Siostry zdrady. Trylogia Tudorów. Tom 2

Czy druga część może być jeszcze lepsza od pierwszej, gdy tamta wydawała się już doskonała? Okazuje się, że może, czego przykładem jest drugi tom cyklu „Trylogia Tudorów” autorstwa Elizabeth Fremantle. „Siostry zdrady” przenoszą nas do połowy XVI wieku w Anglii, która zdecydowanie nie należy do niespokojnych, a kobiety walczące o pozycję i władzę w swoich knowaniach okazują się bardziej bezwzględne i przebiegłe od mężczyzn.

"W tych czasach w Anglii koło fortuny szybko się obraca"

Przekonuje się o tym panująca jedynie dziewięć dni lady Joanna Grey, którą żądna korony kuzynka Maria Tudor skraca o głowę. Siostry straconej Maria i Katarzyna drżą o życie każdego dnia narażone na humory i kaprysy władczyni. Choć jedynie ta pierwsza ma na tyle zdrowego rozsądku, by nie popaść w niełaskę. Sióstr strzeże nadworna portrecistka, jednak czy to wystarczy, by zachować je przy życiu?

Z pewnością posiadanie krwi Tudorów jest największym nieszczęściem sióstr. Czy śmierć okrutnej królowej, przez którą stosy nie przestawały płonąć odmieni ich losy? A może objęcie tronu przez równie bezwzględną Elżbietę okaże się dla nich zgubne?

Cóż to była za historia! I to Historia przez duże "H", bo przecież opisywane tu zdarzenia w większości miały miejsce w przeszłości. Ubranie jej w fabularne szaty, wplecenie literackiej fikcji i niektórych postaci tylko przydało emocji z lektury, a Autorka na szczęście wyjaśnia, co urodziło się jedynie w jej głowie.

Jestem pod wrażeniem umiejętności Autorki w zobrazowaniu ówczesnych realiów. Zaczynając czytać po prostu przeniosłam się o kilka wieków i poczułam nie tylko ten klimat, ale i dzięki pierwszoosobowej narracji bohaterów, również ich emocje. To obraz pełen jadowitych żmij, bezwzględności, strachu i śmierci, ale też rozpalających namiętności i piękna odnajdywanego tam, gdzie trudno byłoby się go spodziewać.

Przyznam, że z niecierpliwością wyczekuję trzeciej części i gorąco Was zachęcam do sięgnięcia po tę wyjątkową trylogię. Silne emocje gwarantowane!

Pierwsze spotkanie z powieścią Elizabeth Fremantle uważam za bardzo udane. Z ciekawością sięgnęłam zatem po kontynuację jej serii, która naznaczona cechami historycznych wydarzeń mocno pobudziła moje szare komórki do intensywnego myślenia.

Jeśli lubicie książki, w których to co zdarzyło się kiedyś łączy się z fabularną opowieścią, to polecam zdecydować się na cały cykl autorki, ponieważ pisze ona z wprawą doświadczonego bajarza i tak dobrze przekazuje nam wiedzę, że trudno oderwać się od lektury choćby na moment. Kiedyś uciekałam od historii i wolałam wydumane powieści, oparte na wyobraźni autora a dziś sięgając po książki, które łączą ze sobą kilka motywów mogę uzupełniać swoją wiedzę oraz dobrze są bawić. Na przykładzie powyższej lektury mogę zapewnić Was, że podobne publikacje mają w sobie coś niezwykłego, coś co zbliża nas do bohaterów, gdy mamy świadomość, że chociaż w minimalnym stopniu czerpią inspiracje z prawdziwego życia. To pobudza do życia konkretne emocje, nadaje im kształtów i nie wypuszcza nas ze swoich objęć do ostatniej strony.

Akcja powieści rozgrywa się w roku 1554, kiedy to zaledwie 17-letnia lady Joanna Grey zostaje stracona przez swoją kuzynkę, Marię Tutor. I tak rozpoczyna się opowieść jej młodszych sióstr, Katarzyny i Marii, które będą musiały samotnie stawiać czoła niebezpieczeństwom związanym z ludzkimi bezwzględnościami. Każda z nich wykaże się własną charyzmą i niepodważalnym temperamentem, gdy będą stawiać czoła wszelkim przeciwnościom i dworskim intrygom. Będą wdawać się w niebezpieczne romanse, uciekać przed niesprawiedliwością a także mierzyć z własną wrażliwością, gdy do konfrontacji zostanie dopuszczone serce oraz rozum. W międzyczasie cień na ich przyszłość rzutować będzie bliska obecność Marii Tudor, która już wcześniej udowodniła, że przed niczym się nie cofnie.

To opowieść pełna wyzwań, które czyhają na kartach tej powieści zarówno na bohaterki jak i czytelnika. Wszystko może się wydarzyć, ponieważ czytamy, że ludzie zdolni są do zaskakujących czynów jeśli chodzi o osiągnięcie władzy i zyskanie wielkich majątków. Na ponad 480 stronach rozpościera się bogata w motywy i poruszająca ponadczasowe wartości akcja, która sięga po przeszłe wydarzenia i jednocześnie w zaskakujący sposób łączy je ze współczesnymi czasami w. Dopatrzeć możemy się bowiem powiązań pomiędzy tym co działo się w przeszłości jak i bezwzględnymi zachowaniami politycznych zagrywek. Jednocześnie skupiamy się na poszczególnych losach wyjątkowych jednostek, kobiet, które dążyły do szczęścia i spełnienia w czasach, które zupełnie im nie sprzyjały. Każda z kobiet mająca inne cechy charakteru skupiła moją pełną uwagę i z przyjemnością rozkładałam na czynniki pierwsze ich podejmowane decyzje a także wyciągane wnioski. Autorka zaskoczyła mnie wplątanymi w treść momentami zwykłego człowieczeństwa, gdy nad siostrami czuwała nadworna portrecistka i stając się ich mentorką oraz powierniczką udowodniła, że czysta przyjaźń może działać cuda.

"Siostry zdrady" to w pełni angażująca lektura, w której wszystko może się wydarzyć. Autorka porusza wiele motywów i buduje swoją powieść na przestrzeni wielowymiarowej historii, która rozgrywa się w naszej wyobraźni niczym wyjątkowy spektakl. Sięgając po lekturę przygotujcie się, że spotkacie na swojej drodze wyjątkowe bohaterki, mierzyć będziecie się z niesprawiedliwością a także ludzką bezwzględnością i doświadczycie okrucieństwa jakiego nikt się nie spodziewał. Jednocześnie poznacie siłę przyjaźni, zrozumienia a także akceptacji w czasach, kiedy wydawało się, że pomocna dłoń jest jedynym ratunkiem. To wspaniale napisana historia czerpiąca inspirację z prawdziwego życia, która przypadnie do gustu każdemu czytelnikowi bez względu na literackie upodobania.

„Siostry zdrady” autorstwa Elizabeth Fremantle to fenomenalna powieść historyczna, w której dworskie układy, intrygi, zdrady, polityka i silne kobiece postacie tworzą niesamowitą całość, od której naprawdę ciężko się oderwać.

Po tym, jak na rozkaz Krwawej Marii Tudor siedemnastoletnia królowa Joanna zostaje ścięta, jej siostry próbują normalnie żyć. Jednak czy jest to możliwe, jeżeli na każdym kroku są śledzone, a na ich życie czyha cała masa osób?

„Jedna stanie się na dworze niepożądaną osobą, druga maskotką kolejnych królowych. Obie będą drżeć o swoje życie.”

Historia Katarzyny i Marii pozwala nam zanurzyć się w intrygach dworskich i skandalach za czasów Tudorów. Wszystkie historyczne smaczki okraszone nutką niebezpieczeństwa tworzą niebanalną całość, której nie poznasz na lekcjach historii. Styl autorki sprawia, że lektura staje się rozkoszą nie tylko dla miłośników historii, ale dla każdego, kto lubi powieści szpiegowskie. Ten, kto interesuje się historią, szybko dostrzeże, ile w tej książce jest prawdy. Każde słowo jest tutaj wyważone, akcja wciąga już od pierwszych stron, a plastyczne opisy powodują, że dosłownie można się przenieść na dwór i poczuć, jakby się tam naprawdę było.

Nasze główne bohaterki zostały pozbawione dworskich etykiet i możemy zobaczyć je z zupełnie nowej strony, jako waleczne i niejednoznaczne kobiety, które nie cofną się przed niczym, aby przetrwać w niebezpiecznym środowisku.

„Siostry zdrady” to powieść pełna intryg, zdrad i władzy. Dwór Tudorów otwiera się przed nami i możemy poznać jego tajemnice, o których być może wcześniej nie słyszałeś. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Szlachetnie urodzone. Uprzywilejowane. Zdradzone. Z królewskiego rodu. Kim były kobiety z rodu Tudorów? Znamy te najsłynniejsze, ich siostry, matki, kuzynki, pozostały tłem, może i barwnym, lecz wciąż tłem. Jaka jest ich herstory? Elizabeth Fremantle oddaje głos tym, których życiorysy są gdzieś pomiędzy wierszami wielkich dziejów, to one są na pierwszym planie, sławne krewne dopełniają ich portrety. Kulisy królewskiego dworu, a przede wszystkim władzy, nie są piękne i wyszywane złotymi głoskami, więcej w nich pokrętnych intryg, mrocznych kolorów, krwawych śladów nie do końca zmytych wylanymi łzami. „Siostry zdrady” są opowieścią, w jakiej prawda historyczna jest tylko częścią większej całości, jaka zbyt często nie jest dostrzegana czyli ludzkiego życia, niedocenianego i traktowanego jako cenę za koronę i władzę. Królewska krew, dla jednych błogosławieństwo, dla drugich przekleństwo, w tej książce jest to pokazane jak na dłoni, jednak autorka nie poprzestaje na tym, w centrum uwagi są kobiety, które mogłyby odegrać pierwsze skrzypce na politycznej scenie, lecz robią dwa kroki do tyłu. Dlaczego? Ktoś inny na ich miejscu czyni odwrotnie i zostaje nagrodzony insygniami władzy, a one zrzekają się tego. W imię czego to czynią? Kim są „Siostry zdrady”? Może odpowiedź zna ktoś, kto obserwuje je znad płótna, na jakim utrwala obrazy, jakie mówią więcej niż powinny, lecz jedynie tym, którzy chcą dostrzec prawdę? Elizabeth Fremantle, ukazując nieoczywiste postacie rodu Tudorów, zwróciła uwagę na zapomniane kobiety, które nie chciały być jedynie wyblakłymi imionami, zapisanymi gdzieś pomiędzy gałęziami, drzewa genealogicznego, żywiącego się ich krwią. lecz z drugiej strony jak mało kto odczuły negatywną stronę swojego pochodzenia.

Z historią angielską, choć niezwykle ciekawą i barwną, niewielu z nas ma do czynienia na co dzień. Zwykle czerpiemy wiedzę z filmów historycznych lub reportaży, a rzadziej zaglądamy do książek. I choć Elizabeth Fremantle nie napisała książki sensu stricte historycznej, a jedynie beletryzowaną powieść, której fabułę umieściła w Anglii XVI wieku, to jednak o prawdę martwić się nie trzeba, bo to właśnie fakty historyczne są stelażem całej opowieści.

Powieść dotyczy Katarzyny i Marii Grey, które po strasznej egzekucji ich siostry Joanny próbują wieść życie po swojemu, ale dworskie układy, polityka i konwenanse im na to nie pozwalają. Szukają więc pomocy u flamandzkiej portrecistki, która wówczas wymykała się konwencji i była uznawana za skandalistkę, ale zadomowiła się we dworze. Tymczasem, w rodzinie królewskiej na świat nie przychodzi żaden męski potomek i sukcesja może leżeć po stronie kobiet. Walka więc trwa...

Zanurzenie się w intrygach dworskich, polityce i skandalach panujących u Tudorów, to czysta czytelnicza rozkosz. Autorka ukazuje to, czego w książkach historycznych nie ma, czyli ciągłe niebezpieczeństwa, balansowanie na granicy przyzwoitości, dramaty i niedopowiedzenia, które prowadzą do konfrontacji.

Fremantle skupiając się na poszczególnych postaciach, pokazuje ich osobistą i intymną stronę, odziera je ze sztywnych zasad dworskich i ukazuje bohaterki krewkie i niejednoznaczne, które usiłują przetrwać w niebezpiecznym środowisku.

To bogata, szczegółowa i dość dramatyczna powieść utkana na kanwie wydarzeń historycznych, ale opowiedziana tak pysznie i oryginalnie, że czyta się jak najlepszą powieść szpiegowską. Wspaniała i wyjątkowa!