Słowa mogą wszystko

„Słowa mogą wszystko” to komiks, ale tym razem dla nieco starszych dzieci. Opowiada on historię Sary, która w życiu już trochę przeszła. Jest ona zamknięta w sobie i jak większość nastolatków trochę zbuntowania. Często wpada w kłopoty w wyniku czego musi odpracować prace społeczne. Tym razem udaje się do dom spokojnej starości. Spotkana tam osoba odmieniła jej życie na zawsze.

Starszy pan za pomocą liter alfabetu hebrajskiego opowiedział Sarze wiele ciekawych historii. Opowieści te nastolatkę przeniosły do innego świata. Spotkania z panem T były dla niej tym czymś, co pozwoliło jej na chwilkę oderwać się od rzeczywistości.

Książka jest bardzo poruszająca i ciężko nawet opisać jakie emocję wzbudziła we mnie. Historia w niej opisana jest głęboka, mądra i prawdziwa. Powodująca przygnębienie oraz zmuszająca do refleksji o samotności dzisiejszych nastolatków. Bardzo polubiłam główną bohaterkę, która na każdej stronie poprzez słowa Pana T, zmienia się. Zmienia swoje nastawienie do innych, przestaje przejmować się swoim wyglądem i powoli otwiera się na innych.

Książka jest jak już wspomniałam komiksem. Posiada piękne ilustrację. Są strony, na których brak jest tekstu, ale to właśnie one oddają najwięcej emocji i najbardziej poruszają.

Książka przeznaczona jest dla dzieci powyżej 10 roku życia. Młodsi czytelnicy myślę, że nie zrozumieją przesłania jakie niesie historia Sary.

"Wszystko, czego nie umiem wypowiedzieć, nie przychodzi na świat"

Słowa. Potrafią podnosić na duchu i rozbudzić nadzieję. Potrafią też zadawać niewyobrażalny ból i spychać wrażliwą duszę w ciemność.

Mogą być obietnicą lub kłamstwem, mogą znaczyć wiele lub zupełnie nic, bo słowa mogą wszystko.

Sara, nastoletnia bohaterka powieści graficznej autorstwa Silvii Vecchini z ilustracjami Sualzo, przeszła w ostatnim czasie sporo trudnych chwil. Brzydka blizna na twarzy codziennie przypomina jej moment wypadku. Rodzice postanowili zamieszkać oddzielnie, a najlepsza przyjaciółka zerwała z nią kontakt. Zagubiona, pogrążona w ciszy nastolatka popada w jeszcze większe kłopoty, które w konsekwencji prowadzą ją do domu spokojnej starości. Tam poznaje pana T. - staruszka uznanego za nieco zdziwaczałego.

Czy przedziwne historie opowiadane przez sędziwego mężczyznę pomogą Sarze odnaleźć siebie? Czy dzięki temu dziewczyna odzyska poczucie bezpieczeństwa i utraconą przyjaźń? A może zyskać coś jeszcze?

Niezwykła historia zapisana pod tytułem "Słowa mogą wszystko" obrazuje, jak ważna w naszym życiu jest rozmowa i wiążące się z nią zrozumienie. Jak wiele słowa mogą zmienić. Jak pomagają oczyścić myśli i podjąć decyzje, by wykonać kolejny krok.

Powieść wypełniają piękne kreski, doskonale oddające oszczędną w słowa treść. Ilustracje genialnie odzwierciedlają myśli i emocje wszystkich bohaterów.

Ta powieść zaskoczy niejednego odbiorcę i wielu wzruszy. Jest wyjątkowa. Mam nadzieję, że trafi do sporej grupy młodych ludzi, gdyż niesie w sobie piękny i wartościowy przekaz.

MILCZENIE JEST ZŁOTEM

Nasza Księgarnia poszerza swoją komiksową ofertę. Do tej pory jeśli myśleliśmy o NK w kategorii komiksu to albo o „Fistaszkach” i „Mafaldzie”, albo serii „Naukomiks”. No jeszcze może o całkiem sporej ilości książek dla dzieci / młodzieży, łączących w sobie literaturę i opowieści rysunkowe (a przecież w zamierzchłych czasach były też „Smerfy” i „Włatcy móch”), ale – przynajmniej współcześnie – niewiele więcej tego było. A teraz dostajemy bardzo sympatyczną powieść graficzną „Słowa mogą wszystko” – młodzieżówkę, dziewczęcą, ale utrzymaną w duchu „Stowarzyszenia umarłych poetów” i tym podobnych opowieści.

Sara, milcząca dziewczyna, swoje przeżyła. Przeżyła wypadek, rozstanie rodziców, a teraz, choć ta zawsze była przy niej, z powodu chłopaka traci też najlepszą przyjaciółkę. Więc milczy. Jeździ na desce i milczy. Chciałby coś zniszczyć, mazanie po ścianach już nie wystarczy, ale… Żyje tak z dnia na dzień, niewiele już oczekując od życia. Aż pojawia się w jej życiu mistrz, potrafiący opowiadać i uczący hebrajskiego pisma. Co wyniknie z tego spotkania?

Historia młodzieżowa i przepracowywanie traum. Historia młodzieżowa i campbellowskie tezy o potrzebie drugiego ojca dopełniającego wychowania. Te rzeczy się lubią. I często idą ze sobą w parze. Czytając ten komiks w głowie miałem „Stowarzyszenie umarłych poetów” i „Buntownika z wyboru”, ale opowieści o mentorze, który będzie potrafił poprowadzić nas ścieżką ku dojrzałości jest cała masa. Najgenialniej kwestię tę poruszył chyba Chuck Palahniuk w „Fight Clubie”, acz to nie miejsce i nie czas, by o tym dziele wspominać. Ale o tym wszystkim opowiada właśnie ten komiks, powieść graficzna właściwie. Dojrzała młodzieżówka, poruszająca ważkie tematy, ale będąca jednocześnie rzeczą sympatyczną i ujmującą.

Jakoś polubiłem główną bohaterkę. I jakoś bardzo było mi z nią po drodze. Jak i z całą tą historią, która stała się jej udziałem. Jednocześnie rzecz ciekawie pokazuje nieco hebrajskich klimatów i w fajnym stylu wprowadza quasi fantastyczne elementy. Co najważniejsze, dobrze prezentuje pogłębiony rys psychologiczny postaci, dobre wnikanie w traumy, potrzeby, relacje… Są tu momenty dramatyczne, ale przede wszystkim rzecz jest bardzo zwyczajna, bardzo bliska ziemi i postaci, co nie znaczy, że nuży – zamiast pędzić akcją, gra na emocjach i angażuje, robiąc większe wrażenie, niż gdyby działo się tu dożo więcej, niż dzieje.

Bardzo fajna, wartościowa rzecz, z bardzo przyjemną szatą graficzną. Na tym polu przypomina wiele podobnych historii – parę przyjemnych serii tego typu mamy na polskim rynku, z „Przyjaciółkami” w tytule – ale wpada w oko, ma swój urok i klimat i mimo cartoonowej prostoty, nie ma tu infantylności. Efekt finalny? Niemal 250 stron powieści graficznej wartej poznania – dobrze wykonanej i potrafiącej czegoś nauczyć. I przydać się czytelnikom, którzy przeżywają podobne, co bohaterka trudności.