Sentymentalna bzdura

Już od pierwszych stron wiedziałam, że pokocham bohaterów tak mocno, że nie będę mogła oderwać się od lektury i tak też się stało.

Przybliżę was trochę do fabuły. Książka odpowiada historię, w której Veronica zmaga się z rodzinnymi problemami, od których ucieka. W Londynie poznaje swojego najlepszego przyjaciela, ciągle zmienia miejsce pracy. Gdy dostaje zaproszenie ma ślub swojej siostry, nie chce iść tam sama, bo nie wyobraża sobie spotkania z rodziną oraz z Carterem - mężczyzną, którego widzi w koszmarach. Veronica jedzie w rodzinne strony z Henrym - bratem swojego homoseksualnego przyjaciela.

Veronica zamknęła się w sobie już dawno, ale dzięki Henremu powoli burzą się mury, które wokół siebie zbudowała.

Zachwycająca, momentami wzruszająca opowieść nieodwracalnie podbiła moje serce i z ręką na nim mogę powiedzieć, że debiut Ludki Skrzydlewskiej jest wart polecenia. Chętnie przeczytałabym więcej od tej autorki, bo to z jaką lekkością i naturalnością nadała charakteru każdemu z bohaterów, jest godne podziwu.

-Dominika.

Sentymentalna Bzdura od Ludka Skrzydlewska z Editio Red dziś na tapecie. Za się egzemplarz podziękowania należą się Sztukater I jedno muszę już na początku zaznaczyć ta historia może i jest sentymentalna jak głosi tytuł ale na pewno nie jest bzdurą. Co do tego nie mam najmniejszych wątpliwości. Nie jest to moje pierwsze ani tym bardziej ostatnie spotkanie z twórczością Ludki bo uwielbiam jej styl pisania a zwłaszcza to jak fantastycznie potrafi wykreować męskich bohaterów. Tutaj Henry, czy Henio jak go pieszczotliwie określałam w myślach wiódł prym jeśli chodzi o facetów i nawet ośmieliłam się w wiadomości prywatnej do autorki zdradzić, że takiego faceta z chęcią spotkałabym na swojej życiowej drodze. Żeby nie było nie bagatelizuję tutaj pozostałych bohaterów męskich Tony- to typ przyjaciela, braciszka którego myślę każda dziewczyna chciałaby mieć obok. Jake chyba jako jedyny z rodziny Veroniki stanął na wysokości zadania i chwała mu za to. Nawet Marcus, przyjaciel Tony'ego czy ojciec braci Valentine zasługują tutaj na wspomnienie o nich- rewelacyjnie wykreowani mężczyźni.

Faktem jest, że gdy Sentymentalna bzdura od @sztukater do mnie trafiła przeraziła mnie ta cegiełka, prawie 600 stron. Pomyślałam o matko co też tutaj się będzie dziać przez tyle stron i ile mi zajmie czytanie? Jak to pozory mogą mylić, wczoraj zaczęłam wieczorem czytać dziś skończyłam i jestem zaskoczona jak to szybko zleciało. Ale do rzeczy.

Sentymentalna bzdura mimo głównego wątku jakim jest udawane na potrzeby rodzinnej uroczystości narzeczeństwo głównych bohaterów moim zdaniem nie należy do lekkich lektur. Owszem udawanie pary zakochanych narzeczonych przez Vee i Henry'ego jest nawet momentami całkiem zabawny jednak autorka przemyciła tutaj też zupełnie inny nie mniej ciekawy choć kontrowersyjny i trudny motyw, molestowania seksualnego, gwałtu i tego jaki wpływ na dalsze życie kobiet może mieć takie wydarzenie jeśli odpowiednio nie "przepracuje się" go ze specjalistą ale także jeśli nie otrzyma się wsparcia wśród najbliższych osób. Wielokrotnie podczas lektury łapałam się za głowę z niedowierzania, jak to możliwe, że w chwili kiedy młoda dziewczyna najbardziej potrzebuje oparcia rodziny nie otrzymuje go. Ten fakt był dla mnie nie do przyjęcia choć pewnie takie rzeczy mają miejsce nie raz i nie dwa. Tym bardziej ucieszył mnie fakt, że potrzebnego wsparcia, pomocy i otuchy Veronica doświadczyła od prawdziwych przyjaciół.

Rozczulało mnie jak skrzywdzona w przeszłości dziewczyna w momencie rozkwitła przy odpowiednim facecie który znalazł się w jej pogmatwanym życiu kompletnym przypadkiem. Henry skradł moje serce od początku- przystojny pan prawnik o specyficznym poczuciu humoru i ciętym języku jak przystało na jego profesję jakimś cudem przebił się przez mur który postawiła wokół siebie Vee. Życie to się czasem naprawdę niesamowicie plecie, i coś co było udawane nagle mimo woli urealnia się. Wreszcie dwójka bohaterów uświadamia sobie że nie potrafią bez siebie żyć i razem stawią czoła przeszłości, wychodzą na jaw kolejne niewygodne fakty.

Tak na podsumowanie króciutko pojadę banałem, Ludka stworzyła po raz kolejny genialną historię która pozostaje w czytelniku jeszcze długo po jej przeczytaniu. Fabuła przyjemna, zabawna, wzruszająca ale też trzymająca momentami w napięciu. Ja mogę tylko powiedzieć że było warto po nią sięgnąć, żałuję jednej rzeczy, że tak późno ją przeczytałam.

SENTYMAENTALNY DEBIUT

„To miało być to? Henry ze mną flirtował? (…) – Dlaczego niby miałbyś to robić? – prychnęłam. Henry roześmiał się, co mnie jeszcze bardziej wkurzyło. – Myślałem, że to jasne. Bo mi się podobasz, Vee”.

Powyższy cytat to tylko jeden z wielu innych świetnych z debiutanckiej książki Ludki Skrzydlewskiej, „Sentymentalna bzdura”. Zanim przeczytałam tę książkę, zapoznałam się trochę ze stylem autorki, dzięki platformie wattpad, na której publikuje swoje prace. Wiedziałam już zatem, że pisze świetnie. „Sentymentalna bzdura” jedynie stanowi tego potwierdzenie.

Główną bohaterką jest dwudziestotrzyletnia Veronica Cross, która mimo że zna krav magę, wydaje się bardzo niepewna i wystraszona. Nie umie zagrzać na stałe miejsca w żadnej pracy, bo też w żadnej nie czuje się wystarczająco dobrze i swobodnie. Mieszka razem z homoseksualnym przyjacielem, Tonym, w londyńskim mieszkaniu. Veronica ucieka przed rodziną, z którą, właściwie nie wiadomo dlaczego, od pięciu lat nie utrzymuje kontaktu.

Jednak uciekanie Ron, jak mówią do niej znajomi i rodzina, będzie musiało się skończyć. Bowiem otrzymała zaproszenie na ślub swojej siostry i musi wrócić do rodzinnego Brockenhurst. Robi to niechętnie, wsparta obecnością brata swojego przyjaciela, który podobno też jest gejem, Henry’ego Valentine, udającego jej narzeczonego. Veronica potrzebuje tego wsparcia, bardziej niż sama jest w stanie się do tego przyznać. Kiedy tylko pojawia się w rodzinnych stronach, staje się jasne, że przyczyną jej ucieczki i totalnej bezradności jest niejaki Carter Evans. Tak się składa, że to brat przyszłego męża jej siostry i idealny kandydat na męża dla Ronnie, według jej rodziny.

A ta rodzina… Cóż. Dość powiedzieć, że trzęsło mnie ze złości, gdy czytałam pewne fragmenty, w których się pojawiali. Całe szczęście, że jest Jake, brat dziewczyny, któremu, chyba jako jedynemu członkowi klanu ufa.

Evansovie to majętni ludzie. Wpływowi. Wręcz potężni w Brockenhurst. Tak samo, jak ich synowie. A zwłaszcza, wspomniany już Carter, który jest prawnikiem. Dla niego Veronica jest tylko rybką w wielkim stawie, nic nie znaczącą płotką. Carter zrobi wszystko, by uprzykrzyć jej życie i pokazać, jak niemądrze postąpiła pewnego dnia te kilka lat wcześniej.

Natomiast Henry Valentine… Powiem tylko tyle, że ta męska postać jest na pewno ucieleśnieniem marzeń nie jednej kobiety, ale o tym, drogie panie, musicie już przekonać się same.

Tę książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Przez tekst niemal płynęłam i choć jest spora objętościowo, w ogóle tego nie czułam. Ciężko było mi się oderwać od lektury i gdyby nie nawał innych rodzinno-domowych obowiązków, skończyłabym ją pewnie w dwa dni. Ponieważ „Sentymentalna bzdura” to książka, która tak wciąga, że po każdym zakończonym rozdziale, czytelnik nie wytrzyma, póki nie dowie się, co dalej. Ta powieść was wciągnie, przeniesie do zimowej Anglii i sprawi, że zrobi się wam cieplej na sercu.

Ten sentymentalny debiut Skrzydlewskiej na pewno zasługuje na wielkie brawa. Ta autorka właśnie dołączyła do grona moich ulubionych pisarek.

[Adres usunięty]

O tej powieści dowiedziałam się jakiś czas temu, przeglądając tak naprawdę stronę wydawnictwa. Po jej premierze jej okładka rzuciła mi się w oczy tylko na jednym profilu i szczerze mówiąc, zastanawiam się: czemu? Dlaczego Sentymentalna bzdura została zignorowana przez wiele osób i tak mało się o niej mówi?

Veronica Cross to młoda kobieta, która porzuciła możliwość życia w bogactwie i uciekła do Londynu. Budzi to grozę w jej rodzinie, ponieważ Ronnie nie ma skończonych studiów, a tym samym żadnych perspektyw na uzyskanie dobrej pracy. Kiedy dostaje zaproszenie na ślub swojej siostry, wie, że musi znaleźć sobie kogoś, kto będzie grał jej narzeczonego. Niestety jej przyjaciel Tony nie może w tym czasie pojechać z nią, więc znajduje zastępstwo: swojego brata. Ronnie nie ma się czego obawiać, bo Henry jest gejem i nie w głowie mu staranie się o względy kobiety. No, tylko że... Henry nie jest homoseksualny, a zgodził się na wyjazd z zupełnie innych powodów.

Książka z Wattpada nie do końca może przekonywać czytelników i przyznaję, że ja również podchodziłam do tej pozycji z rezerwą. Czy potrzebnie? Nie. Sentymentalna bzdura okazała się bardzo dobrą powieścią, ale o tym napiszę niżej.

Główna bohaterka powieści, Veronica zwana również Ronnie jest kobietą, która ma dosłownie w nosie to, co myślą o niej inni, a szczególnie rodzina. Opuściła rodzinne miasto bez narzeczonego, skończonych studiów i właściwie bez jakiejkolwiek wizji swojej przyszłości. Dla jednych może być ona po prostu głupia, skoro odrzuciła takie możliwości, ale ja jestem pełna podziwu w stosunku do tej bohaterki. Mimo wielu kłód, jakie życie i rodzina rzucają jej pod nogi, Ronnie nie poddaje się i twardo idzie do przodu. Choć nie obyło się bez zgrzytów, gdzie główna bohaterka naraziła się na moje przewracanie oczami. Otóż Ronnie jest dość uparta i przez sporą część książki powtarzała, że nie wierzy w to, czy tamto - choć było to potwierdzane przez innych bohaterów wiele razy.

Chciałabym wspomnieć również o postaci drugoplanowej, siostrze Ronnie, Grace. Myślałam, że będzie to bohaterka pozytywna, która wzbudzi moją sympatię. No cóż, nie mogłam się chyba bardziej pomylić. Grace to tak irytująca, upierdliwa i wredna kobieta, że dziwię się, że Ronnie nie zrobiła jej krzywdy. Serio. Nie rozumiem, jak można być tak nieczułym i głuchym na strach i uczucia własnej siostry.

Szczerze mówiąc, zaczynając Sentymentalną bzdurę, oczekiwałam pełnowartościowego romansu, który okaże się idealny na wiosnę, na przekór temu, że akcja powieści toczy się właściwie na przełomie jesieni i zimy. Nie spodziewałam się jednak, że ta dość duża cegiełka (w końcu prawie 600 stron to nie byle co) tak bardzo przypadnie mi do gustu i tak mocno mnie wciągnie. Na okładce widnieje napis, iż jest to połączenie romansu i powieści sensacyjnej. No i ja nie do końca dawałam temu wiarę, no bo jak to... sensacja, a przecież głównie skupiamy się tu na relacji między Ronnie a Henrym. No ale moi drodzy!

Ludka Skrzydlewska dość “delikatnie” wprowadza do akcji wątek sensacyjny, który z czasem zaczyna się coraz bardziej rozrastać i przyspieszać. Punkt kulminacyjny tak naprawdę jest jednym z ogromnych plusów tej powieści. Po prostu nie da się obok niego przejść obojętnie. Dodatkową zaletą powieści jest to, że autorka pisze bardzo dobrze i ma się wrażenie, że jest to książka zaliczana do literatury zagranicznej, a nie polskiej.

Powieść z wattpada jak widać może być dobrze napisana, mieć dobrze skonstruowanych bohaterów oraz akcję. Jestem pod wrażeniem tego debiutu i z niecierpliwością czekam na więcej powieści autorki, ponieważ Ludka Skrzydlewska pretenduje do pozycji mojej ulubionej autorki.

Jeśli lubicie romanse, ale takie, w których dzieje się coś znacznie więcej niż tylko cukierkowa miłość, to koniecznie sięgajcie po Sentymentalną bzdurę.

Muszę przyznać, że kiedy zobaczyłam okładkę „Sentymentalnej bzdury”, jakiś czas temu w zapowiedziach wydawniczych byłam nią zainteresowana. Romantyczna scena, ładna para i ciekawy opis sprawił, że nie mogłam jej się doczekać. Czas mijał, a moja ciekawość nie malała, w końcu udało mi się doczekać i otrzymać tą pokaźną książkę do celów recenzyjnych. Jakie wzbudziła we mnie emocje? Pozornie może się wydawać, że otrzymamy tutaj schemat z komedii romantycznych, coś, co już było, jednak postanowiłam się tym nie zrażać, ani nie wyciągać żadnych wniosków przed lekturą. Przecież takie rzeczy się zdarzają, nawet jeśli nie całościowo to częściowo. Nie raz wracając w rodzinne strony okazuje się, że czeka nas uroczystość, w której dobrze by było pojawić się z partnerem, jednak z jakiś powodów brak go u naszego boku. Czy jest to powód do wstydu i szykan? W żadnym wypadku! Nikt nie lubi, kiedy wścibia się nos w jego życie uczuciowe, a próby swatania z kimś, kogo nie darzymy sympatią nie przyniosą niczego dobrego. Co ciekawego przyniosła nam powieść Ludki Skrzydlewskiej? Co świeżego udało jej się wpleść w literaturę?

Główną bohaterką książki „Sentymentalna Bzdura” jest Veronica, która od kilku lat mieszka w Londynie i robi wszystko, co tylko może aby nie wrócić w rodzinne strony. Jej życie bywa trochę chaotyczne, nieco niepoukładane, chociaż takie właśnie wydaje jej się odpowiadać. Trenuje krav magę, często zmienia zakłady pracy, chociaż nie ukończyła studiów. Stara się znaleźć miejsce, w którym poczułaby się dobrze, jednak nie jest w stanie zagrzać go na dłużej. Wszystko staje na głowie, kiedy okazuje się, że jej siostra Grace wychodzi za mąż, a ona musi pojechać na ślub. Veronica nie jest zadowolona z takiego obrotu spraw, nie ułatwia tego brak partnera. Dziewczyna uważana jest za „królową lodu”, dlatego, że stroni od głębszych relacji z mężczyznami, z powodu wydarzeń z przeszłości, z którymi się boryka. Jedyna nadzieja w Tonym, przyjacielu, który mieszka z nią, jednak okazuje się, że akurat w ten weekend ma zobowiązania, z których nie może się wymigać. Vee nie może pojechać do domu sama, ponieważ zdaje sobie sprawę z tego, że jej matka wykorzysta okazję, aby wepchnąć ją w ramiona Cartera, a na to nie może sobie pozwolić. Tony znalazł wyjście z tej sytuacji, postanawia zaproponować dziewczynie towarzystwo swojego brata, tłumacząc, że jest bezpieczna, nic jej nie grozi, a Henry jest gejem.

Henry jest prawnikiem, który sam mierzył się z własnymi demonami. Z pewnością jego dzieciństwo nie można nazwać ciepłym, ani beztroskim, mimo wszystko godzi się pomóc przyjaciółce brata i wcielić się w rolę narzeczonego kobiety. Możecie się domyślić, jakie zdziwienie i zaskoczenie wywoła pojawienie się Veronici z mężczyzną u boku. Henry wzbudza sympatię rodziny dziewczyny, jednak jest ktoś, kto zupełnie inaczej sobie wyobrażał wesele. Ktoś, kto z pewnością nie cieszy się szczęściem dziewczyny. Prawnika cechuje duża spostrzegawczość i nie zdziwił mnie fakt, że Henry zaczął dostrzegać, że coś jest nie tak. Dlaczego kobieta uciekła z rodzinnych stron? Dlaczego darzy Cartera taką niechęcią? Czy Heneremu uda się odkryć prawdę?

„Sentymentalną Bzdurę” można określić jako sieć tajemnic, niedopowiedzeń i ukrytych prawd. Z pewnością nie jest to jedynie romans, gdyż autorka zadbała o to, abyśmy się bardzo miło zaskoczyli i dali wciągnąć w mnogość wątków, które nam zaserwowała. Z pewnością dobrego humoru tutaj nie zabraknie, a dla miłośników sensacji także się coś znajdzie. Jeśli chodzi o bohaterów to Veronica jest specyficzną postacią, którą nie jest łatwo lubić, czy się z nią utożsamiać. Jest chłodna i zdystansowana, kiedy chce potrafi pokazać pazurki i być wybuchowa. Wszystko przez to, co spotkało ją w przeszłości, z którą walczy. Henry jest człowiekiem wesołym, pełnym pasji, który jest kontrastem dla zimnej królowej lodu. Czy te dwa światy będą w stanie się połączyć?

„Sentymentalna Bzdura” czeka was wiele zaskoczeń, zwrotów akcji i przede wszystkim ciekawa fabuła. Przy książce Ludki Skrzydlewskiej z całą pewnością nie będziecie się nudzić. Pomimo sporej objętości nie odczuwałam przesytu, znużenia, czy wałkowania w koło tego samego. To powieść ciekawa. Trudno sobie wyobrazić, że tak fajne skonstruowana powieść jest debiutem Ludki Skrzydlewskiej, przepełniona emocjami i zaskakującymi momentami, które spotykają nas w życiu. Uczy, że nigdy nie jest zbyt późno, aby otworzyć się na uczucia i na drugiego człowieka.

Ludka Skrzydlewska jest debiutującą autorkę, która pragnie wkraść się do serc polskich czytelników za sprawą romansu z wątkiem kryminalnym. Wiemy jednak, że to nie jest łatwe, szczególnie teraz gdy półki w księgarni zalewają polskie debiuty. Czy jednak ten tytuł się czymś wyróżnia ? O tym Wam opowiem.

Sentymentalna bzdura, zdecydowanie nie jest uboga w strony. Jest to porządny grubasek, który jest historia pierwotnie publikowana na wattpadzie. Historia Veronicy, która jest zagubioną pośród tłumu dziewczyną, odważną wśród tłumu, ale bojącą się zbliżyć do kogoś bliżej. „Ja tylko na zewnątrz byłam twarda.”

Z rodziną ma nienajlepsze relacje, a niestety nie ma wyjścia i po pięciu latach musi się z nią spotkać, ponieważ jej siostra wychodzi za mąż. Jednak to nie będzie takie proste, ponieważ jest ktoś, kto nawiedza ją w snach i ON jest jej koszmarem, Carter.

Veronica potrzebuje narzeczonego na już i oto zjawia się on, Henry, którego większość z was pokocha od pierwszych stron. I nie jak coś jestem pierwsza, zaklepuje go #loveHenry, jak już to sobie wyjaśniliśmy wróćmy do rzeczy.

Henry jest bratem jej najlepszego przyjaciela i jest wspaniałym mężczyzną, który jest wzorem rycerskości i wszelkich cnót jakie tylko istnieją na tym świecie. Veronica nie czuje się przy nim swobodnie, ale wiemy, że mężczyzna zrobi wszystko by tak było. Ale czy kierują nim uczciwe zamiary ?

Doskonale wiemy, że rodziny nie da się wybrać, a Vee ze swoją nie żyje najlepiej, ale także ma swoje powody. Veronica jest traktowana jak czarna owca w rodzinie najgorsze zło. Ale ona także ma swoje powody.

Cała akcja jest budowana dokładnie, skrupulatnie i absolutnie nie jest męcząca. Czasami wydaje się nam, że jeżeli jest obszerniejsza książka, może to wiązać się z nużącymi opisami, które nie wnoszą nic oprócz nadmiernego ziewania i drzemania przy lekturze. Tutaj nie ma na to miejsca. Autorka już od pierwszych chwil mnie oczarowała i wciągnęła w fabułę. Bohaterowie są doskonale wykreowani, choć tutaj niekutych może denerwować niekiedy postępowanie głównej bohaterki, jednak ja ją rozumiałam. Cała sytuacja wykreowała w niej wojowniczą postawę i uważam, że jest ona w pełni uzasadniona. Henry jest tutaj zdecydowanie moim ulubieńcem, ale to już wiecie.

Książka w której nie mogłam zrozumieć postępowania najbliższych Vee, są to ludzie całkowicie zaślepieni i w pełni rozumiem, że główna bohaterka się od nich odsunęła. Uważam, że nie jest to tylko książka z romansem i sensacją w tle, ale także porusza temat więzi rodzinnych i relacji pomiędzy najbliższymi.

Uważam, że jest to jeden z lepszych debiutów, jakie miałam okazje czytać. I nie skłamię gdy powiem, że zagraniczni autorzy mogą się od Ludki uczyć. Uwierzcie mi to mocne słowa, ale biorę za nie pełną odpowiedzialność i ni mam zamiaru się z nich wycofać. Uważam, że jest to bardzo dobrze zapowiadająca się autorka na przyszłość, za którą niezmiernie będę trzymać kciuki i zdecydowanie obserwować jej dalsze poczynania.

Jeszcze nawiąże do okładki, która jest delikatną, przyciągająca spojrzenie ramą, która spina tę niesamowitą historię w całość. Liczę na to, że obszerność tej książki nie zrazi was na wstępie. Bo lepszy grubasem, niż bezsensowne rozdzielanie na dwie czy trzy części w których są naciągane, nic niewarte akcje.

Powiem to ponownie, bardzo, ale to bardzo udany debiut Ludki i mam nadzieję, że większość z Was nie pominie tej książki, bo zdecydowanie godna i warta polecenia.

bardzo przyjemnie się to czytało, udany mix gatunków, jest napięcie, są miłości, solidnie zbudowane postacie i elegancka, zwarta konstrukcja fabularna, debiut oceniam na duże "tak" i książkę polecam

Bardzo zgrabnie i nowocześnie napisany romans z emocjonującym wątkiem kryminalnym. Na pewno udany "papierowy" debiut wydawniczy Ludki Skrzydlewskiej, moje gratulacje!

Porządna współczesna historia, z głębią akcji, wyrazistymi postaciami głównymi i sekwencją nieoczywistych wydarzeń. Do tego zwarta w czasie i unikająca sentymentalnych powikłań.

Jak na debiut, zasługuje na pochlebną opinię.

to kryminał i romans w jednej powieści, bardzo ciekawa propozycja, od razu spodobała mi się bohaterka, dobrze że udaje jej się wyjść z problemów przeszłości dzięki poznaniu odpowiedniego mężczyzny, pozytywnie zakończona historia, dobry debiut autorki

serdecznie polecam, świetnie się czyta, w walentynkowym nastroju, ciepła historia z mocniejszymi scenami dla dreszczu emocji

Historia z Wattpada z magnetyczną liczbą ponad miliona odsłon. Tak, to kolejny romans, kolejne opowiadanie z Wattpada, które doczekało się papierowego wydania. Kolejna wydawałoby się prosta historia, która nie wiem ile już razy była odświeżana. A na dodatek intrygujący tytuł ... Ona nie ma faceta, a właśnie zbliża się ślub siostry, więc postanawia oszukać wszystkich i przyjechać z ,,fałszywym narzeczonym". Chwytliwe, proste, wiadomo jak się potoczy. A jednak Ludka Skrzydlewska sprawiła, że ciężko mi się było od tej książki oderwać. Idealne guilty pleasure ? - powiecie . Nie do końca. Powód jest inny - autorka idealnie czaruje słowem i z wyczuciem funduje nam tytułową "sentymentalną bzdurę". Bez mrugnięcia okiem wmawia nam, że to kolejna idealna historia, w jaką chciałabym wierzyć. A najciekawsze jest to, że ja jej po prostu wierzę. Zostałam całkowicie kupiona tuż przed samymi Walentynkami.

Veronica to dziewczyna z niewielkiego miasteczka, która już od pięciu lat mieszka w Londynie. Nie chce wracać w rodzinne strony, ale jeden telefon zmienia jej plany. Niespodziewanie okazuje się, że jej siostra bierze ślub. Jednak najgorsze jest to, że dziewczyna ma poważny kłopot - brak narzeczonego, który skutecznie mógłby odstraszyć Cartera - faceta, którego Veronica chce unikać za wszelką cenę. Z pomocą przychodzi jej brat jej współlokatora - Henry. Tyle tylko, że Veronica wcale go nie zna, a ON nie jest do końca tym, za kogo podał go jej współlokator.

Veronica i Henry to bohaterowie, których bardzo polubiłam. Veronica to dziewczyna, która od pięciu lat niemalże ukrywa się przed swoją rodziną. Nie chce wracać do bolesnej przeszłości, rozpamiętywać jej. Nie ukończyła studiów, traci pracę. A na dodatek dowiaduje się w ostatniej chwili o ślubie siostry. Wszystko zwala się jej na głowę w jednej chwili. Veronica tak naprawdę mimo, że jest wycofana, wydaje się nieczuła, beztroska, w rzeczywistości jest osobą, dla której rodzina jest bardzo ważna i boli ją to, jak jest przez nich postrzegana. Na dodatek ćwiczyła krav magę, więc wydaje się, że jest twarda. Jednak nic bardziej mylnego, bo w środku jest potulną dziewczyną, która została po prostu w przeszłości skrzywdzona. I choć stara się otaczać skorupą, w której się kryje, to Henry to zauważa. Nie zostawia jej, stara się jej pomagać, mimo, że Vee trzyma go na dystans, chwilami go odpycha od siebie. Mimo wszystko Henry jest wyrozumiały, stara się ją pocieszać, wydobywać prawdziwą Veronicę z tej skorupy w której się skryła, ale w nienachalny sposób, ale poprzez czyny, które sprawiają, że Vee zaczyna mu ufać, wierzyć. No i przede wszystkim jest romantykiem, co nie jest zbyt często spotykane w romansach. To bardzo mi się podobało. Wydawałoby się, że ci bohaterowie są jak ogień i woda, ale idealnie się uzupełniają, nawet nie zauważa się dzielącej ich różnicy wieku. Myślę, że można by było spotkać takich bohaterów w rzeczywistości i to kolejny plus. W tle mamy też rodzinę Vee, czyli jej siostrę, rodziców, a także natrętnego Cartera i jego brata (który jest mężem siostry Veronicy). Oni idealnie uzupełniają całą książkę, dzięki czemu nie nudzimy się.

Skrzydlewska operuje naprawdę lekkim językiem, a samą książkę czyta się szybko, choć ma ponad 550 stron, a litery nie są duże, ale cieszę się, że cała ta historia jest w jednej części, bo nie wytrzymałabym czekania na drugą część. Ogółem muszę przyznać, że ta powieść z pewnością krótka nie jest, ale to cieszy, tym bardziej, że ja naprawdę nie chciałam się rozstawać z tą historią. Autorka dokładnie wszystko opisuje, a w samej książce naprawdę dużo się dzieje, dzięki czemu nie ma miejsca na nudę. Miałam wrażenie, że wszystko od początku do końca było przemyślane (choć książka była publikowana "w odcinkach" na Wattpadzie). Również pomiędzy bohaterami da się wyczuć chemię. Vee i Henry idealnie do siebie pasują, a ich utarczki słowne, a także wybuchy Veronicy czytałam z niemałą ciekawością i uśmiechem na ustach. Co ciekawe w książce nie zabrakło też trudnych tematów, jak przemoc domowa, gwałt. Być może gdzieś niektórzy podniosą zarzut, że czas akcji książki tak naprawdę jest krótki, a sama historia zbyt ,,niemożliwa" do tego, by mogła wydarzyć się naprawdę, że to zbyt krótko. Ja sama o tym zapomniałam podczas czytania powieści ciesząc się lekturą, więc jest to tak naprawdę niezauważalne, a autorka opisywaniem detalów, mnogością wydarzeń w książce nieco to tuszuje, więc wcale tego się nie zauważa.

,,Sentymentalna bzdura" to powieść od której nie chciałam się odrywać. Ludka Skrzydlewska oczarowała mnie językiem, jakim się posługiwała i bohaterami, którym kibicowałam. Cóż mogę więcej napisać: To idealna powieść na Walentynki ! Zaręczam, że nie będziecie się przy niej nudzić, a perypetie Veronicy i Henry'ego z pewnością zapadną Wam w pamięci. Wbrew pozorom, ta książka ma coś w sobie i naprawdę się cieszę, że mogłam ją przeczytać. Jeśli szukacie jakiegoś ciekawego romansu, to polecam Wam tę historię. Mi nie pozostaje nic innego, jak czekać na kolejne powieści tej autorki.

Całą recenzję przeczytasz na blogu Mój Świat Literatury

na walentynki w sam raz, można poczuć romansowy nastrój a sama opowieść jest znakomita

Przed nami kolejna historia z Wattpad'a. Zawsze staram się nie nastawiać negatywnie przed lekturą, mimo iż większość tych historii nie nadaje się, by wydać je w formie papierowej. Sentymentalna bzdura ma też sporo stron, więc się bałam tego, co tam znajdę. Całe szczęście, zupełnie niepotrzebnie, bowiem historia Veronici wciągnęła mnie od samego początku.

Veronica to silna, samodzielna dziewczyna, która nie boi się wyzwań życia. Wyjechała do Londynu, by pozbierać się po tym, co się wydarzyło w rodzinnym miasteczku, a gdzie rodzina jej po prostu nie uwierzyła. Sprawa została zamieciona pod dywan. Trzeba też wspomnieć, że dziewczyna nigdy nie miała jakiegoś najlepszego kontaktu z rodziną. Kiedy poznajemy poszczególnych członków rodziny, człowiek się zastanawia, skąd się oni urwali i jak mogą być tak głupi i ślepi. Nie ukrywam, że oni i ich zachowania bardzo mnie irytowały. Ale cieszę się, że jednak Veronica jakoś to udźwignęła, choć nie było łatwo.

Henry to dużo starszy mężczyzna, prawnik, choć Veronica z początku sądziła, że to kolejne kłamstwo. W końcu granie narzeczeństwa dobrze im wychodziło. Henry jednak podejrzewa, że dziewczynie przytrafiło się coś złego w domu. Jej zachowanie mówi samo za siebie. W dodatku odkrywa, że potrafi sprawić, że Veronica się rozluźnia i szczerze się śmieje.

Jest pewny siebie, czasami arogancki, ale i uparty. A im bliżej końca tej historii, tym bardziej staje się nieprzewidywalny. Jest w stanie zrobić wiele, kiedy chodzi o bliską mu osobę. Mam jednak wrażenie, że nie poznajemy go całkowicie, że jednak coś tam jeszcze skrywa. On i Tony również nie mieli łatwego dzieciństwa, czy życia w rodzinie.

Tony to świetny przyjaciel. Naprawdę. Bardzo go polubiłam. Troszczy się o Veronicę na każdym kroku. Jest też uparty, ale u niego przeważa rozsądek. Ciężko mi jednak napisać o nim coś więcej. To nie tak, że poświęcono mu mało uwagi, nie, nie.

Zaś Carter to typowy zły bohater. Arogancki, pewny siebie, pieniędzmi i nazwiskiem może wszystko załatwić. Wiele uchodzi mu na sucho i to niestety tych złych rzeczy. Jednak przy końcu historii, to co z nim się dzieje, wyjaśnienia tego wszystkiego - było takie średnie. Nie do końca kupiłam takie wyjaśnienia, jakie nam przedstawiła Autorka.

Od strony technicznej, to co mi przeszkadzało, to czcionka tekstu. Trochę za mała, ale zdaję sobie sprawę, że gdyby była normalna to tych stron byłoby jeszcze więcej. Mimo iż jest ich sporo, to jakość historii nie cierpi. Naprawdę od początku można się wciągnąć i wszystko trzyma swój poziom. Styl jest prosty w odbiorze, nie jest jakiś wyszukany, ale też nie jest prostacki. Jest po prostu dobry.

Jednak koniec historii Veronici i Henry'ego nie jest dla mnie całkowicie satysfakcjonujący. Spodziewałam się jednak innych rozwiązań, ale to nie zmienia faktu, że Sentymentalna bzdura to naprawdę dobra książka i warto poświęcić jej swój czas :)

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

"Królowa śniegu", czyli Veronica jest postacią, która nieustannie zmienia miejsce pracy, jest samotna i próbuje uciec od przeszłości. Pewnego dnia dostaje zaproszenie na ślub swojej starszej siostry. Dziewczyna jest zaskoczona i zdezorientowana nie wiedząc co ma począc. Powrót w rodzinne strony rozdrapie jej ciężko gojące się rany..

Wpada na pewien pomysł, który może ją uratować przed wścibskimi pytaniami najbliższych.

Do czego posunie się Veronica, aby w spokoju przetrwać wesele siostry?

Jestem naprawdę mile zaskoczona tym książkowym grubaskiem.

Autorka stworzyła naprawdę fajną fabułę dodając jej odrobinę sensacji i pikanterii w tle. Postacie są bardzo charakterne - szczególnie Veronica została bardzo ciekawie przedstawiona. Ta książka to multum emocji. Śmiałam się przy niej i wzruszałam do łez. Relacja pomiędzy bohaterami powstawała bardzo powoli. Można by pomyśleć, że przez to stanie się ona nudna i sama myślałam, że w pewnym momencie mnie znudzi, i ją odłożę, ale to nie nastąpiło. Wszystko "powstawało" w bardzo naturlany sposób.

Wątek sensacyjny w tle spowodował, że historia stawała się coraz ciekawsza. Widać, że autorka napisała tę historię głęboko się nad nią zastanawiając. Wszystko jest tutaj idealnie dopasowane.

Poza nutą sensacji i namiętności znajdziemy tutaj również intrygi, kłamstwa, bolesną przeszłość i ciężkie dzieciństwo.

Warto sięgnąć po tę pozycję ;) Polecam szczególnie miłośnikom gatunku ;)

Brawo, Ludka! Czytałam w necie Twoje pisanki, a teraz grubachna literaturka ;-) Jeszcze z 5 takich romansów i Nobelek będzie hihi... Pisz, pisz świetnie się to czyta, dziewczynie się udało, potrzebujemy takich marzeń, że też na nas wpadnie smaczny bogaty prawnik na białym eee... suvie :)

A parszywi gwałciciele niech gniją w śpiączce!

Jeśli szukacie książki, która dostarczy Wam niezapomnianych wrażeń i dostarczy rozrywki na wiele godzin to koniecznie musicie sięgnąć po sentymentalną bzdurę od Ludki Skrzydlewskiej. Autorka zgrabnie przeplata romans z wątkami sensacyjnymi tworząc oryginalną historię z bohaterami nietuzinkowymi i do bólu prawdziwymi.

Veronica, jest młodą kobietą z ciężkim bagażem doświadczeń. Od pięciu lat mieszka w Londynie i ukrywa się przed swoją rodziną. W ich oczach jest czarną owcą, która nie potrafi poukładać sobie życia. Życia, które oni chętnie widzą przy Carterze, jej przyszłym szwagrze. Tylko ona zna prawdziwe oblicze mężczyzny. Veronica pewnego dnia odbiera telefon, który wywróci jej spokojne życie do góry nogami. Dostaje zaproszenie na ślub swojej siostry. Kobieta zdaje sobie sprawę, że pojawienie się na uroczystości wiąże się ze spotkaniem Cartera. Dlatego Veronica postanawia wszystkim przedstawić fałszywego narzeczonego. Z pomocą przychodzi brat jej przyjaciela. Henry jest nieznajomym mężczyzną i dlatego Veronica traktuje go jak największe zło świata. Mimo to ryzykuje i wciąga go w intrygę, która ma zamydlić jej rodzinie oczy. Henry nie zdaje sobie sprawy, że niewinny teatrzyk zamieni się w prawdziwą farsę, bowiem cała rodzina Vee dalej swata kobietę z Carterem i to na jego oczach. Mężczyzna pomału zaczyna odkrywać, kim tak naprawdę jest Carter i dlaczego tak bardzo boi się go Veronica. Mimo przedziwnej sytuacji, w jakiej znajdują się fałszywi narzeczeni oboje są sobą oczarowani. Kiedy udawany związek zaczyna przeobrażać się w prawdziwy Veronica zaczyna panikować. Nie pomagają nowe sekrety, które zaczynają wychodzić na jaw oraz rodzina, która odwraca się do niej plecami. Przygotujcie się na emocjonalny rollercoaster oraz zaskakujące zwroty akcji.

„Sentymentalna bzdura” może odstraszać swoją obszernością. Ja uważam, że jest to jej plus. Historia jest oryginalna i napisana językiem lekkim i błyskotliwym. Nie ma tu miejsca na nudę. Akcja z każdym rozdziałem nabiera tempa, bohaterzy są barwni (mają swoje wady i zalety). W książce nie brakuje humoru, pikanterii oraz sensacji. Wszystko podane w idealnych proporcjach. Mnie historia Vee i Henry’ego zafascynowała do tego stopnia, że zaliczyłam kilka nieprzespanych nocy, co chyba jest najlepszą rekomendacją. Gorąco polecam i zachęcam do lektury.

Literatura Zmysłów objęła ten tytuł patronatem!

Więcej recenzji na [Adres usunięty]