Smaran. Kolory Indii

Polecam! Solidna porcja rozrywki z elementami edukacji

Plusy:

+ czyta się lekko, szybko i przyjemnie

+ ładny język – a to wcale nie takie oczywiste ostatnimi czasy

+ poczucie humoru – zdecydowanie kompatybilne z moim

+ ciekawostki o Indiach

Minusy:

- korektor miał chyba gorszych dzień – można było wychwycić te literówki

- przydałoby się więcej kolorowych zdjęć

Smaran. Kolory Indii" to niezwykle kolorowa i fascynująca powieść, która zabiera czytelników w magiczną podróż po południowych Indiach. Główna bohaterka, Dominika, wraz z autorką, prowadzi nas przez labirynty ulic Bengaluru i innych pięknych miejsc, odkrywając przed nami tajemnice tego egzotycznego kraju.

Na plus zdecydowanie można zaliczyć barwny język i dowcip, który nadaje powieści lekkości i uroku. Ciekawostki na temat Indii, poparte solidnym źródłowym researchem, dostarczają czytelnikowi wielu interesujących informacji o kulturze tego kraju.

Jednakże, kilka drobnych minusów również można odnaleźć w tej książce. Czasami, opisując krajobrazy i atmosferę, autor mógłby bardziej skoncentrować się na emocjach i wewnętrznych przeżyciach bohaterki, aby czytelnik mógł się jeszcze bardziej z nią utożsamić. Ponadto, niektóre wątki mogłyby być bardziej rozwinięte, aby zapewnić większą głębię fabule.

Mimo tych niewielkich mankamentów, "Smaran. Kolory Indii" pozostaje fascynującą lekturą, która dostarcza zarówno rozrywki, jak i edukacji o tej kontrowersyjnej części świata. To książka, która otwiera drzwi do magicznych Indii i z pewnością zostanie w pamięci czytelnika na długo. Polecam ją wszystkim, którzy marzą o egzotycznych podróżach i fascynujących przygodach!

"Smaran. Kolory Indii" to naprawdę niezwykła powieść, która zabiera czytelnika w niezapomnianą podróż do serca południowych Indii. Główna bohaterka, Dominika, wyrusza w fascynującą przygodę do Bengaluru, gdzie podejmuje praktyki w firmie zajmującej się ekskluzywnymi nieruchomościami. Akcja rozgrywa się zarówno w samym Bengaluru, jak i innych malowniczych miejscach południowych Indii, co sprawia, że książka staje się nie tylko opowieścią, ale również wirtualną podróżą przez różnorodne krajobrazy i kultury.

Jednym z wielkich atutów tej powieści jest wartka akcja, która trzyma czytelnika w napięciu, a także wątek miłosny, który dodaje historii pikanterii. Autorka świetnie posługuje się barwnym językiem, co sprawia, że opisuje Indie w sposób, który przenosi nas bezpośrednio w to fascynujące miejsce. Humor w książce również jest czymś, co trafia w gusta czytelników, dodając lekkości fabule.

Powieść jest nie tylko rozrywkową lekturą, ale także źródłem cennych informacji o Indiach. Autorka wspaniale wplata w fabułę liczne informacje, które pozwalają lepiej zrozumieć i docenić kulturę, historię oraz społeczne realia tego pięknego, lecz pełnego nierówności i kontrastów kraju.

"Smaran. Kolory Indii" to powieść, która pozwala nam odkryć Indie z zupełnie nowej perspektywy, uchwycić ich piękno i trudności, a jednocześnie oddać się fascynującej fabule i barwnym opisom. To lektura, która z pewnością zostawi po sobie trwały ślad w sercach czytelników.

"Smaran. Kolory Indii" Magdaleny Stępień to książka, która mnie absolutnie oczarowała swoim autentycznym i barwnym przedstawieniem Indii. To, co od razu przykuło moją uwagę, to sposób, w jaki autorka maluje obraz tego egzotycznego kraju – bogaty, pełen kolorów, zapachów i smaków, który niemalże ożywa na kartach powieści. Magdalena Stępień, opierając się na własnych wspomnieniach z podróży, potrafiła stworzyć niezwykle realistyczny portret południowych Indii, co jest niewątpliwym atutem tej książki.

Jednym z największych plusów powieści jest szczegółowość opisów, które pozwalają czytelnikowi poczuć atmosferę indyjskiego miasta, zatłoczone ulice Bengaluru, święte krowy spokojnie spacerujące po chodnikach czy zapach przypraw unoszący się nad straganami. Te detale sprawiają, że można niemal przenieść się na miejsce akcji, a to właśnie dzięki temu książka wyróżnia się na tle innych powieści obyczajowych. Dominika, główna bohaterka, staje się naszym przewodnikiem po tej niesamowitej krainie – jej fascynacja i odkrywanie Indii były niezwykle wciągające. Obserwowanie, jak początkowy szok kulturowy przeradza się w zrozumienie i akceptację różnorodności, było inspirujące.

Podobało mi się również, jak autorka ukazała zderzenie kultur. Dominika jako młoda Europejka zderza się z tradycjami, które są dla niej zupełnie obce, i stopniowo uczy się poruszać w tej nowej rzeczywistości. Bardzo ciekawe były wątki dotyczące codziennego życia, a także społeczne różnice, które odczuwa bohaterka – na przykład pozycja kobiet w indyjskim społeczeństwie czy liczne tabu, które nadal funkcjonują. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć kulturę Indii, która, mimo swojej fascynującej różnorodności, nie jest wolna od problemów i wyzwań.

Styl pisania Magdaleny Stępień jest pełen lekkości i barwności. Autorka nie boi się używać bogatego języka, dzięki czemu opisy miejsc, ludzi czy tradycji są niezwykle plastyczne. Czytałam tę książkę z ogromną przyjemnością, bo każda strona była jak mała podróż do innego świata. Szczególnie spodobały mi się fragmenty dotyczące pierwszego doświadczenia Dominiki z monsunem – ten deszcz, który dla mieszkańców jest codziennością, dla bohaterki stał się symbolem otwarcia się na nowe doświadczenia i nieznane emocje.

"Smaran. Kolory Indii" to książka, która z pewnością zachwyci miłośników podróży oraz osoby zainteresowane egzotycznymi kulturami. Jest to fascynująca opowieść o odkrywaniu siebie, zrozumieniu innych i o odwadze, by przekraczać granice – zarówno te geograficzne, jak i mentalne. Jeśli szukasz książki, która zabierze Cię w podróż po Indiach i pozwoli doświadczyć ich różnorodności, ta powieść będzie idealnym wyborem.

Przyszła do mnie książka, której treść idealnie pasuje do tytułu. Autorka rzeczywiście ukazała kolory Indii i to wszystkie możliwe. Czytamy o tych bajecznych i pięknych Indiach, ale też tych biednych i niebezpiecznych. Fascynujące jest to, że treść to opowieść, która płynie swoim tempem, zahaczając o to, co ważne. Jest realna, jest ekscytująca i wyjątkowa, gdyż takich ciekawostek i smaczków nie znajdziemy w żadnej książce o podobnej tematyce, a to dlatego, że ta pozycja to spostrzeżenia, doświadczenia i przeżycia samej autorki. Pani Magdalena stworzyła książkę z wątkiem obyczajowym, gdzie główni bohaterowie stworzeni są po to, aby w nietuzinkowy sposób przekazać autentyczną wiedzę na temat Indii. Możemy dzięki nim poczuć zapach potraw, do tego stopnia, że nasze kubki smakowe zaczynają wariować. Zderzymy się z ich religią, życiem codziennym, zupełnie innym niż nasze, kulturą, historią i tradycją. Jesteśmy świadkami nawiązywania znajomości, romansów. Wraz z Dominiką doświadczamy wielu nowych rzeczy i przy okazji znajdujemy odpowiedź na pytanie, czy Dominika wyzwolona europejka będzie w stanie dostosować się do realiów panujących w Indiach. Czy życie tam będzie dla niej proste i łaskawe?

,,Smaran. Kolory Indii" Magdaleny Stępień ukazała się nakładem Wydawnictwa Novaeres. Pozycja ta uświadamia nam, jak bardzo różni się życie w Indiach a życie w Europie. Na szczególną uwagę zasługuje wątek pozycji kobiet. Kolory Indii potrafią zaskakiwać ciepłymi odcieniami, ale też tymi ponurymi.

Po przeczytaniu tej pozycji w duchu dziękuję, że jestem tu, gdzie jestem i choć wyjazd do takiego kraju jest na pewno pięknym i wyjątkowym doświadczeniem, to żyć chyba bym tam nie potrafił. Zderzając się z takimi informacjami, zaczynamy rozmyślać nad swoim życiem. Przyjemnie czyta się tę książkę, gdyż tak jak wspomniałem wcześniej,jest to opowieść, przygoda, a nie informacje wyciągnięte z encyklopedii, które są ogólnodostępne, a to duży plus. Właśnie taki styl pisania pozycji podróżniczych zasługuje na dużą uwagę. Zachęcam wszystkich, którzy mają w planach wyjazd w tamte strony do przeczytania tej pozycji. Wiele rozjaśni i wiele posłowie.

Jestem szczęśliwy, że mogłem przeczytać tę książkę.

@[Adres usunięty]

Do jakiego kraju nie wyobrażacie sobie wyjechać?

U mnie zdecydowanie byłyby to kraje w których obecnie są konflikty zbroje, oraz te które są powszechnie uznane za niebezpieczne.

Dzień przychodzę do was z niezwykle intrygującą książką jaką udało mi się ostatnio przeczytać.

Od zawsze byłam pasjonatką podróży, jednak większość państw jest poza moim marzeniami podróżniczymi. Jednym z takich państw są właśnie Indie. To kraj który przyciąga mnie do siebie kulturą, jednak nie jest na liście miejsc do zobaczenia. Gdy tylko zobaczyłam że powstała książka której fabuła dzieje się właśnie w Indiach widziałam że muszą ją przeczytać. „Smaran” to książka podróżnicza która przypadnie do gustu zarówno zawansowanym podróżnikom którzy Indie znają jak własną kieszeń oraz tym którzy tamtą stronę świata dopiero poznają. To powieść w której Autorka skupia się na ludziach oraz na ich obyczajach. Pokazuje jak ciężkie było życie kobiet w tamtym okresie (akcja książki dzieje się na początku XXI wieku) wtedy to kształtowało się prawo kobiet w Indiach, a ich losy były niezwykle ciężkie. To powieść w której poznajemy południe Indii w raz z młodą reporterką która zaczyna pracę w nowym miejscu. Było to moje pierwsze spotkanie z tego typu powieściami, ale zdecydowanie było to udane spotkanie. Książkę czytało się niezwykle przyjemnie, a poznawanie nowego miejsca za sprawą książki okazało się niezwykle ciekawym doświadczeniem. Zdecydowanie polecam, myślę że ta powieść przypadnie wam do gustu.

Czytaliście tę książkę? Macie zamiar? 🖤

8/10 ⭐

Pogoda nas dziś nie rozpieszcza ,dlatego pod kocykiem z pyszną herbatką przychodze do Was z książką, która przeniesiecie Cię do kraju ,w którym wszystko jest zagadka.

...................

Dla Dominiki właśnie zaczyna się najbardziej egzotyczna przygoda życia: praktyki w firmie Pride Estates w Bengaluru. Dziewczyna doskonale zdaje sobie sprawę, że Indie to kraj kontrastów i nierówności społecznych, które mogą być dla niej trudne do zaakceptowania, a jednak rzeczywistość i tak ją zaskakuje. Każdy kolejny dzień spędzony w Bengaluru jest wyzwaniem i lekcją, podczas której Dominika zgłębia tutejszą kulturę, historię i tradycję. Dziewczyna poznaje mentalność Hindusów, uczy się, co wolno, a czego absolutnie nie, i zaczyna dostrzegać piękno w różnorodności i odmienności od europejskich zwyczajów. A i okazji do gorących romansów nie brakuje…

.............

Już kiedyś pisałam Wam ,że książki kocham za to, że można się przenieś w każdy zakątek świata. Tym razem dzięki @[Adres usunięty]en możemy zobaczyć i poczuć klimat Indii. Razem z bohaterka stawiamy niepewnie kroki w tym zagadkowym kraju ,w którym każdy gest może okazać się zgubny.

Pozycja ta napisana jest lekko,przyjemnie, wciągająco, bowiem poprzez zwykłą historię praktykantki odkrywamy nieznane. Jest to taki przewodnik z fabuła, który odmieni twoje życie. Oj,gdyby każdy kraj byłby tak opisany to myślę, że więcej osób zagłębiało by się w takie lektury.

„(…) na skuterku mieściła się nawet pięcioosobowa rodzina – ubrana we wszystkie kolory tęczy.”

W książce Nie brakuje smaczków kulturowych okiełznanych emocjami ,które wsiąkają w nas jak woda w ubranie. W trakcie czytania wchłanialam dosłownie wszystko ,mając wrażenie, że jestem obok bohaterki. Myślę, że jest to pozycja, która zaskoczy cie totalnymi różnicami kulturowymi ,gdzie bieda zderza się z bogactwem, szarość z kolorami, radość z przerażeniem, noc z dniem , kobieta z mężczyzną.

„W kraju, w którym rikszarz z większego miasta każdego dnia mija jakiś uniwersytet, analfabetyzm sięga prawie czterdziestu procent.”

Nie będę wam zdradza fabuły, bo odbiorę wam całą przyjemność z czytania . Zaręczam wam jednak ,że nie raz was zaskoczy. Nietuzinkowa fabuła została okraszona pięknymi zdjęciami,które dodają smaczku i niesamowitego klimatu.

To książka ,która będę pamiętać całe życie.

Uwielbiam w powieściach malownicze krajobrazy ukazane z czułością, pewną troską, wrażliwością i przede wszystkim odzwierciedlające realia miejsca, które podaje się jak na tacy dla czytelnika.

Autorka książki ,,Smaran. Kolory Indii" Magdalena Stępień ukazała nam Indie z każdej możliwej strony i to w bardzo ciekawy sposób, bez standardowych tekstów, jak z Wikipedii, męczącej historii i oschłej tematyki. Ta książka pisana jest sercem, które doświadczyło wielu emocji. Zderzyło się z prawdziwymi realiami Indii, które z jednej strony zachwycały, a z innej przerażały. Dlatego też ta książka jest barwa i jedyna w swoim rodzaju. Jest całokształtem tego, co zobaczyła i doświadczyła sama autorka, podróżując do tego kraju.

Za zasłoną historii Dominiki, kryje się prawda widziana oczami autorki, która przedstawia te dobre strony Indii, jak też trudne tematy z nimi związane w sposób bardzo szczegółowy i wyczerpujący, ale za to nieziemsko przyjemny. To taka wycieczka, w którą zabiera nas autorka, abyśmy mogli tak, jak główna bohaterka zderzyć się z inną kulturą, innymi zwyczajami i tradycjami. Poczuć na własnej skórze malownicze krajobrazy, bogactwo Indii, które kontrastuje z biedą. Czuć podniecenie, ale też pewnego rodzaju strach. Życie tam bywa przepiękne, ale też może przytłoczyć, choćby dlatego, jak to zostało ujęte w książce, kobieta jest na niższej pozycji niż święte krowy, a co za tym idzie, możemy się domyślić.

Ta pozycja na pewno daje do myślenia. Dzięki niej spostrzeżemy, jak ważne jest docenianie nawet małych rzeczy i tego, co się ma.

Dzięki niej wzbogacimy swoją wiedzę, poznamy wiele ciekawostek, o których normalnie nigdzie byśmy nie przeczytali. Dla mnie to była niesamowita przygoda. Lekka, ciekawa i ucząca.

Jeśli wybieracie się do Indii, to ta książka jest obowiązkową lekturą.

Sięgając po książkę spodziewałam się, że trafię na poradnik w stylu National Geographic, pełen suchych faktów, szczegółowych opisów geograficznych i historycznych oraz przydatnych informacji dla podróżników. Jednak to, co otrzymałam, przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Zamiast przewodnika po Indiach, znalazłam się w samym sercu fascynującej powieści, która nie tylko przenosi nas do tego kraju, ale również zanurza w jego magii, tajemnicach i niezwykłych przeżyciach głównej bohaterki.

Od pierwszych stron poczułam, że jednak trzymam w rękach coś intrygującego. Autorka zabiera nas w emocjonującą podróż, w której Indie nie są jedynie tłem, ale pełnoprawnym, żywym bohaterem. Bengaluru, miasto pełne kontrastów, staje się miejscem, gdzie każda ulica, każdy zaułek ma swoją własną historię. Dzięki barwnym i szczegółowym opisom, czytelnik może niemal poczuć zapach przypraw unoszący się w powietrzu, usłyszeć zgiełk ulic i zobaczyć mieniące się w słońcu sari przechodzących kobiet.

Jednym z najważniejszych elementów książki jest ukazanie zderzenia kultur i wartości. Dominika, przyzwyczajona do europejskiego stylu życia, musi zmierzyć się z rzeczywistością, która na początku wydaje jej się niezrozumiała i obca. Nierówności społeczne, patriarchalne struktury, tabu i tradycje, które dla niej są trudne do zaakceptowania, stają się dla niej wyzwaniem. Pozycja kobiet, nadal niższa niż pozycja świętych krów, jest ukazana z dużą wrażliwością i empatią.

Styl pisania autorki jest niezwykle malowniczy i pełen detali, co sprawia, że każda scena staje się żywym obrazem. Opisy przyrody, ulicznych scen, codziennych rytuałów mieszkańców Bengaluru są pełne barw i emocji. Dzięki temu czytelnik może niemal poczuć zapach przypraw, usłyszeć zgiełk miasta i zobaczyć migotanie świateł w nocnym Bangalore. Każdy detal jest tu ważny, każdy opis ma swoje miejsce, tworząc spójną i fascynującą całość.

„Smaran. Kolory Indii” to książka, która nie tylko dostarcza niezapomnianych wrażeń, ale także skłania do głębszych przemyśleń nad naszym własnym postrzeganiem świata. To opowieść o odkrywaniu nieznanego, akceptacji różnorodności i poszukiwaniu piękna w codziennych, pozornie banalnych sytuacjach.

Jako podróżniczka z zamiłowania – nie mogłam się odkleić!

Powieść powinna też przypaść do gustu tym, którzy wolą domowe pielesze lub znajome rejony. Czyta się szybko i przyjemnie, kilka razy zaśmiałam się w głos, a przy okazji można się dowidzieć wielu ciekawych rzeczy. Czekam na kolejne pozycje tej autorki.

{ Reklama @[Adres usunięty]en }

„Zdajesz sobie sprawę, że prawdopodobnie jesteś jedyną osobą w tym kraju, która z własnej woli spędza na ulicy więcej niż pięć minut i jeszcze twierdzi, że to spacer?”

Nie oceniaj książki po okładce. Jak wiadomo, każdy z nas to zna, ale nadal większość z nas sugeruje się tym, co widać. Jedni wolą okładki graficzne, inni gołe klaty, a jeszcze inni zdjęcia, jak w tym przypadku. Niejednokrotnie sięgamy po coś, tylko dlatego, że przyciąga nas wzrok i czasem rezygnujemy przez to, że nie podoba nam się to, co widzimy. To błąd!

Jestem oczarowana tym, co stworzyła @[Adres usunięty]en . Wielkie brawa!

Dominika zabiera nas do Bengaluru, gdzie odbywa praktyki w jednej z firm. Dziewczyna pokazuje nam życie Hindusów, ich kulturę, tradycje. Razem z nią podziwiamy piękno tego miejsca, a także te mniej przyjazne zakamarki. Autorka ciekawie przedstawia nam ten świat. Czułam się, jakbym tam była. Moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach. Razem z Dominiką uczyłam się co wolno, a czego nie wolno w tym świecie. Uważam, że zostało to bardzo fajnie przestawione. Dowiedziałam się wielu nowych faktów, o których nawet nie miałam pojęcia. Widać, że autorka w napisanie tej lektury włożyła całe serce i przekazała w niej bardzo dużo informacji. Ogromnie doceniam to, jak się przygotowała do stworzenia tego dzieła.

W środku książki znajdziecie trochę zdjęć, co bezapelacyjnie urozmaiciło lekturę. Język jakim posługuje się autorka jest przystępny i dobry w odbiorze dla czytelnika. To jedna z tych lektur, których nie chciałam kończyć. Bawiłam się przy niej wyśmienicie.

Jest to idealna pozycja dla osób, które lubią zarówno podróże, jak i poznawanie innych kultur, tak zupełnie innych od naszych. Jestem zachwycona tym, w jaki sposób @[Adres usunięty]en nam to wszystko pokazała.

Ogromnie polecam Wam tę książkę, jest warta poznania. Już nie mogę doczekać się kolejnej historii spod pióra autorki.

Dominika to młoda Europejka, która wyrusza w szaloną podróż do Indii. Ma tam odbyć staż, dzięki któremu poznaje wiele wspaniałych, albo i niekoniecznie osób.

W Bengaluru dziewczyna odkrywa, że mentalność mieszkańców znacznie różni się od tego, co znała na codzień. W zasadzie wszystko jest inne. Zaczynajac od kuchni indyjskiej, w której nie znajdzie się nawet okruszka od bułki, poprzez styl życia jaki prowadzą Hindusi, kończąc na prawach kobiet…

FAJNA TO BYŁA PRZYGODA  .

Ta książka odkrywa zakamarki Indii, pokazuje zwyczaje tam panujące, ale też jest to historia obyczajowa opowiadająca o życiu Dominiki, dziewczyny, której niejeden człowiek pozazdrościłby odwagi. Bo jednak nie każdy byłby w stanie rzucić dotychczasowe życie i wylecieć samemu tak daleko od domu, prawda? Ale nie myślcie sobie, że samym nasza główna bohaterka żyje samą pracą i podróżami. Co to, to nie. Nie zabraknie tu życia towarzyskiego. Widzimy ilu życzliwych ludzi spotkała na swojej drodze Dominika, jak miło spędzała z nimi czas. Oni stali się taką cząstką normalności i codzienności dziewczyny. Pikantnych momentów również nie zabraknie. Czy zwykły romans przerodzi się w coś więcej? Musicie przekonać się o tym sami.

Patrząc na okładkę tej książki nie wiedziałam, czego się spodziewać. Trochę sugerowała ona o tym, że będzie to poradnik, takie miałam odczucia. Ale pod nią kryje się historia, przy której doskonale się bawiłam. Poznałam wiele informacji, o kraju, którym nigdy jakoś specjalnie się nie interesowałam i bardzo mnie to wszystko zaciekawiło! Były momenty, w których śmiałam się w głos, ale nie zabrakło również tych, które mnie wzruszyły… Czasem miałam wrażenie, że jestem tam z Dominiką i razem przeżywamy tę niesamowitą przygodę!

„Smaran. Kolory Indii” to ogrom wiedzy na temat tego kraju, ale również świetna przygoda obyczajowa. Książka napisana jest bardzo przystępnym językiem, zawiera wiele rzetelnych informacji. Po jej przeczytaniu czytelnik dostrzega, jak wielkie są różnice kulturowe pomiędzy naszą Europą, a Indiami. Bardzo się cieszę, że miałam okazję poznać tę historię, za co dziękuję autorce! A Wam nie pozostaje mi nic innego, jak polecić to cudo. CZYTAJCIE 

Dominika wyrusza w podróż do Indii na praktyki w firmie Pride Estates w Bengaluru, jak się okazuje praca ma głównie polegać na sprzedaży apartamentów.

Ta podróż ma być przygodą jej życia, jednak czy tak będzie?

Każdy spędzony tam dzień jest dla niej nie lada wyzwaniem, ale za to większość poznanych osób jest do niej przyjaźnie nastawiona niemal od samego początku.

Dziewczyna stopniowo poznaje tutejszą kulturę, obyczaje, a także historię.

✨

"Smaran. Kolory Indii" to świetna powieść obyczajowo-podróżnicza.

Razem z Dominiką wkraczamy do Indii, także zaznaczam, że nie jest to opis kraju, to jest zdecydowanie coś więcej, razem z naszą główną bohaterką wyruszamy w podróż, którą zapamiętamy na długo.

Poznamy tradycje Hindusów, dowiemy się jak żyją i z jakimi problemami muszą się mierzyć, krok po kroku poznamy ich codzienność, która nie jest łatwa.

Sięgając po tę książkę zastanawiałam się jak ją odbiorę, gdyż po tego typu literaturę sięgam sporadycznie i mówię wam, nie żałuję, wręcz przeciwnie, jestem po prostu zachwycona.

Dodatkowo lekkie pióro autorki sprawia, że dosłownie płynie się poprzez tę historię, czyta się z ogromną przyjemnością i zapartym tchem.

A te fotografie, cudowne! Dodają jeszcze większego uroku tej książce.

Dzięki niej mam ogromną chęć wybrać się w podróż do Indii! ❤️

„Smaran. Kolory Indii” Magdalena Stępień.

Dominika to młoda dziewczyna, która uwielbia nieznane. Postanawia wyjechać i chwilę pożyć w Indiach.

Załatwiony staż ma jej pomóc odnaleźć się i rozeznać w tym kraju. Już na miejscu okazuje się, że mentalność ludzi i charakterystyka okolic znacznie odbiegają od tego co zna dziewczyna.

Otwarta na nowe, poznaje ludzi z całego świata i nie boi się walczyć o swoje zasady. Każdy dzień przynosi nowe doznania i niesamowite doświadczenia.

Czy Indie można polubić ?

Czy poznani ludzie okażą się przyjaciółmi a może wrogami ?

Jak odnaleźć się gdy wszystko w około dziwi i ciekawi ?

Bywają książki, w których tak wiele się dzieje, które są tak malownicze, że chciałoby się je pokazać w najlepszy możliwy sposób. Ale czasem to właśnie prostota jest w tym przypadku najlepszym rozwiązaniem.

Historia ze zdjęcia to podróż w głąb Indii. Podróż na małe ulice, podróż pomiędzy zwykłych ludzi, podróż w kolorowe i wielokulturowe miejscu.

Główna bohaterka stawia tam swoje kroki i chcę poznać ten kraj jak tylko da się najlepiej. Odwaga, stanowczość i determinacja umożliwiają jej odnalezienie się w zupełnie nowym otoczeniu. Ten świat jest inny od tego znanego ale również odmienny od tego przedstawianego w folderach czy filmach.

Pewne rzeczy biją po oczach, ogromne różnice poruszają serce, osoby przyciągają jak magnes.

Każda strona dostarcza niezapomnianych doznań a odległa kraina kusi i intryguje coraz bardziej.

Obyczajowa historia z elementami romansu i ogromem podróżniczych smaczków. Polecam dla osób, które lubią przenieść się gdzieś daleko daleko i stanąć tam w zwykłej codzienności.

Jakie macie wyobrażenie o Indiach? Czy podzielacie pogląd, że to kraj pełen kontrastów i odmienności? Przekonajcie się, jaki naprawdę jest ten kraj, widziany oczami naszej rodaczki ….

Dominika, studentka z Polski, rozpoczyna praktyki w indyjskiej firmie Pride Estates w Bengaluru. To najbardziej odległa i egzotyczna wyprawa jej życia. Czy odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Dziewczyna ma świadomość, że to kraj kolorowy, dziwny i pełen sprzeczności. Kraj, w której kobiety nadal mają mniej praw niż mężczyźni, kraj, w którym jeden nieoczekiwany gest może wywołać nieodwracalne skutki. Dominika na dobre zadomowia się w tym kraju, poznaje jego kulturę, obyczaje, kuchnie i mentalność Hindusów. Już wie, na co może sobie pozwolić, a czego powinna się wystrzegać. Codziennie delektuje się życiem, odwiedza klubu i bary, bawi się i imprezuje. I tak poznaje mężczyznę, który zawróci jej w głowie. Tylko czy on wie, jakie są jej oczekiwania i na co może sobie pozwolić? Przecież dzielą ich różnice kulturowe i mentalne. Ale miłość nie ma narodowości i jest ponadczasowa. Czy mają szansę na związek, który sprawi im radość i satysfakcję? Czy dla niego jest gotowa porzucić kraj i osiąść tam na stałe? Czy jej rodzina będzie w stanie pogodzić się z myślą, że dziewczyna może już nie wrócić do Polski?

Smaran. Kolory Indii to lektura ciekawa, która ukazuje nam Indie, kraj nam odległy, nadal nie do końca poznany. Ale przez to intrygujący i absorbujący. Mamy okazję się dowiedzieć, czy przemiany społeczne odcisnęły głębokie piętno na kulturze, obyczajach i mentalności Hindusów. Czy kraj jest otwarty na inność i nowe wyzwania, czy lista tematów tabu jest nadal długa? Widzimy, jak żyją obecnie mieszkańcy Indii i z jakimi codziennymi problemami się borykają, jak wyglądają ich relacje z bliskimi, jakie mają warunki mieszkaniowe, jak wygląda ich praca i jak spędzają czas wolny. Jak wspomniałam już, to kraj wielu skrajności, nierówności, ubóstwa i wyzysku z jednej strony, a z drugiej dobrej i aromatycznej kuchni, kolorowych strojów, optymizmu i dobrego nastroju Hindusów. Czy w takim kraju można być szczęśliwym? Oczywiście … wszystko zależy od nas …

Z tej opowieści bije realizm i autentyczność. Autorka odwiedziła Indie i znakomicie nam przekazuje obraz tego kraju. Kraju, który zobaczyła, dotknęła i posmakowała. Nie ubarwia i nie koloryzuje, pokazuje zarówno piękno, jak i jego brzydotę. Wciąga nas w przygodę, kontakty z Hindusami, pokazuje, jakimi są ludźmi i czy można czuć się dobrze w ich towarzystwie. Może zamiast się zastanawiać, warto samemu, na żywo spróbować tego smakowitego zakątku świata …

Opowieść godna uwagi, stawia pytania i zachęca do poszukiwania na nie odpowiedzi. Odległa podróż na wyciągnięcie ręki. Siedzisz wygodnie w fotelu i podróżujesz w egzotyczne miejsce … tajemne … kolorowe …. ciekawe … aromatyczne … i …

Indie fascynują mnie odkąd pamiętam i odbieram je jako kraj, w którym ludzie są wdzięczni za każdą drobnostkę, która przytrafiła im się w życiu i wierzących, że po coś (ta drobnostka) ona się stała. To kraj najróżniejszych świąt i religii, gdzie każdy znajdzie miejsce dla siebie i gdzie wyznawcy różnych religii potrafią żyć obok siebie, a nawet co (czasami mocno) zaskakujące wspólnie świętować, choć czci się zupełnie innego Boga.

Ten kraj to wielobarwne festiwale, medytacja, joga, świątynie w tym mój ukochany - Tadż Mahal- pomnik poświęcony miłości, to tańce i jedzenie- każdy region to inny smak, każdy ma swoje wyjątkowe i niezapomniane smaki. Dla mnie Indie to jedność i różnorodność w jednym, to miłość i nienawiść, to tradycja i nowoczesność, to bogactwo i skrajna bieda, to przesyt i walka o przetrwanie do jutra...

Dużo miejsca poświęcone jest w tej historii kobietom, ich pragnieniom zbliżenia się kulturowo do Europejek, ale i ogromnym przywiązaniu do tradycji.

Mnóstwo statystyk, które przytacza autorka, podnoszą momentami włosy na głowie, wydając się momentami niedorzecznymi, ale niestety są niezwykle autentyczne i wstrząsające. Wiedzieliście, że nadal w dwudziestym pierwszym wieku, czasami rodzicom bardziej się "opłaca" usunąć ciążę z żeńskim płodem, niż potem wydać pieniądze na posag? Wstrząsające prawda?

Autorka doskonale opisuje otaczający ją świat, pokazuje kulturę i obyczajność zwykłych ludzi, punktując przy tym różnice i podobieństwa, które nas łączą bądź dzielą. Przemyca przy tym mnóstwo ciekawostek i faktów dotyczących miejsc, w których akurat toczy się fabuła, a także takich, o których w życiu nie słyszeliście między innymi o rozlewni Coca Coli. Oczy momentami naprawdę wychodzą z orbit. Opowiada o ludziach, którzy mają istotny wpływ na poprawę życia ludzi z najniższych kast w społeczeństwie. O kilku z nich sama słyszałam, o kilku przeczytałam pierwszy raz, a ich działania są naprawdę godne podziwu.

Przyznam, że to mocno zaskakujące fakty, które zmusiły do wielu przemyśleń i refleksji nad tym czy wszystkie materialne rzeczy, które posiadam, są mi tak naprawdę potrzebne.

Czy autorce udało się oddać ducha tego niezwykłego kraju, pokazać go tak jak Ona sam go widzi? W moim odczuciu tak!

Nie będę opisywać fabuły, bo w tej historii dzieje się mnóstwo, a każdy wątek powiązany jest z poprzednim, bądź jest przyczyną następnego, przez co nie chciałabym Wam czegoś nieopatrznie zaspojlerować, tym bardziej że wydawca już wiele ujawnia. Uwierzcie mi jednak na słowo, sięgajcie po tę książkę, bo naprawdę warto.

Dałam się porwać przygodzie już od pierwszej strony, w której główna bohaterka spełnia swoje marzenie i staje na indyjskiej ziemi... Czytając tę historię, jeszcze bardziej zapragnęłam spełnić własne marzenie...

Napisana bardzo ładnym językiem, porywa w ten bajecznie kolorowy świat już od pierwszych stron, nie sposób się przy niej nudzić nawet przez sekundę. Wartka akcja gwarantuje stały dopływ adrenaliny i pozytywnych emocji.

"Smaran. Kolory Indii" zaklasyfikowana jako książka podróżnicza, ale ja się z tym nie zgodzę. Dla mnie jet to mix gatunkowy, bo znajdziemy tu wszystkiego po troszku, mamy tutaj dobrą powieść obyczajową z gorącym romansem w tle, nutkę sensacji, a nawet kryminału, ocieramy się momentami o reportaż i książkę podróżniczą. Jestem nią oczarowana i bardzo się cieszę, że trafiła ona w moje ręce.

Jedyne czego mi tu brakło to zdjęcia, wprawdzie jest tu ich kilka, ale jak dla mnie zdecydowanie za mało ;)

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To intrygująca opowieść o ludziach, uczuciach i emocjach, w której każdy znajdzie coś dla siebie, przy okazji poznając Indie takie, jakie są naprawdę...

Nie jestem typem podróżnika, a już na pewno dalekie wyprawy nie są dla mnie normą. Ale uwielbiam, gdy autor porywa mnie na wycieczki w odległe miejsca i pozwala poczuć klimat. Bo Magdalena Stępień niewątpliwie w swojej książce opisuje Indie w taki sposób, że chłonę je całą sobą.

Spojrzenie na Indie oczami młodej dziewczyny na pewno jest ciekawym rozwiązaniem. W dodatku towarzyszymy jej na każdym etapie tej podróży i odkrywania codzienności. To właśnie dzięki temu zabiegowi autorka pokazuje prawdziwe Indie, nie tylko cukierkowe, barwne i piękne, ale także tę mroczniejszą stronę.

Towarzysząc Dominice (nie tylko zawodowo, ale też prywatnie) obserwujemy różnice kulturowe, a co się z nimi wiąże czasami potknięcia, ale i przygody! A życie to przecież także przyjaźnie i uczucia...

Najpiękniejsze jednak jest to, że książka została uzupełniona zdjęciami! Dzięki temu historia jest pełniejsza, a my możemy także nacieszyć oczy.

To jest książka obyczajowa, z ukryta w środku książką podróżniczą. Myślę, że to dobre określenie. A na pewno świetny argument by po nią sięgnąć!

Smaran. Kolory Indii – recenzja

Marzyliście kiedyś o podróży do Indii?

Ja odkąd przeczytałam książkę Magdaleny Stępień „Smaran. Kolory Indii” zapragnęłam odwiedzić ten kraj. Autorka wpadła na oryginalny pomysł! Połączyła książkę podróżniczą z książką fabularną.

Indie oglądamy w niej oczami bohaterki – młodej, krakowskiej studentki Dominiki, która przyjechała do tego dalekiego kraju na płatne praktyki. Fabuła to kopalnia informacji zarówno na temat Indii, jak również zamieszkujących ten kraj mieszkańców. Magdalena Stępień opisuje konserwatywny kraj pełen kontrastów, konwenansów oraz nierówności społecznych. Z drugiej strony pokazuje jego piękno: krajobraz (opisy gór, pól herbacianych), pozytywne podejście Hindusów do życia czy świetne jedzenie.

Akcja książki toczy się szybko, co nie przeszkadza w przemycaniu wielu różnych ciekawostek. Czytelnik ma szansę zaobserwować zdziwienie Dominiki tym, jaki sposób pracy wyznają mieszkańcy Indii, wszystkie gafy, które popełnia młoda bohaterka oraz tworzenie ciepłych relacji z lokalsami. Towarzyszymy dziewczynie podczas poszukiwań mieszkania, pracy biurowej, imprez, a nawet romantycznych relacji. To wszystko sprawia, że mamy szansę zobaczyć prawdziwe Indie, poczuć na skórze drobinki monsunu, dotknąć rozgrzanej słońcem skóry, czy podglądać małpki buszujące po samochodzie 😊

Magdalena Stępień pokazuje piękną i ciemną stronę Indii. Na kartach książki możemy zachwycać się tradycją, zwyczajami oraz kulturą, a także zobaczyć biedę, nadużycia oraz problemy, z którymi mieszkańcy tego kraju muszą mierzyć się na co dzień.

Ciekawe połączenie gatunków, nieoczywiste spojrzenie na Indie, niebanalne przedstawienie zwyczajów i kultury Indii, sprawia, że „Smaran. Kolory Indii” to książka zdecydowanie warta przeczytania!

Autorka: Magdalena Stępień

Tytuł: Smaran. Kolory Indii

Wydawnictwo: Novae Res

Książka, książka podróżnicza, książka obyczajowa, romans, Indie, bookstagram

Książka Magdaleny Stępień „Smaran. Kolory Indii” zachwyciła mnie. Autorka wpadła na oryginalny pomysł! Połączyła książkę podróżniczą z książką fabularną.

Indie oglądamy w niej oczami bohaterki – młodej, krakowskiej studentki Dominiki, która przyjechała do tego dalekiego kraju na płatne praktyki. Fabuła to kopalnia informacji zarówno na temat Indii, jak również zamieszkujących ten kraj mieszkańców. Magdalena Stępień opisuje konserwatywny kraj pełen kontrastów, konwenansów oraz nierówności społecznych. Z drugiej strony pokazuje jego piękno: krajobraz (opisy gór, pól herbacianych), pozytywne podejście Hindusów do życia czy świetne jedzenie.

Akcja książki toczy się szybko, co nie przeszkadza w przemycaniu wielu różnych ciekawostek. Czytelnik ma szansę zaobserwować zdziwienie Dominiki tym, jaki sposób pracy wyznają mieszkańcy Indii, wszystkie gafy, które popełnia młoda bohaterka oraz tworzenie ciepłych relacji z lokalsami. Towarzyszymy dziewczynie podczas poszukiwań mieszkania, pracy biurowej, imprez, a nawet romantycznych relacji. To wszystko sprawia, że mamy szansę zobaczyć prawdziwe Indie, poczuć na skórze drobinki monsunu, dotknąć rozgrzanej słońcem skóry, czy podglądać małpki buszujące po samochodzie 😊

Magdalena Stępień pokazuje piękną i ciemną stronę Indii. Na kartach książki możemy zachwycać się tradycją, zwyczajami oraz kulturą, a także zobaczyć biedę, nadużycia oraz problemy, z którymi mieszkańcy tego kraju muszą mierzyć się na co dzień.

Ciekawe połączenie gatunków, nieoczywiste spojrzenie na Indie, niebanalne przedstawienie zwyczajów i kultury Indii, sprawia, że „Smaran. Kolory Indii” to książka zdecydowanie warta przeczytania!

„Smaran. Kolory Indii” to fascynująca opowieść o kraju, który urzeka wielością barw, który kusi swoimi egzotycznymi smakami i w końcu który zachwyca odmiennością kulturową. To historia wywołująca intensywne doznania, będąca połączeniem powieści obyczajowej z literaturą podróżniczą.

Na kartach książki wyruszamy do Bengaluru, po to by z główną bohaterką odbyć praktyki w firmie zajmującej się nieruchomościami. Dzięki różnym sytuacjom które mają miejsce na kartach tej historii zostajemy niejako wciągnięci w wir wydarzeń i mamy możliwość uczestniczenia zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym Dominiki. Nie zabraknie tutaj zabawnych przygód, opatrznie zrozumianych sytuacji czy nowych doświadczeń. Znajdzie się miejsce na nowe przyjaźnie, na miłość, a całości dopełni bogactwo odmienność kulturowej...

Autorka przepięknie portretuje Indie, które z jednej strony niewątpliwie przytaczają swoim pędem i chaosem z drugiej potrafią zachwycić. Z różnych elementów utkała opowieść o kulturze opisując to, co dla Europejki odmienne czy wręcz niespotykane, ale też to, co stanowi niesamowitą inspirację do refleksji nad rolą kobiet w ówczesnym świecie. Zmusza do zastanowienia się nad różnicami panującymi między wschodnią a zachodnią częścią świata, do konfrontacji z własnymi oczekiwaniami i w końcu do odkrywania siebie na nowo.

„Smaran. Kolory Indii” to wspomnienia. Wspomnienia które utkane z przeróżnych kolorów nici stanowią obraz indyjskiej rzeczywistości, ale też dostarczają czytelnikowi głębszych wrażeń. Pozwalają na odbycie podróży, na zasmakowanie się w owej kulturze i w końcu na odkrycie tego, co naszkicowane zostało przez autorkę między wersami…

Nie sposób w tym miejscu wspomnieć o tym, że ta książka to debiut literacki. Niewątpliwie czekam na kolejną perełkę spod pióra autorki i wyczekuję historii o wspomnieniach z wyprawy po innym kontynencie.

Dziś po raz kolejny zabieram Was w dalekie podróże tym razem poznamy bliżej Indie.

Cześć z Was wie,że lubię poszerzać horyzonty więc moje ostatnie propozycje są u dla mnie nowością.

Tym razem ta odległa kultura całkowice mnie pochłonęła. Niesamowicie barwna, odmienna, zaskakująca na każdym kroku.

Ale ... Niech Was nie zwiodą pozory, bo ta książka nie jest przewodnikiem to coś znaczenie więcej .

Znajdziecie tu historię młodej Polki, która rozpoczyna karierę w tak magicznym miejscu.

Będzie tu i przyjaźń , znajdzie się miejsce dla miłości .

I choć to debiut, na debiut nie wygląda.

Cudowne połączenie gatunków.

Umiejętnie złączone wątki sprawiły jedno , chce więcej .

Więcej przygód tej niesamowitej bohaterki.

Dominika w życiu towarzyskim i codziennym pokazuje nam tradycje ale i ciekawostki prosto z Indii.

Miałam wrażenie,że jestem tam razem z nią i razem z nią przeżywam tę przygodę całą sobą.

Powiem jedno to była uczta w najlepszym egzotycznym wydaniu.

I mam głęboką nadzieję,że autorka nie poprzestanie na tej historii.

(Współpraca reklamowa @[Adres usunięty]en )