Sprostowanie

"Sprostowanie" to bardzo specyficzna książka. To znakomicie napisany thriller psychologiczny - poplątany, ale dlatego też niezwykły. Dwa równoległe wątki splatają się w idealnie zgraną opowieść, która nie jest przewidywalna, a wywołuje dreszcz na skórze, kiedy pomyślimy, że moglibyśmy się znaleźć w skórze głównej bohaterki.

Czytałam wiele opinii na temat tej książki, zupełnie skrajnych - od zachwytu po totalną krytykę. Postanowiłam sama przekonać się, co w niej takiego jest i już wiem, że ona ma to "coś", co sprawia, że zapamiętuje się ją wśród dziesiątek innych przeczytanych książek. Do mnie przemówiła - bardzo podobał mi się jej niezwykły, mroczny i lekko depresyjny klimat - jak w Dziecku Rosemary.

Myślę, że nie można się w jej przypadku zdawać na zdanie innych - ją trzeba przeczytać i ocenić samemu!

[Adres usunięty]

Ach, co to były za emocje! Uwielbiam książki dopracowane pod względem psychologicznym, przesycone atmosferą niepokojącej tajemnicy i pełne napięcia. Takie, które bez ostrzeżenia łapią i wciągają w intrygę, że aż nie można złapać oddechu. I takie właśnie jest "Sprostowanie" - mocne, wiarygodne, szokujące. Aż trudno uwierzyć, że to debiut!

Pomysł na fabułę już sam w sobie jest intrygujący. Oto pewnego dnia, główna bohaterka, Catherine, znajduje na stoliku nocnym książkę. Co prawda, nie pamięta skąd się tam wzięła, ale zważając na niedawną przeprowadzkę, wiele rzeczy mogło przecież umknąć jej pamięci. Zaciekawiona zaczyna czytać i ze zdumieniem odkrywa, że to książka o niej. Problem jednak w tym, że fabuła dotyczy traumatycznych zdarzeń sprzed lat, o których nie chce pamiętać. Co więcej - osoba, która napisała tę książkę, obwinia ją za nie i bez wątpienia, chce by cierpiała. Catherine nie może spać i wpada w depresję, bo wydawało jej się, że przez lata wyparła to tragiczne wydarzenie z pamięci i nauczyła się z nim żyć, ale teraz wszystko wraca ze zdwojoną siłą, ponieważ wbrew jej woli, mroczna tajemnica powraca i może zniszczyć szczęście jej i jej rodziny...

Autorka konsekwentnie, świadomie i z psychologiczną wręcz dokładnością buduje fabułę pełną napięcia, i sprawnie przeplata narrację, pokazując tę samą sytuację z perspektywy różnych bohaterów. Z jednej strony jest Catherine, która ciągle wraca myślami do zdarzeń sprzed lat, czuje się winna i chce zrzucić z siebie ciężar, ale nie potrafi - i tutaj intryga się zapętla, ponieważ Catherine nie mówi niczego wprost, ale jest jasne, że w jej przeszłości wydarzyło się coś okropnego, o czym do tej pory nie miała odwagi opowiedzieć nikomu, nawet mężowi. A z drugiej strony - inni bohaterowie, także przekonani o swojej prawdzie i posiadający na nią solidne argumenty. W efekcie każda z przedstawionych wersji zdarzeń wydaje się prawdopodobna i wiarygodna, a to stwarza w głowie mętlik i aż do ostatniej chwili nie można się zdecydować, kto ma rację.

Przyznaję, wielokrotnie odczuwałam złość na bohaterów za ich brak tolerancji i osądzanie, bez wysłuchania czyjejś wersji. Za obwinianie o wszystko kobiety, tylko za to, że ośmieliła się pomyśleć o sobie i o swoich potrzebach. Za grzebanie w przeszłości i rozdrapywanie już zabliźnionych ran tylko dla chwilowej egoistycznej i perwersyjnej wręcz satysfakcji. Jednak mimo, że te odczucia były w większości negatywne, to podobało mi się to, jak autorka umiała je we mnie wzbudzić. Uwielbiam takie książki!

"Sprostowanie" to naprawdę świetny thriller psychologiczny o niszczącej sile zemsty, kumulowanym przez lata bólu i tajemnicach, które uciskają. To książka, w której tylko ci się wydaje, że znasz bohaterów, i że rozgryzłeś motywy ich działania. Naiwnie dajesz się wodzić za nos i ślepo wierzysz, że to co napisane jest prawdą, ale to tylko pozory, ułuda i szczątki prawdziwej wersji - przewracając ostatnią kartkę pozostaniesz z palącymi wyrzutami sumienia, bo tak jak wszyscy, ty również nie wysłuchałaś jej wersji, i zdążyłeś już wydać swój osąd. Dramatyczny zwrot akcji w zakończeniu to coś, po czym niełatwo się otrząsnąć...

"Sprostowanie" podobało mi się. Podobało mi się tak bardzo, że polecam szczerze i daję dziesiątkę!

[Adres usunięty]

Lubię książki z mocnym wstępem, które bez ceregieli łapią czytelnika i wciągają w sam środek akcji. Nie czekam, aż historia się rozwinie, nie przerzucam znudzona kartek, by dojść do meritum. Od pierwszej strony wpadam w tę historię, zanurzam się w nią cała i nie mogę złapać oddechu. Taki właśnie jest thriller psychologiczny "Sprostowanie", debiut literacki Knight Renee.

Autorka konsekwentnie, bardzo świadomie buduje napięcia, sprytnie zapętla intrygę i serwuje wyrafinowane zwroty akcji. Sprawnie żongluje narracją, pokazuje nam tę samą sytuację z różnych punktów widzenia, zachowując przy tym bezstronność. W efekcie każda z przedstawionych wersji zdarzeń wydaje się prawdopodobna, a każde spojrzenie na kluczową sprawę wiarygodne. Bohaterowie, przekonani o swojej racji, idą w zaparte, a my do ostatniej chwili nie możemy zdecydować, czyją stronę trzymamy.

Pisarka sukcesywnie odsłania puzzle, ale jest to jedynie gra pozorów. Coś nam wyjawia, by jednocześnie skomplikować zrozumienie sytuację. Z każdą stroną widzimy coraz więcej części układanki, a i tak ostateczny obraz pozostaje zamglony. Chwilami mamy nawet wrażenie, że drepczemy w kółko. Robimy jeden krok do przodu, by znów o dwa do tyłu się cofnąć.

Historia sama w sobie jest niezwykle intrygująca. Pewnego dna główna bohaterka czyta książkę znalezioną na nocnym stoliku i odkrywa, że przedstawiona fabuła jest o niej samej. Ktoś zna jej sekret sprzed 20 lat, wyjawia go w publikacji, obwinia i bez wątpienia, chce by cierpiała. Wbrew jej woli mroczna tajemnica powraca i przygniata swym ciężarem. Za plecami czuje cierpki oddech wspomnień, o których latami próbowała zapomnieć. Przenikliwym okiem psychologa autorka pokazuje schematy zachowań ludzi postawionych w skrajnych sytuacjach. Doskonałe studium psychologiczne postaci!

Od pierwszej chwili Catherine budzi sympatię, choć ewidentnie ma coś poważnego na sumieniu. Nie tłumaczy się jednak nikomu, nawet postawiona pod ścianą w bezpośredniej konfrontacji z prześladowcą i to porusza mnie chyba najbardziej. Ona jako jedyna spośród barwnego wachlarza postaci zna całą prawdę przecież. Ufam jej więc i mam poczucie, że nic nie jest takie, jak się wydaje.

Rewelacyjny thriller psychologiczny - zdecydowanie polecam! Rozrywka na dwa wieczory gwarantowana :) ArtMagda.

[Adres usunięty]