Sprawdź, czy już jest jasno

Pożegnania bywają trudne, nie lubię ich, dlatego tym bardziej trudno mi pożegnać bohaterów z Kotliny Kłodzkiej. Ina Nacht postanowiła jednak trochę złagodzić moje cierpienie pisząc jedno z najlepszych zamknięć trylogii, z jakimi miałam kiedykolwiek do czynienia.

Jakie to było dobre! Autorka wybitnie potrafi w budowanie klimatu. Przy lekturze tej książki trudno się oddycha - ciężki, wręcz lepki i ponury klimat nie pozwala na swobodne wciągnięcie powietrza. Nie pozwala też rozluźnić mięśni. Czytałam spięta, zaniepokojona, bez możliwości ucieczki. Bo uciec z nachtowego Kłodzka się nie da. Nawet jeśli wyjedziesz, ono cię dopadnie. Ina w rytmiczny, wręcz hipnotyzujący sposób przywiąże cię do tego miejsca. A tam nawet serce zaczynie bić w rytmie jej słów: stuk, stuk, puk, puk, trup, trup, stuk, puk…

Autorka w końcu odpowiedziała na wszystkie wiszące w powietrzu pytania. To nie były łatwe odpowiedzi, nie wszystko skończyło się tak jak bym chciała, ale wszystko skończyło się najlepiej jak się dało (czyli w sumie lepiej, niż chciałam). Kłaniam się w pas! Wątek Kariny i Aleksa wciąż mnie rozbraja i wciąż boli, działa jednak jak narkotyk - nie chcę, ale muszę o tym czytać. To trochę tak, jakby autorka przerzuciła na mnie wszystkie emocje bohaterów. Na tym polega magia jej pióra.

Kupujcie więc bilet do Kotliny Kłodzkiej, ruszajcie w podróż i uważajcie na siebie. Szczególnie jesienią, bo jesienią dzieje się najwięcej…

Uprzedzam, że jeżeli czyta to osoba, która nie zna 2 pierwszych części to niech zaprzestanie, bo pojawi się spam, a po co zabierać frajdę w poznaniu tego, co się stało z Kariną i Aleksem prawda? Zawsze smucę się, kiedy w moje ręce trafia ostatnia część jakiejkolwiek sagi, a w tym przypadku smutek był ogromny, bo od pierwszej części pokochałam Kotlinę, jakby był moim domem.

Wielki szacunek dla każdego autora, który musi napisać finalny tom, ponieważ cała akcja od pierwszej kartki, pierwszej części trzyma Ciebie w takich emocjach, że głowa mała, więc taki poziom, a nawet większy trzeba zachować i tutaj macie to wszystko. Genialne zakończenie i można powiedzieć/napisać, że humanitarne w stosunku do kawalera Aleksa, bo ja to bym te 4 litery przetrzepała (żart), ponieważ jestem fanką Kariny.

Ostatnia część Mrocznej Serii z Kotliny Kłodzkiej to fantastyczne zakończenie, ale i przygoda. Znajdziecie w niej emocje na wysokim poziomie, ale co mnie najbardziej cieszy to wątek, który mówi o przemocy, jaką doświadczyła bohaterka. Powinno mówić się o tym najgłośniej, jak to tylko możliwe. Bez względu, ile minie od premiery dla mnie to będzie MUST HAVE dla każdej osoby, która jest lub może być w związku który może zagrozić jej życiu psychicznemu, fizycznemu. Jak przez to przeszła? Udało jej się uciec z toksycznego związku? Co było z obrazami nie tak? I wiele innych pytań musicie się sami dowiedzieć, ale nie pożałujecie.

Jestem mega dumna, że mogłam patronować tej książce. Książka, którą podziwiam za treść i przekaz, ale najbardziej za te emocje, które towarzyszyły od pierwszej strony pierwszego tomu. Jak masz ciarki, boisz się czytać dalej, bo widzisz ten obraz przemocy, jaki i klimat Kotliny to wiedz, że autor zrobił kawał fantastycznej roboty.

Kotlina Kłodzka i jej krwawe szlaki

Hejka ! Rozległe tereny za naszym oknem, ze śniegiem oraz książka z którą dzisiaj do was przyszłyśmy sprawia,że czujemy się jakbyśmy znajdowały się w środku tej historii.W sumie to troszeczkę się w niej znajdujemy, gdyż książka ta to mroczna opowieść z naszej ukochanej Kotliny Kłodzkiej. I czytając ją czujemy ten klimat oraz wiemy gdzie się co znajduje.

Zagłębcie się dzisiaj z nami w mroczną stronę Kłodzka, zapraszamy na recenzje książka " Sprawdź, czy jest już jasno" od Iny Nacht i Wydawnictwa Stara Szkoła.

"Ciekawe, jak mieszka się w tej kotlinie na końcu świata, przeszło Dominice przez myśl. Jak wygląda tu lato ? Jak zmieść ciężką, śnieżna zimę ? Jak cudownie wyglądają góry obsiane kolorowymi jesiennymi liśćmi."

Dominika to siostra zaginionej Judyty. Dziewczyna postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i dowiedzieć się co stało się z jej siostrą. Postanawia udać się się w miejsce gdzie jej siostra spędziła ostatnie dni, czyli osada Białe i poszukać jakiś tropów.

Nad policją z kłodzkiego komisariatu ciąży ta nierozwiązana sprawa, jednak oni mają własne osobiste zmartwienia. Karina policjantka, która została ofiarą swojego kolegi z pracy zapada w depresję. Aleks jej oprawca ma ciężki orzech do zgryzienia jak poradzić sobie z tą sytuacją i jak wyjść ze swojego okropnego grzechu bez jakikolwiek konsekwencji.

Trzecie nasze spotkanie z książką pani Iny. I trzeci raz jesteśmy w niezłym szoku. Jesteśmy pod wrażeniem. I szczerze możemy powiedzieć, że według nas ta część jest najlepsza.

Jeżeli natomiast nie czytaliście dwóch poprzednich części to nadróbcie, warto. W książce oczywiście znajduje się krótkie wyjaśnienie co działo się w poprzednich częściach, ale jak dla nas niezbędne jest przeczytanie wszystkich części, po pierwsze dla klimatu, po drugie dla pojęcia szerszego kontekstu historii, gdyż jest ona trochę wielowątkowa i bardzo bardzo ciekawa. Czytajcie !

Ta książka hipnotyzuje ! Tu czuć każdy krok, każdy cień zdaje się do nas szeptać. W tej opowieści emocje i klimat grają główne skrzypce. Napięcie zostaje z nami do końca książki. A mroczne nastrojowe opisy sprawiają,że ma się gęsią skórkę na rękach.

Zacznijmy od klimatycznej fabuły. Według nas została bardzo dobrze przemyślana przez autorkę, trochę czułyśmy się jakbyśmy były Sherlockiem Holmesem i musiały rozwiązać zagadkę tak skomplikowaną,że aż niemożliwą do rozwiązania, rozległą i tworzącą sieć z wieloma wątkami.

Bardzo podobały nam się elementy z ekscentrycznymi szalonymi artystami, jest to niecodzienny i dosyć orginalny temat wśród kryminałów.

Akcja była dosyć powolna, jednak strona po stronie przez mroczną historię przedzierały się jasne promienie odpowiedzi.

To nie jest typowy kryminał z zabójcą i ofiarami, to groteskowa opowieść przedstawiająca połączenie mroku z jasnością , fantastyki z realizmem, strachu z odwagą.

Główne bohaterki to osoby po przejściach, noszące jak na książki pani Iny przystało w sercu dużo lęku, strachu, z przeszłością jednak potrafiące walczyć i w ostatnich momentach coś z siebie dać. Ich historie bardzo nam się podobały, gdyż wspaniale pokazały ich osobiste demony, traumy, których należy się wystrzegać.

Według nas fani kryminałów i trillerów powinni zapoznać się z twórczością pani Nacht. Jest ona kompletnie odmienna, bardzo klimatyczna, przepełniona złem i ciemnością. Podczas czytania błądzi się w błocie tragedii czując czyjś oddech na karku.

Po raz trzeci musimy również wspomnieć,że miło nam się czyta coś co już znamy. Kotlina Kłodzka to nasze tereny i wspaniale,że powstają o niej książki. Wspaniale,że znajdują się tacy autorzy, którzy chcą o niej pisać.

Pozostaje jeszcze kwestia tego,dlaczego według nas jest to najlepsza część. Po pierwsze dłuższe ciekawsze opisy, bardziej mroczne, przyprawiające o gęsią skórkę. Po drugie historia jest bardziej rozwinięta, bardziej rozbudowana, dłuższa. No i w końcu poznajemy odpowiedzi.

Jeżeli się zastanawiacie czy czytać tę historię, to możemy wam powiedzieć jedno, czytajcie, to opowieść, która was przyciągnie. Miłego dnia !

Nigdy nie przypuszczałam, że będąc tutaj, dane mi będzie być maleńką częścią tak fantastycznych historii. Książek, które tak mocno zakorzeniają się w głowach czytelników. Nie pozwalając spać i analizując to czego mogliśmy być świadkami…

Czasami wydaje mi się, że o niektórych książkach powinno się mówić zdecydowanie częściej. O niektórych Pisarzach powinno być zdecydowanie głośniej! Mroczna seria z Kotliny Kłodzkiej napisana przez Inę Nacht jest tego znakomitym przykładem. Mam nadzieję, że moja recenzja zachęci Was do sięgnięcia po twórczość Autorki.

Czy istnieje idealne zakończenie? Nie mam pojęcia, ponieważ tak naprawdę zawsze po skończeniu książki zastanawiam się co by były gdyby…

Gdyby losy bohaterów potoczyły się inaczej…

Gdyby historia poszła w zupełnie innym kierunku…

Ale wiecie co jest dla mnie najsmutniejsze? To, że zamykając ostatnią stronę wiem, że nastąpił koniec…

Nie będzie kolejnych miesięcy oczekiwania by dowiedzieć się co słychać u bohaterów. Nie dowiem się czy udało się im zamknąć na przeszłość. Czy pokonali swoje demony…

To nie jest książka napisana na kolanie. Widać tutaj ogromną pracę jaką wykonała Autorka. To, że na każdą z części musiałam czekać kilka dobrych miesięcy tylko spotęgowało moje odczucia i sprawiło, że z jeszcze większym zapałem właśnie po nią sięgnęłam. Ponieważ wiedziałam, że tutaj wszystko będzie przemyślane, doprecyzowane i bez nachalnego wypełniania tekstu nic nieznaczącymi zdaniami…

Z jednej strony jest mi smutno, ale patrząc z innej perspektywy nie wyobrażam sobie ciągnąć jednej historii w nieskończoność… Czasami mniej, znaczy więcej i myślę, że Ina w tak fantastyczny sposób zakończyła tą trylogię, że takie gdybanie jest naprawdę zbędne.

Od pierwszego tomu czułam niesamowite emocje, które towarzyszyły mi jeszcze na długo po skończeniu czytania. Uwielbiam historie, w których czuć duszny i mroczny klimat. Czytając tą trylogię czytelnik odczuwa całą gamę emocji. Na jednym wdechu śledziłam losy bohaterów próbując opanować to narastające podniecenie.

Czy wszystko się uda.

Czy dobro zwycięży.

Czy uda się wyjść spod szponów potwora.

Czy wszystkie demony zostaną przezwyciężone.

Czy uda się bohaterom rozwikłać wszystkie zagadki…

Nie spodziewałam się takiego zakończenia… Nie spodziewałam się tak poprowadzonej fabuły… Nie zdradzę czy będzie happy and, ale obiecuję, że długo o niej nie zapomnicie…

Polecam!