„Sowizdrzał Babukić i jego czasy” to powieść awanturnicza, łotrzykowska, a zarazem współczesna i w jergoviciowski sposób zaangażowana.
Tytułowy bohater, niejaki Babukić, dość śmieszna postać, w przykrótkim i przyciasnym urzędniczym garniturku, z bałkańskim wąsikiem, dostaje od autora niezwykły los. Od czasu swojej ucieczki z Zagrzebia żyje na lotniskach i w samolotach, nie wychodzi poza strefę lotniskową i trwa w bezpaństwowej, nieokreślonej przestrzeni. Leci bez celu, tam, gdzie mu się uda, nie ma pieniędzy, bagaży, znajomych, bliskich – prócz ludzi spotkanych w samolotach i na lotniskach, o których zapomina, gdy tylko znikną mu z pola widzenia. Babukić ma ogromną łatwość nawiązywania kontaktów i nieprawdopodobną zdolność do języków, rozumie je i mówi w nich już po kilku usłyszanych zdaniach, na końcu zna ich ponad sto. Ma jeszcze jedną niezwykłą cechę: wie, co się zdarzy. Najdziwniejsza jest jednak jego umiejętność podróżowania w czasie.
Narracja obejmuje okres od 1991 (ucieczka z Zagrzebia) do 2019 roku (pandemia COVID-19), nie jest to jednak linearny tok.
Powieść, której akcja toczy się na różnych kontynentach, opisuje też autentyczne wydarzenia – jest fantastyczna, a zarazem realistyczna – opowiada o otaczającym nas świecie, o naszych lękach.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
W jakim stylu literackim utrzymana jest powieść Sowizdrzał Babukić i jego czasy?
Książka stanowi połączenie klasycznej powieści łotrzykowskiej z elementami realizmu magicznego i współczesnej prozy zaangażowanej społecznie. Autor wykorzystuje motyw wędrowca, aby ukazać absurdy obecnego świata przez pryzmat przygód nietypowego bohatera w urzędniczym garniturze. Narracja łączy w sobie lekkość anegdoty z głęboką refleksją nad kondycją człowieka w XXI wieku. To doskonały wybór dla czytelników ceniących literaturę piękną, która nie stroni od humoru i ironii. Dzieło to zmusza do zastanowienia się nad granicami wolności i tożsamości narodowej.
Gdzie toczy się akcja tej konkretnej powieści Miljenko Jergovicia?
Większość wydarzeń rozgrywa się w specyficznej, zawieszonej przestrzeni terminali lotniczych oraz na pokładach samolotów kursujących między kontynentami. Główny bohater żyje wyłącznie w strefach tranzytowych, co czyni z lotnisk uniwersalne tło dla spotkań z ludźmi z całego świata. Fabuła obejmuje liczne kraje i miasta, oddając globalny charakter współczesnych migracji i ciągłych podróży. Taka sceneria podkreśla motyw wyobcowania oraz całkowitego braku przynależności państwowej głównej postaci. Wybór tej nietypowej lokalizacji pozwala autorowi na stworzenie trafnej metafory współczesnego, pędzącego społeczeństwa.
Czy fabuła książki odnosi się do prawdziwych wydarzeń historycznych?
Tak, ramy czasowe powieści obejmują autentyczne wydarzenia od wybuchu wojny w Jugosławii w 1991 roku aż po pandemię w 2019 roku. Autor umiejętnie wplata w losy Babukicia realne niepokoje społeczne i polityczne, które kształtowały świat na przełomie wieków. Dzięki temu fantastyczne zdolności bohatera zderzają się z twardą rzeczywistością i lękami znanymi nam z codzienności. Książka oferuje unikalną perspektywę na historię najnowszą widzianą oczami wiecznego tułacza. Jest to wartościowa lektura dla osób interesujących się wpływem wielkiej polityki na życie jednostki.
Jaką strukturę czasową posiada narracja w tym utworze?
Powieść charakteryzuje się nielinearną konstrukcją, w której czas płynie swobodnie, wykraczając poza tradycyjny porządek chronologiczny. Czytelnik towarzyszy bohaterowi w podróżach, które dzięki jego niezwykłym umiejętnościom pozwalają na płynne przeskoki między różnymi dekadami. Taki zabieg wymaga od odbiorcy skupienia, ale jednocześnie potęguje oniryczny i surrealistyczny klimat opowieści. Struktura ta idealnie oddaje chaos życia w ciągłym ruchu i poczuciu tymczasowości. Dzięki takiemu podejściu autor buduje wielowarstwową historię, którą można odkrywać na wielu poziomach znaczeniowych.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się zbyt wymagająca?
Osoby poszukujące prostej, linearnej fabuły opartej na klasycznym schemacie przyczynowo-skutkowym mogą odczuwać trudności podczas lektury tej powieści. Ze względu na dużą dawkę abstrakcji, elementów fantastycznych oraz częste zmiany miejsca akcji, książka nie jest typową pozycją do szybkiego pochłonięcia. Brak tradycyjnie rozumianego domu czy stałych relacji bohatera sprawia, że jest to lektura dla odbiorców gotowych na intelektualne wyzwanie. Nie polecamy jej czytelnikom, którzy preferują sztywne ramy realizmu bez domieszki groteski. Wymaga ona od odbiorcy dużej otwartości na eksperymenty literackie i specyficzny styl narracji.
