Śmierć kolekcjonera

Książka to naprawdę udany kryminał. Znajdziemy tu i dynamiczną akcję z mnóstwem mylących tropów i umiejętne wpuszczanie czytelników „w maliny”. Do końca nie wiemy kto zabił, choć można mieć pewne podejrzenia, to autorka sprytnie nas od nich odciąga. Wszystkie pomysły na wyjaśnienie zagadki jakie miałem okazały się być zupełnie nietrafione. Temat archiwalnych papierów wartościowych wbrew pierwszemu wrażeniu budzi ciekawość i naprawdę rozgrzewa wyobraźnię. Motywy bohaterów są racjonalne i sensowne, a osadzenie akcji w Elblągu powoduje, że otrzymujemy bardzo ciekawą scenerię dla opisywanych wydarzeń, niewielkie miasto z zaskakująca atmosferą, budzące, przynajmniej u mnie, miłe skojarzenia; to wszystko powoduje, że czytelnik może mieć ochotę na wyprawę w miejsca z książki

Po rewelacyjnej powieści „Zostań w domu” o ataku terrorystycznym w Elblągu musiałam poznać wcześniejsze części z prokurator Mileną Łempicką-Krol i komisarzem Kamilem Soroką.

Zagadki kryminalne w każdej z nich stanowią odrębną historię, jednak wątki poboczne, bardzo poruszające, przeplatają się przez wszystkie części tworząc nie mniej wciągającą opowieść.

A co znajdziemy w „Śmierci kolekcjonera”?

Macie jakieś pasje? Oprócz czytania oczywiście? Ja lubię pracę w ogrodzie. Nigdy jednak nie dopadła mnie ta gorączka posiadania, by coś zbierać i gromadzić więcej i więcej. Czy ktoś mógłby z tego powodu zabić? Dla historycznych papierów wartych kilka tysięcy?

Po aukcji kolekcjonerskich akcji zostaje uduszony jeden z licytujących i młoda recepcjonistka. Giną też nabyte przez niego papiery wartościowe.

Czy samobójcza śmierć dwojga staruszków może być z tym jakoś powiązana? Na pewno obie sprawy łączy dziwny testament, gwarantujący majątek zwycięzcy biegu na orientację.

Brak podejrzanych stanowi problem, ale jak się okazuje ich nadmiar też do niczego dobrego nie prowadzi. Ile osób może mieć motyw, by zabić starszego człowieka i recepcjonistkę?

Historia może nie ma takiego rozmachu jak atak terrorystów, nie jest to w końcu wydarzenie stawiające na nogi całe miasto, ale z pewnością budzi emocje. Oprócz świetnie skonstruowanej intrygi kryminalnej dostajemy opowieść o samotności, odrzuceniu, nienawiści, chciwości i pasji. Dowiadujemy się też sporo o specyficznym rynku obrotu historycznymi papierami wartościowymi. .

Jeżeli czytaliście "Zostań w domu" i porwała Was tak jak mnie, sięgnijcie koniecznie po inne pozycje autorki, nie zawiedziecie się. A jeśli jej nie czytaliście, to tym lepiej, zacznijcie od początku opowieści, czyli od „Śmierci kolekcjonera”.

Do tej pory myślałam, że z twórczością tej autorki nie miałam wcześniej do czynienia. Przeglądając jednak całą twórczość Agnieszki Pietrzyk zorientowałam się, że kilka lat temu czytałam ,,Pałac tajemnic", który bardzo mi się spodobał. Nic więc dziwnego, że ,,Śmierć kolekcjonera" także wywarła na mnie spore wrażenie.

Postacią łączącą wszystkie sprawy jest Ester. Mieszkający naprzeciw niej dwaj staruszkowie się powiesili. Następnie w hotelu, w którym pracowała jako recepcjonistka zabity został kolekcjoner, który kupił wartościowe papiery. Teraz te trzy osoby nie żyją, a to jeszcze nie koniec morderstw w tej książce. Kto i z jakiego powodu ich zabił? A może naprawdę to było samobójstwo?

Muszę przyznać, że wcześniej nie zwracałam większej uwagi na tę książkę. Pewnego dnia jednak, gdy zobaczyłam ją w bibliotece tchnięta impulsem postanowiłam ją wypożyczyć i się z nią zapoznać. Spodobała mi się już od pierwszych stron i mimo, że całe strony są zapełnione tekstem, a druk jest mniejszy niż zazwyczaj, czytało mi się ją bardzo szybko.

Dużym atutem tego kryminału jest to, że tak naprawdę do końca nie wiadomo, kto był sprawcą, czy były to samobójstwa, czy morderstwa, w jaki sposób te sprawy mogą się połączyć. Autorka doskonale przedstawia nam winnych, w rezultacie czego czytelnik sam nie ma pojęcia, który z nich mógłby być prawdziwym sprawcą.

,,Śmierć kolekcjonera" to naprawdę dobry, zagadkowy kryminał, który serdecznie Wam polecam. Jeśli chcecie przeczytać też inną książkę autorki, ,,Pałac tajemnic" będzie odpowiedni. Pamiętam, że kilka lat temu wywarł na mnie spore wrażenie.

Powieść Agnieszki Pietrzyk okazała się znakomicie napisana i z dużą znajomością tematu. Widać tutaj dbałość o szczegóły, co nadaje powieści realizmu. Akcja książki toczy się niespiesznie, jak w klasycznych kryminałach, jednak jest naprawde porywająca.

Autorce udało się mnie zaciekawić, zarówno wątkiem kryminalnym, jak i kolekcjonerskim. Powieść jest napisana lekkim i przyjemnym językiem, co sprawia, że czyta się ją wręcz błyskawicznie. Fantastyczna okładka przyciąga oko i podsyca klimat książki.

Przeczytałam z przyjemnością - polecam!

[Adres usunięty]