąć przez tęn początek, szczególnie przez pierwszy rozdział. Na szczęście z każdą kolejną stroną bawiłam się coraz lepiej, a moja wyobraźnia działała na najwyższych obrotach. Lubię ten dystopijny klimat opowieści. Autorka nie przedstawia nam historii, która pędzi na łeb, na szyję. Wręcz przeciwnie, powoli odsłania przed nami karty, pokazuje swój własny, nieidealny świat. Jesteście gotowi, żeby do niego wejść i poznać wszystko oczyma Kasandry? Ostrzegam, to nie będzie łatwa wyprawa, ale warta poznania.

@awalonia ciekawie wykreowała swój wyimaginowany świat, który z jednej strony wygląda jak nasz, który dobrze znany, a z drugiej jest fikcyjny. „Stary przyjaciel” to bez wątpienia książka, która na długo pozostaje w pamięci, a kim jest owy tytułowy przyjaciel? Sprawdźcie sami!

„Stary przyjaciel” to książka, która poruszy najskrytsze struny ludzkiej duszy…

Autorka już na starcie sprawiła, że czytelnik nie bardzo wie, czego po tej historii może się spodziewać. Opis daje do myślenia, jednak nie sugeruje tak naprawdę niczego konkretnego. Nasuwa się tylko myśl, że będzie to powieść refleksyjna, ale czy na pewno?

„Moja planeta obraca się dookoła dwóch gwiazd, z których jednak jest niebieska, a druga czerwona. Może to prawda. Może nie. Może mieszkam na Ziemi, a podwójną gwiazdę wymyśliłam w tym momencie, żeby chronić Starego Przyjaciela. Nawet jeśli mnie o to podejrzewasz, proszę cię, abyś nie szukał mnie, ani jego. We Wszechświecie jest wielu starych ludzi, którzy po życiu pewnym turbulencji, o których nigdy ci nie powiedzą, po latach utrzymywania twarzy nienaruszonej łzami, uśmiechem ani poczuciem winy - choć zawsze były gdzieś pod powierzchnią - zasługuje na spokój w wysokich górach.”

Tym oto fragmentem rozpoczyna się ta historia, którą człowiek długo będzie pamiętał. Autorka stworzyła powieść dystopijną, w której przeplata się realizm. Na niespełna dwustu stronach znajduje się całą gamą negatywnych emocji, które rozrywają serce odbiorcy… ta książka boli, a jednocześnie bardzo daje do myślenia.

Główną bohaterką „Starego przyjaciela” jest Kasandra. Śledzimy okresy jej dorastania, widzimy, jak z małej dziewczynki staje się kobietą. Z biegiem lat dziewczyna dostrzega również, że świat nie jest dobry, a ludzie nie zawsze są pomocni. W dorosłym życiu będzie musiała stawić czoła nieprzychylnym ludziom, którzy z pozorów mieli być wsparciem.

Tej książki nie da się po prostu przeczytać. Jej trzeba poświęcić maksymalną uwagę, odciąć się od tego, co jest dookoła. Wyciszyć się i zatopić w dystopijnym świecie, który nawet w najmniejszym stopniu nie jest łatwy.

Całość poprowadzona jest narracją pierwszoosobową, coś w stylu pamiętnika głównej bohaterki. Przez pierwsze dwa rozdziały poznajemy zarys świata, w którym żyje Kasandra. To taki przedsmak tego, co znajdziemy dalej… „Stary przyjaciel” podzielony jest na kilka długich rozdziałów, które podszyte są smutkiem i warto być na to przygotowanym.

Jedno jest pewne - przy tej książce nie wolno bujać głową w chmurach i czytać jednocześnie, bo niczego nie zrozumiemy. Ona wręcz prosi się o uwagę i skupieniu tylko na niej. Pozwólmy być jej tą jedną, jedyną, która przysłoni nam na te kilka chwil cały świat. I właśnie wtedy zrozumiemy sedno tej historii.

Nie jest to łatwa książka. Nie będę ukrywała, że mój początek z nią nie należał do przyjemnych i najprostszych. Potrzebowałam czasu, aby dostrzec to, co Autorka ukryła między wersami. I po tym wszystkim mogę Wam jak najbardziej ją polecić!

"Moja planeta obraca się dookoła dwóch gwiazd, z których jedna jest niebieska, a druga czerwona. Może to prawda. Może nie. Może mieszkam na Ziemi, a podwójną gwiazdę wymyśliłam w tym momencie, żeby chronić Starego Przyjaciela."

"Stary przyjaciel"

Dzisiaj zapraszam Was na recenzję bardzo wartościowej i zdecydowanie innej powieści niż czytam na co dzień.

Gdyż przedstawiony świat może przypominać nasz, ale... rzeczywistość codzienna miesza się fantazją, wspomnienia przeplatane są z teraźniejszością, a przeszłość... jak to przeszłość, pozostaje w nas mimo wszystko.

Krótko mówiąc, przed Wami historia, w której autorka opowiada o świecie, w którym rzeczywistość łączy z elementami fantastycznymi.

Zanim sięgnięcie po tę książkę wiedzcie, że musicie sobie zarezerwować więcej wolnego czasu dla niej, pomimo, że ma niespełna 200 stron. To nie jest lektura na jeden wieczór.

Lektura, która wymaga uwagi, pełnego skupienia, zmusi ona nas do refleksji, i nie, to nie będzie stracony czas.

Opowiada ona o Kasandrze, wybierającej się w podróż w celu odnalezienia sensu swojego dzieciństwa, swojej tożsamości, nie spodziewając się, że pomoże jej w tym Stary Przyjaciel.

"A ja żyłam w bezpiecznym świecie strasznych historii. Nie mogłam wiedzieć, że niedługo obudzę się bez nikogo wśród przerażających sztucznych uśmiechów wykrzywiających usta, które nigdy nie przyznają, że może być źle. Że samotność wśród ludzi skraca oddech jak zatkane płuca, tak, że tlen przestaje krążyć w ciele. I że pomoże mi Stary Przyjaciel."

Zdecydowanie warta uwagi, nieoczywista, pełna metafor, emocjonalna powieść poetycka. ❤️

Czy można naprawdę poznać drugiego człowieka?

„Stary przyjaciel” trochę burzy to przekonanie. Z pozoru spokojna historia, a jednak czuć w niej coś niepokojącego. Taki klimat, który wciąga powoli, ale zostaje z czytelnikiem na długo. Podobało mi się, że autorka nie daje wszystkiego na tacy. Trzeba się chwilami zatrzymać, pomyśleć, poskładać sobie to wszystko w głowie.

To książka, która ma w sobie emocje, ciszę i sporo ukrytego napięcia. Idealna dla tych, którzy lubią, gdy historia rozwija się powoli, ale wciąga coraz mocniej z każdą stroną.