Sprośne listy

Moje drugie spotkanie z książkami pisanymi przez ten duet . I muszę przyznać , że poprzednie było lepsze , jednak ta książka też ma swoje zalety. Po prostu nie porwała tak bardzo . Czytałam ją z dobry tydzień temu , a wciąż pamiętam szczegóły więc nie jest źle ;)

Luka i Griffin - nasi główni bohaterowie , nie znają się osobiście. Przez lata, pisali do siebie listy, w ramach szkolnej akcji i w ten sposób się zaprzyjaźnili. Jednak w życiu Luki doszło do pewnej tragedii , która pozostawiła jej niezaprzeczalnie traumę, a ta z kolei przekształciła się w fobię , dokładnie - agorafobię. Zmieniło to życie Luki diametralnie. Lęk przed wychodzeniem z domu, przebywaniem w otwartej przestrzeni ,a u Luki szczególny lęk przed tłumem. Wychodzi z domu nocą , gdy ludzi może spotkać jak najmniej, więc teoretycznie nie jest z nią tragicznie, bo w ogóle wychodzi . Ale czy takie życie może być satysfakcjonujące ? Aby te książkę należycie zrozumieć, trzeba mieć cały czas na uwadze te przypadłość bohaterki. Ciężko postawić się na jej miejscu i momentami jej zachowania mogą wydawać wyolbrzymione czy nawet absurdalne jednak to wszystko efekt fobii, którą moim zdaniem autorki przedstawiły perfekcyjnie.

Wątek choroby Luki jest istotny . Lecz także Griffin ma swoje dramaty . Nie wie czemu Luka przestała z nim korespondować, dla niego strata jej przyjaźni była czymś dotkliwym . W czasie gdy nie mieli tego kontaktu, stał się gwiazdą muzyczną . Jednak czy jest z tego w pełni zadowolony ? Akurat w jego przypadku autorki pokazują wady bycia osobą sławną takie jak brak prywatności , czy to , że przyjaciele nie zawsze są nimi naprawdę, wiele osób udaje przyjaciół dla chociażby chęci zysku...

Gdy tych dwoje znów zaczyna z sobą pisać, wszystko w ich życiu powoli się zmienia. Zamknięta na świat Luka rusza w podróż , a Griffin odzyskuje nadzieje, na szczęście w życiu. Trudna droga przed nimi . Wspiera ich specyficzny aczkolwiek wyjątkowy psychiatra, będący także przyjacielem Luki . Do towarzystwa mają też... świnię :) takie tam zwierzątko domowe ;)

Nie będzie nudno. Bywa zabawnie, wzruszająco , przejmująco . Czasem miałam chęć natrząsnąć bohaterów ale przywoływałam się do porządku starając się mieć na uwadze to co wyjaśniałam wyżej.

Listy tej dwójki , są nie tylko sprośne ale i piękne . W dobie smsów i Massengera , tak wiele tracimy .

Polecam

Czasami podążając za marzeniami musisz pogodzić się z tym, że mają swoją cenę i że ta cena jest o wiele wyższa niż mogłeś kiedykolwiek przypuszczać.*

Istnieje wiele różnych fobii, jedne są mniej dokuczliwe dla człowieka, drugie w większym stopniu utrudniają mu funkcjonowanie. Jeszcze inne sprawiają, że może ON zapomnieć o normalnym życiu wśród ludzi. To strach, który paraliżuje, zabiera poczucie bezpieczeństwa i powoduje ataki paniki odbierające jasność umysłu… Jak żyć z takim obciążeniem?

Zarys fabuły

Jako dziecko Luka korespondowała z chłopcem z Anglii, który stał się jej przyjacielem. Mijały lata, a oni stałe ze sobą pisali. Niestety stało się coś strasznego, przez co wtedy jeszcze nastolatka zerwała kontakt i zamknęła się w swoim świecie. Bała się tego, co może się stać za murami domu. Teraz Luka jest już dorosłą kobietą, ale nadal zmaga się ze swoimi lękami. Ogromnie boi się zatłoczonych miejsc i utraty braku kontroli nad swoimi decyzjami. Na szczęście walczy z tym, chodząc na terapię i w ramach przełamywania oporów wraca do rodzinnego domu, by go uporządkować po śmierci ojca. Tam też trafia na ostatni list od Griffina – listownego przyjaciela. Jest ON pełen złości i żalu, dlatego też kobieta postanawia odpisać, licząc, że jej list trafi do adresata i choć trochę pozwoli zrozumieć, powody jej umilknięcia. Czy Luka dostanie odpowiedź?

Uwielbiam książki tego duetu i na każdą nową czekam z utęsknieniem. Sprośne listy nie musiały zatem zbyt długo czekać na przeczytanie. I już teraz mogę wam napisać, że to najlepsza książka VI i Penelope. Co mnie w niej tak zachwyciło?

Moje wrażenia

W przypadku tego duetu zawsze mogę liczyć na sporą dawkę śmiechu, unikatowe postacie, niecodzienne domowe zwierzęta i jakiś ważny temat społeczny. Dodajmy do tego ogrom emocji, świetne opisy i przedstawiam wam powieść rewelacyjną. Nie inaczej było w przypadku tego tytułu. Sprośne listy już od początku pokazują, z czym boryka się główna bohaterka. Autorki z taktem, ale szczegółowo opisują jej lęki i to jak reaguje na sytuacje stresowe. Taka może być zwykła wyprawa do sklepu czy na pocztę. Podobało mi się to, że dużo się o jej problemie mówi w trakcie całej książki, nie jest bagatelizowany ani nie ma cudownego rozwiązania. Pomimo zakochania nadal Luka chodzi na terapię, ma lepsze i gorsze momenty. Ważne jest właśnie pokazanie, że owszem – wsparcie kogoś bliskiego jest ważne, ale z niektórymi problemami bez odpowiedniej pomocy nikt sobie nie poradzi. Żeby nie było, że to taka poważna książka, to muszę wspomnieć, iż autorki świetnie zrównoważyły trudne wątki tymi zabawnymi oraz romantycznymi. Dużo tutaj momentów zabawnych i takich słodkich. Przez powieść się płynie i z zapartym tchem przewraca kartki, bo na każdej stronie coś się dzieje.

Słów kilka o postaciach

Zarówno Luka, jak i Griffin są postaciami świetnie stworzonymi. Powoli odkrywałam coraz więcej informacji o nich, poznawałam ich charaktery oraz to, co siedzi im w głowach i sercach. Polubiłam ich od samego początku i ta sympatia tylko rosła ze strony na stronę. I chociaż naprawdę męski bohater szturmem zdobył ogromny kawałek mojego serca, to bardziej chyba zżyłam się z Luką. Może nie cierpię na to, co ona, ale doskonale rozumiem jej strach przed utratą kontroli i oddanie jej komuś innemu. Nawet mając do kogoś zaufanie, jest to niezwykle wyczerpujące psychicznie.

Na zakończenie

Sprośne listy przeczytałam ekspresowo. Dawno tak szybko i tak dobrze nie czytało mi się żadnej książki. Od pierwszej strony pochłonął mnie wir wydarzeń i z zapartym tchem obserwowałam ich rozwój. Zżyłam się z bohaterami, kibicowałam im i wraz z nimi przeżywałam każdą chwilę. Autorki jak zawsze zachwyciły mnie swoim stylem pisania, opisami uczuć, sytuacji, miejsc. Tym, że zawsze przemycą, jakieś zwierzątko – tym razem jest to świnka i muszę przyznać, że podbiła ona moje serce. No i oczywiście temat terapii i choroby. To jedna z tych historii, która mocno zapadła mi w pamięci i sercu. Zdradzę wam nawet, że uroniłam trochę łez nad nią.

Jeśli tylko lubicie historie pełne emocji, okraszone dużą ilością poczucia humoru, życiowymi tematami i realnymi opisami, to Sprośne listy są dla was. Nie kierujcie się tytułem. Tej sprośności nie jest aż tak dużo, a jeśli już, to łóżkowe wątki są opisane ze smakiem i wyczuciem. Naprawdę warto dać powieści szansę, nie będziecie zawiedzeni.

Sprośne listy otrzymałam od księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Zachęcam również do zajrzenia na stronę księgarni po inne książki dla kobiet.

💌"Samo to, że coś jest łatwe, nie oznacza, że jest lepsze. Czasami najlepsze rzeczy to te najtrudniejsze."

.

.

Zdarza Wam się jeszcze pisać do kogoś tradycyjne, papierowe listy i wysyłać je pocztą? Nie da się ukryć, że kiedyś ten sposób stanowił bardzo popularną formę komunikacji, która w obecnych czasach została zastąpiona przez komunikatory, SMS-y czy e-maile. To właśnie dzięki listom Luca zaprzyjaźniła się z Griffinem. Chłopak przez ponad dekadę był jej korespondencyjnym, zaufanym powiernikiem. Z biegiem lat, wraz z setkami wymienionych wiadomości oboje stali się sobie bliscy, mimo iż nigdy nie mieli okazji spotkać się twarzą w twarz. Ta dwójka dzieliła się ze sobą każdym sekretem, osiągnięciem czy problemem. Przyjaźń, jaką zbudowali wydawała się wręcz niezniszczalna, jednak pewnego dnia wszystko się zmieniło… Osiem lat temu całe życie Luki Vinetti obróciło się o sto osiemdziesiąt stopni. W wieku siedemnastu lat była normalną nastolatką zakochaną w kapitanie drużyny futbolu. Miała spędzić wspaniałe wakacje, w towarzystwie najbliższych jej osób, jednak lato jej snów, w ułamku sekundy przemieniło się w istny koszmar. Podczas jednego z koncertów, w którym uczestniczyła, doszło do pożaru. Zginęło w nim ponad sto osób, w tym jej najlepsza przyjaciółka Isabella. Luca ocalała tylko i wyłącznie dlatego, że czekała właśnie w kolejce za jedzeniem, z dala od wybuchu ognia. Od tego czasu dziewczyna unikała tłumów, korków, transportu publicznego oraz małych, zamkniętych przestrzeni. Tkwiła również w przekonaniu, że nie zasługuję na to by żyć, podczas gdy Izzy musiała umrzeć. Przez wiele lat nie pozwalała sobie na nic, co przynosiłoby jej radość, a jedną z tych rzeczy było właśnie pisanie listów do Griffina. Luca wpadła głęboko we własny świat i pozwoliła, by ta zbudowana między nimi silna więź i przepiękna przyjaźń umarły. Jej lęki z każdym miesiącem nasilały się, w wyniku czego nabawiła się imponującej listy fobii. Dziewczyna obecnie cierpi na zaburzenia lękowe - a ich najdotkliwszą część stanowi wszechogarniający strach przed byciem uwięzionym. Jednak Luca w najbliższym czasie musi przezwyciężyć swoje obawy i udać się na Manhattan, aby zrobić porządek z mieszkaniem ojca, który zmarł w zeszłym roku. To właśnie wtedy odkryje, że Griffin po ośmiu latach ponownie nawiązał z nią listowny kontakt. Tej dwójce po pewnym czasie udało się ożywić relację z dziecięcych lat, tyle, że tym razem ich korespondencja zdecydowanie nabrała rumieńców. Ich listy stały się niegrzeczne oraz pełne sprośnych fantazji. Luka zaczęła się zastanawiać, czy aby na pewno jej obecne uczucia do Griffina były całkowicie platoniczne. Dlatego też postanowiła odnaleźć mężczyznę i skonfrontować się z nim twarzą w twarz. Jakie tajemnice skrywał Griffin i dlaczego nie zgadzał się na spotkanie z Lucą? Czy sekrety, które wyjdą na jaw zmienią bieg relacji tej dwójki? Czy ich miłość będzie w stanie pokonać stojące im na drodze przeszkody? A przede wszystkim, czy Luce uda się przezwyciężyć swoje lęki i stworzyć z Griffinem szczęśliwy związek?

.

Bardzo lubię sięgać po powieści spod pióra Penelope Ward i Vi Keeland. Wiadomo, jedne ich teksty są świetne, drugie natomiast wypadają o wiele słabiej, ale chyba jeszcze żadna ich książka tak całkowicie mnie nie zawiodła. Jednak, kiedy zaczęłam czytać „Sprośne listy” czar dosłownie prysł… Nie ukrywam, iż jednak wolę te dwie autorki w solowym wydaniu. Moim zdaniem oddzielnie tworzą niezwykłe, zaskakujące, świeże, a zarazem przepełnione emocjami historie. Tak naprawdę, jedynymi lekturami spod ich pióra, które w pełni mnie zadowoliły były „Park Avenue” oraz „Drań z Manhattanu”. Resztę ich romansów, wydanych dotąd w Polsce uważam za zwykłe, poprawne i przewidywalne, z którymi bynajmniej spędziłam miło i przyjemnie czas. Natomiast „Sprośne listy” okazały się dla mnie ogromnym rozczarowaniem. Nie spodziewałam się, że taki moment kiedykolwiek nastąpi i te autorki napiszą coś tak… nudnego. Widziałam wiele pozytywnych opinii na temat tego tytułu, ale osobiście znalazłam w nim, w przeważającej ilości same negatywne aspekty. Przyznaję się szczerze, że męczyłam ją ponad miesiąc, codziennie po kilka stron, gdyż inaczej po prostu nie dałam rady. Kompletnie nie przypadła mi ona do gustu i wielokrotnie miałam ochotę poddać się i porzucić ją w trakcie czytania. Aczkolwiek, na szczęście dotrwałam do tego upragnionego końca. Tak naprawdę zabrakło mi w niej czegoś. Przede wszystkim uważam, że problemy Griffina i Luci zostały tak bardzo naciągnięte, wyolbrzymione i nierealnie wykreowane, że trudno było w nie uwierzyć. Rozumiem, że Luca cierpiała na agorafobię czy też zaburzenia lękowe, ale chyba najbardziej mnie zdenerwował fakt, iż zbytnio nie chciała przezwyciężać swoich fobii. Griffin przeorganizował całe swoje życie, aby dopasować się do niej. Był gotowy zrezygnować ze swojej kariery, dwoił się i troił, żeby ich relacja wypaliła. Ciężko pracował, na to by uratować to, co stworzyli, a ona i tak bała się zaryzykować, myśląc jedynie o sobie. Luca niesamowicie mnie irytowała i zszargała moje nerwy. Nie potrafiłam obdarzyć jej ciepłymi uczuciami. Nawet mogę spokojnie powiedzieć, że to właśnie ona zabierała mi swoim zachowaniem całą przyjemność z lektury. Na szczęście postać Griffina wynagrodziła moje męki i uratowała chociaż trochę ten tekst. Świetny był z niego facet, opiekuńczy, kochający, ciepły, a przede wszystkim wesoły. Od razu go polubiłam, zresztą takich bohaterów jak Griffin nie sposób nie obdarzyć sympatią. Kolejną rzeczą, której wręcz nienawidzę w książkach tego duetu to wprowadzanie do fabuły świń, kóz i innych tego typu zwierzątek. Jak mnie wkurzają te „chrumkania” i inne takie odgłosy wydawane przez te stworzenia. Od dawna zastanawiam się, czy fakt trzymania w domu świni lub kozy ma stanowić element humorystyczny? W takim razie zdecydowanie nie znam się na żartach… Dobrze, że akurat w tym tytule prosiak o imieniu Hortensja nie otrzymał roli pierwszoplanowej, bo już bym chyba tego nie zdzierżyła. Tytuł „Sprośne listy” mówi sam za siebie. Oczekiwałam, że bohaterowie będą wymieniać niegrzeczną, pełną zdrożnych fragmentów i przyprawiającą o rumieńce korespondencję, ale niestety te ich listy zdecydowanie nie należały do tych z typu gorących oraz sprośnych. Tak szczerze mówiąc, to wcale mi się one nie podobały, a tego dopisku, który stosował Griffin brzmiącego „do widzenia, ślepa Gienia” nawet nie skomentuję. To, że w wiadomości znajdowały się takie pytania jak: „wolisz wygoloną, paseczek czy futerko?” bądź „wolisz w kapturku czy w kasku?” nie powodowało, że te listy były sprośne. Czytając je byłam bynajmniej zażenowana, a nawet zniesmaczona. Następna rzecz, która wydała mi się bezsensowna, to podróż Luci kamperem przez całą Amerykę. Przypomnę, iż dziewczyna nazywała siebie antyspołecznym odludkiem lub też ptaszkiem zamkniętym w klatce z powodu swoich lęków, więc kompletnie nie rozumiem, dlaczego zdecydowała się na tak daleką podróż. Jeszcze zabrała ze sobą same kuszące fatałaszki. Chyba wybierała się na jakąś galę, a nie na pobyt u faceta, którego znała tylko z listów. Gdy już spotkała się z Griffinem, oboje zachowywali się jakby znali się od lat. Już pomijając fakt, że przecież nigdy się nie widzieli w realu, to odkąd ze sobą pisali wiele się zmieniło. Mężczyzna mógł stać się zabójcą, czy kimś groźnym, w końcu nawet nie chciał się z nią zobaczyć twarzą w twarz. Jednak ona i tak ufała mu bardziej niż komukolwiek innemu, dlatego pojechała do domu praktycznie obcego mężczyzny, z którym korespondowała, gdy byli nastolatkami. Na dodatek prawie od razu doszło między nimi do intymnego zbliżenia. Głupota totalna. Nie czułam pomiędzy Griffinem, a Lucą tej niesamowitej chemii, ani nie potrafiłam uwierzyć w łączące ich uczucia. Na co jeszcze zwróciłam uwagę w „Sprośnych listach”? Przede wszystkim na liczne literówki, ale również na to, że w zdaniach występowały po dwa razy te same wyrazy. Zdarzało się, że czasowniki zostały źle odmienione, ale także inne części mowy, a oto przykład jednego ze zdań na potwierdzenie moich spostrzeżeń: „Śpiewał przez około TRZECH godzin”.

.

Penelope Ward i Vi Keeland stworzyły delikatny, a zarazem przewidywalny romans pełen zabawnych momentów, jak i tych wzruszających, trudnych chwil. Z uwagi na to, że oprócz „Najpiękniejszej pamiątki” przeczytałam dotąd wszystkie wydane w Polsce powieści tego duetu, muszę niestety nazwać ten tekst najsłabszym spod ich pióra. Oprócz postaci Griffina, tak naprawdę nic mi się tutaj nie podobało, a problemy Luci wydały mi się bynajmniej wyolbrzymione i niepotrzebnie rozdmuchane. Myślałam, że miło spędzę czas z tą historią, ale niestety tak się nie stało. Wymęczyła mnie ona niesamowicie i wręcz odetchnęłam z ulgą w momencie, gdy ją skończyłam. Oczywiście, styl pisania i warsztat autorek też zaliczam jako plus. Bardzo lubię w ich powieściach to, iż są stworzone w lekkiej tonacji, a jednak poruszają ważne, życiowe problemy. Aczkolwiek tutaj coś zdecydowanie poszło nie tak. Czy polecam Wam tę powieść? Osobiście uważam, że ten duet posiada w swoim dorobku o wiele lepsze tytuły, z którymi warto zapoznać się w pierwszej kolejności, ale może akurat „Sprośne listy” skradną Wasze serce? Warto się o tym przekonać samemu!

Luka od dziecięcych lat korespondowała z pewnym angielskim chłopcem. Zwykłe listy stały się codziennością, a oni zostali najlepszymi przyjaciółmi. Do czasu, aż Luka straciła bliską sobie osobę. Od tego momentu dziewczyna przestała odpisywać na listy, i zamknęła się w swoim świecie cierpiąc na agorafobię. Dzień, w którym otrzymała ostatni list od Griffina ponownie zmienił jej życie. Tyle wyrzutków, smutku i złości. Wtedy zrozumiała, że musi odpisać i wszystko wytłumaczyć. W ten oto sposób ta dwójka od nowa się do siebie zbliża, z tym, że tym razem Luka pragnie czegoś więcej. Odważne listy jakie do siebie wysyłają już jej nie wystarczają. Chciałaby poznać w końcu mężczyznę, na jakiego wyrósł ten mały chłopiec, który poprzez same listy skradł jej serce. Jednak nie spodziewała się, jak wielka dzieli ich różnica i jak różne są ich światy. Czy kiedykolwiek mogliby być razem? Luka ma ogromne wątpliwości.

"Sprośne listy" to książka, którą zaliczam do kategorii "przeszkadzanie i przerywanie mi czytania grozi kalectwem". Zakochałam się w tej pozycji, i zaraz po odłożeniu książki, miałam ochotę ponownie zacząć ją czytać od początku.

Podczas lektury wylałam morze łez, a paczka chusteczek higienicznych była moim ciągłym towarzyszem szczególnie w drugiej połowie książki.

Uważam, że tak tradycyjne korespondowanie, ma w sobie pewną magię. To już nie jest wysłany e-mail, czy SMS. List, gdzie masz namacalny dowód na to, że ktoś odręcznie wylewa słowa na papier jest czymś bardzo intymnym. W przypadku tej dwójki, te wiadomości są coraz bardziej pikantniejsze i odważniejsze. Nie ma tu bariery wstydu, a nawet jeśli się pojawia to przed odpisaniem możesz setki razy dobierać swoje myśli w słowa, zanim zdecydujesz się na konkretną odpowiedź. Właśnie tak postępowała Luka. Griffin z resztą również nie raz musiał dobrze się zastanowić zanim coś napisał.

Książka opowiada również o szczególnie trudnej miłości. Na pierwszy rzut oka, związek tej dwójki nie ma prawa bytu. Fobia kobiety potrafi wszystko niszczyć, napady paniki są straszne, odbierają jasność myślenia, a w świecie w jakim żyje Griffin nie ma miejsca na tego typu zachowania.

Luka, jeśli chce zacząć od nowa żyć, musi stoczyć walkę sama ze sobą, a Griffin będzie musiał uzbroić się w cierpliwość.

O duecie Vi Keeland i Penelope Ward słyszał chyba każdy. Ich książki są genialne, a ja sama żałuję, że jeszcze nie nadrobiłam wielu pozycji.

Ta historia nie mogła się wydarzyć. Romanse czy erotyki rządzą się swoimi prawami, mogą tam występować elementy naciagnięte czy mało życiowe, ale raczej trzymają się realności. I w "Sprośnych listach" oczekiwałam tego samego, ale rzeczywistość okazała się być inna.

Główni bohaterowie są korespondencyjnymi przyjaciółmi od dziecka. Piszą do siebie tradycyjne listy, jednak traumatyczne wydarzenie w życiu Luki doprowadza do końca tej znajomości. Po latach odnawiają kontakt - również listowny. I do tego momentu pomysł na fabułę był fajny, uroczy i trochę ekscytujący. A potem niestety wszystko poszło nie tak. W tej powieści wszystko jest zbyt - zbyt wymyśle, zbyt wyolbrzymione, zbyt nierealne. Dobrze, że autorki chciały pokazać bohaterów z problemami, jednak oprócz tego, że my wiemy o tych trudnościach, bo o tym przeczytaliśmy, to już w zachowaniu, w emocjach postaci tego nie widać. Zachowują się nieadekwatnie do sytuacji w jakiej się znajdują. Oprócz tego jest mocno przewidywalnie i trochę nudno. Główną bohaterkę ciężko polubić.

Na plus można zaliczyć lekki i przyjemny styl autorek, książkę czyta się bardzo szybko, ale jest to lektura z tych mocno rozrywkowych. Dla mnie to tylko średnia powieść, z nieadekwatnym tytułem, o której niestety szybko zapomnę.

Korespondencyjny przyjaciel to super sprawa, kiedy jesteś uczniem podstawówki. Nie znacie się, nikt nie ocenia jak wyglądasz, lubi cię poprzez twoje listy i to, co sam zdecydujesz się mu na swój temat zdradzić. Kiedy wieloletni kontakt nagle się urywa, jest to bolesna dla każdej ze stron. Kiedy po latach Luka otrzymuje jeszcze jeden, pełen wyrzutów list, jej życie nawet w najmniejszym ułamku nie przypomina tego, jak wyglądało przed laty oraz jak wyglądało w jej marzeniach. Podobno czas leczy rany, jednak młoda kobieta nie wyobraża sobie szczęścia, po tym kiedy stała się uczestnikiem bolesnych wspomnień, które nie chcą jej opuścić. Wiadomość od przyjaciela sprzed lat staje się szansą na zmianę. Wymaga to od młodej kobiety wiele poświęceń, samozaparcia i odwagi, ale znajduje w sobie nieznane dotąd pokłady siły.

Życie Griffina potoczyło się w zupełnie innym kierunku, niż zakładał. Spełnienie najskrytszych marzeń przyniosło ze sobą wiele radości, ale i cieni, które mocno ograniczają jego prywatność. Zastanawia się, czy jest lubiany i akceptowany dla samego siebie, czy dlatego, że spełnił swoje marzenia z dzieciństwa. Wspólna droga nie jest łatwa. Muszą dużo poświęcić i przepracować, aby móc stać się dla siebie jak największym i jak najlepszym wsparciem. Bardzo oryginalną postacią tej książki jest lekarz, który pomaga Luce w starciu z jej demonami. Starszy Pan jest definitywnie najbardziej barwnym i zaskakującym bohaterem. Nie pozwala na nudę, a jego poczucie humoru jest zaskakującym elementem tej książki. Bohaterowie są postaciami złożonymi, którym nie są obce problemy dnia codziennego. Życie doświadczyło ich mocno i boleśnie, teraz jednak przyszedł czas na zmiany.

Od bardzo dawna czytam książki Autorek i przyznaję, że bardzo lubię ich styl pisania. Współpraca przy tej książce jest udana, ponieważ czyta się ją szybko, mając uczucie płynięcia przez strony. Szkoda, że fragmenty listów nie odznaczają się bardziej, ponieważ zlewają się z pozostałym tekstem książki, a mogłyby być jej dodatkową ozdobą. "Sprośne listy" to książka spójna, przemyślana, która pozwala Czytelnikowi na dokładne zapoznanie się i pochłonięcie przez świat wykreowany przez Autorki. Napisana z konsekwencją, wątki uzupełniają się, dając całościowo dobry obraz.

Głowni bohaterowie, Luka i Griffin jako dzieci zaczęli pisać do siebie listy. Ich przyjaźń trwała i trwała przez długie lata. Jednak los sprawił, że ich kontakt się urwał. Po kilku latach gdy Luka wybrała się do mieszkania swego zmarłego ojca znalazła w nim list właśnie od Griffina. Główny bohater pod wpływem alkoholu postanowił wygarnąć wszystko swojej korespondencyjnej, byłej przyjaciółce. Luka na początku była zbulwersowana jak ON może tak do niej pisać. Jednak koniec końców doszła do wniosku, że to ona przestała odpisywać, a ON nie miał zielonego pojęcia co się u niej wydarzyło.

I tak postanawia mu odpisać.

Czy będą potrafili sobie wybaczyć? Czy utrzymają kontakt poprzez listy? A może umówią się na randkę na żywo?

O tym to już sami musicie się przekonać.

O tych dwóch autorkach słyszałam naprawdę bardzo dużo pozytywnych opinii, jednak jakoś nie miałam nigdy okazji przeczytać żadnej książki. O tej historii też czytałam wiele pozytywnych recenzji i stwierdziłam, że koniecznie muszę w końcu przeczytać książkę tego duetu. Czy się zawiodłam? Zdecydowanie nie. Czytało mi się tę historię rewelacyjnie. Jest to bardzo przyjemna lektura, nie raz chwytająca za serce. Napisana lekko i naprawdę bardzo mnie wciągnęła. Już sam pomysł na korespondencyjną przyjaźń wydał mi się bardzo intrygujący.

Bardzo zaciekawiły mnie problemy, z którymi musiała się zmagać główna bohaterka. Muszę stwierdzić, że pierwszy raz czytałam w książce o agorafobii i byłam naprawdę zaintrygowana, jak Luka sobie z tym wszystkim poradzi.

Świetnie wykreowana była również postać drugoplanowa, mam na myśli tu doktora Luki. Starszy pan, który fascynuje się ornitologią będący już na emeryturze, a mimo wszystko zawsze znajduje czas dla swojej pacjentki, a bardziej przyjaciółki, którą traktuje jak wnuczkę.

Wydaje mi się, że ta historia nie jedną osobę wzruszyła, ale znajdziemy w niej też momenty, przy których ciężko powstrzymać się od śmiechu. To była rewelacyjna książka, a ja już nie mogę się doczekać aż sięgnę po kolejne książki tych autorek.

Griffin i Luka korespondują ze sobą od najmłodszych lat, dzieląc się szczegółami swojego życia i budując silną więź. Pewnego dnia kontakt się urywa, a 8 lat później Luka otrzymuje list pełen wyrzutów. Musi wytłumaczyć, dlaczego przestała odpisywać. Teraz, w dorosłym życiu, listy tych dwojga nabierają pikanterii. Luka pragnie spotkać Griffina. Problem w tym, że ON tego nie chce. Zatem poszukiwania czas zacząć!

Uwielbiam książki tego autorskiego duetu i nie mogłam przejść obojętnie obok “Sprośnych listów”. To historia nie tylko o miłości, ale też o wyrzeczeniach, lękach, trosce i przepełniającej serce nadziei. Poruszono i przybliżono tutaj temat agorafobii, czyli strachu przed przebywaniem w otwartej przestrzeni, skupiskach ludzi. Fabuła kupiła mnie w całości. Została pięknie poprowadzona, poruszając moje serducho i wzbudzając naprawdę wiele emocji! Bohaterowie zostali wykreowani na wysokim poziomie. Byli tacy prawdziwi! Relacja między Luką, a Griffinem nie zawsze była usłana różami, ale właśnie tak wygląda życie. Czuło się między tym dwojgiem zrozumienie, a namiętność aż buzowała i pobudzała moją wyobraźnię. Czytając “Sprośne listy” czułam, że ta książka jest inna niż poprzednie, które miałam okazję poznać. Choć znalazłam tam uwielbianą przeze mnie lekkość i wyszukany żart autorek, całość była bardziej dojrzała, momentami skłaniała do przemyśleń. Spędziłam z tą książką kilka niesamowitych godzin i naprawdę żałuję, że nie była dłuższa. O perypetiach Luki i Griffina mogłabym czytać o wiele dłużej. Z niecierpliwością czekam na kolejną propozycję od Vi i Penelope, a Wam zdecydowanie polecam sięgnąć po “Sprośne listy”. Jestem pewna, że zauroczy Was tak samo, jak mnie!

Luka i Griffin dwoje tak różnych osób, których połączyła przyjaźń, lecz w pewnym momencie ich kontakt się urywa przez ciężki okres w życiu Luki, po czasie dziewczyna piszę do swojego przyjaciela, wyjaśniając co się, wydarzyło i ich kontakt rozwija się na nowo tylko czy aby już na pewno po przyjacielsku? Wszystko się zmienia w momencie, gdy Luka proponuje spotkanie. Griffin zdaje sobie sprawę, że życie, które prowadzi, nie jest dobre dla dziewczyny. Czy mimo wszystko będą razem? Czy ich miłość to przetrwa?

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorkami, ale zdecydowanie zaliczam je do udanych. Chodź tytuł ,,Sprośne listy" nawiązuje raczej do sprośnego romansu, to w książce spotykamy coś zupełnie innego, coś pozytywnie zaskakującego. Mamy tam poruszenie dość ciężkiego tematu, jakim jest agorafobia (lęk przed dużymi przestrzeniami i skupiskami ludzi). To jaki rollercoaster uczuć daje nam ta książka, jest niesamowity, w jednym momencie pojawiają się łzy, a w następnym śmiech przez łzy. Ciężko się od niej oderwać, a czyta się ją naprawdę szybko.

Polecam!

Drodzy książkoholicy!

Czy zdarzyło się Wam przeczytać książkę, której tytuł nie pasował do treści, bądź był "wadliwie" przetłumaczony?

"Sprośne listy" od @vi_keeland i @penelopewardauthor @[Adres usunięty] są dla mnie taką książką.

Tytuł sugeruje bardzo erotyczną treść. Cóż, w rzeczywistości jest zupełnie inaczej.

Jest to naprawdę piękna książka.

To opowieść o walce z traumą i własnymi lękami, które niekontrolowane mogą nas pozbawić tchu. To historia relacji, która rozkwitła dzięki listom dwójki dzieciaków. Niezwykła akcja nauczycielki połączyła dwie dusze, które wspaniałe się dopełniają.

Po latach każdy z bohaterów jest inny, pełen własnych obaw, pozbawiony różnych aspektów wolności. Impuls sprawia, że ich korespondencja znów odżywa.

"Sprośne listy" to lekcja. Lekcja tego, że zawsze można stanąć do walki o lepszego siebie, zaryzykować i stawić czoła lękom. To historia miłości, którą dzieliło wszystko. Od odległości, przez strach, niedocenianie samego siebie.

Vi i Penelopa oczywiście wszystko to doprawiły niepohamowanym pożądaniem, romansem, uczuciowością i dawką humoru. I może Was zmartwię a może nie, ale w listach do siebie bohaterowie nie opisują cielesnych igraszek. Oni przez listy otwierają przed sobą swoje dusze, ukazują leki, bawią humorem i zacieśniają więzy.

Co się stanie, gdy znajomość z listów przeniesienie się do realnego świata a bohaterowie staną twarzą w twarz? Czy ich wyobrażenia adresacie legną w gruzach? O tym musicie przekonać się sami.

Do widzenia ślepa Genia,

Oliwia.

„Sprośne listy” to książka, która totalnie mnie zauroczyła. Zabawna, seksowna, wzruszająca historia dwójki bohaterów, którzy w dzieciństwie byli najlepszymi korespondencyjnymi przyjaciółmi. Ze względu na pewne okoliczności ich kontakt urwał się na kilka lat. Pewnego dnia Luka otrzymuje list od Griffina, w którym pełno jest wyrzutów. Ich znajomość zakończyła się nagle, jednak chyba właśnie nadszedł moment na wyjaśnienia i próbę odbudowania tego co bohaterowie mieli kiedyś. Oboje jednak się boją. Luka przeżyła tragedie i teraz cierpi na zaburzenia lękowe, a Griffin skrywa pewien sekret, którego ujawnienie może całkiem zmienić ich relację. Czasem jednak warto zaryzykować, gdyż druga osoba na to zasługuje. „Sprośne listy” to kolejna świetna książka autorek, która wywołuje mnóstwo emocji. Za każdym razem jak sięgam po jakąś ich wspólną historie po prostu wiem, że się nie zawiodę. Kolejny raz autorki stworzyły historię z dwójką ciekawych bohaterów, którzy mają swoje problemy i lęki. Miewają również gorsze dni czy chwile zwątpienia, jednak wciąż starają się walczyć. Bardzo polubiłam głównych bohaterów. Są tacy nieidealni, a przy tym tak prawdziwi, że nie da się im nie kibicować. A to co oni przeżywają w jakimś stopniu wpływa również na nas. „Sprośne listy” to piękna, chodź momentami trudna i bolesna książka. Historia, która pokazuje jak czasem ciężko mierzyć się z przeszłością, kiedy wciąż obwiniamy się o to co miało miejsce. Jak ważne jest, aby mieć kogoś kto będzie akceptował nas takimi jakimi jesteśmy ze wszystkimi dziwactwami i lękami. Jak mimo mijającego czasu i braku kontaktu bohaterowie wciąż o sobie myśleli, gdyż ta druga osoba była dla nich bardzo ważna. Lektura o przyjaźni, miłości, odwadze. O podejmowaniu ryzyka, próbowaniu i walce z własnymi słabościami. Książka ze świetnymi bohaterami, zabawnymi dialogami i fabułą, która poruszy i wywoła łzy. Gorąco polecam!

Tego duetu chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Ja książki @penelopewardautor i @vi_keeland biorę w ciemno. Nigdy się nie zawiodłam i tak było tym razem. „Sprośne listy” czytałyśmy razem z Basią @szpaczek_czyta i obie miałyśmy podobne odczucia co do tej historii.

Luka i Griffin już od dzieciństwa korespondują ze sobą. Mimo, że dzieli ich spora odległość to dzięki tym listom wywiązuje się między nimi przyjaźń. W pewnym momencie ich kontakt się urywa, ale po latach już jako dorośli ludzie ponownie nawiązują kontakt ponowie. Jak zakończy się ta historia i co szykuje dla nich los? Przekonajcie się sami.

Dla mnie ta książka jest cudowna. Na samym początku miałam mały problem, żeby się wkręcić w tę historię, ale później nie chciałam jej kończyć czytać. Bardzo mi się podoba styl autorek, nie ma tutaj zbędnych opisów, wszystko co jest zapisane jest po coś. Książkę bardzo szybko się czyta.

Kiedy zobaczyłam tytuł, to wydawało mi się, że to będzie taka zwykła lekka, niezobowiązująca lektura, ale z czasem przekonałam się że jest naprawdę bardzo dojrzała. Skrywała sporo emocji i kilka razy mnie zaskoczyła. Nie zabrakło też dobrego humoru, bo były momenty że parskałam śmiechem. Co prawda nie ma tutaj niespodziewanych zwrotów akcji, ani jakiegoś efektu wow, ale naprawdę ta książka mnie urzekła. Ta książka ma coś w sobie co sprawia że tak historia jest naprawdę wyjątkowa.

Ja Wam polecam, bardzo miło spędziłam przy niej czas. Mimo, że to romans to daje sporo do myślenia. Wiem, że jeśli zdecydujecie się na przeczytanie to na pewno się Wam spodoba.

Tyle ile powstało już erotyków, już nie jestem w stanie zliczyć. I za każdym razem, biorąc do ręki taką oto książkę, dziwi mnie to, że ludzie udają takich wstydliwych słysząc o erotyce. A to przecież bardzo fajny gatunek, który mi się osobiście bardzo podoba. W szczególności, jeżeli mamy do czynienia z takimi książkami, jakie tworzy Vi Keeland. Autorka jak zwykle udowodniła wszystkim, że ma talent, a w tematach erotycznych czuje się naprawdę doskonale. Jestem pod wielkim wrażeniem książki i polecam ją innym osobom. Jeżeli ktoś chce się przekonać do erotyki, to Keeland mu w tym na pewno pomoże.

Już nie raz miałam do czynienia z książkami Vi Keeland i mogę powiedzieć, że jest to jedna z najbardziej utalentowanych osób, jakie przyszło mi "poznać". Szkoda, że nie poznam tej autorki osobiście, bo pogratulowałabym jej wielkiego talentu literackiego. Autorka wypuściła nową książkę, która jest naprawdę ujmująco, fascynującą historią. Jest to doskonały erotyk, chociaż pojawiają się tu takie elementy, których do tej pory nie widziałam w jej książkach. Do tego stopnia, że finał tej książki mnie...wzruszył. Cieszę się, że miałam przyjemność czytać najnowszą propozycję tej wspaniałej, amerykańskiej autorki.

Drogie Moliki,

dzisiaj nie będzie typowej opinii. Postanowiłam napisać do Was list i podzielić się moimi wrażeniami i przemyśleniami z ostatnio przeczytanej książki. "Sprośne listy" autorstwa Vi Keeland i Penelope Ward. Książki, która mnie wzruszyła, zaciekawiła i przypomniała ten coraz bardziej zapomniany już zwyczaj wysyłania listów.

Napisana z perspektywy dwójki bohaterów Luki i Griffina. Przyjaciele z dzieciństwa, którzy poznali się dzięki międzyszkolnej wymianie listów. Dzielili się w nich sekretami, poznawali nawzajem, byli swoimi powiernikami. Nigdy nie mieli okazji spotkać się twarzą w twarz. Raz wysłali tylko do siebie fotografie, czuli że łączy ich silna więź.

Pewnego dnia jednak listy przestały przychodzić, Luka nie odpisała na ostatni list Griffina. Po ośmiu latach dorosły już mężczyzna wysyła list pełen nagromadzonego przez te wszystkie lata gniewu i wyrzutów. Nie wie czy wogóle ten list dojdzie. I wiecie co? Dochodzi...

Luka znajduje list przez przypadek w mieszkaniu taty, bo sama od dawna mieszka w Vermont. Jak się pewnie domyślacie jest ogromnie zaskoczona. Postanawia odpisać, wytłumaczyć, dlaczego przez tyle lat nie dawała znaku życia. A uwierzcie mi, że miała naprawdę ważny powód. Odnawiają dawną relację, a że teraz nie są już nastolatkami ich listy stają się bardziej intymne, sprośne. Ciekawość kusi, żeby poznali swoją twarz, jednak Gryffin boi się, że dziewczyna nie jest jeszcze gotowa poznać czym się obecnie zajmuje. Wie jakie Luka ma za sobą traumatyczne przeżycia. Luka przypadkowo znajduje adres przyjaciela i z pomocą swojego terapeuty i przyjaciela doktora Maxwella przemierza pięć tysięcy kilometrów poznać Gryffina.

Nie chcę Wam zdradzać co wydarzyło się dalej, bo to trzeba samemu przeczytać i przeżyć.

Moliki fabuła nie ma może zaskakujących zwrotów akcji, ale porusza ważne tematy oprócz wspomnianej miłości i przyjaźni, również walkę z własnymi słabościami i zdrowiem psychicznym. Przyjemna lektura z humorem, dawką erotyki i wzruszeń.

Czekam na wasze komentarze czy planujecie przeczytać? I czy wysyłacie jeszcze tradycyjne listy?

Do widzenia, ślepa Gienia.

Ewa

PS Penelope Ward i Vi Keeland niezmiennie uwielbiam, królowe duetów.

Jestem totalnie zauroczony tą książką! Co to była za książka! Z serii książek, które uwielbiam, o powrocie uczuć z młodzieńczych lat, odkrywaniem siebie na nowo. Emocjonalna historia, niesamowicie wzruszająca i chwytająca za serce. Podczas jej czytania poleciała nie jedna zła, choć były również momenty wyjątkowo zabawne. Powieść napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. Czytając ją, nie wiadomo kiedy mijały mi godziny. Jedyne, do czego mogę się przyczepić to tytuł książki, który trochę zniechęcił mnie do kupna książki. Jednak jestem zadowolony, że sięgnąłem po książkę, bo była niesamowicie ciekawa.

Co to była za historia...Nie mogłem się oderwać od książki. Poza intrygującą historią i ociekającymi erotyzmem i zmysłowością listami warto zwrócić uwagę na jedną małą, ale niezwykle istotną rzecz - lęk społeczny. Zmagał się z nim Luka. Dziewczyna nie potrafi w pełni samodzielnie wykonywać czynności życia codziennego, boi się. Griffin i jego listy są dla niej zbawieniem i jednocześnie pozwalają jej na odrobinę szaleństwa. W książce odnajdujemy uczucia, z którymi codziennie mamy do czynienia. Jest to zarówno żal i smutek ale także miłość, nadzieję i namiętność. Książka pochłania w całości i co gorsza zostawia lekki niedosyt. Chciałoby się więcej. Polecam

Czy ta książka może się nie podobać? Mnie spodobała się bardzo. Zresztą książka jest napisana idealnie pod moje preferencje odnośnie książek. Uwielbiam takie zwroty akcji w stylu miłość z młodości odżywa w dorosłych latach życia dwojga ludzi. Okładka książki też niczego sobie, mocno zachęcająca czytelnika. Jest lekka, zabawna i bardzo przyjemna w czytaniu i odbiorze, również bardzo szybko się ją czyta z racji tego, że ciekawi czytelnika. Duży plus za fantastycznie wykreowanych bohaterów książki, tak że chwycili mnie za serce. Czytało się bardzo fajnie, można było się przy książce zrelaksować. Polecam!

Duetu Keeland/Ward zapewne nie trzeba wam przedstawiać. Vi i Penelope, solo czy w duecie tworzą wyjątkowe historie, od których nie łatwo się oderwać, tak jest i w przypadku ,,Sprośnych listów".

I muszę na wstępie zaznaczyć, że tytuł książki wprowadza w błąd, zapowiadając coś sprośnego i wulgarnego, co kompletnie nie jest prawdą. Ta historia jest bardzo dojrzała, napisana ze smakiem i chwytająca za serducho. Dlatego, czasami nie warto sugerować się okładką, czy tytułem.

Książki autorek polecam w ciemno. Zdarzają się w ich wykonaniu te, do przeczytania na raz, ale i również te, do których z chęcią chce się wracać. W każdej z nich poruszony jest ważny problem wart przedyskutowania. Ale to ,,Sprośne listy" kupiły mnie w całości. Formą, treścią, bohaterami, którzy nie bali się obnażyć emocjonalnie i którzy nie bali się stawić czoła swoim lękom.

Luca była niegdyś beztroską nastolatką, łatwo nawiązywała przyjaźnie. Dzięki międzynarodowej wymianie listów w szkole poznaje Griffina, chłopaka z Anglii, których przyjaźń latami rozkwitała na kartkach papieru. Jedno tragiczne wydarzenie sprawiło, że Luca z żywiołowej dziewczyny stała się osobą zlęknioną, pełną fobii i lęków, a przyjaźń z Griffinem odeszła w niepamięć.

Dlatego, gdy Luca po pewnym czasie odnajduje list od dawnego przyjaciela, list pełen żalu, złości i niezrozumienia co do zaprzestania korespondencji, postanawia odpisać, wyjaśnić, co sprawiło, że Luca chciała zostać sama. Obydwoje nie są już tacy sami jak kiedyś. Listy, które do siebie pisali od dziecka, będą teraz bardziej odważne. Czy nareszcie nastąpi przełom ich znajomości, czy Luca i Griffin staną nareszcie twarzą w twarz? Kim teraz jest Griffin, który tak zacięcie broni swojej prywatności? Czy dziewczyna, pełna lęków i strachu choćby przed wyjściem z domu odnajdzie się w świecie, w którym Griffin jest ważną i znaną personą?

Wciągająca i nieoczywista historia ludzi z kompletnie różnych światów, którzy, aby być ze sobą, będą zmuszeni nie raz iść na kompromis, walczyć z przeciwnościami, ale przede wszystkim walczyć z chorobą z jaką zmierza się Luca. Autorki genialnie przedstawiły świat agorafobika, życie pełne lęku, życie z wieloma wyrzeczeniami.

Ujął mnie również motyw listów, ta tradycyjna forma pisania, która powoli odchodzi do lamusa jest tutaj wisienką na torcie. SMS, czy mail w tym wypadku nie odniósłby takiego rezultatu jak tradycyjny list. Do tego wszystkiego dodamy genialnych bohaterów, których obdarzamy sympatią od pierwszych stron i mamy przepis na ciekawą lekturę, godną uwagi. Zachęcam Was gorąco zaznajomić się z tą pozycją!

Bardzo lubię czytać romanse, ponieważ są to książki, które sprawiają mi przyjemność. Mogę wejść wtedy w całkiem inny świat, taki, którego z pewnością nigdy nie doświadczę osobiście, ale który może być w pewnym sensie fascynujący. Co więcej, taka literatura dla kobiet zawsze jest relaksująca, prosta i nieskomplikowana, więc można po prostu się zrelaksować podczas czytania. "Sprośne listy" to bardzo fascynująca i wciągająca opowieść, przy której można się i pośmiać i powzruszać. Sama fabuła jest spójna, logiczna i trzyma poziom. Bohaterowie wykreowani są dokładnie, tak jakby to były rzeczywiste postaci, z krwi i kości.

Uwielbiam twórczość Vi Keeland i zawsze bardzo chętnie sięgam po książki, które napisze. Muszę przyznać, że pasują mi one, jeśli chodzi o styl i sposób prowadzenia fabuły. "Sprośne listy" to książka, która mnie porwała, wciągnęła, tak bardzo, że przeczytałem ją praktycznie w ciągu jednego wieczora. Fabuła okazała się niebanalna, trzymająca w napięciu i nieprzewidywalna. Tak naprawdę przez dłuższy czas nie wiedziałem, jakie może być zakończenie w tej lekturze. Na duży plus zasługuje także kreacja bohaterów. Nie są to bowiem przypadkowe postaci, ale przemyślani i dokładnie opisani bohaterowie. Myślę, że każdy czytelnik mógłby się z którymś z nich utożsamiać.

Bardzo lubię czytać romanse. To mój ulubiony gatunek literacki, przy którym się odprężam. Kiedy więc dowiedziałam się, że na rynku czytelniczym pojawiła się nowa książka Vi Keeland to od razu zdecydowałam się ją przeczytać. Znałam wcześniej twórczość tego autorki, dlatego bez wahania zdecydowałam się po powieść sięgnąć. Niestety moje oczekiwania nie zostały zaspokojone. Okazało się, że nie jest to wysokich lotów lektura. Owszem, potencjał fabuła miała naprawdę spory, ale wykonanie nie do końca mi odpowiadało. Bohaterowie byli jacyś tacy nijacy, nie było między nimi żadnego napięcia, żadnej chemii. Tym razem niestety się rozczarowałam.

Sprośne listy- Vi Keeland to coś, co na pewno ukontentuje miłośniczki literatury kobieco-erotyczno-romantyczno-obyczajowej. Nie ma co się oszukiwać - nie jest to wymagająca lektura, ale właśnie taka powinna być! Ma być lekko, zabawnie, momentami gorąco i przyjemnie. Taka jest właśnie ta powieść. Podoba mi się, jak zostały przedstawione główne postaci. Bohaterowie - jak zawsze u tej autorki - są odmalowani bardzo realistycznie, ich dialogi wciągają, aż iskrzy. Człowiek ma wrażenie, jakby został wciągnięty do ich świata. Doskonałe czytadło na relaks w długi wieczór w domu. Jak dla mnie - mocne 7/10.

„Kochanie, wszyscy mamy w sobie zarówno światło, jak i mrok. Próbujemy ukrywać ten mrok przed innymi, bo boimy się ich odstraszyć. Ale twój mrok mnie nie odstrasza. Sprawia tylko, że chcę złapać cię za rękę i być twoim światłem, dopóki znowu go nie znajdziesz. To robią ludzie, kiedy się kochają. Nie zawsze będę w stanie dać ci światło, bo czasami będziesz musiała odnaleźć je w sobie, ale będę stał przy tobie i trzymał cię za rękę, żebyś nie bała się ciemności.”

„Sprośne listy” to kolejna powieść spod pióra Vi Keeland i Penelope Ward, która mnie zachwyciła i sprawiła, że moje serce niejednokrotnie zgubiło prawidłowy rytm. Jest to książka, która z zewnątrz wydaje się lekka, prosta i humorystyczna, jednak to tylko okrywająca ją powłoka, pod którą z kolei skrywa się niezwykle wartościowa, a przede wszystkim dojrzała historia pełna emocji, która zawładnęła mną od pierwszej strony.

Luka i Griffin to korespondencyjni przyjaciele z dzieciństwa. Przez wiele lat wymienili ze sobą setki listów, w których poznawali swoje najgłębsze sekrety i myśli, a które sprawiły, że wytworzyła się między nimi silna i wydawać by się mogło, że nierozerwalna więź. „Byliśmy dla siebie zaufanymi powiernikami”. Jednak pewnego dnia Luka przestała odpowiadać na listy Griffina. Dlaczego dziewczyna postanowiła zerwać kontakt ze swoim przyjacielem? Gdy nagle po ośmiu latach ciszy dostaje od Griffina list pełen gniewu, złości i frustracji, wie, że nadszedł czas na wyjaśnienia. Ale czy nie jest już na nie za późno?

Jestem pod naprawdę ogromnym wrażeniem tej historii. Fabuła książki została skonstruowana w taki sposób, że nawet pomimo braku większych zwrotów akcji, nie można się przy niej nudzić. Wręcz przeciwnie! Osobiście z wielkim entuzjazmem przerzucałam kolejne strony, niecierpliwie śledząc rozwój wydarzeń, a im głębiej w treść, tym coraz bardziej byłam zafascynowana przedstawioną opowieścią. To, co wyróżnia „Sprośne listy” na tle innych romansów to przede wszystkim forma komunikacji głównych bohaterów. Listy pisane przez Lukę i Griffina miały w sobie coś wyjątkowego oraz urzekającego. Czytałam ich myśli, przemyślenia, sekrety, a nawet sprośne fantazje (tytuł książki zdecydowanie ma odzwierciedlenie w jej treści 🤭🔥) przelane na papier i było to dla mnie równie ekscytujące doświadczenie, co dla samych zainteresowanych. Vi Keeland i Penelope Ward wykreowały nietuzinkowych bohaterów, których pokochałam całą sobą. Luka to bohaterka, która na co dzień mierzy się z bardzo poważnym zaburzeniem lękowym. Pewne wydarzenie z przeszłości całkowicie odmieniło jej życie i sprawiło, że nie jest ona w stanie się nim w pełni cieszyć oraz korzystać z jego uroków. Prawdę mówiąc, nie potrafię opisać słowami, jak bardzo przeżywałam sytuację, w której znalazła się główna bohaterka. Wielokrotnie miałam ochotę po prostu wejść do książki i mocno ją przytulić. Jestem też absolutnie zakochana w postaci Griffina! Jego opiekuńczość, troskliwość, zrozumienie i cierpliwość wobec Luki wywołały we mnie ogromne wzruszenie. Chciałabym jeszcze zwrócić uwagę na pewnego drugoplanowego bohatera, który odegrał w tej historii ogromnie ważną rolę. Mam tutaj na myśli oczywiście postać Doktora, bez którego ta książka zdecydowanie wiele by straciła. Ekscentryczny starszy pan, którego największą pasją i miłością jest obserwowanie i fotografowanie ptaków. Nieustannie zachwycam się przedstawieniem tej postaci, naprawdę. Z jego słów płynęła tak wielka mądrość, która skłaniała mnie do wielu życiowych refleksji. Z pewnością Doktora zapamiętam na bardzo długo. ❤️

„Sprośne listy” to książka romantyczna, zabawna, niekiedy bardzo gorąca i rozpalająca zmysły czytelnika. Jednak jest to też historia, w której zostały poruszone bardzo ważne i trudne tematy. Jest to opowieść o pokonywaniu własnych lęków i słabości. O wychodzeniu poza swoją własną strefę komfortu i podejmowaniu ryzyka. O budowaniu zaufania, o walce ze wspomnieniami, żalem i poczuciem winy trawiącymi serce, ale też walce o szczęście i poczucie wolności. Powieść o przyjaźni i miłości, które czeka wiele trudności i przeszkód do pokonania, wiele niełatwych decyzji do podjęcia. Jest to książka przede wszystkim wartościowa, która mnie poruszyła i wzruszyła do tego stopnia, że pod koniec po policzkach łzy lały mi się już strumieniami. Płakałam i nie mogłam przestać. Nawet teraz, pisząc ten fragment i przypominając sobie pewne wydarzenia, łzy stają mi w oczach. Ta pozycja na pewno zostanie w mojej pamięci na dłużej. Gorąco polecam, ponieważ uważam, że „Sprośne listy” to książka absolutnie warta przeczytania! 💛

Kolejna moja przygoda z powieścią od duetu autorskiego, który serwuje smakowite romanse.

Znów udany wybór, szczerze polecam – one nie zawiodą!

“Pisaliśmy do siebie listy, nie wiedząc nawet, jak wyglądamy. Zakochałem się w jej słowach, ale nigdy jej tego nie powiedziałem”

Griffin i Luka poznali się dzięki listom, które wymieniali od dzieciństwa. Z biegiem lat i setkami listów stali się najlepszymi przyjaciółmi, którzy ufają sobie i dzielą najmroczniejszymi sekretami. Wydawało się, że ta przyjaźń jest nierozerwalna. Niestety pewnego dnia Luka przestała odpowiadać na listy swojego angielskiego przyjaciela. Po wielu latach Griffin postanowił spróbować jeszcze raz i napisał do dziewczyny pełen wyrzutów i przepełniony gniewem list. Luka nie miała wyboru i postanowiła w końcu przyznać się dlaczego przestała odpowiadać. Chłopak jej wybaczył i po wielu latach udało im się odnowić relacje, która przeszła na o wiele wyższy poziom. Ich listy stały się intymne i żadne z nich nie ukrywało, że od wielu lat łączy ich nie tylko przyjaźń. Jedynym wyjściem, żeby jeszcze bardziej rozwinąć tą znajomość jest poznanie się w realnym świecie, jednak Griffin nie chce się spotkać. Uważa, że tak będzie najlepiej. Luka nie wytrzymuje i wybiera się w podróż, żeby poznać swojego przyjaciela.

Zastanawialiście się kiedyś czy da się zakochać w kimś poprzez pisanie listów? Vi Keeland i Penelope Ward udowadniają, że się da. “Sprośne listy” to historia opowiadająca o rodzącym się uczuciu pomiędzy dwójką przyjaciół, którzy znają się wyłącznie z wymienianych listów. To co wydarzyło się w przeszłości Luki ciągle oddziałuje na jej życie, dziewczyna ze wszystkich sił stara się z tym walczyć. Griffin chce się spotkać ze swoją przyjaciółką z dzieciństwa, jednak boi się, że jego obecne życie przerazi i przytłoczy dziewczynę. Autorki mają bardzo lekkie pióro i talent do pisania wciągających historii, dzięki temu nie mogłam się oderwać od “Sprośnych listów”. Ta historia nie jest tylko romansem. Autorki poruszają w niej tematy chorób psychicznych, terapii, otwierania się na innych, zaufania, przyjaźni i rodzącego się uczucia.

⭐RECENZJA⭐

Luka i Griffin znają się tylko z listów, które zaczęli pisać do siebie w dzieciństwie. Jednak ich więź jest niewyobrażalnie mocna, znają swoje najmroczniejsze sekrety i mimo tego, nadal trwają w tej przyjaźni. Jednak dziewczyna chce czegoś więcej, chce zobaczyć swojego korenspondencyjnego przyjaciela. Czy mimo swoich obaw podoła?

📝

Ten duet @penelopewardauthor @vi_keeland każdy chyba zna. Więc nie muszę przedstawiać tych Pań, prawda? Ja osobiście jestem zakochana w ich stylu i lekkości języka. Nie czytałam dużo ich książek, lecz teraz za każdym razem sięgam po najnowsze powieści pisarek i od razu jestem kupiona. Zarówno w duecie, jak i osobno, biorę ich lektury w ciemno. Tym razem też tak było i czy żałuję? Nie!

„Sprośne listy” to powieść, która skradła moje serce. Czytałam ją wspólnie z @czytelnia_magdaleny i wiem, że Madzia podziela moje zdanie. Książka jest zabawna, ale zarazem wzruszająca. Historia naszych bohaterów jest niesamowicie skonstruowana, a jeszcze lepiej, bo wszystko zaczyna się w dzieciństwie. Mimo, że w późniejszych latach tego kontaktu nie było między nimi z powodu różnych spraw, to jak powrócił, to ze zdwojoną siłą. Od naszych postaci czuć bijące emocje, zarówno negatywne, jak i pozytywne. Mają swoje problemy, boją się czegoś, ale codziennie walczą, walczą o lepsze jutro. Mimo trudnej przeszłości, nie poddają się, a jak już, to mają odpowiednie wsparcie do dźwignięcia się. Ja momentami miałam wrażenie, że czytam o sobie. Pisarki właśnie w taki sposób stworzyły tę powieść, że „wciąga nas” i mamy wrażenie, że jest coś konkretnego o nas napisane. Może to dziwne, ale ja właśnie tak czułam. W tej książce pisarki skupiły się na ważnym problemie, wspominają chorobę, z którą boryka się nasza główna bohaterka i właśnie przez to, ta powieść nabiera tego czegoś. Nie mogę zapomnieć o pikantnych scenach seksu, które wywołały we mnie gorąco, ale nie były przesadzone i nie było ich zbyt dużo, z czego się ogromnie cieszę. Lubię w powieściach jak wszystko jest stonowane, napisane od A do Z, i nie ma niczego za dużo i niczego za mało. Tutaj to dostałam w 100 procentach i jestem naprawdę zadowolona! Nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam tę książkę! Spędzicie przy niej niesamowity czas i gwarantuję Wam, że bohaterowie skradną Wasze serca!

Pe. eS. @czytelnia_magdaleny dziękuję za kolejne wspólne czytanie! Czekam na następne! 😁

📝

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @editiored @wydawnictwohelion 🖤

📝

zgrabnie napisana historia, jak zawsze u pań autorek, świetne wytchnienie literackie od gazetowych wyliczanek trupów, polecam na odreagowanie dla zdrowia psychicznego

o ile nastawiasz się na lekką lekturę dla relaksu i przyjemności, to ja gorąco polecam ten atrakcyjny pod każdym względem tytuł "Sprośne listy", nie tylko dlatego,że najlepsze są amerykańskie westerny i romanse - po prostu ta powieść jest znakomita od początku do końca

czytałam już Zbuntowanego Dziedzica i Drania z Manhattanu tych autorek, piszą dobre romanse, Sprośne Listy są trochę inne ale też świetne więc warto mieć na półce bo miło się do tych powieści wraca

Czułam, że ta książka będzie strzałem w dziesiątkę. Chwile mi zajęło aby dojść do siebie po przeczytaniu tej książki... tyle emocji to ja dawno nie miałam. Ostatnie strony mi się zlewały, a łzy nawet nie wiem kiedy spływały po policzkach...

Bardzo podoba mi się fabuła. Pomysł na książkę jest genialny! Takiej jeszcze historii nie było dane mi czytać. Czytałam ją z wielkim uśmiechem na twarzy gdy śledziłam korespondencje naszych bohaterów. Czasami teksty Griffina bawiły mnie do łez.

To jak zostali wykreowani bohaterowie, a szczególnie bohaterka. Griffina kocham- jego wyrozumiałość, i pomysłowość, która czasami tak bardzo mnie szokowała... Oh... co tu dużo mówić. No naprawdę jestem pod ogromnym szokiem, bo spodziewałam się nudnej, oklepanej historii a tutaj tyle się działo, tyle emocji ulatywało po każdym rozdziale- coś pięknego.

Podobała mi się ich relacja, podobał mi się fakt, że tutaj nie ma pośpiechu. Książka nie należy do najcieńszych (ma dość dużą wygodną dla oka czcionkę) ale to jest zdecydowanie jej plus. Dlaczego? Bo z każdym rozdziałem coraz bardziej poznajemy naszych bohaterów, kibicujemy im i przeżywamy wszystko razem z nimi.

„Sprośne listy” nie były takie od samego początku, nawet nie wiem kiedy faktycznie zrobiło się gorąco- ale! Nie w sposób odpychający. Bardzo płynne przejście, wręcz naturalne. Nie czytałam tego z zażenowaniem na twarzy.

Tej książki się nie czyta- ją się pożera. Nie było chwili gdy o niej nie myślałam. Chciałam jak najszybciej do niej wrócić i dowiedzieć się jak zakończy się ta historia.

Erotyka jest dla ludzi. Póki jeszcze są dwie płci i można je od siebie łatwo odróżnić wszystko jest ok. Jest też o czym i dla kogo pisać powieści romansowe i erotyki. Takie, jak świetne "Sprośne listy".

Takiej historii mi właśnie brakowało. Ten duet autorek jest nie do podrobienia. Historia Luki i Griffina poruszy każdego. Historia pełna ciepła, uczuć, To nie pierwsza książka tego duetu, jaki czytaąłm ale ta ujęła moje serce dogłębnie.

Luka młoda kobieta, która po stracie przyjaciółki cierpi na agorafobię. Jest też pisarką kryminałów, które pisze po pseudonimem Ryan Griffin. Pewnego razu jedzie uporządkować mieszkanie po zmarłym ojcu i odkrywa list od swojego korespondencyjnego przyjaciela. Przed laty pisali do siebie podając tylko prawdziwe imiona a zmienione nazwiska. Po traumatycznych wydarzeniach i śmierci przyjaciółki Luka przestaje odpisywać Griffinowi. Ten się poddają aż do czasu, gdy po 8 latach pisze list. Luka odpisuje i zaczynają pisać ze sobą tytułowe listy....

Griffin, młody mężczyzna przeprowadza się z Wielkiej Brytanii do Stanów i rozpoczyna karierę muzyczną jako Cole Archer. Gdy otrzymuje list od luki, w którym wyjaśnia się czemu prestała pisać, wznawia pisanie z przyjaciółką. Jednak, gdy ta chce się spotkać woli tylko pisać. Griffin wie, że jego życie jest takie, przed którym Luka się broni. Ona się boi tłumów a w jego otoczeniu tłumy są zawsze.

Luka i Griffin jednak się spotykają i od tego momentu książka bawi, rozczula i wyciska łzy. Tak dobrze napisanej i tak emocjonującej książki dawno nie czytała. Grifiin robi wszystko by udało im się z Luką. Kocha ja i dopasowuje się do jej problemów. Luka się star przełamać lęcki ale one biorą górę. Normalnie bym nią potrząsnęła i kazała się obudzić. Bo niby chce ale strach jest większy. Jednak autorki tak to opisały, że nie sposób się na nią złościć. W książce są takie momenty, że łzy stają w oczach. Książka jest o miłości, ale nie takiej lekkiej a tej trudnej, gdzie oboje musza przełamać swoje lęki i swój świat, by być razem. W książce jest też kilka scen dość pikantnych. Są też listy, które nas wprawia w dobry nastrój.

"Sprośne listy" to także historia, która jest pisana z dwóch perspektyw: Luki i Griffina. Kocham taką formę. Od razu możemy poczuć te uczucia i to jak bohaterowie postrzegają siebie tę drugą stronę i cala sytuacje. Książka porusza także trudne tematy np. leki, traumę. Polecam z czystym sumieniem. Książka tego duetu to świetnie spędzony wieczór.

Tego duetu chyba nie muszę przedstawiać miłośnikom romansów. Są to Autorki znane i lubiane na całym świecie, które wydają zarówno solo jak i wspólnie. Tym razem proponują nam historię Luki i Griffina. Historia, która poruszy Wasze serce, bo moje jest w niej zakochane i zostanie w nim na długo.

„Bo zadurzyłam się w chłopcu, który pisał do mnie listy lata temu, ale zaczęłam zakochiwać się w słodkim mężczyźnie, który zdawał się lubić mnie za to, kim jestem, z wadami czy bez.”

Luka od tragicznego wypadku zaprzestała kontaktów ze swoim korespondencyjnym przyjacielem. Tak naprawdę minęły lata, a ona odnalazła list i postanowiła odnowić tę znajomość. Ale czy po latach jest to w ogóle realne ? Czy po latach, kiedy jesteśmy dorosłymi już ludźmi, którzy przeszli wiele, jesteśmy w stanie pisać listy i w nich wymieniać swoje spostrzeżenia ? W erze telefonów, komputerów i Internetu ?

„Żyj swoim życiem, ale wierz głęboko w to, że tobie i Luce jest przeznaczone być razem, a może pewnego dnia ten sam wszechświat, który pozwolił wam się spotkać, znowu użyje swojej magii.”

Griffin nigdy nie zapomniał o Luce. Ta dziewczyna zawsze była w jego sercu. Jednak minęły lata, frustracja narosła, a ON dostał list. Właśnie od niej. Co zrobić ? Szczególnie gdy już nie są tymi samymi ludźmi, gdy Luka jest inną kobietą, a ON innym mężczyzną. Dzielą ich kilometry, ale czy to stanie na drodze tej dwójce ?

„Chociaż miałem takie pieniądze, o jakich można tylko marzyć, zawsze czegoś mi brakowało. Tylko nie wiedziałem czego. Aż do teraz.”

Autorki poruszają zupełnie nowy temat, mianowicie problemów agorafobii, czyli lęków związanych z przebywaniem w otwartej przestrzeni, wśród tłumów ludzi w miejscach publicznych. Może wydawać nam się to śmieszne, ale to stanowi problem dla wielu ludzi. Niestety nie jest prosto przezwyciężyć ten lęk, więc jak sądzicie, czy naszym bohaterom się to uda ? Czy chwycą byka za rogi i będą walczyć pomimo wszystko ?

„Czasami, gdy miłość nie wystarcza, żeby wszystko było dobrze, trzeba z niej zrezygnować.”

Jest to najlepsza książka jaką wydał ten duet. Jest tak piękna, wzruszająca, a zarazem trudna. Śmiejesz się, płaczesz, cierpisz razem z bohaterami, którzy zostali w sposób magiczny wykreowani. Byli doskonałymi, a zarazem niedoskonałymi bohaterami, którzy nie boją się swoich uczuć, nie boją się stanąć twarzą twarz z prawdą i ryzykują pomimo wszystko, nawet gdy okaże się to błędem. Myślę, że ci bohaterowie są w stanie wiele nas nauczyć, jeżeli chodzi o swoją pokorę, walkę i determinację.

Ja nie mogłam się od niej oderwać, nie spodziewałam się tak wspaniałej książki, która poruszy moje serce. Miłe zaskoczenie, bo autorki przyzwyczaiły nas troszkę już utartego schematu, a tu cóż miło mnie zaskoczyły.

Szczerze Wam ją mogę polecić ! Dla matematyków są liczby ;)

Moje 10/10 

Vi Keeland przypomniała mi jedną rzecz. Jak w dawnych czasach, kiedy ludzie nie mieli internetu, nawiązywali znajomość listowną. Tak, dzięki temu poznałem dwie bardzo niezwykłe osoby i z dumą mogę oświadczyć, że obecne są one w moim życiu do dnia dzisiejszego, a od tych pierwszych listów minęło już ponad dwadzieścia lat. Szok! Ta historia zaczyna się podobnie, ale jej finał - powalający. Nie spodziewałem się czegoś takiego. Jeżeli ktoś lubi takie niespodziewane historie, których finału w żaden sposób nie da się przewidzieć, to książka Vi Keeland bardzo mu się spodoba. Ja Wam ją polecam do czytania.

Po śmierci ojca Luka musi w końcu jechać do jego mieszkania, aby dopełnić wszystkie formalności związane z nieruchomością. Kiedy dociera na miejsce i sprawdza zaległą pocztę znajduje list do niej zaadresowany. Kiedyś w szkole jedna z nauczycielek zorganizowała wymianę listów z dziećmi z jednego z brytyjskich miasteczek w ten sposób dziewczyna zyskała przyjaciela na odległość. Zwierzając sobie wzajemnie największe tajemnice stali się swoją wzajemną podporą, jakiej potrzebowali nastolatkowie. Ich kontakt się przerwał i przez osiem lat nie utrzymywali ze sobą żadnych relacji. Teraz, trzymając w ręku kopertę, wygrała ciekawość i chęć poznania przyczyny ponownej chęci bliskości przez G.Quinna. Swoimi słowami i żalem przelanym na papier chłopak prowokuje ją do korespondencji. Tym razem bardziej odważnej i niegrzecznej niż kiedy byli dziećmi... Tylko, że to dziewczynie nie wystarcza. Starsza i dojrzalsza pragnie poznać człowieka, któremu zaufała. Niestety ON nie chce ani się z nią spotkać, ani nawet zdradzić swojego prawdziwego imienia.

Co takiego skrywa mężczyzna, że nie chce się ujawnić? Czy ta miłość nawiązana w listach wystarczy, aby stawić czoło przeciwnościom losu?

#sprośnelisty to bardzo pouczająca lektura. Nie tylko niegrzeczna za sprawą tytułowych listów, lecz bardzo romantyczna i wzruszająca. Autorki kolejny raz wzięły sobie na barki bardzo trudny temat, dokładnie obrazując nam wszystkie jego aspekty i ubrały w nie bohaterów swojej powieści. Nie zapomniały o gorących scenach, poczuciu humoru ani bólu czy przeciwstawianiu się swoim lękom. Postać Griffina -jego czułość, opiekuńczość i dbałość o wszystko... w mig skradła moje serce. Skomplikowana sytuacja Luki aż prosi się o współczucie. Połączenie ich historii okazało się świetną kombinacją dla książki, której nie chcesz odkładać na bok. To jak? dasz się do niej przekonać?

@opowiedz_mi_bajke

Czy zdarzyło się wam pokochać kogoś tak bardzo, że wizja własnej śmierci stała się mniej przerażająca, niż utrata tej wielkiej miłości?

Coś takiego spotkało Lukę z książki "Sprośne listy" od Penelope Ward i VI Keeland.

Te dwie wybitne autorki po raz kolejny przedstawiły nam niesamowitą historię miłosną, wypełnioną po brzegi erotyzmem, wrażliwością i szczyptą tajemniczości pomieszanej z napięciem. 👌🏻

Wbrew pozorom samych listów w książce nie było aż tak dużo, ale odgrywały one jednak kluczową rolę. Cały zarys opowieści jest bardzo interesujący. Historia Luki i Griffina, zaczęła się od niewinnego listu napisanego przez przez dziecko, w ramach szkolnego projektu. 📬

Tak rozpoczęła się przyjaźń pomiędzy głównymi bohaterami. Jednak coś się stało. Kontakt został zerwany i dopiero po wielu latach, dawni przyjaciele dostają szansę by odnowić znajomość.

Mamy tutaj dwa niemogące się bardziej od siebie różnić światy, silne uczucie i pragnienie, by odnaleźć drogę do własnego szczęścia. Jak dalej potoczy się przygoda z umierającą już formą komunikacji? Musicie przeczytać sami.

Uważam, że warto.❤️

Książkę łyknelam w dwa wieczory. To, że jest świetnie napisana to chyba już oczywiste, wystarczy zerknąć spod jakiej ręki wyszła.

Jeśli chodzi o bohaterów to uwielbiam Lukę. Zazwyczaj wolę silne męskie charaktery, ale ta dziewczyna swoją odwagą i determinacją bije wszystkich na głowę. Została strasznie potraktowana przez życie, a jednak stawia mu czoła i małymi kroczkami brnie do przodu. Griffin przełamuje stereotypy, pokazuje czytelnikom, że życie w świetle reflektorów nie jest wcale takie różowe jak się może wydawać.

No i oczywiście jest też doktor, miłośnik ptaków i cudowny człowiek. Matko jak ja nie mogłam przeboleć końcówki książki przez tego staruszka.👴🏻🤍

Czy można pokochać czyjąś dusze nie znając tej osoby w realnym życiu? Wszystkiego dowiecie się czytając "sprośne listy".

Opowieść rozbawia, wzrusza i zachwyca.

Polecam gorąco 🔥

Co to była za książka! Jak zwykle zostałam oczarowana fabułą, jaką stworzył duet Ward i Keeland. Te kobiety potrafią wykreować cudownych bohaterów, którzy zabrali moje serce.

Griffin i Luka pisali ze sobą w młodzieńczych latach i wymieniali się listami. Zaufali sobie, zaprzyjaźnili się, ale nigdy się nie poznali. Ona z USA, ON z Wielkiej Brytanii – żyli oddaleni od siebie tysiące kilometrów. Jednak potrafili poświęcić sobie czas i zdać relacje z minionych dni.

Pewnego dnia smutne wydarzenie w życiu Luki blokuje ją, a ta nie jest już w stanie pisać listów. Nie wyjaśnia tego. Po prostu zrywa znajomość i zamyka się w szklanej kuli. Nie z własnej woli.

Autorki poruszają ogromnie ważny temat – lęk społeczny. O nim mówi się za mało i za rzadko. Cieszę się, że w książce obyczajowej został ON tak dobrze ujęty. Luka zmaga się ze strachem każdego dnia i nie jest w stanie zrobić normalnie zakupów. Griffin przypomina jej o sobie o ośmiu latach, wysyłając niespodziewany list. Od tego momentu zaczynają na nowo pisać i poznawać się.

Ich listy stają się coraz bardziej niegrzeczne, a przy ty bardzo zabawne. I tu pojawia się dobrze znany humor Keeland i Ward. Doceniam dialogi i zabawne żarty. W całą fabułę wplątany jest również teraupeuta Luki, który okazuje się dla niej przyjacielem.

To opowieść o miłości, namiętności, o bólu, stracie i sile. Lektura sprawia przyjemność i jednocześnie nakręca do kibicowania głównej bohaterce. Griffin robi wszystko, by pomóc Luce przebrnąć przez lęk, choć jego świat jest dla niej ogromnym wyzwaniem. A kim jest Griffin? Tego nie mogę Wam zdradzić.

Serdecznie polecam tę książkę, którą pochłania się w całości. Zostawia niedosyt – niestety.