Historia tajemnicy, miłości i relacji między braćmi, którzy oddalili się od siebie.
37-letni Dan (Daniel) Kaspersen wraca do małej rodzinnej wioski Skogli niedaleko Kongsvinger na pogrzeb brata. Właśnie odsiedział dwuletni wyrok za przemyt narkotyków i szuka dla siebie nowego miejsca w życiu. Jego brat zmarł w tragicznych okolicznościach: został znaleziony martwy w swoim samochodzie na podwórzu małego gospodarstwa, które odziedziczyli po rodzicach.
Dana dręczy pytanie, czy miał jakiś wpływ na samobójstwo brata, ale nie potrafi znaleźć na nie odpowiedzi. Podczas ostatniego widzenia z Jakobem nic nie wskazywało na to, żeby brat cierpiał na depresję. Dan nie radzi sobie z żałobą, ponieważ łączyła go z bratem wyjątkowo silna więź emocjonalna - tym silniejsza, że wiele lat temu w wypadku samochodowym stracili oboje rodziców. Zamierza sprzedać gospodarstwo i wyjechać ze Skogli, jednak w jego życie niespodziewanie wkracza Mona Steinmyra.
Jej promienny uśmiech staje się pierwszym powodem, dla którego Dan przestaje spieszyć się z wyjazdem. Tymczasem niejeden mieszkaniec Skogli dałby wiele, żeby jak najszybciej pozbyć się go ze wsi, bo kiedy Dan zaczyna przeglądać rzeczy brata, na światło dzienne wychodzi wiele skrzętnie skrywanych tajemnic.
Żal, tęsknota i potrzeba bliskości są nicią przewodnią tej historii, która rozwija się w kierunku psychologicznego thrillera, choć oczywiście nie brakuje w nim wzruszającego wątku miłosnego.
Recenzje:
Szybko zrozumiałem, że Levi nie pisze o Nich, którzy wypadli poza ramy społeczeństwa, lecz o Nas, którzy zostaliśmy zepchnięci na margines. Bo przecież lubimy myśleć o sobie, że My mieścimy się w ramach, prawda? W każdym razie bliskie mi są jego rozważania o kruchości życia w formie poetyckiego humoru, który sprawia, że opuszczamy gardę na tyle nisko, by przesłanie zawarte w powieści trafiło nas niczym przyjacielski, melancholijny cios zadany z wielkiego serca.
Bent Hamer, reżyser filmowy, pisarz i producent
Bardzo cenię sobie twórczość Leviego Henriksena - z wielu powodów. Podam dwa: Levi jak mało kto potrafi pisać o męskiej wrażliwości i sentymentalizmie. I stworzył jedną z najwybitniejszych powieści współczesnej literatury norweskiej: ,,Śnieg przysypie śnieg".
Ingar Sletten Kolloen, redaktor, dziennikarz, biograf i pisarz
Dużo czytam. Jednak rzadko doświadczam poczucia takiej bliskości i realizmu jak w przypadku książek Leviego. Ujmę to możliwie najprościej: dobrze jest go czytać. Rozpoznaję nastrój, styl i perspektywę - może dlatego, że ja też urodziłem się i wychowałem wśród spokojnych lasów? Cóż za dziwni z nas ludzie! Bardzo proszę, Levi: pisz więcej!
Knut Storberget, były minister sprawiedliwości
Kiedy myślę o książkach Leviego Henriksena, natychmiast nasuwają mi się skojarzenia z wielkimi amerykańskimi pisarzami, takimi jak William Faulkner, Cormac McCarthy i Richard Ford (...) Jego postacie często zmagają się z poważnymi trudnościami, a mimo to wciąż tli się w nich nadzieja. Po prostu dobrze czuję się w świecie Leviego Henriksena i trudno mi się oderwać od jego książek. Może dlatego, że są to książki z duszą?
Christer Mjaset, autor książek: "Lekarz, który wiedział za dużo" i "Białe kruki"
Levi Henriksen (ur. 15 maja 1964 w Kongsvinger) - norweski pisarz, dziennikarz i muzyk. Zadebiutował w 2002 roku zbiorem opowiadań "Feber" (Gorączka). Dwa lata później wydał powieść ,,Śnieg przykryje śnieg". Zebrał za nią świetne recenzje i w tym samym roku otrzymał Nagrodę Norweskich Księgarzy. Szwedzki aktor Tomas Norström i reżyser Alexander Moberg wykupili prawa autorskie do filmu. W 2012 roku Henriksen wydał pierwszą książkę dla dzieci pt. ,,Engelen i Djevelgapet" (Anioł w Diabelskim Kanionie), która ma zostać sfilmowana przez Tomasa Backströma.
Czy "Śnieg przykryje śnieg" to typowy, krwawy skandynawski kryminał?
Nie, ta powieść to przede wszystkim głęboki thriller psychologiczny skupiony na emocjach i męskiej wrażliwości. Zamiast widowiskowych zbrodni i pościgów, autor oferuje gęstą atmosferę norweskiej prowincji oraz bolesne studium żałoby po stracie brata. Fabuła rozwija się niespiesznie, kładąc główny nacisk na wewnętrzne przeżycia bohatera i mroczne sekrety małej społeczności. To idealna lektura dla czytelników ceniących literaturę z duszą oraz melancholijny, skandynawski klimat. Całość dopełnia subtelny wątek miłosny, który daje nadzieję na odmianę losu głównego bohatera.
Jakie kluczowe tematy porusza Levi Henriksen w tej konkretnej książce?
Głównym motywem powieści jest trudna relacja braterska oraz próba odnalezienia się w społeczeństwie po odbyciu kary więzienia. Dan Kaspersen mierzy się z dojmującym poczuciem winy i zagadkową śmiercią Jakoba, co zmusza go do konfrontacji z przeszłością całej rodziny. Autor umiejętnie łączy wątek kryminalny z tematem wykluczenia społecznego i poszukiwania własnego miejsca na ziemi. Obraz surowej, norweskiej natury staje się tłem dla bolesnych rozliczeń z losem i ludzką kruchością. Historia ta pokazuje, jak trudno jest zerwać z raz przypiętą łatką przestępcy w małej wiosce.
Czy akcja powieści "Śnieg przykryje śnieg" toczy się w dużym mieście?
Akcja książki osadzona jest w małej, odizolowanej wiosce Skogli niedaleko Kongsvinger, co potęguje uczucie osaczenia. Surowy krajobraz lasów i mroźna aura norweskiej zimy są integralnymi elementami budującymi duszny klimat tej historii. Czytelnik poznaje hermetyczne środowisko, w którym każdy mieszkaniec się zna, a stare urazy są wciąż żywe pod powierzchnią codzienności. Ta małomiasteczkowa sceneria sprawia, że odkrywane przez Dana tajemnice stają się jeszcze bardziej osobiste i dotkliwe. Izolacja geograficzna bohaterów idealnie odzwierciedla ich stan emocjonalny i samotność.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom szukającym dynamicznej akcji, brutalnych opisów zbrodni i szybkich zwrotów akcji. Ze względu na duży ładunek melancholii, smutku oraz skupienie na skomplikowanej psychologii postaci, lektura wymaga od czytelnika większej cierpliwości i empatii. Narracja jest oszczędna i momentami poetycka, co może zniechęcić odbiorców preferujących prosty, czysto rozrywkowy język literatury sensacyjnej. Jest to propozycja dla dojrzałych odbiorców, którzy szukają w literaturze autentyzmu i realizmu zamiast spektakularnych efektów. Książka skupia się na powolnym odkrywaniu prawdy, a nie na epatowaniu przemocą.
Czym wyróżnia się styl pisarski Leviego Henriksena na tle innych autorów?
Levi Henriksen pisze z niezwykłą czułością o ludziach z marginesu, łącząc surowy realizm z niemal poetyckim humorem. Jego styl często porównuje się do twórczości wielkich amerykańskich pisarzy takich jak Cormac McCarthy, co przejawia się w oszczędnych dialogach i głębokim humanizmie. Autor nie ocenia swoich bohaterów, lecz pozwala im wybrzmieć w ich słabościach i marzeniach o lepszym jutrze mimo trudnej przeszłości. Dzięki temu historia Dana staje się uniwersalną opowieścią o poszukiwaniu bliskości w świecie, który bywa bezlitosny. To literatura pisana z perspektywy człowieka, który doskonale rozumie naturę ludzkich potknięć.
