SMUTEK GABI OM-LUCKY

Gabi właśnie kupiła mieszkanie. Teraz musi zmagać się z kredytem i zagospodarowaniem niewielkiej przestrzeni, którą ma na własność. Na dodatek w pracy ma namolnego kolegę, Bazylego, który nie rozumie słowa „nie”. Na szczęście czuwa nad nią przyjaciel, Maciej, który też pracuje w tej firmie, i który w kryzysowych sytuacjach wyciąga do niej pomocną dłoń. Mężczyzna pomaga Gabi w meblowaniu mieszkania i rusza z nią do rodzinnego Poznania, by kobieta mogła zabrać swoje rzeczy. Gabi nie chce jednak, by Maciej poznał jej rodziców. Kontakt z nimi urwał się, gdy kobieta wyprowadziła się z domu. Jakie sekrety skrywa Gabi? Czemu nie chce mieć nic wspólnego z rodzicami?

Smutek Gabi to powieść Anny Szczęsnej, która opowiada historię młodej kobiety. Tytułowa bohaterka od dawana jest dorosła, jednak do tej pory dzieliła pokój w wynajętym mieszkaniu, w którym nie czuła się dobrze. W końcu Gabi bierze kredyt i zaczyna życie na własny rachunek, bez dzielenia się z innymi swoją prywatnością.

Powieść porusza kilka wątków. Po pierwsze jest tu temat przechodzenia na własne. Na przykładzie Gabi pokazane są blaski i cienie życia w pojedynkę, posiadania kredytu, kupna pierwszego mieszkania. Drugim ważnym tematem są relacje międzyludzkie, których mamy tu całkiem sporo. Na pierwszy plan wysuwa się przyjaźń Gabi i Macieja. Widać, że dla niego jest to coś więcej niż tylko koleżeństwo. Mamy też toksyczną relację kobiety z Bazylim. Do tego dołóżmy momentami dość szorstką przyjaźń między Gabi a Bogną. I na koniec dziwne relacje z rodzicami. Tajemnica rodzinna to zresztą osobny wątek tej historii, a właściwie wątki, bo poza główną bohaterką inne postacie też się z tym zmagają.

Zacznę od plusów tej lektury, chociaż ich jest zdecydowanie mniej. Podoba mi się, że w książce pojawia się kilka wątków, a nie wszystkie dotyczą bezpośrednio Gabi. Te historie w tle, w których w jakichś sposób uczestniczy główna bohaterka, są ciekawe i sprawiają, że powieść wydaje się bogatsza. Pozytywnie odbieram również postać Macieja, bo tylko ON wydawał mi się bohaterem interesującym. Do plusów zaliczam też rozmiar książki i piękną okładkę.

Minusów jest niestety zdecydowanie więcej. Najdrobniejszym jest chyba niechlujstwo – czasem narracja zaczynała się jak dialog, raz znalazłam literówkę (i jeśli dobrze pamiętam, to była ona w imieniu). Wiem, to niewiele, ale momentami wprowadzało to zamęt podczas czytania. Do tego dialogi, które po kilkunastu linijkach gubiły czytelnika – tylko kilka z nich informowało, kto właśnie mówi. Najpoważniejsze dwa minusy to historia i główna bohaterka. Jeśli chodzi o historię, to wymęczyła mnie. Działo się dużo, a czasami miałam wrażenie, że wątki kończyły się, zanim się jeszcze zaczęły. Część z nich można było pominąć, byłby większy porządek. Mamy tu wszystko – od tragedii rodzinnej, po nieszczęśliwą miłość i wypadki. Jeśli chodzi o bohaterkę – Gabi w ogóle mnie do siebie nie przekonała. To dorosła kobieta, która zachowuje się jak nastolatka. Wykorzystuje swojego przyjaciela, ale udaje, że tego nie widzi. Mówi, że nie będzie już go wykorzystywać, po czym bez pytania go o zdanie zapewnia matkę, że Maciej wszędzie je podwiezie. Poza tym miałam wrażenie, że co kilka stron mam do czynienia z inną kobietą – raz naiwną, raz zabawną, raz zołzą, a za chwilę płaczliwą dziewczynką. Nie mogłam zrozumieć jej zachowania.

Smutek Gabi to książka, która nie przekonała mnie do siebie. Jest niewielka, a ja męczyłam się z lekturą kilka dni. Podoba mi się, że nie jest to opowieść tylko o jednej kobiecie. Pojawiają się też problemy innych, dlatego miło się to czyta i nie ma się wrażenia, że Gabi widzi tylko czubek własnego nosa. Jednak to trochę za mało, by polubić tę książkę.

Życie ciągle dostarcza nam różnych zmartwień i powodów do smutku. Czasami nie wszystko idzie po naszej myśli, czujemy się wtedy źle, brakuje nam motywacji i ogólnie jesteśmy przygnębieni. Gdzie w takiej sytuacji szukać pocieszenia i wsparcia? Jak wyleczyć się z głęboko zakorzenionej melancholii? Spróbujemy się tego dowiedzieć na przykładzie perypetii Gabrysi, głównej bohaterki książki ,,Smutek Gabi’’ Anny Szczęsnej.

Gabrysia, zwana przez wszystkich Gabi to trzydziestokilkuletnia singielka. Pracuje firmie wysyłkowej sprzedającej akcesoria do dekoracji domu. Od kilku lat z powodu pewnych dramatycznych okoliczności nie utrzymuje żadnych kontaktów z rodzicami. Do niedawna dzieliła pokój z Bogną, przyjaciółką, nimfomanką. Jednak w końcu decyduje się na kredyt, dzięki któremu kupuje ciasne (17m kw.), ale własne mieszkanie. Pomału zaczyna wychodzić na prostą. Maciej i Bogna, jej najbliżsi przyjaciele wspierają ją na każdym kroku. Pewnego dnia niespodziewana propozycja szefa początkuje szereg zmian, o których dziewczyna nawet nie śniła. Otrzymuje wymarzony etat w niebywale komfortowych warunkach. W jej życiu pojawia się także Eryk czarujący, charyzmatyczny, ekscentryczny mężczyzna, przy którym nie sposób się nudzić. Świat Gabi wywraca się do góry nogami. Wprawdzie czuje się usatysfakcjonowana z nowej pracy i nawiązania nowych znajomości, jednak ma nieodparte wrażenie, że coś jej umyka. Z każdym dniem coraz bardziej oddala się od swoich bliskich przyjaciół. Co z tego dalej wyniknie? Czy uda się Gabrysi utrzymać serdeczne stosunki z Maciejem i Bogną? Jak potoczą się jej relacje z żywiołowym Erykiem? I co takiego wydarzyło się w przeszłości, że nie chce widywać się z rodziną?

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny Szczęsnej, absolwentki Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Autorka każdą wolną chwilę spędza z książkami. Z pisaniem łączy ją długoletni i odrobinę krwawy romans, który zaowocował horrorami opublikowanymi w antologiach: Trupojad ("Z miłości do ciała"), Białe szepty ("Malarz koszmarów"), City 1 ("Stacja na zawsze"), a także opowiadaniem "Tipsy, urok i miotła w promocji", wyróżnionym w konkursie literackim o zabarwieniu humorystycznym zatytułowanym "Literatura na miotle". W 2012 roku ukazał się e-book, "Pan Wróż", zaś obecnie nakładem wydawnictwa Lucky możemy poznać ,,Smutek Gabi''.

Sugerując się tytułem książki byłam przekonana, że mam do czynienia z pesymistyczną, refleksyjną historią. Na szczęście moje przypuszczenia okazały się błędne, ponieważ dostałam do ręki ciepłą, błyskotliwą powieść o tym, co naprawdę ważne w życiu człowieka, w jego jakże kruchej egzystencji. Poznajmy Gabrysię, młodą, zwyczajną dziewczynę jakich wiele, która próbuje jakoś poukładać swoje życie. Na szczęście zawsze może liczyć na pomoc swoich przyjaciół: spokojnego, opiekuńczego Macieja oraz zwariowaną, zabawną, seksoholiczkę Bognę. To właśnie oni wielokrotnie ratują ją między innymi przed głodem, bądź namolnymi amantami. Taka bezwarunkowa przyjaźń to skarb jakich mało. Nieoczekiwana oferta przełożonego sprawia, iż dziewczyna dostaje niezwykle korzystną posadę w niebanalnie dobrych warunkach. Aż grzech nie skorzystać. Wtedy na jej drodze pojawia się opanowany, elegancki starszy pan Wiktor oraz jego przystojny, interesujący, nieco głośny wnuk-Eryk. Jak rozwinie się ta znajomość? Zdradzę jedynie, obydwaj mężczyźni skutecznie zaprzątną myśli naszej bohaterce. Za sprawą pewnego pamiętnika należącego do matki Wiktora Gabi dokona przełomowego odkrycia rodzinnego sekretu. Z kolei Eryk zawładnie jej sercem. Autorka niezwykle naturalnie i subtelnie poprowadziła wątek miłosny. Nie znajdziemy tu tony lukru, gryzącego banału, czy przesadnego etapowania emocjami. Wszystko toczy się wiarygodnie i swobodnie tak, jak być powinno. Niemniej jednak osobiście czuje pewien niedosyt. Nie popieram ulokowanych uczuć główniej bohaterki. Od samego początku do końca wiernie kibicowałam innej osobie i nawet chwilowa fascynacja Erykiem nie przyćmiła mego ostatecznego wyboru.

Proza Anny Szczęsnej bardzo mi się spodobała. Spędziłam z nią kilka przyjemnych chwili. Napisana jest lekkim, prostym stylem, jasno i klarownie. Tempo akcji jest odpowiednie-ani szybkie ani bardzo wolne. Co jakiś czas dzieje się coś nowego, co nie pozwala oderwać się od lektury. Na uznanie zasługują także wyraziści bohaterowie zróżnicowani pod względem temperamentu, charakteru i osobowości. Ogólnie jestem zadowolona i nie mam się do czego przyczepić. Liczyłam na przyjemną, odprężającą lekturę o ciekawej fabule i takową dostałam.

Książka niesie ze sobą bardzo mądre przesłanie. Na przykładzie zawiłych koligacji główniej bohaterki Anna Szczęsna uświadamia, że nie wolno w nieskończoność chować urazy, nawet jeśli dana osoba zraniła nas niezwykle dotkliwie i głęboko. Trzeba wyrzucić z siebie jak stare śmiecie z szuflady głęboko tkwiące w kąciku cały ból, gniew, żal i rozgoryczenie. Spróbować spokojnie wyjaśnić z bliskimi wszystkie sporne kwestie, nawzajem się zrozumieć i zażegnać dawne konflikty. Ponieważ przebaczenie oznacza koniec rozdrapywania ran, które ciągle krwawią. Przynosi ulgę, daje upragnioną wolność serca i wyzwala z więzienia doznanej krzywdy. Dlatego warto okazać tak bezwarunkową dobroduszność.

"Smutek Gabi" to niezwykle interesująca, pełna emocji i energii powieść osadzona w dobrze nam znanych realiach dnia codziennego. Poza miłością, na kartach książki znajdziemy też przyjaźń, zazdrość, gniew, odrzucenie, wybaczanie, rodzinne tajemnice oraz nadzieję na lepszy los, który niestety często bywa przewrotny. Ale ,,Najważniejsze to się nie poddawać i gorsze okresy po prostu przeczekać. Nie szarpać się, nie spalać na coś, na co nie mamy wpływu, a w końcu dla każdego zaświeci słońce’’. Serdecznie polecam. Myślę, że nie będziecie rozczarowani.