Jaką książkę zabraliby Państwo na bezludną wyspę? Dżemme czyta encyklopedię. Poza tym opiekuje się cmentarzem, obserwuje bezkresny horyzont i rozmawia z fokami. Lecz Solea Minor nie jest całkiem odludna, zamieszkuje ją też ekscentryczny sklepikarz, jego żona, która jest bardziej kotem niż kobietą, i rzesza innych nietuzinkowych postaci, które łączą się w klany. Na wyspie, ostatnim skrawku Ziemi ocalałym po końcu historii wszystko toczy się według własnych prawideł. Dopiero wypełnione proroctwo, czyli przybycie błękitnookiego E'Lama odmieni życie Dżemmego. Czy odnajdą wspólny język i dozorca cmentarza uwierzy w cuda? Liryczna, pełna groteski i humoru książka Evelin Márton to opowieść o samotności, przeznaczeniu, poszukiwaniu prawdy i zmaganiu z „obłąkańczymi pragnieniami”. Dystopijna rzeczywistość Solei Minor w równym stopniu może odzwierciedlać losy małych społeczności, co traktować o życiu w postpandemicznym świecie wystawionym na kolejne zagrożenia.
O autorce
Evelin Marton (ur. 1980) - pisarka, dziennikarka, redaktorka związana z pismem literackim „Helikon”. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie im. Babe?a – Bolyaiego w Klużu Napoce, w młodości trenowała lekkoatletykę. Przez kilkanaście lat mieszkała w Bukareszcie, ale jak wyznaje: „Moją ojczyzną jest język, mogę go zabrać ze sobą wszędzie, dokądkolwiek się udam, ponieważ żyje on we mnie”. Debiutowała w 2008 r. zbiorem nowel Bonjour Leibowitz, później wydała zbiór opowiadań Macskaméz (Koci miód, 2011), powieści Papírszív (Serce z papieru, 2012) i Szalamandrák éjszakái (Noce salamander, 2015, przełożone na rumuński), a ostatnio Farkashab (Wilcza piana, 2022). Laureatka kilku nagród, m.in. Nagrody im. László Csikiego (2016), Nagrody za działalność na rzecz współczesnej węgierskiej kultury siedmiogrodzkiej (2017), Stypendium im. Zsigmonda Keménya (2019).
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki klimat dominuje w powieści "Solea Minor" i do jakiego gatunku należy?
"Solea Minor" to ambitna literatura piękna, która łączy w sobie elementy dystopii, liryzmu oraz groteskowego humoru. Autorka kreuje oniryczny świat, w którym rzeczywistość po końcu historii miesza się z magicznymi i surrealistycznymi zdarzeniami. Książka stawia trudne pytania o naturę prawdy i przeznaczenia, prowadząc czytelnika przez gęstą sieć symboli i metafor. Jest to idealny wybór dla osób ceniących literaturę środkowoeuropejską o wysokim poziomie artystycznym.
Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Ta powieść nie jest skierowana do czytelników poszukujących lekkiej rozrywki, szybkiej akcji lub prostej, linearnej narracji. Ze względu na swój oniryczny, momentami dziwny charakter i obecność groteski, może być trudna w odbiorze dla osób preferujących klasyczny realizm. Lektura wymaga od odbiorcy pełnego skupienia, cierpliwości oraz gotowości na interpretację nieoczywistych motywów literackich. Jeśli unikasz tekstów o gęstym, poetyckim języku, ta pozycja może nie spełnić Twoich oczekiwań.
W jaki sposób autorka nawiązuje w treści do współczesnych lęków społecznych?
Evelin Marton wykorzystuje dystopijną scenerię wyspy, aby w symboliczny sposób odnieść się do doświadczeń życia w świecie postpandemicznym. Tekst porusza kwestie izolacji, poczucia zagrożenia oraz wyzwań, przed jakimi stają małe społeczności w obliczu globalnych kryzysów. Czytelnik odnajdzie tu refleksję nad samotnością jednostki i próbą odnalezienia sensu w rzeczywistości, która uległa całkowitej przemianie. To głębokie studium ludzkiej psychiki w warunkach ekstremalnego odosobnienia.
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim Evelin Marton?
Styl autorki charakteryzuje się niezwykłą dbałością o język, który sama pisarka definiuje jako swoją prawdziwą ojczyznę. Warsztat Marton łączy precyzję dziennikarską z poetycką wrażliwością, co przekłada się na plastyczne i zapadające w pamięć opisy. W narracji wyczuwalne jest doświadczenie autorki jako redaktorki pism literackich, co objawia się w starannej konstrukcji każdego zdania. Lektura dostarcza estetycznej satysfakcji odbiorcom wrażliwym na niuanse słowne i stylistyczne.
Kim są główni bohaterowie zamieszkujący tajemniczą wyspę Solea Minor?
Centralną postacią jest Dżemme, dozorca cmentarza, którego życie upływa na czytaniu encyklopedii i rozmowach z fokami. Towarzyszą mu inne ekscentryczne osoby, takie jak specyficzny sklepikarz oraz jego żona, wykazująca więcej cech kocich niż ludzkich. Dynamika opowieści zmienia się drastycznie wraz z przybyciem błękitnookiego E'Lama, który staje się katalizatorem zmian na wyspie. Galeria postaci służy ukazaniu różnorodnych postaw wobec samotności i wiary w cuda.
