Selena Gomez Księżycowa dziewczyna * *

„Suk­ces po­lega na tym, by iść od po­rażki do po­rażki nie tracąc entuzjazmu.”

Winston Churchill

Kiedy spoglądam na okładkę książki - widzę śliczną dziewczynę, zastanawiam się wtedy jaką cenę trzeba zapłacić by w tak młodym wieku odnieść sukces i ogromną popularność. Z ilu rzeczy trzeba zrezygnować, ile zarwać nocy, wypłakać łez i rozdać sztucznych uśmiechów. Jak silne muszą być marzenia, które prowadzą Selenę w kierunku sławy?

Konstrukcja „Księżycowej dziewczyny” opiera się na wspomnieniach i faktach. W pierwszej części mamy do czynienia z bajkową wręcz scenerią, w której to młoda matka Seleny - Mandy dąży do realizacji pragnień córki. Nie wiadomo czy te pragnienia nie są odzwierciedleniem matczynych marzeń, które zbyt wcześnie wygasły nim zdążyły na dobre zapłonąć. W każdym razie, stanowczość opłacała się i teraz można powiedzieć, że Selena to popularna gwiazda, która świeci jaśniej niż księżyc.

Czytając pierwszą część mam nieodparte wrażenie, że uczestniczę w tworzeniu wyjątkowej historii, ale tylko w granicach wyobraźni. Opowieść napisana lekkim i niewymuszonym tonem, świetnie się czyta nadając dodatkowo wrażenie tajemniczości, to sama przyjemność, która wciąga od pierwszego rozdziału.

Nie można przejść obojętnie wobec pierwszych trudnych życiowych wyborów, które młode kobietki musiały dokonać. Jak to w życiu bywa, powiedzenie „nie wszystko złoto co się świeci” można odnieść do drugiej części książki, która w niczym nie przypomina charakteru z poprzedniej.

A dlaczego?

Ponieważ drugą część na potrzeby polskiej edycji opracował dziennikarz muzyczny i redaktor [Adres usunięty]  Robert Choiński. Podaje w niej suche fakty, bez zdobień i zbędnych dialogów. Możemy dostrzec bardzo wyraźnie jak okres kilku ostatnich lat wyżłobił w Selenie Gomez wiele sprzeczności, karmiąc ciężkimi doświadczeniami.

„Księżycowa dziewczyna” pozwala bliżej poznać reguły popularności, gdzie euforia przegrywa z czasem, przeciętność bywa pragnieniem a przyjaźń miewa rozmaite oblicza.

„-Proszę, bądźmy po prostu mili dla siebie nawzajem, kochajmy i inspirujmy innych... Zmieńmy zasady gry. Najważniejsze jest to, by stale uczyć się od siebie nawzajem-”

Książkę polecam fanom Seleny oraz wszystkim młodym ludziom zafascynowanych karierą piosenkarską lub aktorską. „Księżycowa dziewczyna” w przystępny sposób ukazuje cienie i blaski takiej sławy. Autorka przybliża czytelnikowi osobowość samej Seleny, jej zaangażowanie emocjonalne oraz niezliczone rozterki w podejmowaniu samodzielnych decyzji.

To książka o marzeniach, trudnej nauce samodzielności, przywiązaniu i uczuciu spełnienia. Nie brak tu emocjonalnego wydźwięku oraz radości przeplatanej rozczarowaniem. Kiedy kolejne drzwi stoją otworem inne bezlitośnie zatrzaskują się przed nosem. Trudna droga sławy nigdy nie jest wieczną sielanką.