Słodkie przeznaczenie. Niegrzeczny duet. Tom 2

Od ich spotkania minęło wiele miesięcy i choć miał to być tylko przelotny romans młodej dziewczyny z wiele starszym mężczyzną, to oboje nie mogą o sobie zapomnieć. Przypadkowe spotkanie na ślubie siostry Audrey stanie się początkiem odrodzenia ich znajomości.

.

Dylan, na co dzień mieszkający w Londynie i odwiedzający Stany bardzo rzadko, nie widzi przyszłości w jakiejkolwiek relacji z Audrey. Nie wierzy w miłość, a co dopiero z młodszą o 20 lat od niego dziewczyną. Jednak kiedy Audrey zamieszkuje na czas stażu w Londynie, a ich spotkania są coraz częstsze okazuje się, że nawet relacja przyjacielska jest dla niego pocieszeniem. I choć dostaje szału na wieść o jej spotkaniach z innymi mężczyznami, to nie daje sobie pozwolenia by zagarnąć sobie dziewczynę dla siebie. Tylko co na to sama zainteresowana?

.

Ta część bardzo mi się podobała. Jest dynamiczna, ciekawa i bardziej rozbudowana niż pierwsza. W tej części jeszcze lepiej poznajemy bohaterów. Oboje darzę wielką sympatią, ich perypetie są zarówno zabawne, wciągające, jak i pikantne. Fajnie było wrócić do ich historii po jakimś czasie. Polecam, bardzo przyjemna lektura.

O ile pierwszy tom był znośny i byłam zaciekawiona, tak tutaj odniosłam wrażenie, że wszystko zmieniło się o sto osiemdziesiąt stopni.

Szczególnie rzuciła mi się w oczy zmiana Audrey. Jej zachowanie i wypowiedzi stały się bardzo sztuczne i nienaturalne. Jakby nagle stała się taką głupiutką dziewczynką. Bardzo rzucało mi się to w oczy i irytowało.

Dylan z kolei był znośny, jak na starego zgorzkniałego mężczyznę, bo serio, momentami tak go odbierałam :D

I choć przeważały mi tutaj negatywne i mieszane uczucia, to jednak dobrnęłam do końca historii. Jak dla mnie te dwa tomy mogłyby być zamknięte w jednym.

Cóż, jeśli nie szukacie jakieś ambitnej lektury, to Słodkie przeznaczenie na pewno się nada 😉 Ja raczej fanką tej serii nie będę. Inne książki Autorki są zdecydowanie lepsze .

W tej książkę dowiadujemy się jak potoczyły się losy Audrey i Dylana, których poznaliśmy w "Słodkim oszuście".

To czego jestem w stu procentach pewna, to to, że ten tom jest lepszy od poprzedniego. Po pierwsze relacje między Audrey i Dylanem zyskuje zupełnie inny wymiar. Stają się głębsze, ponieważ pojawiają się tu uczucia i emocje, do których żadne z nich się otwarcie nie przyznaje.

Podobało mi się przeniesienie akcji do Londynu, a jeszcze bardziej to, że narratorem tej części jest Dylan. Dzięki temu zyskujemy ciekawy punkt postrzegania całej historii. Fabuła przebiega płynnie, książkę czyta się szybko i przyjemnie. To trochę taka lektura na jeden wieczór. Lekka i niewymagającą.

Ogólnie uważam tę serię za fajną, jednak moim zdaniem śmiało można to było połączyć w jedną książkę i nie koniecznie rozbijać ją na dwa tomy. Ja spędziłam przy niej miły wieczór i byłam zadowolona, że udało mi się poznać dalsze losy bohaterów.

Dylan Locke, zagorzały rozwodnik, nie wierzy w miłość. Związek z pierwszą żoną nauczył go, że dla kobiet najważniejsze są pieniądze, a nie ON sam. Poza tym dokonana zdrada wciąż tkwi w jego pamięci i z pewnością nie chce jej powtarzać. Wszystko zmienia nowo poznana przebojowa i pełna ekspresji Audrey Lind, która w pierwszym tomie dzięki swojemu znacznie starszemu od niej nauczycielowi poznaje tajniki seksu. Dylan jednak ma dorastającego syna Aarona, a poza tym… nie wierzy w związki.

Nie może jednak zapomnieć dziewczyny, która zawróciła mu w głowie. Dzięki delikatnej pomocy przyjaciół Audrey dostaje się na staż w Londynie, gdzie mieszka i pracuje Dylan. Przeznaczeniem jest ich spotkanie, a później kolejne i kolejne. Ma to być przyjaźń z korzyściami, ale bez zobowiązań. Mogą spotykać się i kochać tylko do czasu aż jedno z nich nie znajdzie właściwego partnera. On, nie wierzący w miłość i czekający bardziej emerytury niż dziecka. Ona, marząca o gromadce pociech i oddanym mężu. Czy każde z nich znajdzie swoje szczęście u boku ukochanego?

Choć mogłoby się wydawać, że tak różni, to jednak podobni. Autorka tak kreuje swoich bohaterów, że bez problemu w każdym z nich znajdziemy coś z siebie. Ponownie rolę epizodyczną dostanie Weston King oraz pozostali przyjaciele Dylana. Na brak wrażeń z pewnością nie będziemy narzekać, co do ilości scen erotycznych także nie powinniśmy mieć zastrzeżeń. Wszystko wyważone i przedstawione z poczuciem smaku.

Lubię od czasu do czasu przeczytać szybką lekturę autorstwa Laurelin Paige, a ,,Słodkie przeznaczenie” z pewnością się do tego gatunku zalicza. Autorka zasłynęła bestsellerową serią ,,Uwikłani”, której bohaterowie gościnnie pojawiają się także w jej późniejszych publikacjach. Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą, nie wymaga wielkiego nakładu intelektu, by wniknąć w jej tajniki, ot, lekkie, wakacyjne czytadło. Idealne na wolne popołudnie. Zupełnie nie pogniewałabym się, gdyby seria doczekała się tomu trzeciego lub w innych powieściach moglibyśmy przeczytać dalsze losy Audrey i Dylana. Polecam zacząć od ,,Słodkiego oszusta”. 

Książka ,będąca kontynuacją części pierwszej, w której to perwersja 50+ spotyka się z perwersją 20+.Doświadczony erotycznie Brytyjczyk, wprowadza w świat zmysłowych doznań młodą amerykankę. Druga część to ich ponowne spotkanie, po dłuższej przerwie, która miała być przerwą bezterminową.

Odnoszę wrażenie, że wszelkie dylematy jakie ma obydwoje bohaterów (a nie są to dylematy moralne), służą tylko temu, aby dodać pikanterii ich ponownemu seksualnemu zderzeniu. Jeśli znacie taki filmowy erotyk jak Bawarskie przypadki, to pewnie pamiętacie, że części owego bawarskiego filmiku było kilka. Słodkie przeznaczenie. Niegrzeczny duet. Tom 2 , to taka kolejną część Bawarskich przypadków. Autorka - Laurelin Paige, ma świetne, mięsiste pióro, więc wszelkie erotyczne opisy czyta się z wypiekami na twarzy. Biorąc to pod uwagę, warto chyba sięgnąć po tą pikantną książeczkę?!

Nie wiem co mam powiedzieć. Czy jest to tak udana kontynuacja historii Dylana i Audrey? Nie wiem. Plus za to, że całość czyta się bardzo przyjemnie. Nie ukrywam, bo historia wciąga. W szczególności, jeżeli ktoś czytał tom pierwszy. Tylko czegoś mi tu brakuje. Jakiegoś takiego efektu "wow". Niby nadal mamy tutaj ogień i pożądanie, ale czasem czułem się tak jakby historia opowiadała o jakichś seniorach, a nie o młodych ludziach, pełnych energii, szalejących żądz. Tyle mogę Wam powiedzieć. Takie są moje odczucia. Chociaż całkiem możliwe, że Wy będziecie mieli coś zupełnie innego do powiedzenia na temat tej książki.

Dylan i Audrey oraz ich dylematy. Klasyka romansu z nutką erotyzmu. Uważam, że w części pierwszej było więcej pikanterii. Tutaj też coś mamy, ale Laurelin Paige tym razem serwuje nam nieco bardziej spokojną opowieść o miłości. A może ja się mylę. Tak jakby klimat całej opowieści się nieco uspokoił - chociaż nie mogę powiedzieć, że jest to złe. Lubię takie historie miłosne i zawsze traktuje je jako miły przerywnik od codziennych obowiązków. Może i autorka nieco spuściła z tonu, ale właściwie i tak nie jest tak źle. Myślę, że i tak można dać za całość bardzo dobrą ocenę, bo lubię tą autorkę od dawna.

Tyle mamy już tych erotyków w ostatnich czasach, że chyba mogę posunąć się do stwierdzenia, iż takie książki jak ta, to już poniekąd klasyka, która ma swój urok. Jeżeli czyta się ją jedną za drugą, to można się tym znudzić. Jeżeli ktoś tak jak ja dozuje sobie takie przyjemności, to wie, że będzie miał do czynienia z niezwykle fajną opowieścią. Tym razem mamy do czynienia z kontynuacją historii, która jak dla mnie utrzymana jest na bardzo wysokim poziomie. Obserwujemy walkę pomiędzy dwoma "kochankami", którzy próbują żyć bez siebie, ale jak widać - nie idzie im to zbyt dobrze. Powstaje więc pytanie - czy warto samodzielnie skazać się na takie cierpienie?

Oto bohaterzy, którzy bardzo chcieliby być razem, ale z drugiej strony być nie mogą. Przy okazji takich książek w mojej głowie powstaje pytanie - niby tacy dorośli Ci bohaterowie, ale mają czasem dylematy, jak prawdziwi nastolatkowie. Nie mówię tego przez złośliwość, ale czasem mam po prostu takie głupie wrażenie. Chociaż nie mówię, że ogół bohaterów jest zły. W tym wypadku mamy Dylana i Audrey, których mieliśmy już przy okazji poznać w pierwszym tomie. "Niegrzeczny duet" nie jest zły, ale wielkiego szału nie ma. Chociaż, jeżeli ktoś nie ma co czytać, to jak najbardziej niech pozna losy tej dwójki.

Uwielbiam książki tej autorki i zawsze chętnie po nie sięgam. Bardzo lubię czytać takie mocniejsze romanse, w których wiele się dzieje, które nie są takie banalne i ckliwe, ale jest w nich sporo emocji, dużo postaci i trochę gorących scen. Powieść czytało mi się bardzo szybko, wciągnęła mnie niemal od pierwszej strony, więc myślę, że warto było dać szansę autorce po raz kolejny. Jeśli szukacie lekkiej, niestresującej pozycji na letnie wieczory czy jako takie typowe czytadła wakacyjne, to jest to idealna pozycja dla Was. Zachęcam do sięgnięcia po lekturę, na pewno nie będziecie się nudzić. Warto czytać!

Miałem już okazję czytać kilka książek tej autorki i na ogół miałem mieszane odczucia po lekturze. Teraz dałem jej jeszcze jedną szansę, gdyż miałem nadzieję, że tym razem w moje ręce trafi naprawdę świetna powieść. Niestety moje nadzieje zostały rozwiane dość szybko, bo już na samym początku. Ta książka jest dość specyficzna, momentami zabawna, ale totalnie nie wciąga, nie daje możliwości zaciekawienia, a chwilami bywa nawet nudna. Jednak moim największym zarzutem wobec tej powieści jest fakt, iż jest ona dziecinna, infantylna i banalna. Jeśli jednak szukacie po prostu zwykłego czytadła, to ta książka sprawdzi się.

Kiedy między kobietą, a mężczyzną rodzi się namiętność, zawsze robi się ciekawie! Tym bardziej, jeśli ON to stary wyjadacz, co to z niejednego pieca chleb konsumował i jak to mówiła stara baronowa Krzeszowska z Lalki: "osiwiał w rozpuście", a ona to młodziutka, niemal Lolitka, genetycznie rozwiązła, gotowa czerpać nauki z rąk (choć ta część ciała, mimo, że ważna, nie jest najważniejsza) owego starego satyra.

Jest ciekawie, ale naprawdę ciekawie robi się, kiedy między erotyczne karesy dostaje się prawdziwe uczucie. Autorka stawiając bohaterów w takiej sytuacji, zgrabnie lawiruje, między soft porno, a Przeminęło z wiatrem. Pisarka to specjalistka od romansów i powieści erotycznych, specjalistka z talentem i wyjątkowo "różowym" piórem. Mlaskałem, kiedy czytałem!