Serce na Kaszubach

Najlepsza książka. Cudowna. Wzruszająca. Porywająca. Uskrzydlająca. Umacniająca w wierze. Naprawdę piękna

Dziękuję Wydawnictwu Espe za współpracę. Oto jej owoc:

Pamiętam chwilę, w której po raz pierwszy zobaczyłam okładkę książki „Serce na Kaszubach”. Było to na Instagramie. W kolejnej sekundzie stwierdziłam, że chcę poznać tę historię. Pewnie mi się spodoba – pomyślałam. To chyba coś lekkiego – dodałam po chwili. Kiedy dostałam plik z Wydawnictwa, zasiadłam do lektury i po pierwszym rozdziale napisałam niepochlebną opinię do narzeczonego. Wiadomość dotarła, on odpisał, ja czytałam dalej i kilka minut po wymianie SMS-ów pożałowałam swoich słów.

„Opowieści z wiary” to wartościowa kategoria należąca do Wydawnictwa Espe. Czytając te książki jestem spokojna, że na ich kartach nie znajdę taniej „miłości”, którą w sumie ciężko w ten sposób nazwać. Nie znajdę tam również banalnej fabuły takiej, żeby tylko zapełniła kartki. To zdecydowanie historie pełne wiary. Pełne wartości niedzisiejszych, niemodnych. To powieści wymykające się schematom. Idące pod prąd.

Kiedy Kamila poznaje Brunona, w głowie nie chce jej się zmieścić fakt, że mężczyzna chce zachować czystość aż do ślubu. Był kiedyś w poważnej relacji, która się rozpadła i teraz pragnie budować związek inaczej. Od innej strony. Dla niej to, że chłopak ma takie wartości nie jest powodem do radości. Sama mówi o sobie jako o agnostyczce i chciałaby zasmakować wszystkiego, co wiąże się z miłością. Ten związek nie jest łatwy, ale czy którąkolwiek relację międzyludzką można tak określić. Nie. Na tle kaszubskich krajobrazów toczy się życie. Raz pod górę, raz z góry, ale zawsze z kimś obok. Nie w pojedynkę. Bo razem łatwiej stawiać czoła problemom. Tam, gdzie kultura jest tak interesująca a słowa wypowiadane są wręcz niemożliwe do prawidłowego zinterpretowania przez mieszkańców innych części Polski, jest wszystko. Radość, śmiech, miłość, ale i bunt, rozpacz, złość. „Serce na Kaszubach” doświadcza całej gamy emocji.

Muszę Państwu powiedzieć, że jestem usatysfakcjonowana. Mam nadzieję, że i Wy będziecie. Ta historia jest świetnie wyważona. Autorka porusza tu wiele aspektów, ale wszystko jest spójne. Nic nie jest przejaskrawione. Życiowa- idealnie tu pasuje. Tak, „Serce na Kaszubach” to życiowa powieść. Zobaczcie jak działa Bóg. Dla Niego naprawdę nie ma spraw przegranych czy też niemożliwych do ogarnięcia tak, żeby wynikło z tego dobro. W tej książce świetnie to widać. Szkoda tylko, iż tak łatwo w trudnościach zapomnieć, że On Jest i Jest zawsze Dobry. Właśnie przez duże D.

Czas wakacji kojarzy mi się z nadrabianiem książkowych zaległości oraz z relaksem przy lekkiej i przyjemnej lekturze. Chciałabym Wam więc zaproponować “Serce na Kaszubach”, historię, która doda nadziei i otuchy.

To piękna opowieść o rozwijającej się miłości i przezwyciężaniu uprzedzeń. Opisuje życiowe doświadczenia Kamili i Brunona oraz początki ich znajomości, która zaskoczyła ich wiosenną porą. Nie wszystko idzie im łatwo, ale po kilku potknięciach zakładają rodzinę, a wiara w Boga pomaga im radośniej przejść przez życie.

Kamila jest sceptycznie nastawiona do wierzeń i sposobu bycia Brunona, ale z czasem przekonuje się, że nie wyobraża sobie bez niego życia.

Poznamy bliżej malownicze rejony Kaszubów i Gdańska. Może macie chęć ruszyć szlakiem zakochanych?

Uwielbiam tę książkę za to, że dzieje się w moich rodzinnych stronach i nawet jedno z podanych tu nazwisk nosili moi dziadkowie. Mowę kaszubską rozumiem, ale nie umiem pisać w tym języku. Dlatego gdy kaszubski pojawia się w tej książce, to pomocne przypisy z tłumaczeniem to według mnie bardzo udany pomysł autorki, bo oddaje urok rodziny Brunona, komentarz jego babci o byłej dziewczynie był tu bardzo potrzebny.

Dorastałam wśród Kaszubów, więc czytałam z sentymentem i uśmiechem na twarzy. To historia dla czytelników o otwartych sercach, którzy chcą uwierzyć, że miłość potrafi przezwyciężyć dużo, nawet zupełnie odmienne osobowości, rodziny, a religijne wierzenia nie stoją na przeszkodzie, aby być szczęśliwym i spełnić marzenia.

Wiara potrafi zdziałać cuda.

Polecam z całego serca.

Tytuł: "Serce na Kaszubach"

Autor: Daria Kaszubowska

Data premiery: 13.03.2023r.

Wydawnictwo: Espe

Odnośnie dzisiejszej książki, w której wydarzył się cud...

Ja wierzę w cuda...A Ty?

I wierzę, że to co się dzieje w moim życiu jest zawsze po coś...🙏 I że to ma sens.. chociaż w danym momencie jesteśmy załamani...czasami trzeba odczekać i wszystko się wyjaśni.

.

.

"Serce na Kaszubach" to pierwsza książka spod pióra Darii Kaszubowskiej, którą czytałam. Było to bardzo przyjemne spotkanie z bohaterami. Poznałam Kamilę i Bruna, którzy poznali się się przypadkiem podczas deszczu. To spotkanie na zawsze odmieniło ich życie. Zaczęli ze sobą randkować tylko, że... Bruno miał zasady. Żadnych miłosnych uniesień przed ślubem!

Dopiero, kiedy zostaną małżeństwem nastąpi jego konsumpcja. Kamili bardzo to nie odpowiadało. Na początku uważała, że Bruno uważa ją za nieatrakcyjną kobietę, próbowała go uwodzić, nawet z nim zerwała... A wszystko po to, by zaciągnąć go do łóżka. Chłopak był nieugięty. Mocno wierzył w Pana Boga. Nawet udało mu się zabrać Kamilę do kościoła...

.

.

Tak.

Burzliwy początek. Burzliwa relacja. Ale suma sumarum jakoś między nimi się ułożyło 😁

Mamy tutaj zderzenie dwóch światów: ona nie miała po drodze z kościołem, on wierzący na każdym kroku. Pan Bóg w ich życiu był obecny i zdarzył się cud. Nawet dwukrotnie 💛

Kamila przeszła przemianę, chociaż jak mam być szczera z początku grała mi bardzo na nerwach. Nie lubię jak ktoś siłą i na wszystkie możliwe sposoby chce zmanipulować drugą osobę. Ona taka chciała być względem Bruna...ale jej przemiana jest warta uwagi! A to wszystko za sprawą wierzącego Bruna i [Adres usunięty] wydarzyło się w ich życiu.

.

.

Książka o wierze, cudach i obecności Boga. Taka jest "Miłość na Kaszubach".

Warto ją przeczytać.

Warto się zatrzymać i przemyśleć kilka spraw 🫶

Polecam ;)

Dziekuje wydawnictwu Espe za możliwość przeczytania tej lektury ❤️

Ocena: 5/10

Serce na Kaszubach to historia dwojga ludzi, których złączył magiczny, deszczowy wieczór, a podzieliła proza życia. W przypadku Kamili oraz Brunona powiedzenie "Przeciwieństwa się przyciągają" sprawdza się idealnie. Ona - kobieta silna, skupiona na karierze, zmuszona do codziennej walki o pozycję w firmie, wierząca w to co materialne i namacalne. Bruno - mężczyzna z dużym bagażem doświadczeń, który nie wstydzi się swoich zasad, którymi kieruje się w życiu, swojego przywiązania do rodziny i religii, która odmieniła jego życie. Niespodziewany moment zmieni ich życie nie do poznania, zmusi ich do podjęcia ważnych i często bardzo trudnych decyzji, a to wszystko w otoczeniu Kaszubskich tradycji i zwyczajów.

"Pamiętaj jednak, że człowiek nie jest samotną wyspą. We własnym egoizmie męczymy się bardziej niż w altruizmie".

W opisie książki możemy znaleźć, że jest to "Zmysłowa opowieść o sile miłości, która daje nowe życie". Niestety zmysłowość została zastąpiona pretensjonalnością i dążeniem do obalenia pewnych stereotypów co w wielu przypadkach miało odmienny skutek. Nie chciałabym powiedzieć, że jeżeli coś służy do wszystkiego to niestety nie nadaje się do niczego, ale zagłębiając się w historię Kamili i Brunona takie właśnie odniosła wrażenie. Mnogość wydarzeń i problemów jakie na niespełna 310 stronach udało się Autorce zawrzeć sprawia, że cała historia wydaje się wręcz nierealna. Na czytelnika czekają tajemnice rodzinne przeplatane z "ciekawostkami" historycznymi, tradycje i zwyczaje Kaszubskie, niezgodności partnersko - małżeńskie, mobbing w pracy, brak wiary w siebie, aborcja oraz przebijający się wątek religijny. W tym wszystkim niestety nie pomagają bohaterowie.

Jeżeli celem Autorki było przedstawienie głównej bohaterki Kamili w sposób infantylny oraz irytujący to uważam, że zadanie zostało wykonane w 100%. Kamila to kobieta, która zdecydowanie szuka siebie i swojej drogi życiowej. Pragnie osiągnąć wiele, ale ciągle na jej drodze stają przeszkody czy to w postaci nieodpowiedniego mężczyzny, aroganckiego szefa czy niezbyt dobrych relacji z matką. Reakcje Kamili, prowadzone przez nią rozmowy, czy też zasady jakimi się kieruje w życiu w pewnym momencie stają się nierealne, groteskowe, a wręcz infantylne. Dodatkowo, w mojej opinii, wątek współżycia przedmałżeńskiego został przedstawiony w sposób nienaturalny oraz w pewnych sytuacjach absurdalny, co bardzo wpływa na ocenę całej historii.

Podsumowując, potencjał książki był dobry jednak mam wrażenie, że cała historia została ubrana w nieodpowiednie słowa. Zabrakło tutaj namiętności, miłości, zrozumienia oraz empatycznego podejścia do poruszanych tematów.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].