Sny o Jowiszu

Nomi wraca do Indii by wyrównać swoje zatargi z przeszłością. Jako nastolatka została wygnana przez wojnę do aśramy. Zagubiona i osierocona nie spodziewała się, że to dopiero początek jej krzywd. I choć wiodła względnie dobre życie w Oslo, u boku przybranej matki, to co wydarzyło się w aśramie zmieniło jej wspomnienia z przeszłości w piekło. Dziś, jako dorosła kobieta, podejmuje się powrotu do miejsca swojego dzieciństwa, by stawić czoła przeszłości, zmierzyć się z traumą i poukładać wszystkie wspomnienia w kompletną całość. To straszne, ile Nomi przeszła w życiu, jak została potraktowana i jak okrutny los ją spotkał. A jednak dziś spotkałam ją pełną barw i uroku, może trochę ekscentryczną, ale za to wyjątkową i jedyną w swoim rodzaju. To jej jej czas i jej historia. I choć w swojej podróży spotkała wiele innych osób - to ona skupiła na sobie całą uwagę.

Postać Nomi to rewelacyjna paleta barw i wyjątkowej osobowości. Od tej dziewczyny bije wewnętrzny blask i urok, obok którego nie da się przejść obojętnie. Jest fantastyczną bohaterką, która bardzo szybko zjednuje sobie sympatię czytelnika, choć przez innych bohaterów postrzegana jest trochę inaczej. Czytelnik poznaje ją wraz z innymi kobietami w podróży do Kalkuty - Vidyą, Gauri i Latiką, które wyruszyły na pięciodniową podróż do Dżarmuli. Wszystkie trzy bohaterki spotykają się w pociągu i choć na jednym z postojów ich drogi się rozchodzą, a czytelnik nieświadomie pragnie podążać za Nomi, trudno opuścić starsze panie, które zaskakują swoją wielką przyjaźnią i poczuciem humoru. To wielki urok tej powieści - bohaterowie, pełni przeróżnych cech, indywidualnych osobowości, skorzy do żartów i poczciwi, troszczący się o innych. Anuradha Roy wykazała się wielkim talentem do kreowania postaci.

Jednak to nie jedyny atut powieści. Autorka fantastycznie poprowadziła swoją fabułę, rozpoczynając ją we współczesnych czasach i raz za razem powracając do wydarzeń z przeszłości. Nie tylko los Nomi miał tutaj swój udział, bo pojawiły się wspomnienia kobiet z pociągu, które jak się okazało - mimo podobnego pochodzenia, bardzo różniły się kulturowo. Spotkałam mnie w tej powieści wielka lekcja życia, która pokazała mi, że chociaż żyjemy obok siebie na tych samych zasadach, możemy różnić się jak woda i ogień. Poznałam różne perspektywy rozumienia kultury i chociaż przeszłość miała w tym wszystkim kluczowe znaczenie, muszę wspomnieć o klimacie Indii - namiastce wyjątkowości, która dodała całej powieści uroku.

Nie spodziewałam się, że sięgając po tą powieść przepadnę w jej historii na całego. To fantastyczna podróż w głąb siebie, by zmierzyć się z przeszłością, jaka by ona nie była. "Sny o Jowiszu" to powieść bardzo osobista, dotykająca trudnego tematu przemocy wobec kobiet i dzieci, która otwiera oczy na jakże aktualny temat obecnych czasów. Autorka mimo bajecznych scenerii i plastycznych opisów nie zboczyła z obranej drogi i zaprowadziła mnie prosto do głównego celu - prawdy na temat okrucieństwa świata, obok którego absolutnie nie można przejść obojętnie. To piękna, wyjątkowa i bardzo pouczająca powieść, która pozostaje w głowie na długo po skończonej lekturze.