Spacer po wenecji

To już moje drugie spotkanie ze zbiorem trzech historii w jednej wydanej przez Harper. Polubiłam je za przeniesienie mnie do świata pełnego miłości, zrozumienia i magii. Choć jest to coś całkiem innego od tego co czytuję na co dzień to zdecydowanie przypadło mi do gustu. Miło jak na kobietę przystało zanurzyć się w literaturze do tego adekwatnej. I choć dalej nie jest to coś co kocham to coraz chętniej. I choć zauważyłam, że większe wrażenie wywiera na mnie ten gatunek w wersji młodzieżowej to i tak nie mówię nie.

"Szklane serce z Wenecji" Lucy Gordon

Helena - znana modelka - mimo iż bardzo młoda przyjeżdża do Wenecji jako wdowa. Musi dopełnić formalności spadkowych, gdyż po swoim mężu odziedziczyła fabrykę szkła. Za jego życia zostaje poinformowana przez Antonia, że jego kuzyn ambitny Salvatore będzie chciał ją odkupić. Kobieta wie, więc ile warta jest fabryka. Tyle, że jej na pieniądzach nie zależy, a ON zrobi wszystko by odkupić fabrykę, nawet podstępem. Między kobietą, a mężczyzną dochodzi do systematycznych bitew, które zwyciężają na zmianę. Pytanie kto wygra wojnę i jak ona się skończy...

"Karnawał w Wenecji" Lucy Gordon

Nawet w Wenecji pogoda potrafi się popsuć. Właśnie w trakcie jednego z deszczowych i burzowych wieczorów Pietro wyglądając przez okno zauważa zmarzniętą i przemoczoną kobietę. Postanawia zabrać ją do domu. Ruth opowiada mu swoją historię, a ON mało myśląc proponuje jej swoje towarzystwo i pomoc. Chce zrobić wszystko by młoda kobieta odzyskała pamięć, a przynajmniej jak najwięcej jej fragmentów. Tylko czy wszystko co pamięta i kojarzy jest takie jak się wydaje? Czy Gino, którego niegdyś kochała okaże się tym za kogo go ma? Ani Pietro ani Ruth nie domyślają się jak wiele dla siebie znaczą, że ani przeszłość, ani teraźniejszość nie zmienią tego co dla nich będzie przyszłością. Czują, że oboje potrzebują swojego towarzystwa, pomocy i wsparcia, ale czy tylko?

"Premiera w Wenecji" India Grey

Sarah poznajemy podczas wieczoru panieńskiego jej przybranej siostry. To tam w knajpie całuje ją nieznajomy, o którym nie jest w stanie zapomnieć, gdyż sama akurat rozstała się z kilkuletnim partnerem i ojcem jej córeczki. Jak ogromne jest jej zdziwienie, gdy trzy tygodnie później będąc we Włoszech i myśląc o przygotowaniach do ślubu siostry ich dom zostaje zalany podczas ulewy, a ona wraz z matką i resztą trafia do domu Lorenza - nieznajomego z pubu. Okazuje się, że jest to znany reżyser filmowy, który od lat chce zekranizować powieść jej ojca. Prawa do niej należą do Sarah, a ona nie chce się zgodzić na ich udostępnienie. Cavalleri zrobi wszystko by je zdobyć, a jest to o tyle przyjemna misja, że Sarah coraz bardziej zapada mu nie tylko w głowie, ale i sercu...

Trzy krótkie i lekkie opowiadania. Każda przedstawia inną historię, a to co je łączy to miłość i Wenecja. Idealna pozycja na jesienne wieczory, które nadchodzą. Można poczuć ciepło bez siedzenia przy kominku. Może moja opinia nie do końca odzwierciedla zauroczenia pozycją, ale to dlatego, że do fanki literatury kobiecej mi daleko. Może z czasem polubię ją na tyle, by oceny były jeszcze wyższe. Ale wam drogie panie polecam z ręką na sercu - jeśli cenicie literaturę obyczajową i romans to jest to pozycja idealna dla was!

Uwielbiam Włochy, kocham Wenecję, pochłaniam wszystkie lektury związane z tym miastem. Nic więc dziwnego, iż sięgnęłam po Spacer po Wenecji.

Oczekiwałam lektury łatwej, lekkiej, wprawiającej w dobry nastrój. I taką dostałam.

Książka zawiera trzy dosyć długie opowiadania, których bohaterowie przezywają różne perypetie. Owi bohaterowie to młode, ambitne, samodzielne kobiety, które padają ofiarą gorącej miłości. Inaczej w tym romantycznym mieście być nie może.

Nie będę opisywać fabuły opowiadań, tym bardziej, iż jest ona sztampowa, łatwa do przewidzenia. Niewątpliwym plusem jest szybkie tempo akcji oraz fakt, iż Wenecję poznajemy w różnych okresach roku. Zdecydowanie dodaje to całej książce uroku.

Przyznam się, że perypetie bohaterów niewiele mnie interesowały. Bardziej fascynowało mnie samo miasto, które autorki wysunęły niejako na plan pierwszy swoich opowieści, a które to już kilka lat temu skradło moje serce.

Wenecja przedstawiona przez autorki książki jest barwna, kolorowa, tajemnicza, ale jednocześnie odrobinę mroczna, pełna wspaniałych domostw, palazzo, ale i mrocznych zaułków. Pisarkom udało się ukazać miasto takim jakim jest w rzeczywistości. To największy atut książki.

Opisy są niezwykle plastyczne i sprawiają, iż każdy czytelnik może za ich sprawą przenieść się do Wenecji, zjeść kolację w tajemniczym palazzo, popływać gondolą, wziąć udział w znanym na całym świecie karnawale.

Co prawda fabuła jest momentami odrobinę przesłodzona, taka cukierkowa, ale sama książka daje odprężenie i jest dobrą lekturą dla miłośników Wenecji, którzy szukają kilku godzin wytchnienia.

Harper Collins kolejny raz wychodzi naprzeciw czytelniczkom. „Spacer po Wenecji” to trzy różne historie, których bohaterem są nie tylko ludzie, ale również niezwykła Wenecja, na której tle rozgrywają się wydarzenia. Bardzo przyjemna lektura na zakończenie wakacji.

Szklane serce z Wenecji

Helena jest znaną modelką. Życie jej nie oszczędza i zostaje wdową. Do Wenecji przyjeżdża właśnie w tej sprawie, aby dopilnować całej procedury spadkowej. Zupełnie przypadkiem dowiaduje się, że kuzyn zmarłego męża pragnie przejąć fabrykę szkła, która należy do niej! Ale Helena postanawia zawalczyć o swoje i da mu nauczkę. Kto wygra tę batalię?

Karnawał w Wenecji

W Wenecji pogoda nie dopisuje. Kiedy nad miastem szaleje burza Pietro zauważa za oknem przemokniętą kobietę. Natychmiast postanawia jej pomóc, a przy tym poznaje bardzo ciekawą historię. Spotkanie z Ruth odmieni jego spokojne życie.

Premiera w Wenecji

Bohaterem „Premiery w Wenecji” jest Lorenzo, znany reżyser filmowy. Podczas jednego z przyjęć poznaje uroczą Sarę. Jak się okazuje kobieta posiada prawa do książki, którą Lorenzo od dawna pragnie zekranizować. Nieraz próbował ją namówić do zmiany zdania, ale kobieta zawsze konsekwentnie odmawiała. „Misja” odmiany Sary coraz bardziej mu się podoba. Tak samo jak sama Sarah.

Plusem takich opowiadań jest szybkie tempo akcji. Czytelnik nie nudzi się nawet chwili. Styl autorki uznaję za bardzo luźny. Oczywiście, znane schematy zostały tutaj wykorzystane np. bogaty i przystojny biznesmen boryka się z przeszłością. Jednak poznaje kobietę, która odmienia każdy aspekt jego życia. Ogromną zaletą jest również opis Wenecji na tyle interesujący, że poczułam się tak jakbym się tam znalazła po raz kolejny. Książka przypadła mi do gustu a autorka wykreowała ciekawe opowiadania – idealne na ostatnie letnie wieczory lub jak kto woli na pierwsze jesienne, aby jeszcze przez chwilę poczuć zapach lata.

Każde z opowiadań przedstawia inną historię. A malownicza Wenecja okazuje się nie tylko przepięknym tłem, ale i wymarzonym miejscem na ziemi, gdzie bohaterowie znajdują swoje szczęście. Wenecja to urocze miasto, a książka wzbudziła we mnie piękne wspomnienia.

[Adres usunięty]

Po ciężkim tygodniu i lecie bez urlopu uraczyłam się ostatnio wirtualną podróżą po Wenecji, towarzysząc bohaterom książki "Spacer po Wenecji". Jest to zbiór 3 krótkich powieści, romansów, lekkich, relaksujących i przyjemnych. Książka oderwała mnie od rzeczywistości i wprawiła w lekki nastrój.

Bohaterkami poszczególnych części są młode, ambitne i samodzielne kobiety, które spotykają na swojej drodze miłość. Mnie najbardziej przypadła do gustu pierwsza część książki - Szklane serce z Wenecji. Autorka przenosi nad na wyspę Murano, gdzie wytwarzane są cuda ze szkła, znane na całym świecie. Jest to facynujący temat, dlatego wątek wyjątkowo mnie wciągnął.

Do Wenecji przybywa Helena Veretti, wdowa po Antoniu i spadkobierczyni fabryki szkła. Spodziewa się ataków ze strony kuzyna męża i faktycznie tak się staje. Mężczyzna, nie jest przygotowany jednak, że spotka godnego siebie przeciwnika. Iskry się sypią, a starcia między nimi są ostre, ale i zabawne. Jak to w tego typu powieściach bywa, zakochują się w sobie i nienawiść zamienia się w miłość. Happy end :)

I takiego happy endu było mi bardzo potrzeba po wyczerpującym tygodniu w pracy. Przeczytałam książkę siedząc na tarasie, z lampką wina i rozkoszując się słonkiem. Bardzo się cieszę, że mamy taki piękny wrzesień i choć w weekendy mogę odpocząć i zrelaksować się.

Jeśli i was przytłacza praca, obowiązki i brak urlopu - polecam oderwanie się i podróż do Wenecji - co prawda na kartach książki, ale zawsze to coś :)

[Adres usunięty]

Wenecja, miejsce przez jednych uwielbiane, przez drugich znienawidzone. Dla jednych miasto miłości, dla innych zdrad, intryg i morderstw. Cel wymarzonej podróży lub miasto kanałów. Dzisiaj czas na kolejną recenzję zbioru opowiadań, tym razem czas na moją ukochaną Wenecję.

Lucy Gordon

"Szklane serce z Wenecji"

Helena, kiedyś światowej sławy modelka, przyjeżdża do Wenecji. Po swoim starszym mężu odziedziczyła dobrze prosperującą fabrykę szkła na wyspie Murano. Jeszcze przed śmiercią mąż ją ostrzegł przed Salvatorem Verettim, swoim dalekim kuzynem i właścicielem konkurencyjnej fabryki. Helenę uważa za głupiutką kobietę, którą owinie sobie wokół palca, a ta odda mu fabrykę prawie za bezcen. Kobieta jest jednak bardziej sprytna niż ON przypuszczał. Rozpoczyna się gra, w której zwycięzca może być tylko jeden... albo i nie. Będzie to wojna podszyta sprytem, przebiegłością, historią i pożądaniem.

Lucy Gordon

"Karnawał w Wenecji"

Ruth przeżyła dramatyczne chwile. Będąc w Wenecji rok temu zakochała się bez pamięci. Potem jej ukochany przyleciał do niej do Anglii, a potem nie pamięta co się stało. Razem z Ginem została napadnięta, wskutek czego straciła pamięć. Wraca do Wenecji, by odzyskać to co utracone. Pamięć i wspomnienia. Zaraz po jej przyjeździe panuje ogromna burza. A ona nie wie co robić. Lekko otępiała wędruje, póki z okien swojej posiadłości wypatrują ją Pietro. Postanawia jej pomóc, tym bardziej, że Gino to jego przyjaciel. Czekają na prawdę. Tyle, że Pietro bardziej się jej obawia niż sama Ruth.

India Grey

"Premiera w Wenecji"

Lorenzo po raz pierwszy poznaje Sarah podczas wieczoru panieńskiego jej siostry przyrodniej. A potem kilka dni przed weselem, kiedy Sarah podczas deszczu badała stan dachówek, bo wszystko przeciekało. Kiedy dowiaduje się jak ona ma na nazwisko uważa, że złapał Pana Boga za nogi. Już od dawna próbuje zekranizować swoją ukochaną książkę, a prawa autorskie do niej ma właśnie Sarah. Opracowuje plan, by zdobyć jej zaufanie i przyjaźń. Jednak ciężko snuć taką intrygę, kiedy kobieta staje się coraz bliższa jego sercu. Lorenzo nie będzie miał łatwego zadania, bo Sarah przeżyła odejście ojca swojego dziecko, śmierć taty, kiedy miała 5 lat i samotne macierzyństwo.

Jest to już tradycyjny zbiór opowiadań, który ma bardzo silne elementy Harlequina. Język jest prosty, nie ma wyszukanego słownictwa, czy kwiecistych opisów. Jest za to duża prostota, która ma bez problemów trafić do czytającego. Każde kolejne opowiadanie było coraz lepsze. "Szklane serce w Wenecji" podobało mi się najmniej. Miałam wrażenie, że autorka nie mogła się zdecydować na wybrane tory opowieści, a całość zasługiwała na 5 punktów na 10 możliwych. "Karnawał w Wenecji" mógłby być z kolei bardziej dopracowane, jednak nie mam jakiś zbyt obfitych uwag, stąd ocena 6/10. A "Premiera w Wenecji" była dla mnie za krótka, żeby można było o niej wiele opowiedzieć. Wszystkie opowiadanie miały określoną długość, ale fajnie było by zobaczyć całą książkę z tą historię. Może trochę więcej czasu i stron, i zamiast Harlequina mielibyśmy powieść trochę obyczajową? Bo dobre podstawy do niej są. Tutaj zdecydowanie 7 punktów.

Myślę, że nie ma o czym się więcej rozpisywać. Okładka, jak okładka. Mnie się akurat podoba, bo jest Wenecja. Mamy dość duży komfort czytanie przez sporą wielkość czcionki i jej wygląd. Zagwarantowane szybkie i przyjemne czytanie.

Nie oszukujmy się wszytko jest pisane na pewnym schemacie. Bohaterka zazwyczaj nie zauważa swojego piękna, albo też zauważa, ale jakoś nie wykorzystuje zbytnio, a mężczyzna jest władczy, zazwyczaj dobrze urodzony, ucieleśnienie marzeń kobiet. Ale ON zwraca uwagę właśnie na nią. Mimo całego swojego schematu, a może właśnie dzięki niemu przedstawione historie są urokliwe i przyjemne.

Co ciekawe, albo i nie. Każdy z bohaterów i bohaterek ma jakieś problemy życiowe, bagaż doświadczeń. O jednych wiemy już na początku, tak jak w przypadku Sarah i Lorenza, czy Ruth i Pietra, a inne samo odkrywamy brnąc dalej w historii. Jednak nie ograniczajmy się tylko do tych problemów. Głównym tłem jest przecież wspominana przeze mnie Wenecja, która wszystkim im dała pewną szansę, którą muszą tylko wykorzystać.

Co do przeznaczenia, to odbiorcami wcale nie muszą być ogromni wielbiciele romansów. Może to być człowiek, który na co dzień czyta fantastykę, tak jak ja. Zbiór opowiadań będzie idealny na wieczór po ciężkim dniu pracy, czy właśnie rozpoczynającej się szkoły. Nie będzie to nic odkrywczego, ani świeżego, ani niepowtarzalnego. Jednak takie coś też jest nam potrzebne.