Śnieżna dziewczynka

A gdyby tak stworzyć lek na samotność?

Wyrzeźbić w śniegu i ożywić życzeniem istotę, która rozumiałaby nasze lęki i obawy?

W książce "Śnieżna dziewczynka" autorstwa Sophie Anderson ta historia staje się możliwa.🤍

Poznajcie Taszę, dziewczynkę która do otaczającego ją świata podchodzi z lękiem i rezerwą za sprawą doświadczonych sytuacji. Gdy jej rzeczywistość się odmienia i trafia z ciepłego rodzinnego domu do gospodarstwa swojego dziadka okazuje się, że czuje... ulgę. Jego towarzystwo działa kojąco na wszystkie obawy dziewczynki a co więcej, zdobywa się ona na coraz śmielsze kroki i pozwala aby jej ograniczenia nie odbierały jej radości życia.

Zatrajacając się w codzienności dziewczynka odkrywa uroki otaczającego ją świata i doświadcza wyjątkowego zjawiska- pierwszego śniegu.

Wyobraźcie sobie tą lekkość i radość.

Spróbujcie też wyobrazić otaczajacy świat którego Tasza zupełnie nie znała i wydawało się, że w pojedynkę nigdy nie zdobędzie się na jego odkrycie.

Gdy razem ze starszym opiekunem buduje ze śniegu wyjątkowo realistyczną dziewczynkę, która ma dodawać jej odwagi i być przyjaciółką, dzieje się coś niezwykłego. Niczym postać z legendy opowiadanej przez seniora o dziewczynce i lisie- śniegowy kształt ożywa i zaczyna towarzyszyć jej w najdalszych wyprawach i odkrywaniu świata.

Ale czy to bezpieczne, aby zaufać Alianie, która do tej pory była nieznajomą?

A co jeśli ich wyprawom towarzyszy coraz większa i zimniejsza zimowa zawierucha, która może zebrać najstraszniejsze żniwo?

Czym pokieruje się Tasza?

Czułam, że ta poetycka książka zyska moją apobatę. Jest napisana z dbałością o każdy najmniejszy szczegół. Każdy detal ma tutaj swoją wzniosłą historię i łączy ze sobą świat silnych emocji i ponadprzeciętnej magii. Pokazuje jak ważna jest wiara w siebie i swoje możliwości ale także podkreśla wartość rodziny, która wspiera nas w podejmowanych trudach za każdym razem mocniej i wyraźniej.

To jednak nie wszystkie morały które płyną z jej treści.

Jeśli Wy lub Wasze dzieci cenicie wyjątkowo rozbudowane opisy, chcecie dać ponieść się wszechobecnej magii i tajemnicy- to to tytuł dla Was. 🤍

Czasami dzieje się coś, co sprawia, że czujemy strach na samą myśl o opuszczeniu bezpiecznego miejsca. Przeraża nas perspektywa robienia czegokolwiek zbliżonego do niebezpieczeństwa i zaufania komukolwiek. Bo jak to zrobić, gdy czujemy, że już raz zostaliśmy zawiedzeni?

Zarys fabuły

Dziadek Taszy ma gospodarstwo w dolinie. Wprowadza się do niego wraz z rodzicami, by pomóc starszemu panu zarządzać nim w trakcie zimy. Martwi ich jego zły stan zdrowia, ale liczą, że gdy nadejdzie wiosna, ulegnie on poprawie. W dolinie mieszkają też inne dzieci i są przyjaźnie nastawieni do Taszy, ta jednak stroni od kontaktu z nimi i niechętnie opuszcza gospodarstwo, gdy już naprawdę musi. Chociaż obawia się kontaktu z innymi, to zaczyna odczuwać samotność i gdy wraz z dziadkiem lepi dziewczynkę ze śniegu, wypowiada życzenie, by ta ożyła i była jej przyjaciółką.

Sophie Anderson to dla mnie autorka historii baśniowych, które przenoszą do zupełnie innego świata, w którym magia istnieje, a wiara w nią staje się banalnie prosta. Po jej każdą nową książkę sięgam w ciemno i wiem, że się nie zawiodę. Dlatego bez wahania chwyciłam za ostatnią nowość - Śnieżna dziewczynka.

Moje wrażenia

Śnieżna dziewczynka od pierwszych stron pozwala poczuć klimat zimy. Właśnie zaczyna padać śnieg i autorka za pomocą słów, pozwala dostrzec jego piękno, ale również poczuć zimno i jak niebezpieczny może być. Sophie Anderson ma niebywały talent do tworzenia baśniowego klimatu. Ponownie stworzyła historię, która zachwyca każdym zdaniem, bo opowieść jest dopracowana w każdym najmniejszym detalu. Autorka zadbała o emocje, akcje, ale przede wszystkim o to, by było ciekawie i mądrze. Bo warto zaznaczyć, że chociaż fantastyczna i przygodowa otoczka wychodzi tutaj na pierwszy plan, to nie można nie wspomnieć o morale ukrytym pośród myśli i dialogów.

Słów kilka o bohaterach

Tasza jest tutaj chyba najważniejsza, cała historia została przedstawiona z jej punktu widzenia. Dzięki temu stopniowo odkrywałam skąd w niej taki lęk przed nieznanym i kontaktem z innymi. I moim zdanie zostało to naprawdę dobrze przedstawione. Te wszystkie lęki, obawy, symptomy. Ta blokada psychiczna, wewnętrzna walka i gonitwa myśli. Próba wyrażenia słowami tego, co w niej siedzi. To było takie realne i prawdziwe. Pięknie opisana została też relacja wnuczki z dziadkiem. Było widać tę więź między nimi i ich miłość. Wzruszało przywiązanie łączące tę dwójkę.

Na zakończenie

Podeszłam do tej książki z dużymi oczekiwaniami i każde zostało spełnione, a nawet jestem pewna, że było jeszcze lepiej. Z miejsca zostałam rzucona w sam środek fabuły i porwały mnie kolejne wydarzenia. Wraz z Taszą zachwycałam się śniegiem, pobytem w dolinie, opowieściami snutymi przez dziadka i opieką nad zwierzętami. Zżyłam się z bohaterką, jej rodzina, pokochałam zwierzęta i przede wszystkim z zapartym tchem spędzałam mroźne noce wraz z Taszą poza domem. Śnieżna dziewczynka fascynowała mnie równie mocno, co ją. To nie tylko fantastyczna przygoda, to też opowieść o tym, jak mocno strach może nami zawładnąć i o samotności, która może wydawać się bezpiecznym rozwiązaniem, ale w końcu przeraża.

Polecam. Śnieżna dziewczynka to przepiękna opowieść z morałem. Wraz z bohaterką przeżywa się niesamowitą przygodę, ale też uczy, że warto prosić o pomoc, bo to największy akt odwagi, a strach nie jest niczym złym. To też piękny przykład radzenia sobie ze wszelkimi przeszkodami.

To książka, która w pełne śniegu dni doskonale wpasuje się w panującą dookoła aurę, a w dni bezśnieżne zabierze Was prosto w objęcia mroźnej zimy.

Tasza to dziewczynka nieufna, pełna lęku, strachu i do tego niezwykle samotna z uwagi na bolesne przeżycie i wspomnienia, przez które zbudowała wokół siebie mur. Wraz z rodzicami zamieszkała w gospodarstwie dziadka, by pomóc schorowanemu staruszkowi podczas zimy.

Dziewczynka czuła się dobrze tylko w towarzystwie najbliższych, stroniąc jednocześnie od innych, chociaż w głębi serca pragnęła znaleźć przyjaciela.

Wszystko się zmienia, gdy za sprawą życzenia i niezwykłej magii ożywa śnieżna dziewczynka, którą Tasza ulepiła z dziadkiem. Tajemnicza śnieżna panna okazuje się być przyjazną i cudowną postacią, z którą Tasza błyskawicznie się zaprzyjaźnia, obdarzając ją zaufaniem.

Tasza marzy o tym, aby zatrzymać nową przyjaciółkę przy sobie, chociaż ta zapowiedziała, że odejdzie wraz pojawieniem się przebiśniegów. Zima panujący w dolinie dają się we znaki mieszkańcom, a zimowa magia zaczyna wprowadzać niepokój w sercu Taszy... Jak zakończy się ta osnuta mrozem i śnieżnym puchem historia?

Powolna, stopniowo rozkręcająca się opowieść, w której zima może przynieść strach jak i ocieplić serce czytelnika za sprawą oddania, troski i poświęcenia bohaterów. Wiele w niej opisów przyrody, emocji, uczyć i relacji, które sentymentalnie nastrajają.

Doskonała na zimowe wieczory!

Och, a cóż to za piękne, bajkowe,nowości w TaniaK[Adres usunięty]? Idealna lektura na chłodne wieczory? Oto i ona!

„Śnieżna dziewczynka”, mimo nieustannych opadów białego puchu, rozgrzeje niejedno czytelnicze serce!

Tasza z rodzicami przeprowadza się do gospodarstwa dziadka. Życie na odludziu przypadło dziewczynce do gustu, wszak może uczyć się w domu i mnóstwo czasu spędzać na świeżym powietrzu czyli tak jak lubi najbardziej. Przyjaźni się z Ferdynandem – koźlątkiem, które uratowała.

Tasza chętnie obserwuje też chłopca w podobnym wieku, Mikę oraz swoją rówieśniczkę, Klarę, mieszkającą nieopodal. Imponuje jej odwaga i hardość dziewczynki. Klara przemierza okolicę na Zinowym, swoim koniu. Tasza na samą myśl o opuszczeniu farmy dziadka dostaje skurczów żołądka… Nie zawsze tak było. Bohaterka zmieniła się pod wpływem wydarzeń sprzed roku. Czy dowiemy się co się stało na Ostrzu Szponu i dlaczego Tasza teraz boi się wszystkiego?

Dziewczynkę łączy cudowna więź z dziadkiem. To piękny ukłon w stronę relacji wnuków z dziadkami. Tasza uwielbia swojego dziadka, ale także bardzo się o niego martwi. Kaszel nie ustępuje, mężczyzna ma coraz mniej siły i właściwie to jest cieniem dawnego siebie. Na szczęścia ma rodzinę, na pomoc której może liczyć. To wspaniała lekcja empatii.

W tę ostania zimę, dziadek z Taszą lepią dziewczynkę ze śniegu, aby było „tak jak w baśni”. I faktycznie, śnieżna istotka ożywa… Śniegotka ma swój charakterek, ale dla Taszy jest idealna. Aliana ma dziką naturę, przyjaźni się z lisem, a Tasza tak bardzo pragnie bliskości…. Gdzie zaprowadzi ją śnieżna istotka i czy ta znajomość zmieni coś w życiu dziewczynki? Czy – tak jak w baśni o śnieżnym dziecku – każde zakończenie jest smutne i przyniesie cierpienie?

W tę śnieżną opowieść Sophie Anderson zabiera nas wraz ze swoją niezwykłą bohaterką. Wyczuwamy w Taszy wielką pustkę i sporo smutku. Kibicujemy w jej poszukiwaniu szczęścia. Tasza wiele się uczy, a lekcje pobiera od najważniejszych nauczycieli – bliskich i od natury. Dziadek udziela jej pierwszych rad: „Wiesz, co jest równie ważne, jak wiedzieć, kiedy odpuścić? (…) Kiedy wyjść do innych” oraz „Kozy i kury to świetne towarzystwo, ale z przyjacielem człowiek nic się nie równa”.

„Śnieżna dziewczynka” to piękna opowieść o dojrzewaniu do konfrontacji z własnymi uczuciami. Tasza rozpoznaje swoje emocje i aby je przerobić musi najpierw… je poczuć! Znakomicie Anderson pokazuje, że wszystko, co przeżywamy ma swój ukryty sens i z każdego doświadczenia można wyciągać lekcje na przyszłość.

Tasza nauczy się jeszcze [Adres usunięty]. tego, że warto prosić o pomoc. Bo to nie powód do wstydu, ale akt odwagi. Wkraczamy w ten śnieżny świat baśni, marzeń i magii, by nauczyć się, jak przełamywać lęki panować nad słabościami. Jak sobie radzić z rozmaitymi przeciwieństwami – zewnętrznymi (jak np. warunki atmosferyczne) oraz wewnętrznymi (wszelkie bariery, strach itp.).

Sophie Anderson ma niesamowity dar do tworzenia współczesnych baśni! Wszystko jest w „Śnieżnej dziewczynce” na medal – począwszy od konstrukcji, dzięki której opowieść stale się rozrasta, a my zyskujemy coraz więcej informacji, poprzez kreacje postaci, no i rzecz jasna po to, co w powieściach dla młodszego odbiorcy najważniejsze – przygodę! A także i naukę z niej płynącą. I nie zabraknie emocji, w różnych odcieniach!

"Śnieżna dziewczynka" Sophie Anderson , wydana przez Wydawnictwo Świetlik to wyjątkowa historia. Pełna rodzinnego ciepła, międzypokoleniowej miłości, szacunku i odwagi.

Ale też wielka lekcja pokory i ostrożności w marzeniach, bowiem nie zawsze to, czego my chcemy, jest ważne i bezpieczne dla innych. Czasem życie stawia na naszej drodze wyzwania i to my musimy nauczyć się wyboru, czy warto sięgać po wszystko, czy to ma sens i czy jesteśmy w stanie sami tego dokonać. Może trzeba nauczyć się trudnej sztuki współdziałania i potrafić ponownie zaufać, by wszystko stało się prostsze i przyjemniejsze.

Ta przepiękna, śnieżna baśń niesie ze sobą radość, wzruszenie i oczarowanie słowem. Towarzyszy nam zachwyt i szczere uczucia, okraszone cudowną atmosferą bijącą od serdecznego spotkania z bohaterami. Tu dzieje się zwykła, codzienna magia, w której aż iskrzy od napięcia, zatyka od wiatru i mrozu, a uszy wypełnia dźwięk skrzypiącego śniegu i dzwoneczków sań.

Zanurzcie się w tej historii I dajcie się porwać dziecięcej fantazji. Ode mnie 9/10.