„Siedmiopiętrowa góra” Thomasa Mertona jest jedną z najsłynniejszych książek, jakie kiedykolwiek napisano o poszukiwaniu wiary i pokoju. Jest to niepowtarzalny dokument duchowy człowieka, który odszedł od świata dopiero wówczas, gdy całkowicie się w nim zanurzył.
Miałem – pisze Merton – postawić stopę na brzegu podnóża wąskiej, siedmiopiętrowej góry czyśćca, bardziej stromej i ciężkiej do pokonania, niż mogłem sobie wyobrazić, a nie zdawałem sobie wcale sprawy z trudu wspinania się, jaki stał przede mną.
Opinie o książce
Siedmiopiętrowa góra to dosłownie i w przenośni odyseja duszy... Ma w sobie żar i zapał następców świętego Augustyna.
„Saturday Review of Literature”
Żarliwość drogi Mertona do klasztoru trapistów porusza głęboko. Wielu przyjmie tę opowieść z podziwem i szacunkiem.
„New York Herald Tribune Books”
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii chrześcijaństwo
O czym opowiada książka "Siedmiopiętrowa góra" Thomasa Mertona?
Książka stanowi głęboki zapis duchowej przemiany autora, który po burzliwym życiu odnajduje powołanie w zakonie trapistów. Merton opisuje swoją intelektualną i emocjonalną drogę od ateizmu i buntu do pełnego oddania się wierze katolickiej. Narracja łączy w sobie elementy klasycznej autobiografii z filozoficzną refleksją nad kondycją współczesnego człowieka. Jest to lektura obowiązkowa dla osób zainteresowanych psychologią nawrócenia oraz życiem monastycznym.
Czy ta pozycja jest trudnym traktatem teologicznym, czy osobistą relacją?
Publikacja jest napisaną przystępnym językiem autobiografią, która skupia się na osobistych przeżyciach, a nie na suchych dogmatach. Thomas Merton operuje stylem gawędziarskim, co sprawia, że czytelnik towarzyszy mu w codziennych rozterkach i podróżach po Europie oraz Ameryce. Autor unika hermetycznego języka, dzięki czemu treść jest zrozumiała nawet dla osób nieposiadających wykształcenia teologicznego. Realizm opisów sprawia, że historia nabiera charakteru wciągającej opowieści o poszukiwaniu prawdy.
Dla kogo lektura "Siedmiopiętrowej góry" może okazać się zbyt wymagająca?
Książka nie jest odpowiednia dla czytelników szukających lekkiej beletrystyki lub krótkich poradników motywacyjnych. Ze względu na swoją objętość oraz liczne odniesienia literackie i filozoficzne, wymaga ona od odbiorcy dużego skupienia oraz cierpliwości. Osoby preferujące dynamiczną akcję mogą poczuć się znużone szczegółowymi opisami wewnętrznych przemian i życia kontemplacyjnego. Dzieło to najlepiej sprawdzi się u osób gotowych na powolną, analityczną lekturę o dużej sile rażenia intelektualnego.
Do jakich klasycznych dzieł literatury można porównać tę publikację?
Dzieło Mertona jest często zestawiane z "Wyznaniami" świętego Augustyna ze względu na ogromną szczerość w opisywaniu własnych błędów. Podobnie jak u Augustyna, odnajdziemy tu motyw intelektualnego błądzenia, które ostatecznie prowadzi do duchowego ukojenia. Książka wpisuje się w kanon wielkiej literatury konfesyjnej, łącząc osobisty dramat z uniwersalnymi pytaniami o sens ludzkiego istnienia. To światowy klasyk, który wyznaczył standardy dla współczesnego pisarstwa o tematyce religijnej.
W jakim klimacie utrzymana jest narracja prowadzona przez autora?
Narracja cechuje się dużą dawką szczerości, żarliwości oraz momentami zaskakującym, intelektualnym dystansem do własnej przeszłości. Czytelnik wyczuwa autentyczną pasję autora, który nie boi się krytycznie oceniać swoich wcześniejszych życiowych wyborów i fascynacji. Atmosfera książki ewoluuje od wielkomiejskiego chaosu i niepokoju do ciszy oraz spokoju murów klasztornych w Kentucky. Taka dynamika pozwala lepiej zrozumieć radykalną zmianę, jaka dokonała się w życiu tego wybitnego myśliciela.
