Spełnione marzenia. Jabłoniowy Sad. Tom 3

To już po raz trzeci możemy poczuć magię i klimat Jabłoniowego Sadu. W powieści „Spełnione marzenia”, Krystyna Mirek zaprasza nas do miejsca, w którym atmosfera ma inny intensywniejszy smak.

Autorka poprzez styl wprowadza nas w niepowtarzalny klimat, który w pełni chłoniemy swoimi zmysłami. Oczywiście te czytelnicze otrzymują ogromną dawkę poruszających emocji. Ponownie zawitamy do rodziny Zagórskich, u której zapanował spokój. Jednak nie obejdzie się bez zmian. Te przychodzą niespodziewanie, po cichu, wolnym krokiem. A gdy już zauważymy, że na dobre zagnieżdża się w naszym życiu, będziemy pragnęli zachować to, co najważniejsze.

Krystyna Mirek ponownie pisze pięknie o miłości, sprawiając, że miłośnik powieści obyczajowych zakochuje się w twórczości pisarki. Jednak miłość to nie jedyny element poznawanej historii. Ogromną wartość ma tutaj również potęga rodziny, jej ciepło oraz świadomość, że zawsze możemy na nią liczyć.

Helena i Jan zawsze dbali o to, by ich cztery córki czuły rodzinne ciepło. W tej części autorka ukazuje nam kolejne losy Maryli, Julii i Gabrysi. Czwarta z córek Aniela wiedzie stabilne życie. Gabrysia nadal stara się zajść w ciążę. Julia z całego serca pragnie znaleźć szczęście w miłości. Maryla jest pełna obaw, co do ponownego połączenia się z mężem.

Krystyna Mirek ukazując troski bohaterek niesie nadzieję oraz otuchę dla osób, które w życiu prywatnym są na podobnym etapie. Myślę, że osoby będące w tej samej sytuacji, mogą przejrzeć się w tej historii, nie oczami czytelnika, lecz swoimi znajdując w nich wskazówki. Autorka stworzyła historię wręcz prawdziwą. I choć jest ona fikcją literacką, to tak bardzo trafia w problemy wielu z nas.

„Spełnione marzenia” to kolejna powieść, którą nie tylko zapisuję na półce Najlepszych Interesujących Książek, lecz również znajduję dla niej miejsce w swym czytelniczym sercu. Wrażliwość autorki, styl stworzonej historii sprawiają, że trzecia część cyklu „Jabłoniowy Sad” również jak dwie wcześniejsze („Szczęśliwy dom” i „Rodzinne sekrety”) warto zaprosić do swej domowej biblioteki. Zdecydowanie polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Uwielbiam czytać takie sielskie, wiejskie książki, które składają się z dłuższego cyklu, a nie tylko jednej powieści. Zawsze w nich odnajduję jakieś takie piękno, spokój i wolność. Ta książka jest prawdopodobnie zakończeniem całej serii, choć ja mam nadal nadzieję, że pojawi się jeszcze jedna część, bo przecież autorka nie zamknęła sobie całkowicie drogi do tego. Bohaterowie jak zawsze są świetnie wykreowani, zachwycają i są tacy, że zwyczajnie nie da się ich nie lubić. Duże wrażenie zrobił na mnie także styl autorki, sposób, w jaki opisuje relacje, jakie zachodzą pomiędzy ludźmi. Jeśli szukacie przyjemnej lektury, to jest to idealna pozycja dla Was.

Jest to powieść o sile rodziny, honorze, marzeniach i oczywiście o miłości...

Akcja powieści rozgrywa się głównie pod Krakowem w domu Heleny i Jana. W jego okolicy znajduje się jabłoniowy sad, duma właścicieli i miejsce wyjątkowe dla całej rodziny. Jan, senior rodu, prowadzi księgarnię, która niedawno przeniósł do galerii handlowej. Interes rozwija się błyskawicznie i starszy pan nie daje rady sam go prowadzić. Zatrudnia więc pracowników, ale sam również spędza w sklepie większa część dnia. Kiedyś wiele czasu spędzał z żoną Heleną, teraz na wszystko brakuje mu czasu. Nie dostrzega więc, ze z Heleną dzieje się coś niedobrego. Jest chora. Jej psującego się stanu zdrowia nie dostrzegają też córki pochłonięte własnym życiem. Anielka mieszka w Warszawie i rzadko odwiedza rodziców. Julia przesiaduje w przychodni weterynaryjnej, która z dnia na dzień traci klientów w wyniku rozwijającej się prężnie konkurencyjnej przychodni jej byłego partnera. Poznaje Bartosza, który przychodzi do niej prosząc o pomoc w opiece nad małymi dzikimi kotkami. Maryla ponownie związała się z byłym mężem i próbują ułożyć sobie wspólne życie. Gabrysia z kolei traci nadzieję na zajście w ciążę i wciąga się w wir pracy. Jest pielęgniarką na oddziale pediatrii. Swoich podopiecznych traktuje jak własne dzieci. Czy rodzinie uda się uratować Helenę? Jak rozwinie się znajomość Julii i Bartosza? Czy spełni się najskrytsze pragnienie Gabrysi? Czy w końcu w rodzinie Zagórskich zapanuje harmonia i spokój jak za dawnych dobrych lat i rodzina znajdzie dla siebie czas? Tego między innymi dowiecie się z trzeciego tomu cyklu Jabłoniowy sad ;)

Autorka w swojej powieści pokazuje nam, że pomimo iż ścieżki naszego życia bywają zawiłe i nie wszystko zawsze jest takie jakbyśmy tego chcieli, to bardzo ważne jest aby mieć miejsce do którego zawsze możemy wrócić, schronić się przed światem i odzyskać spokój. Dom jaki stworzyła Helena z Janem był ostoją dla całej rodziny. Każda córka w każdej chwili mogła się w nim schronić, uzyskać wsparcie, usłyszeć ciepłe słowo. Dom jednak to nie tylko mury, a przede wszystkim rodzina, która jest przy nas na dobre i na złe, która kocha, nie ocenia i zawsze wyciągnie pomocną dłoń. W rodzinie drzemie bowiem potężna siła i mając wsparcie tak bliskich osób można przetrwać nawet najgorszą burzę, po której przecież wbrew wszystkim i wszystkiemu musi wzejść kiedyś słońce.

W świecie, w którym brakuje nam na wszystko czasu nie ma czasu na szczęście i miłość. Aby je odnaleźć musimy się na chwilę zatrzymać i zastanowić nad tym co jest tak naprawdę najważniejsze. Członkowie rodziny Zagórskich w porę to zrozumieli, chociaż od tragedii dzieliły ich zaledwie centymetry. Autorka zaserwowała nam więc w tej historii sporo emocji, zwrotów akcji i udało się jej zaskoczyć czytelnika, który do końca nie był w stanie przewidzieć zakończenia.

Uwielbiam powieści Krystyny Mirek. Tę także czytało mi się naprawdę fantastycznie. Jest bardzo przyziemna, pełna mądrości i współczesna, a zarazem niezwykła i magiczna. Autorka świetnie wykreowała swoich bohaterów, są wyraziści, naturalni, nie pozbawieni wad. Nie wyidealizowała ich bowiem w żaden sposób. Każdy ma swoje lepsze i gorsze strony. Fabuła natomiast jest cudowna. Książka będzie idealnym pomysłem na lekturę w plenerze, może nawet uda wam się usiąść z nią w jabłoniowym sadzie ;) Na pewno rozgrzeje i przypomni nam jak ważna jest rodzina i dom, które są naszym azylem i ostoją w trudnych chwilach.

Powieść jest zdecydowanie godna polecenia. Trudno się od niej oderwać, a jeszcze trudniej nie zgodzić z mądrościami jakie przemyciła w niej sprytnie pisarka. Gorąco zachęcam do lektury ;)