Siedem lat później

Przeczytałam tyle książek p. Wiśniewskiego ile udało mi się dorwać.

"Arytmia uczuć" i jej kontynuacja "Siedem lat póżniej" powinny spodobać się fanom ksiażek tego autora. Obie te ksiązki przeczytałam jednym tchem i lubię do nich wracać.

Skończyć szkołę morską a potem studiować nauki ścisłe i jeszcze informatyke, a potem osiagnać takie wyżyny w tych dziedzinach, to byłoby już wyjatkowo dużo jak na jednego człowieka. Ale p. Wisniewski jest jeszcze autorem wielu ksiązek, które zdobyły ogromną popularność w Polsce i wielu krajach Europy środkowej a nawet w Azji. Można tylko pozazdrościć.

Szczere wyrazy uznania i podziwu Panie Profesorze!

Osoba Janusza L. Wiśniewskiego wciąż mnie fascynuje. Pan magister fizyki i ekonomii, doktor informatyki, doktor habilitowany chemii piszący bestsellery i to o miłości. Skrajnie piorunująca mieszanka, bo pisze porywająco i wciągająco.

Sięgnęłam po ten wywiad z ciekawości co też ma do powiedzenia pan Wiśniewski i w jaki sposób przepytuje go pani Wellman. Miałam tylko zajrzeć do tej pozycji ale już po paru stronach ciężko mi było bardzo zostawić książkę. Rozmówcy poruszają w wywiadzie tematy prywatne ale też te dotyczące rynku wydawniczego, kultury ale też polityki i religii.

Książka niezwykle wciąga a to za przyczyną różnorodności poruszanych tematów ale też inteligenci, nieprzeciętności przepytywanego pisarza.

Książka „Siedem lat później”. Jest rozmowa Doroty Wellman i Janusza L. Wiśniewskiego, jest to niezwykle ciekawa rozmowa dwóch przyjaciół. Poruszane w niej jest wiele tematów co pozwala czytelnikowi poznać pisarza, poznać jego poglądy- nie tylko polityczne. Dyskusja ta mimo poruszania tematów trudnych jest lekka i dobrze się ją czyta. Dorota Welllman bardzo plastycznie i umiejętnie kieruje rozmową ale też daje się wciągnąć Wiśniewskiemu w dyskusję potrafi bardzo trafnie zakończyć wypowiedzi ciętą ripostą.

Spokojny, inteligentny do tego sławny pisarz i naukowiec- Janusz Wiśniewski i spontaniczna sympatyczna i bystra- Dorota Wellman. Dwie niezwykle różne osoby a mimo to doskonale uzupełniający się rozmówcy.

Pan Janusz Wiśniewski jest znany w takich krajach jak: Rosja, Wietnam, Włochy czy Albania gdzie godnie reprezentuje nasz kraj w dziedzinie literatury jak i nauki.

Książkę „Siedem lat później” polecam wszystkim tym którzy są fanami twórczości Janusza L. Wiśniewskiego albo są ciekawi jak dzieli ON czas na pracę naukową i pisanie ale też na rodzinę.

Warto przeczytać i poznać poglądy Doroty Wellman i Janusza L. Wiśniewskiego chociaż myślę, że wielu czytelników nie będzie się zgadzać z opiniami bohaterów książki.

Źródło:

[Adres usunięty]

Czy wywiad może być przedmiotem książki? O czym można mówić w wywiadzie na 267 stronach? Czy dziennikarz może zrozumieć profesora? To pytania, które nasuwały mi się przed przeczytaniem książki pt. „Janusz L. Wiśniewski i Dorota Wellman – „Siedem lat później”. Ta wydana przez wydawnictwo Znak w Krakowie, w 2016 roku pozycja, to wywiad, który nie tylko zaciekawia czytelnika (który zastanawia się o czym ludzie rozmawiają) ale dostarcza wiedzy na temat biografii pisarza Janusza L. Wiśniewskiego, opinii o jego poglądach, wyjaśnień dlaczego osoba mieszkająca prawie 30 lat w Niemczech nie publikuje w języku niemieckim oraz prezentuje kulisy powstania takich pozycji jak Samotność w Sieci, Grand, Bikini, czy inne.

Janusz L.(Leon) Wiśniewski to bardzo ciekawa postać. Jest profesorem (po habilitacji) nauk ścisłych, pracującym w Frankfurcie nad Menem, osoba zakochana w morzu, jest jednym z poczytniejszych pisarzy współczesnych, którzy dostrzegają rolę informatyzacji we współczesnym świecie, a jednocześnie nie zaprzeczają temu, że ciągle są ważne takie uczucia jak, miłość czy patriotyzm.

Dorota Wellman, dziennikarka znana głownie z TV, jako odważana kobieta, spontaniczna i naturalna do bólu (czasami denerwująca), prowadzi wywiad w sposób bardzo naturalny, w którym pojedynczymi słowami stara się ukierunkować rozmowę tak aby rozpoczęty wątek został wyjaśniony. Używa krótkich zdań do zmiany tematu lub uporządkowania treści. Taki styl bardzo mi imponuje bo mam szacunek dla ludzi, którzy przede wszystkim umieją słuchać i pomimo tego, że mogliby komentować każdą myśl potrafią się jednak powstrzymać. Tak jak pani Dorota w tej książce.

Prezentacja wywiadu w formie papierowej książki nie jest praktyką powszechną (co nadaje tej pozycji wyjątkowość również w formie). Wydawnictwo zapewne idąc z duchem czasu zdecydowało się również udostępnić tę treść w formie e-booka, na pewno ułatwi dostęp do tekstu szczególnie młodemu pokoleniu.

Tytuł książki nawiązuje do materiału, który ukazała się przed siedmiu laty. Ten fakt z jednej strony może być irytujący dla czytelnika, bo sugeruje kontynuację dialogu, jednak dla mnie był inspirujący i po przeczytaniu tej książki chętnie sięgnę do przeszłości po to, aby dowiedzieć się o czym naprawdę rozmawiali ze sobą wtedy Dorota Wellman i Janusz L. Wiśniewski.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

„Myślę, że siedem to nieprzypadkowa liczba, siedem, a nie osiem grzechów głównych jest tego najlepszym przykładem. I siedem cudów świata, i siedem sakramentów, i siedem cnót głównych, i to, że niebo i piekło podzielone są na siedem sfer i dlatego niektórzy mogą się znaleźć w siódmym niebie.”

Zarówno Janusz L.Wiśniewski jak i Dorota Wellman to niewątpliwie ogromne indywidualności. Autor „Samotności w sieci” nie narzeka na brak fanów, ja sama mam wielu znajomych, którzy wielokrotnie już stali w kilometrowej kolejce na Targach Książek, aby tylko zdobyć autograf, lub po prostu przez moment pobyć obok swojego ulubionego pisarza. Pani Dorota z kolei, swoją bezpośredniością, brakiem jakiegokolwiek fałszu i ogromnym, poczuciem humoru, zjednała sobie miliony telewidzów. „Siedem lat później” to drugi tom rozmów jakie odbyli między sobą. Bardziej przepytywany jest tu pan Wiśniewski, lecz i pani Dorota dodaje swoje uwagi.

Czytelnik dosłownie uczestniczy w rozmowie- wywiadzie i z chęcią wtrącił by swoje trzy grosze, by dopytać o niektóre rzeczy jeszcze dokładniej. Tym bardziej, że poruszane tematy są ogromnie ciekawe i aktualne. Pisarz znany był z tego, że jego powieści (a jest już ich siedemnaście) wydawane są na całym świecie, tylko nie w Niemczech, gdzie mieszka i pracuje. W niedługim czasie ma coś w końcu się zmienić i pierwszą książka, która ma trafić na tamten rynek będzie „Bikini”. Janusz L.Wiśniewski traktuje pisarstwo jako hobby, nie jako główne źródło dochodu. Z zawodu jest chemikiem i fizykiem, posiadającym tytuł profesora zwyczajnego. Ogromnie zaangażowany w projekty w niemieckiej firmie, wspomina jednak o powrocie do kraju i większym skupieniu się na pisaniu powieści.

Sięgając dzisiaj po ten wywiad, myślałam, że na razie tylko zerknę na treść, tymczasem już po paru pierwszych stronach, ciężko było mi się od niego oderwać. Poruszający między innymi tematy całkowicie prywatne, dotyczące rynku wydawniczego czy też kultury, polityki i religii, jest prowadzony przez panią Dorotę w taki sposób, że czytelnik z ogromną ciekawością czeka na odpowiedzi autora. Niesamowicie wciąga, chociażby z powodu różnorodności poruszanych problemów, lecz przede wszystkim dlatego, że rozmówca to niesamowicie inteligentny, nietuzinkowy człowiek, który jako dzwonek do telefonu ma ustawiony hymn zarówno polski jak i niemiecki. Pisarz ten najbardziej popularny jest w Rosji, gdzie często jest zapraszany na spotkania autorskie. W Polsce wszystkie jego powieści stały się bestsellerami. Uważam, że dla wielbicieli jego twórczości, wywiad ten to wspaniały prezent. Warto sięgnąć po niego bo daje nam ON możliwość popatrzeć na znane sobie książki przez pryzmat samego autora i jego nietuzinkowości , jak również docenić idealny dobór pytań pani Doroty. Zdecydowanie polecam.

Książka „Siedem lat później” to spotkanie po latach dwóch przyjaciół p. Doroty Wellman i p. Janusza Leona Wiśniewskiego. Tytuł to zasługa upływu lat, ponieważ pierwsza ich wspólna książka ukazała się siedem lat wcześniej. Teraz znów się spotykają i znów rozmawiają. O czym? O życiu zawodowym prywatnym. P. Dorota nie odpuszcza, jest bardzo dociekliwa w swych pytaniach. Książka jest bardzo przyjemną lekturą i czyta się ją bardzo szybko ze względu na jej budowę : pytanie – odpowiedź, ale skłania do przemyśleń bo i pytania są czasem nostalgiczne. Pan Wiśniewski od wielu lat mieszka w Niemczech, tam pracuje naukowo a po godzinach pisze książki ( dokładnie 20). Co zaskakujące, mimo paszportu niemieckiego w tym języku nie znajdziemy żadnej jego powieści ( chociaż to ma ulec zmianie) a w Kazachstanie czy Singapurze już tak  Poznajemy pana Wiśniewskiego, z tej bardziej patriotycznej strony ( książki pisze tylko po polsku) a także możemy dowiedzieć co zrobił dla miłości. Polecam !