Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja. Pensjonat Leśna Ostoja. Tom 3

Joanna Tekieli to polska pisarka tworząca literaturę obyczajową z silnymi wątkami romantycznymi. Czytelnicy jej nazwisko kojarzą przede wszystkim z serią powieściową „Pensjonat Leśna Ostoja". Tekieli urodziła się i wciąż mieszka w Krakowie. Jest absolwentką polonistyki, a wśród swoich ulubionych zajęć wymienia czytanie powieści, a także spacery. Chętnie sięga także po kawę.

„Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja” to ostatnia z głównych części trylogii „Leśna Ostoja”. Poza tą książką autorka stworzyła dodatkową historię, która stanowi swego rodzaju uzupełnienie. W trzecim tomie razem z główną bohaterką Justyną przenosimy się prawie na stałe do Drzewia. Jej rodzice i brat stwierdzili, iż chcą zakupić posiadłość i samodzielnie zadbać o jego dalsze prosperowanie. Niestety nie wszyscy są zadowoleni z tego obrotu spraw i starają się wykurzyć rodzinę Milskich. Dawni wrogowie pragną odegrać się na Justynie, za to, co im zrobiła (o tym dowiadujemy się w pierwszej części). Na szczęście po raz kolejny mieszkańcy wioski wykazują się sąsiedzką solidarnością i wspólnie walczą o sprawiedliwość. Relacja pomiędzy Justyną i Jakubem bardzo się zacieśnia i zmienia się w coś więcej niż tylko przyjaźń. W jej warszawskim życiu zachodzą poważne zmiany – dostaje awans. Ma możliwość wybrania sobie asystentki i ostatecznie wybiera Michasię, którą bliżej można poznać w drugim tomie. Dookoła tej młodej dziewczyny zaczyna kręcić się brat Justyny.

Zakończenie tej trylogii uważam za udane. Szkoda, że już nie powstaną dalsze części, gdyż bardzo polubiłam wykreowane postacie. Bardzo podobała mi się wielowątkowość, gdyż na przestrzeni trzech książek dogłębnie poznajemy wykreowaną przestrzeń, a każdy z portretów psychologicznych jest konsekwentny i dogłębnie opisany, Autorka skradła moje sercem swoim stylem pisania, który jest bardzo lekki i przyjemny do czytania. Zwykle nie sięgam po polskich pisarzy, ale dorobek literacki Joanny Tekieli jest godny polecenia. Autorka ma na swoim koncie jeszcze kilka pozycji, które mam zamiar przeczytać w niedalekiej przyszłości.

Julia G.

źródło: [Adres usunięty]

Jestem zauroczona “Spotkaniem w Pensjonacie Leśna Ostoja”. Ta historia pozwoliła mi oderwać się od codziennych spraw i przenieść się do bardzo klimatycznego miejsca, w którym mieszkają wspaniali i życzliwi ludzie, poza małymi wyjątkami. Co prawda były momenty grozy, gdy ktoś próbował zrobić krzywdę Justynie. Ale dzięki temu fabuła nabrała rumieńców i nie była nudna. W powieści znalazł się też wątek romantycznej miłości, który udowodnił, że mimo przeciwności losu można osiągnąć szczęście.

Ciekawym bohaterem jest pewien żubr, który wprowadził sporo zamieszania w życiu mieszkańców Drzewia.

Uważam, ze jest to świetna lektura, gdy mamy ochotę na lżejszą powieść obyczajową. Będzie momentami śmiesznie, momentami groźnie, a wszystko to w przepięknej scenerii przyrody.

Kolejny rok w urokliwym pensjonacie. Jeśli jednak myślicie, że w Drzewiu jest tak sielsko anielsko to jesteście w błędzie. Ktoś źle życzy Justynie, a przebite opony w aucie to dopiero początek niebezpiecznych zdarzeń.

.

W każdej poprzedniej części serii autorka uraczyła czytelnika niewielkim wątkiem kryminalnym, ale tym razem jest naprawdę niebezpiecznie. Nie zrażajcie się jednak, to nadal powieść obyczajowa, choć niektórym zęby polecą 😉.

Pięknie ukazana jest w niej solidarność małej społeczności. Mimo różnic i własnych poglądów w chwili zagrożenia ludność Drzewia potrafi się zjednoczyć dla wspólnego dobra, ale także dla dobra jednostki.

Jest groźnie, ale i śmiesznie. Nie zabraknie również wątku romantycznego, w którym emocje i napięcie między kochankami wzrastają z każdym rozdziałem.

W całej tej serii bardzo urzekło mnie również to, że autorka wplotła w fabułę wzmianki o książkach wielu polskich, ale także zagranicznych autorów.

Styl jest lekki, a tych książek się nie czyta tylko przez nie płynie przeżywając z bohaterami ich życiowe zawirowania.

.

Nie ukrywam, że jestem fanką twórczości Asi Tekieli, ale patrząc obiektywnie to na pewno nie są to książki dla każdego. Nawet nie wszystkim wielbicielom powieści obyczajowych przypadną do gustu. Świat w nich ukazany jest bardzo wyidealizowany, a niektóre kwestie dość cukierkowe i mało prawdopodobne, ale to jest właśnie urok tej serii. Albo się ją polubi albo nie. Poza tym miło przenieść się do takiego malowniczego miejsca, małego pensjonatu gdzieś na uboczu, choćby tylko na kartach powieści. Powtórzę się kolejny raz, przy tych książkach można się niesamowicie zrelaksować i oderwać od codziennych problemów.

Ze swojej strony bardzo polecam!

Są takie książki, które tylko z pozoru zaliczamy do kategorii "zwykłe obyczajówki", bowiem kryją w sobie magię i ciepło co sprawia, iż powieść zmienia się w niezwykłą lekturę. Tak właśnie działa na mnie seria Joanny Tekieli 'Pensjonat Leśna Ostoja' i z chwilą, gdy przeczytałam pierwszy tom, zagnieździł się we mnie magnes przyciągający do kolejnych części.

Kolejny pobyt w Drzewiu rozpoczynamy zimą, w chwili gdy śnieg i mróz tworzą wyjątkową atmosferę. Jednak ludzie mają głupi zwyczaj, by zepsuć to co piękne i spokojne. Na ogrodzeniu pensjonatu prowadzonego przez Elżbietę i Piotra Milskich ktoś umieścił niezbyt przyjemne napisy i jak się okazało, nie był to jedyny przypadek niszczenia spokoju nowym właścicielom. Kolejne przykre wydarzenia skupiają się na Justynie, która kiedy tylko może, przyjeżdża do swojej oazy. Ale z czasem zdarzeń przybywa i ewidentnie widać, że nie są to przypadki. Chwilami robi się naprawdę niebezpiecznie! Kto za tym stoi? Dlaczego posuwa się do takich czynów?

W spokojnym zakątku, wśród pagórków i lasów piękno krajobrazu oraz przyjaźń dokonują cudów a w sekrecie rodzi się miłość. Lekarstwem na ciszę okazuje się nowy członek rodziny a dobrze podjęte decyzje procentują rozwojem turystyki w regionie. Stara Kwietniowa wyrosła dla mnie na bohaterkę tego tomu a noszone przez nią wory intrygowały do końca - nie udało mi się domyślić, co w nich jest i w jakim celu starsza pani wciąż je dźwiga. Jej teksty rozkładają na łopatki a kiedy bierze do ręki wiatrówkę... Drżyjcie 'miastowe głuptoki'!

Autorka odkryła przed nami przeszłość Leokadii a każda historia o mieszkańcach Drzewia sprawia, że Justyna (oraz ja jako czytelnik) czuje się bardziej związana z tym miejscem; zaś każdy mieszkaniec zajmuje specjalne miejsce w sercu. Tym większe zaskoczenie nastąpiło z chwilą, gdy w powieści pojawił się motyw zemsty, przepełniający człowieka do głębi i popychający go do walki, bez względu na straty.

Joasia Tekieli po raz kolejny uwiodła mnie, zabierając w urokliwą krainę - przebywanie w niej cieszy mnie za każdym razem jak dzieciaka, któremu podarowano cukierka. Powieść doskonale pokazuje różnorodność i zmienność ludzkiej natury; wartościuje rzetelną pracę, dzięki której należą nam się awans, ale w pakiecie otrzymujemy też stres i zazdrosne spojrzenia innych; próbuje odpowiedzieć na pytanie czy w miłości powinniśmy kierować się schematami i normami a w życiu prawdą, uczciwością i sercem?

Podsumowując - "Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja" to propagująca czytelnictwo historia o radościach i tragediach, stypach i weselach, związkach na odległość, w której nie brakuje ludzkich dramatów, ale też humoru (wątek z Bigiem). Przepełniona optymizmem, nadzieją i wsparciem opowieść, w której poczucie zagrożenia, strach i zemsta muszą ustąpić miejsca miłości, prawdziwej przyjaźni oraz murowi, jaki tworzy lokalna społeczność. Gorąco polecam Wam tę historię o szczęściu z żubrem w tle.

No cóż, nie łatwo było rozstać się z bohaterami Pensjonatu Leśna Ostoja, poszłam więc za ciosem i po przeczytaniu "Roku w Pensjonacie Leśna Ostoja" sięgnęłam po ostatnią część tej trylogii, "Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja".

Co tym razem wydarzy się w tym urokliwym zakątku? Czy Justyna zdecyduje się porzucić korporacje i przenieść się do malowniczego Drzewia?

Justyna przyjeżdża coraz częściej do wioski, do swojego ukochanego Pensjonatu. Jednak czy wszyscy mieszkańcy akceptują obecność kobiety w Drzewiu? Osiedlenie się rodziny Justyny w Leśnej Ostoi, ich wpływ na miejscową ludność, burzy dotychczasowe zależności i układy. Justyna sama czuje, że coś jest nie tak. Niechęć części mieszkańców Drzewia do swojej osoby zaczyna odmierzać ilością przebitych opon i niespodziewanymi awariami samochodu. Rogata dusza nie pozwala jej się jednak tak łatwo poddać i podejmuje wyzwanie rzucone od prześladowcy, będzie walczyć o swoje miejsce wśród lokalnej społeczności. Podjęcie tej decyzji nie jest trudne, bowiem jej nowi przyjaciele stoją za nią murem. Ksiądz, policjant i stolarz to nie tylko jej przyjaciele, to jej armia przyboczna. Całą czwórką są niczym trzej muszkieterowie i Justyna. I tu nasuwa się kolejne pytanie: czy przyjaźń między tą czwórką przetrwa? Co się wydarzy, jeśli któraś ze stron będzie oczekiwał> czegoś więcej niż przyjaźń? Czy rodzące się uczucie jednego z muszkieterów nie zburzy jej fundamentów? Dużo się dzieje w Pensjonacie Leśna Ostoja i gwarantuję Wam, że nie będziecie się nudzić podczas lektury tej książki.

"Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja" Joanny Tekieli to pełna humoru i wartkiej akcji powieść obyczajowa. Jeśli szukacie książki, która pozwoli Wam się odprężyć i zrelaksować po ciężkim dniu, to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.

"Spotkanie w Pensjonacie Leśna Ostoja" to ostatnia część trylogii o Justynie, Muszkieterach i Pensjonacie. Jeśli nie spotkaliście się wcześniej z prozą Pani Joanny Tekieli, to zacznijcie czytać tę serię od "Pensjonatu Leśna Ostoja"