Słodkie zwycięstwo. The Perfect Game. Tom 3

Czekałam na tę książkę jak na zbawienie. Poprzednie tomy zapewniły mi morze uczyć i jeszcze więcej wrażeń. Te same oczekiwania miałam do kontynuacji. Tymczasem po jej przeczytaniu mogę powiedzieć tylko jedno: lepiej by było, gdyby ta książka nigdy nie wyszła.

Kariera baseballisty wcale nie jest usłana różami. I chociaż w teorii brzmi to jak oczywistość, w praktyce nie jest tak różowo. Ale to nic... w porównaniu z jej schyłkiem. Jack właśnie osiąga szczyty, jest znany, szanowany i rozchwytywany. Robi to, co lubi, po prostu kocha życie. I nie widzi w nim miejsca dla trudności, szybko jednak okazuje się, że nie ma racji. Podczas jednego z meczów nabawia się poważnej kontuzji. Musi przejść wielotygodniową rehabilitację, po której nie wiadomo, czy wróci do ukochanej drużyny. Czy związek Cassie i Jacka podoła kolejnej próbie?

Oglądając niektóre anime, ma się wrażenie, że zostały one skonstruowane z fantazji dorastających chłopców. Czytając tę książkę stwierdziłam, że autorka zebrała wszystkie marzenia kobiet, nieważne jak nieprawdopodobne. I w praktyce jest dokładnie tak, jak sugeruje tytuł... słodko, aż do... przesady.

"No bo przecież jakim trzeba być szczęściarzem, żeby dostawać kupę szmalu za codzienne pojawianie się na boisku? Ale życie rzadko okazywało się tak proste, jak to sobie wyobrażano. W baseballu chodziło o znacznie więcej. To był biznes. Czasem brzydki".

Przede wszystkim w powieści czeka nas naprawdę mało skrajnych emocji. Bohaterowie głównie pławią się w szczęściu i miłości (w zasadzie takiego życie można spokojnie życzyć teraz na święta). W związku z tym ta historia zdecydowanie bardziej przypomina harlequina niż porządne new adult. Owszem, na początku pojawia się pewien kryzys, jednak i ten motyw mocno kuleje. Jack zachowuje się irracjonalnie, przesadza tak bardzo, że nie byłam w stanie odczuwać jego cierpienia, a raczej wyśmiać zachowanie. Równie irracjonalny jest punkt zwrotny. Pojawia się ni stąd ni zowąd, chłopak dowiaduje się oczywistości i z dnia na dzień znowu jest ideałem. I tak już do samego końca. Tak, niestety później nie dzieje się nic ciekawego, dosłownie nic!

Ciąg dalszy: [Adres usunięty]

Część trzecia trylogii "The Perfect Game" J. Sterling "Słodkie Zwycięstwo" sięgnęłam po nią ponieważ jak już zaczęłam to musiałam tą przygodę skończyć, nie wyobrażam sobie inaczej.

Cassie i Jack biorą ślub, potem spędzają namiętną noc po czym wracają do swojego stałego trybu dnia. Pewnego dnia Cassie przychodzi na mecz Jacka i siada w sektorze żon skąd zamierza mu dopingować z całych sił ale niestety zamiast dopingu musi patrzeć na porażkę swojego męża który doznał poważnej kontuzji. "Jako że ani na chwilę nie oderwałam od niego wzroku, byłam świadkiem tego zdarzenia. Piłka poszybowała z powrotem w jego stronę, a ON zareagował odruchowo: obrócił się i uniósł dłoń, aby ją powstrzymać. Patrzyłam jak piłka uderza o nieodzianą w rękawicę dłoń, po czym upada u stóp Jacka." Dalej jest tylko gorzej Jack się złości bo przez kontuzje nie może być prawdziwym mężczyznom a Cassie wszystko dzielnie znosi i jest wzorową żoną. Potem okazuje się że planują transfer Jacka plusem jest tylko to że sam może wybrać nowe miejsce i wybiera Anheim a Cassie jest pewna że jedzie tam z nim, na miejscu okazuje się że Cassie jest w ciąży "Wpatrywałam się w telefon, poganiając czas. Nie będąc w stanie dłużej czekać, wróciłam do umywalki i wbiłam wzrok w test, który ba moich oczach zmieniał kolor. Pierwsze okienko pociemniało i pojawiły się dwie kreski." A co będzie dalej? Szczęśliwe zakończenie czy może wreszcie coś naprawdę zapierającego dech w piersi stanie się w książce?

Historia Jacka i Cassie wygląda jak życie przeciętnych małżonków tylko wycięte jest z tego życia wszystko co złe, niby Jack ulega kontuzji ale nadal jest sportowcem nawet walczą o niego dwa inne kluby, przenoszą się w nowe nieznane miejsce, można powiedzieć bez dachu nad głową a im to nie przeszkadza. Problemu w ich życiu rozwiązują się same po pewnym czasie oni są im bierni, dlatego w książce nie ma żadnych porywów, scen które czyta się jednym tchem, a szkoda bo takie właśnie lubię.

Trzecia część nie wniosła nic nowego do akcji druga część skończyła się "I żyli długo i szczęśliwe" a w trzeciej części zostało opisane co działo się dalej w tym szczęśliwym życiu.

W okolicach maja miałam okazję czytać drugi tom „The perfect game” J. Sterling zatytułowany „Zmiana”. Wydawało mi się wtedy, że jest to już koniec o losach Cassie i Jacka, ale okazało się, że jednak nie. Trzeci i ostatni tom, „Słodkie zwycięstwo” to taka książka, przy której nie wiedziałam czy się cieszyć, że powstała czy raczej płakać.

Ale od początku. Cassie i Jack mają przed sobą wspaniałą przyszłość, tworzą jedna wielką rodzinę, oboje spełniają się na swoich polach zawodowych – Jack w baseballu, Cassie w fotografii. Wszystko jest sielanką do czasu, kiedy Jack nie doznaje kontuzji, która wyklucza go z gry na sześć tygodni. Czy Jack wytrzyma tyle bez swojej wieloletniej miłości, jaką jest baseball i czy nie doprowadzi tym Cassie do szaleństwa?

Pierwszy tom, „Rozgrywka” był tak naprawdę średniakiem w mojej ocenie i nie wyróżniała się niczym szczególnym. Ot, taka zwykła historyjka o młodzieży dla młodzieży. Drugi był nieco gorszy, bo miałam wrażenie, że pisany na „odwal się”, byle tylko było. Określiłam ją jako zapychacz, bo tak też czułam podczas czytania. Zaś ostatni tom to już po prostu żenująca próba napisania czegoś przyjemnego na miarę zakończenia serii. Cassie jest denerwująca w swej prostocie, dla mnie nie ma ona charakteru, myśli wyłącznie o Jacku, o seksie z nim, jaki to wspaniały jest… mój Boże, trzymajcie mnie, bo Grey rośnie! Natomiast Jack to taki typowy egoista. Niby kocha Cassie, świata poza nią nie widzi, ale ogranicza ją niemiłosiernie doprowadzając w końcu do tego, że rezygnuje ona w końcu ze swojej kariery byle tylko jego kariera rozwijała się pomyślnie! Drażnią mnie takie osoby, choćby były tylko wymysłem literackim. Ich relacja była dla mnie nieco zbyt dziwna, przesłodzona i za bardzo skupiająca się na aspektach łóżkowych. Mieli problemy, owszem, ale były one tak szybko zażegnywane najczęściej przy pomocy Deana (brat Jacka).

Korzystne było natomiast to, że książka liczy niecałe 300 stron i zadziwiająco szybko się czyta, dlatego nie musiałam łazić po ścianach nad swoją niedolą. Zastanawiacie się, dlaczego czytałam trzeci tom, skoro już drugi był dla mnie naprawdę zbyt przesadzony? Bo nie znoszę zaczynać serii i ich nie kończyć. Choćbym miała płakać przy czytaniu to i tak dokończę, bo nie lubię zostawiać.

Ogółem seria może się spodobać, ale ja prawdopodobnie jestem już nieco za stara na takie historie i niestety czasy młodzieńczej naiwności o wielkiej miłości mam za sobą. Dla fanów „Rozgrywki” i „Zmiany” kolejne rozdziały o Cassie i Jacku będą wspaniałą przygodą i lekką, przyjemną lektura na wakacyjne, upalne dni.

Książka przeczytana dzięki portalowi [Adres usunięty]

Gdy pierwsza część ,,The perfect game" mi się nie spodobała, postanowiłam dać szansę drugiej, która wywarła na mnie o wiele lepsze wrażenie. Przyszedł czas sięgnięcia po ,,Słodkie zwycięstwo". Czy dobrze zrobiłam? Przekonajcie się, czytając dalej.

J. Sterling zaczęła pisać, gdy zwolniono ją z pracy. Jej seria ,,The perfect game" stała się bestsellerem. Co mówi o sobie? ,,Kocham baseball, ciepłe letnie wieczory, plażę, południową Kalifornię, Dodgersów, Malibu, śmiech, zawieranie nowych przyjaźni, poznawanie ludzi, podróże i... ciebie. Zgadza się, kocham cię. Chyba że jesteś dupkiem - jeśli tak, to jednak cię nie kocham"

Cassie i Jack pomimo wielu problemów i trudnej przeszłości nadal są razem. Czeka ich jednak jeszcze wiele prób do przejścia. Jack nadal gra w Metsach, gdy doznaje kontuzji, która stawia jego karierę pod znakiem zapytania. Przechodzi przez prawdziwy koszmar, nie chodzi mu o ból, ale o to, że zawodzi Cassie i może przestać grać w baseball. Zrezygnowałby z niego dla swojej ukochanej, ale nie może zrozumieć, że baseball rezygnuje z niego.Jest to ciężki okres dla ich obojga. Jack przechodzi załamanie, a Cassie musi je znosić, nie jest pewna, jak długo wytrzyma. Dlatego sprowadza do Nowego Jorku Deana i Melissę, którzy również mają swoje problemy, ale mimo wszystko starają się pomóc związkowi Jacka i Cassie. Dodatkowo jej praca, czasami wymaga wyjazdów, przez co coraz mniej widzi się z ukochanym.

,,Widzieć zniszczenia w telewizji czy prasie to jedno, czymś zupełnie innym było znalezienie się na miejscu wydarzeń i oglądanie ich na własne oczy."

Jack próbuje zrozumieć, że baseball nie jest tylko przyjemną rozrywką i łatwą pracą z jeszcze łatwiejszym wynagrodzeniem, ale biznesem, który nie martwi się o zawodnika. Istnieje tylko on, gra, ale nie tylko ON się w życiu liczy.

Czas powiedzieć kilka słów o tej książce.

Niestety muszę przyznać, że autorka miała małe problemy z umiejscowieniem akcji w czasie. Nie mogłam się odnaleźć. Na początku wracałam do poprzedniej części, chcąc wszystko dopasować, ale gdy nic nie pasowało, zostawiłam to i zaczęłam czytać bez zastanawiania się nad datami.

Emocje, w tej książce było ich sporo, ale przede wszystkim zostały świetnie opisane. To było zupełnie coś innego niż niedopracowana ,,Rozgrywka". Mogliśmy się poczuć jak Jack i współczuć mu w chwilach ciężkiej próby, ale także jak Cassie, której także było ciężko.

Kolejnym plusem tej książki byli bohaterowie, którzy się zmienili, wydorośleli, nie mieli zdolności do tak szybkiego przeobrażania własnych poglądów, jak to było w ,,Rozgrywce". Zdecydowanie autorka pokazała ich dobre strony, każda postać z tej książki była zdolna do poświęceń. Bohaterowie ,,Słodkiego zwycięstwa" byli zdecydowanie bardziej dopracowani przez Sterling niż w poprzednich częściach, nie denerwowali tak bardzo, może oprócz Jacka, który na samym początku zachowywał się jak świnia, nie podobało mi się także, jak się zwracał do jednej z bohaterek. ,,Mała" - ma żonę, a do jej najlepszej przyjaciółki się tak odzywa.

Ciekawie jest też opisany problem Jacka, który jest świetnie dopracowany. Autorka ukazała nam standardy sportu, który nie dba o swych zawodników, lecz oni muszą dbać o niego. Miotacza to boli, dopiero gdy cierpi, otwiera oczy na prawdę i nie może w nią uwierzyć.

,,No bo przecież jakim trzeba być szczęściarzem, żeby dostawać kupę szmalu za codzienne pojawianie się na boisku? Ale życie rzadko okazywało się tak proste, jak to sobie wyobrażano. W baseballu chodziło o znacznie więcej. To był biznes. Czasem brzydki."

Ta książka jest zdecydowanie najśmieszniejszą, ale też najbardziej dołującą z całej serii. W pierwszej części śmiałam się z niedorzecznych i niedopracowanych pomysłów autorki, ale w tej książce było to autentyczne. Przez sytuację Jacka nie dało się przejść obojętnie, była przygnębiająca.

Jeżeli daliście szansę pierwszej części, to obok tej nie możecie przejść obojętnie. Z pewnością Was rozśmieszy, przygnębi, ale też wciągnie.

[Adres usunięty]

„Kiedy kariera baseballisty dobiega do fazy schyłkowej, człowiek ma wrażenie, że otrzymał kopniaka w brzuch.

Tak jakby w końcu dotarło do niego, że ten sport nigdy go nie kochał. Tyle bezsennych nocy, godzin spędzonych na siłowni, treningów, przygotowania mentalnego, nieobecności podczas świąt, urodzin dzieci, wspomnień, których się nie ma wraz z rodziną… I po co to wszystko? Okazuje się, że baseball wcale się o ciebie nie martwił. Nie spędzał bezsennych nocy, zastanawiając się, jak uczynić cię lepszym zawodnikiem. Miał to gdzieś.

Baseball to biznes. Sport. Gra.

Najważniejsze jest słodkie zwycięstwo, nie tylko na boisku.”

„Słodkie zwycięstwo” to trzeci i zarazem ostatni tom świetnej i wciągającej serii The perfect game. Ktoś mógłby powiedzieć, że autorka niepotrzebnie napisała tę część, ale ja uważam zupełnie inaczej. Myślę, że ten tom jest bardzo ważny, bo pokazuje nam, że małżeństwo nie oznacza, że od razy musi być happy end. Małżeństwo to kolejny etap w życiu i to od nas zależy, czy wytrwamy w nim do końca, czy może poddamy się już po pierwszej porażce. Wydawałoby się, że Cassie i Jacka nie może spotkać już nic złego, ale przecież nigdy nie wiemy, co dla nas przygotował przewrotny los…

Jack uległ kontuzji, z którą nie mógł sobie poradzić, zmienił się nie do poznania i zaczął wyżywać się na Cassie. Kobieta nie mogąc dłużej znieść jego zachowania, postanowiła wyprowadzić się z domu. Ta decyzja nie była dla niej łatwa, bo jak wiemy, Jack był miłością jej życia. Jednak Cassie wiedziała, że musi zacząć działać, bo mieszkanie z Jackiem pod jednym dachem, było ponad jej siły. Czy Jack się opamięta? Czy odkupi swoje winy i kolejny raz zawalczy o rodzinę? O tym musicie przekonać się sami.

Uwielbiam tę serię i uważam, że tom trzeci jest najlepszy. Autorka w tej części pokazała prawdziwe życie bohaterów, w którym nie wszystko układa się tak, jak trzeba. Wszystko to, co opisała, było bardzo naturalne, dzięki temu utożsamiłam się z Cassie i razem z nią przeżywałam jej historię. Bardzo spodobało mi się, jak tym razem autorka przedstawiła Jacka, jego zmianę, jego walkę i jego strach. Według mnie wszystko zostało trochę podkoloryzowane, ale nie zmienia to faktu, że historia tej dwójki, jest ogromnie ciekawa i wciągająca. Oczywiście ta historia w stu procentach nie dotyczy tylko głównych bohaterów, bo dowiadujemy się także co słychać u brata Jacka oraz u najlepszej przyjaciółki Cassie. Jak wiemy, tę dwójkę cały czas do siebie ciągnie i ten wątek w tej części jest bardzo, ale to bardzo rozwinięty.

Styl, jakim operuje autorka jest, niezwykle lekki i przyjemny w odbiorze, przez to książkę czyta się w zastraszającym tempie. To idealna lektura na jedno leniwe letnie popołudnie. To historia, która opowiada o prawdziwej i pełnej pasji miłości, która potrafi znieść wiele. Miłości, która uskrzydla, która potrafi przenosić góry i dla której naprawdę można poświęcić wiele. To także opowieść o przyjaźni, która jest tak samo ważna, jak miłość oraz o zaufaniu i walce z przeciwnościami losu. Zapewniam Was, że książka dostarczy Wam wiele emocji i dużo wrażeń.

Kolejne spotkanie z Jackiem i Cassie uważam za bardzo udane. Ich historia pokazuje, jak piękna jest miłość i jak wiele możemy znieść dla ukochanej osoby. Gorąco polecam trzeci tom The Perfect Game!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu SQN.

Premiera 22 sierpnia