Spacer z psem

Z twórczością Svena Nordqvista już się spotkałyśmy, między innymi dzięki serii o Mamie Mu, tak więc spodziewałam się, że „Spacer z psem” będzie książką w pewnym stopniu odjechaną. Ale żeby aż tak? Ilustracje w tej książce mocno mnie zaskoczyły i… zaskakują nadal, bo za każdym razem, gdy sięga się po tę publikację, dostrzega się coś innego, nowego, zwariowanego, czasem trudnego do ujęcia w słowa! I to jest właśnie super!

Znacie Dixita? To ulubiona gra w naszym domu, często zabieramy ją na rodzinne posiadówki i oddajemy się jej magii, gdy dzieci usną. Jeszcze nigdy nas nie zawiodła, bez względu na to, z kim gramy, i to właśnie z Dixitem skojarzyła mi się ta książka, gdy sięgnęłam po nią po raz pierwszy. A to komplement z tych z wyższej półki. Ten sam poziom abstrakcji obrazu, kreska też podobna, różnicą jest to, że tutaj te wszystkie dziwne i w niewytłumaczalny sposób przyciągające uwagę stworzenia i zjawiska mamy na dużym formacie, bo książka jest słusznych rozmiarów, co jest jej bardzo, bardzo dużą zaletą.

Głównym bohaterem książki jest mały chłopiec, który zabiera na spacer psa. I pewnie nie spodziewa się, jak wielkie cuda spotka na swej drodze, gdy wraz z czworonogiem wsiądzie do miejskiej kolejki, która zabierze ich do świata pełnego magii, nieoczywistości i sprzeczności. Spotkacie tu tak wiele nieprawdopodobnych rzeczy, że po pewnym czasie nie zdziwi was nawet widok olbrzymiego imbryka nalewającego herbatę goścom restauracji czy ryb pływających za oknem. Stanie się dla was oczywistym, że malarze rysują głowonogi, a dzieci obrazy na miarę da Vinciego.

Warto zaznaczyć, że „Spacer z psem” to książka obrazkowa, w związku z czym nie ma tu ani jednego słowa, żadnej podpowiedzi, jak ją opowiedzieć. To już zadanie dla wyobraźni. Tę publikację najpierw chłonie się wzrokiem, a później stara się ubrać to w słowa, co nie zawsze jest łatwe, biorąc pod uwagę poziom abstrakcji ilustracji. Naprawdę ciekawa i oryginalna propozycja tak naprawdę dla dzieci w każdym wieku, w dodatku taka, która prędko się nie znudzi, bo za każdym razem można odkryć i opowiedzieć inną historię!