Siła przeznaczenia

Kiedy zauważyłam okładkę i przeczytałam opis z góry stwierdziłam, że będzie to naprawdę fajna i lekka książka obyczajowa. Co prawda mimo tego założenia ociągałam się aby po nią sięgnąć.. Dlaczego? Nie wiem..

Natalia po wielkim miłosnym zawodzie postanawia spędzić trochę czasu za granicą u boku swojej najlepszej przyjaciółki. Niesamowite angielskie miasteczko od razu zapada w jej sercu. Na drodze przyjaciółek staje przystojny weterynarz z uroczą dziewczynką z zespołem Downa..

Czy przypadkowe spotkanie na zawsze odmieni życie Natalii?

To była niesamowita lektura. Nie rozumiem tylko, dlaczego tak bardzo ociągałam się przed jej przeczytaniem. Autorka stworzyła bardzo lekką i ciekawą fabułę, w której przeniosła mnie do urolkiwego miasteczka Henley-on-Thames. Wierzcie mi, lub też nie, ale byłam oczarowana całą historią. Nie sądziłam, że spodoba mi się ona aż tak bardzo.

Sama postać Natalii jest bardzo ciekawie przedstawiona, jednak moje serce skradł pan weterynarz wraz ze swoją małą "gromadką", w której skład wchodzi dziecko i labrador.

Jeśli szukacie lekkiej, niewymagającej, ale przepięknej historii to zdecydowanie polecam wam "Siłę przeznaczenia".

W kwestii przeznaczenia to różnie, czasami wierzę, czasami nie, ale po lekturze tej książki zaczęłam wierzyć ponownie.

Polecam.

Mapa marzeń to wspaniale narzędzie, z którym praca pozwala nam zwerbalizować, a nawet zrozumieć to, co chcemy osiągnąć. Niezależnie od tego, czy użyjemy do ich stworzenia zdjęć wyciętych z gazet, własnoręcznie wykonanych rysunków, czy przedstawimy tę mapę w podobny sposób, jak mapę myśli, w formie tabelarycznej, czy może bardziej odpowiednie dla naszej natury będzie twórczy chaos pewne jest, że taka mapa może być kompasem wskazującym kierunek, pozwalającym dokonywać właściwych wyborów, a także dającym możliwość weryfikacji, w którym miejscu się znajdujemy i ile już osiągnęliśmy. Niestety mapy marzeń nie są zbyt popularne, a jeśli już je tworzymy pod wpływem jakiegoś bodźca – przeczytanego poradnika czy w ramach zadania na studiach, to zwykle leżą po tym zapomniane w szufladzie.

Takie mapy marzeń stworzyły też dla siebie najlepsze przyjaciółki, Marcela i Natalia. Od lat nierozłączne, niczym siostry, dopiero przy tworzeniu map przekonały się, że tak naprawdę ich marzenia różnią się od siebie diametralnie. Marcela, choć myślała ze swoim ścisłym umysłem o studiach, to tak naprawdę najbardziej chciała mieć rodzinę, zaś Natalia, mimo iż sama wychowała się bez mamy, w marzeniach widziała siebie wśród książek, podróżującą, zajmującą się tłumaczeniami. I to właśnie ona, choć z małymi potknięciami, marzenia te realizowała. Studia na anglistyce były krokiem w tym kierunku, choć na drodze stanęło jej małżeństwo, w którym bezskutecznie usiłowała się odnaleźć. Z Kolei Marcelina znalazła swojego ukochanego bardzo szybko, niestety złośliwy los przekreślał nieustannie plany powiększenia rodziny. Dwa poronienia nadwyrężyły zdrowie fizyczne i psychiczne dziewczyny, zaś naciskający na zabieg in vitro mąż, nieustannie upierał się przy kolejnych, niestety wciąż nieudanych próbach.

Jednak przed trzydziestką to Natalia jest zdecydowanie bliżej spełnienia swoich marzeń, szczególnie że czeka na odpowiedź od nowopowstałej formy zajmującej się tłumaczeniami. Tym samym mogłaby zrezygnować już z uczenia w szkole i na kursach, bowiem w ten sposób w Warszawie do której po rozwodzie się przeprowadziła, zarabia na utrzymanie. Jednak ta przeprowadzka, choć była Natalii potrzebna do odzyskania równowago po rozwodzie, uniemożliwiła przyjaciółkom spotkania. Szczególnie, że Natalia nigdy nie lubiła męża Marceli, Piotra, zresztą ta niechęć okazała się wzajemna.

Teraz jednak nadchodzi szansa na spotkanie. Obie bowiem zaprasza do siebie do Anglii ciocia Marceliny, Basia, znana poza granicami kraju malarka. Pobyt w uroczym miasteczku Henley-on-Thames ma służyć powtórnemu zacieśnieniu więzi pomiędzy kobietami, ale również odpoczynkowi i być okazją do zebrania sił przed prawdopodobną zmianą pracy przez Natalię i kolejną próbą zapłodnienia u Marceli. Żadna z nich nie spodziewa się jednak, że wir wydarzeń w które wpadną, a także wspólnie spędzony czas i wreszcie kłopoty cioci Basi sprawią, że ich życie zmieni się diametralnie. A wielką rolę w tej zmianie, szczególnie w przypadku Natalii, odegra pewien przystojny pan weterynarz, Alex i jego urocza córeczka z zespołem Downa, a także ich labrador i zwariowana przyjaciółka.

Jak potoczą się losy Natalii i Marceliny? Jak czas spędzony w Anglii wpłynie na decyzje dotyczące ich życia? Czy dokonane wybory zbliżą ich czy tez oddalą od mapy marzeń? Przekonamy się o tym dzięki pięknej i wzbudzającej niezwykłe emocje książce pt. „Siła przeznaczenia”, autorstwa Agnieszki Stec-Kotasińskiej. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Replika powieść, to niezwykła historia o kobietach takich jak my, błądzących, podejmujących złe decyzje i borykających się z ich konsekwencjami. Mimo jednak, że tak bardzo różnią się od siebie, również w swych dążeniach, to jednak dają sobie bezwarunkowe wsparcie. Wykorzystują siłę tkwiącą w każdej z nas, by podnosić się wzajemnie po upadku i by mieć odwagę do tego, by działać w nieszablonowy sposób. Znajdują też w sobie odwagę, by walczyć o własne szczęście, mimo przeciwności.

Powieść stworzona przez Agnieszkę Stec-Kotasińską daleka jest ON banalnych historii miłosnych, choć ten wątek jest tu wyraźnie zarysowany. To jednak wielowątkowa opowieść o życiu, problemach, z jakim musi zmagać się każdy z nas. Opowieść, która zyskała głębi dzięki małej bohaterce, Suzie, oraz pokazaniu mechanizmów działania osób, dla których zespół Downa, odmienność dziewczynki, jest powodem do jej odrzucenia. Ta wartościowa, niezwykła dzięki fabule i kreacji bohaterów książka na długo zapada w pamięć.