Sprawa lorda Rosewortha z autografem

"Jak bardzo można się pomylić. Jak niewiele wiemy o ludziach, jak łatwo im ufamy i ulegamy ich manipulacjom."

Powieści detektywistyczne - tak czy nie?

Sama rzadko sięgam, ale chyba tylko dlatego, że nie znam nic więcej oprócz Sherlocka.🤭 I tutaj pojawiła się Gosia @[Adres usunięty]ka , która nie tyle sprawiła mi przyjemność wydając nową książkę, ale wydając właśnie taką książkę! Mowa oczywiście o "Sprawie lorda Rosewortha" - tajemniczej powieści kryminalno - detektywistycznej osadzonej w Anglii pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku.

To tutaj w tajemniczych okolicznościach w zaciszu swojego gabinetu dochodzi do morderstwa lorda Thadeusa Rosewortha. Scotland Yard podejmuje się próby odkrycia prawdy i skazania mordercy. Ale oprócz policji zagadkę wstrząsającego morderstwa próbuje rozwiązać Jonathan Harper - prywatny detektyw, który po stracie ukochanej nie potrafi wyjść z marazmu. Na prośbę swojej dawnej przyjaciółki podejmuje się jednak tego wyzwania! A będzie to nie lada zagwozdka! Tak naprawdę "ukochanego" członka rodziny mógł zabić każdy z jego najbliższej rodziny!

Ta książka była jak rodzina lorda - pełna tajemnic, kłamstw i sieci oszustw! Manipulująca od początku do końca! Nie pozwalająca poznać prawy tak łatwo! A jak już ona wyjdzie na jaw, nie pozostaje nic innego jak tylko bić brawo autorce! 👏

Cóż mogę powiedzieć - czytajcie, bo warto! Gosia, jak zawsze zresztą, zachwyciła mnie lekkością pióra oraz rozbudowaną tajemnicą. Stworzyła mistrzowską powieść, która przeniosła mnie do powojennej Anglii. A Jonathan Harper stał się moim drugim Sherlockiem Holmesem! Jestem pod ogromnym wrażeniem! Mam nadzieję, że Jonathan jeszcze nie raz zaskoczy mnie swoim błyskotliwym umysłem.

Angielski klimat. Tajemnicze morderstwo. Prywatny detektyw. Trzy filary czytelniczej gratki, które sprawiają, że czytelnika aż świerzbią palce by móc rozpocząć lekturę i wraz z kolejnymi stronami coraz mocniej zagłębić się w kryminalnym śledztwie. Najnowsza książka Małgorzaty Starosty gwarantuje takie emocje i dużo ich więcej. Pisarka zadbała by od samego początku czytelnicy zmierzyli się z sekretami i znakami zapytania. Jednych i drugich nie zabraknie do samego końca, tam gdzie pojawia się lub znajdziemy odpowiedź naszym ukaże się nowy pytajnik. Arystokratyczne towarzystwo i hermetyczny świat wyższych nadaje sznyt na wstępie i do samego końca, lecz jak wiadomo najważniejsza jest intryga kryminalna. Ta jest pierwszorzędna, podążająca krętymi ścieżkami i bawiąca się z czytającymi w kotka i myszkę. Zresztą cała fabuła obfituje w zagwozdki i ślepe uliczki, z pewnością nie grozi nam nuda, za to intrygująca zagadka jak najbardziej. Wielowarstwowa, z drugim dnem, z niedopowiedzeniami oraz finałem, którego nie spodziewamy się i pozostawiającym po sobie otwarte ze zdziwienia usta. Nie zapomniałam wcale o bohaterach, im należy się niejeden pean, wszak oni są istotną częścią całości. Doskonale dopasowani do historii, nawet ci drugoplanowi zapadają w pamięć, a główni? No cóż nieszablonowi i całkowicie nieprzewidywalni, z sekretami, które wychodząc na światło dzienne zmieniają dużo w naszych przypuszczeniach oraz akcji książki.

Obok książki „Sprawa lorda Rosewortha” Małgorzaty Starosty nie może przejść obojętnie nikt, kto lubi klasyczne powieści detektywistyczne? Nowa książka, napisana współcześnie, a jednak klasyczna? Oj tak, to co autorka w niej zaprezentowała, zdecydowanie zasługuje na podziw! Po pierwsze, mamy intrygę kryminalną opartą na zagadce zamkniętego pokoju i prawdopodobnie zamkniętego grona podejrzanych - prawdopodobnie, bo teoretycznie mógł się dostać ktoś z zewnątrz, ale i tak zajmujemy się tym, co są w środku rezydencji lorda Rosewortha. Dlaczego? Bo musimy poznać motyw, a ten możemy znaleźć tylko dowiadując się o lordzie i całym jego życiu od osób mu najbliższych. I tak historia oparta jest na rozmowach ze świadkami i zachwycającej dedukcji - zachwycającej, bo historię poznajemy z perspektywy detektywa Jonathana, w narracji pierwszoosobowej, więc obserwujemy jego proces myślowy. Fabuła toczy się spokojnym tempem, choć mimo to nieustannie zaskakuje! Finał lekko przyśpiesza, ale to też ma swoje uzasadnienie - po prostu wszystkie puzzle wskakują na swoje miejsce. Po drugie, kreacje postaci. Tak barwna plejada charakterów, tak intrygujące przedstawienie każdego z nich sprawia, że już od początku, kiedy intryga się dopiero kiełkuje, czytelnik już jest kupiony, już jest zaciekawiony tym, co same postacie mają mu do zaoferowania. Po trzecie, historia toczy się w roku 1959 w Anglii i całe tło oddane jest naprawdę doskonale, czytając ma się wrażenie, jakby pisała to osoba po prostu żyjąca w tamtych czasach, tak swobodnie i nienachalnie wspomina o codzienności, a tamtejszych zachowaniach czy wydarzeniach. No i po czwarte, język doskonale stylizowany na dawny, bardzo przyjemny, a zarazem elokwentny. Czyta się doskonale, polecam wszystkim, którzy lubują się w klasycznych powieściach kryminalnych!

Elegancki, napisany pięknym językiem kryminał osadzony w sercu angielskiej arystokracji na tle ociekających brutalnością i wulgaryzmami powieści wydaje się być niczym biała lilia zakwitła niespodziewanie na bagnach. Tak odebrałam najnowszą powieść Małgorzaty Starosty „Sprawa Lorda Rosewortha”, którą już dziś możecie czytać i słuchać na Legimi. I choć oczywiście misternie spleciona intryga już do niewinnych nie należy, to niespieszny styl, pełni gracji bohaterowie i śledztwo oparte na dedukcji przywodzi na myśl najlepsze klasyczne kryminały Agathy Christie. To moje pierwsze spotkanie z twórczością wielokrotnie zachwalanej przez Was Autorki i jestem prawdziwie oczarowana!

Lord Thadeus Roseworth w dniu swoich urodzin otrzymuje zabójczy prezent, a gościom zamiast na świętowanie jubileuszu przyjdzie szykować się na jego pogrzeb. Jednak prowadzącym niezależne śledztwo Scotland Yardowi i młodemu detektywowi po przejściach wydaje się, że rodzina nie okazuje najmniejszych oznak żałoby. Końcówka lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku nadaje zupełnie innego niż współcześnie wymiaru prowadzonemu śledztwu, podobnie jak i życiu bohaterów, jednak ludzkie motywacje od wieków pozostają niezmienne.

Autorka stopniowo obnaża skrywane za fasadą arystokratycznej ogłady rodzinne tajemnice, kłamstwa i zdrady. Głęboka nienawiść do apodyktycznego lorda i łakomy kąsek, jakim jest jego majątek daje motyw niemal każdemu członkowi tej moralnie zakłamanej rodziny. Detektyw Jonathan Harper, przy znakomitej współpracy swojej asystentki, podąża kolejnymi tropami łącząc wątłe nitki tej zawiłej intrygi, która wydaje się być wręcz zbrodnią doskonałą. Skrupulatne dociekania mogą dać mu więcej odpowiedzi niż się spodziewa rzucając niespodziewanie światło ma jego osobistą tragedię.

Małgorzata Starosta oczarowała mnie atmosferą tej powieści, w której wszystkie elementy spójnie tworzą klimat ówczesnych czasów, a wyraziści bohaterowie przyciągali mnie do niej niczym magnes. Warto wspomnieć, że Autorka w tej fikcyjnej opowieści ujęła nieco prawdziwych historii, co z pewnością dodało jej autentyczności. Jej lektura była dla mnie prawdziwą przyjemnością i Was również zachęcam do czytania, lub słuchania w znakomitej interpretacji Filipa Kosiora.

Schyłek lat 50-tych XX wieku i zbrodnia w szlacheckim domu. Prywatny detektyw Jonathan Harper zostaje wyrwany ze stuporu po stracie żony. Musi pomóc przyjaciółce i odkryć kto zabił jej ojca. Wyzwanie staje się tym większe, że śledztwo prowadzi jego ojciec, z którym nie ma dobrych relacji, a na dodatek zdaje się, że w tej sprawie wszyscy kłamią. Dajcie się porwać powieści detektywistycznej, która niczym rasowy brytyjski klasyk wciąga czytelnika i nie wypuści ze swoich objęć, dopóki nie pozna on odpowiedzi na tak dobrze znane pytanie: „Kto zabił?”

Jonathan Harper jest prywatnym detektywem. Kiedy nieoczekiwanie w jego biurze zjawia się dawna przyjaciółka, mężczyzna rusza jej z pomocą. Kto zabił lorda Rosewortha?

Sprawę prowadzi jego ojciec, z którym mężczyzna ma dość napięte stosunki. Poza chęcią niesienia pomocy, fantastycznie byłoby utrzeć nosa tacie i rozwiązać zagadkę zamiast wybitnego detektywa Scotland Yardu.

John udaje się do posiadłości Roseworthów, gdzie czekają na niego same niespodzianki. Po pierwsze Ruth zapomniała mu wspomnieć, że jego obecność oficjalnie związana jest z ich zaręczynami. Po drugie, okazuje się, że ukochany lord senior wcale nie był taki kochany, a każdy z domowników i przyjaciół rodziny kłamie. Sieć tych kłamstw zdaje się niezwykle rozległa, co jeszcze bardziej utrudnia naszemu bohaterowi zadanie.

Kiedy w biurze detektywistycznym zjawia się znienawidzony teść robi się jeszcze ciekawiej.

Kto zabił?

Małgosia Starosta serwuje nam świetną intrygę w klimacie klasycznych powieści detektywistycznych. Nieco dziwaczna rodzina, konwenanse, dedukcja, dobry zmysł obserwatorski i poszlaki, które przedstawia autorka wcale nie nasuwają czytelnikowi oczywistych kandydatów na zabójcę, a ja do samego końca spodziewałam się wszystkiego.

Małgosia przyzwyczaiła mnie do nieco innych powieści, a ta bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Wykreowana atmosfera powojennej Wielkiej Brytanii, rodzinne animozje, barwni bohaterowie i bystry detektyw, a przede wszystkim zaskakujący rozwój śledztwa, który poprowadzi Johna w kompletnie nieoczekiwanym kierunku tworzą historię, która się wyróżnia.

To trzeba przeczytać!

Moi drodzy! Mam wielką przyjemność zachęcić Was dzisiaj do najnowszej książki @[Adres usunięty]ka „Sprawa Lorda Rosewortha”.

O losie, według mnie to najlepsza książka, która wyszła spod rąk Małgosi! Wkręciłam się w nią nieziemsko.

„Sprawa Lorda Rosewortha” to świetny kryminał, który w magiczny sposób przeniósł mnie do 1959 roku, świata tajemnic i intryg powojennej Wielkiej Brytanii.

Autorka mistrzowsko jak dla mnie zbudowała napięcie, stopniując zagadkę i powoli odkrywając karty przed czytelnikiem zaskakując zwrotami akcji. Emocje sięgały zenitu do ostatniej strony!

Małgosia Starosta doskonale oddała ducha epoki i atmosferę tamtych czasów. Bardzo mi się spodobał ten klimat chociaż często po niego nie sięgam.

„Sprawa Lorda Rosewortha” to idealny kryminał, który zachwyci miłośników gatunku.

Gorąco polecam, wszystkim poszukującym intrygującej i wciągającej lektury. I gorąco polecam odsłuchać, bo wersja audio w interpretacji Filipa Kosiora to mistrzostwo świata!

Johnatan Harper, to detektyw, który przeżywa osobistą tragedię. Mimo to postanawia podjąć się rozwiązania zagadki zabójstwa Lorda Rosewortha. Tym samym zgadza się stanąć przed siecią kłamstw, intryg i tajemnic.

Polecam!