Srebrny chłopiec

"Srebrny chłopiec" Kristiny Ohlsson to drugi tom cyklu adresowanego do najmłodszych czytelników, ale napisanego tak ciekawie, mądrze i ujmująco, że może po niego sięgnąć również starszy nastolatek oraz każdy dorosły.

Bohaterami trylogii są przyjaciele mieszkający w małej szwedzkiej miejscowości. Billie, Simona i Aladdin mają szczęście do odkrywania tajemnic, prowadzenia prywatnych śledztw i przeżywania emocjonujących przygód, w które nieraz wciągani są ich bliscy.

W pierwszym tomie ("Szklane dzieci") cała trójka rozwiązywała zagadkę nawiedzonego domu, do którego wprowadziła się Billie wraz z mamą. Tym razem akcja skupia się wokół restauracji rodziców Aladdina, skąd pewnego dnia zaczyna ginąć jedzenie. Jakby tego było mało, w okolicy pojawia się niezwykły chłopiec, który - mimo mroźnej pogody - jest lekko ubrany i znika, gdy Aladdin próbuje się do niego zbliżyć. Tajemniczą atmosferę podsyca legenda o złotniku i skarbie, jaki ponad sto lat temu zniknął z jego warsztatu...

Czyta się tę powieść z ogromnym zainteresowaniem i narastającym napięciem. Autorce udało się stworzyć pasjonującą historię, w której teraźniejszość przenika się z przeszłością, a realizm sąsiaduje z magią, o czym dobitnie świadczy zakończenie.

Nie jest to jedynie przygodowa opowieść o szukaniu skarbu i rozwiązywaniu frapujących zagadek. To również mądra i pouczająca książka o tolerancji, potrzebie akceptacji, o codziennych problemach dorosłych, których życiowe wybory odbijają się na losach ich dzieci.

Nie bez kozery pojawia się w „Srebrnym chłopcu” motyw uchodźców, którzy egzystują na zacumowanym niedaleko statku. Podobnie rzecz ma się z kryzysem ekonomicznym, który sprawia, że rodzice Aladdina muszą sprzedać dom i przenieść się do wieży, w której mieści się ich restauracja.

Cristina Ohlsson przybliża młodym czytelnikom realia świata, w jakim żyjemy. Pokazuje, że składa się ON nie tylko z przyjemności i własnego podwórka. Autorka bawi i uczy, nie ma jednak w jej książkach nachalnego dydaktyzmu, za co należy się jej wielki plus.

Niewątpliwą zaletą powieści jest też pokazanie, jak bardzo przeszłość wpływa na teraźniejszość, jak cenna jest tradycja, która może być fascynująca i inspirująca, jak ważne są korzenie każdego człowieka.

Całość napisana jest lekko, ale z polotem i urokiem, co na pewno ma wpływ na atmosferę opowieści.

BEATA IGIELSKA

Pamiętacie bohaterów z poprzedniej książki?

Tym razem akcja książki rozgrywa się u Aladdina. Dwunastolatek tymczasowo mieszka w wieży ciśnień, w której mieści się i restauracja jego rodziców i mieszkanie całej rodziny. Sam Aladdin jest z pochodzenia Turkiem, lecz po emigracji rodziców do Szwecji czuje się bardziej Szwedem. Oczywiście na pierwszy rzut oka każdy stwierdzi, że rodzice chłopca wręcz śpią na pieniądzach. Niestety tak nie jest. Rodzina ta ma bardzo duże kłopoty finansowe. W zimie ich interes nie prosperuje tak dobrze jak za dawnych czasów. Dorośli zmuszeni są sprzedać barkę zacumowaną w porcie i tak pozbywają się letniego miejsca wypoczynku.

Pewnego razu dwunastoletni Aladdin dowiaduje się, że z restauracji co noc znika jedzenie. Nikt nie wie co się dzieje, nie ma podejrzanych i przyłapanych.

Na dodatek chłopak wychodząc na podwórze widzi swojego rówieśnika, który jest dość specyficznie ubrany. Niby, że jest śnieg i okropny mróz, a nieznajomy ma na sobie tylko szorty sięgające do kolan, wełniany sweter w paski i brązowe traperki odziane w wełniane skarpety. Widocznie czegoś chce od Aladdina, ale kiedy chłopiec chce z nim porozmawiać, ten szybko znika nie pozostawiając na śniegu żadnych śladów.

Pewnego razu dwunastolatek w gazecie czyta o zaginionym srebrze w miejscu gdzie teraz stoi wieża ciśnień jego rodziców. Postanawia przyjrzeć się tej sprawie dokładniej.

Niedługo po tym Aladdyn wraz z przyjaciółką Billie, poznaje tajemnicę zaginionego, a raczej skradzionego srebra i ma to powiązanie z tajemniczym chłopcem kręcącym się obok wieży.

Jednak niestety chłopaka dopada jeszcze jeden problem, jego rodzice rozważają żeby poprzez coraz gorsze zarobki przeprowadzić się do Turcji.

Kim jest Srebrny Chłopiec i jaki ma związek z zaginionym srebrem?

To już drugi tom, w którym zdarzają się tajemnice i podchody zwykłych dzieci, które w końcu znajdują rozwiązanie. Ciekawie stworzona fabuła i ciekawe zjawiska, które są nad wyraz paranormalne, a jednak mają jakieś wytłumaczenie.

Co dziwniejsze wydaje się, że książka jak dla dzieci, lecz to nieprawda. Sytuacje przedstawione w fabule są bardzo realistyczne.

Książka tak samo, jak wcześniejsza zaskoczyła mnie pozytywnie i zasługuje na wysoką ocenę.

Ocena:9/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]