Sekret starych fotografii

„Sekret starych fotografii” to historia, która delikatnymi nićmi łączy przeszłość z teraźniejszością. To powieść ukazująca wojenną rzeczywistość, trudną miłość i tajemnice. W końcu to książka, której lektura angażuje, pozwala zatracić się w jej treści i wspólnie z bohaterką odkrywać dawne sekrety…

Magda, trzydziestolatka, która przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie, rzuca pracę w korporacji i postanawia rozpocząć wszystko od nowa. Przeprowadza się do Żarek, miasteczka z bogatą, choć bolesną przeszłością…

Irena, osiemnastolatka, zgodnie z decyzją rodziców zgadza się poślubić jednego z najbogatszych mężczyzn w okolicy, choć w jej sercu od dawna jest ktoś inny. Jednak wizja wojny, która staje się oraz bardziej realna weryfikuje wszystko…

„Sekret starych fotografii” to powieść o dwóch kobietach, dwóch liniach czasowych i jednym adresie. Małgorzata Lis nakreśliła dwie pozornie różne historie, które łączy jedna fotografia. Fotografia, która staje się początkiem odkrywania przeszłości okraszonej bolesnym doświadczeniem.

Nie zabraknie tutaj trudnych historycznych tematów: czasu wojny, likwidacji żydowskiego getta, czy zakazanej miłości. Nie brakuje też współczesnych dylematów związanych z remontem starego domu, relacji sąsiedzkich, a nawet rozwijającego się uczucia.

Autorka na kartach tej powieści utkała historię, która niezwykle angażuje czytelnika dostarczając mu całej palety emocji. Bolesnymi kadrami porusza struny smutku, jednocześnie odkrywając sekrety i tajemnice skrywane przy Kwiatowej 18.

"Zawsze marzyłam o miłości. Takiej nagłej, od pierwszego wejrzenia. Romantycznej, namiętnej. I się zakochałam, ale to uczucie jest z góry skazane na porażkę.

Życie jest niesprawiedliwe."

Rok 1939.

Osiemnastoletnia Irena jest zmuszona do zamążpójścia ze względu na zbliżającą się wojnę. Nie jest zadowolona z decyzji rodziców, jednak wie, że nie ma innego wyjścia, musi poślubić jednego z bogatszych mężczyzn dla swojego dobra i nie tylko. Pomimo wszystko nie może przestać myśleć o Abramie, gdyż tak naprawdę to jego kocha, ale jest on Żydem i to ten fakt wyklucza ich związek.

Prowadzi pamiętnik w którym zapisuje wszystko to co ją dręczy, dodatkowo zaczyna mieć coraz większe obawy przed ślubem.

Teraźniejszość.

Trzydziestoletnia Magda postanawia rzucić pracę w korporacji i wyjechać jak najdalej od Warszawy, straciła wynajmowane mieszkanie, jej związek się rozpadł, nie pozostało jej nic innego jak zacząć wszystko od nowa.

Żarki, małe jurajskie miasteczko, piękne ale z bardzo bolesną historią, to właśnie tutaj kupuje powojenny dom, który postanawia wyremontować i w nim zamieszkać.

"Dwie wyjątkowe kobiety,

dwie niezwykłe historie

i jeden zupełnie zwyczajny dom..."

Piękna, bolesna, pełna emocji powieść, która z pewnością pozostanie w mojej pamięci na dłużej.

Autorka świetnie przedstawiła nam dwie historie, tę z przeszłości (tuż przed wybuchem wojny i zaraz po) i tę z teraźniejszości, niby różne, jednak w nieoczekiwanym momencie zaczynają się łączyć w całość.

Chętnie poznałabym więcej szczegółów z życia Ireny i ogólnie z tych lat, akcja w większości rozgrywa się w czasach obecnych, ale możliwe, że tak miało być. Możliwe, że w drugim tomie dowiemy się więcej na ten temat, gdyż premiera już za miesiąc i powiem, że nie mogę się doczekać, aż poznam kontynuację.

Książkę przeczytałam w mgnieniu oka, została napisana w taki sposób, że od pierwszych stron budzi ogromne zainteresowanie, nie sposób ją odłożyć.

Dodatkowo lekkie pióro autorki sprawia, że czyta się z wielką przyjemnością, mówię wam.

Jeżeli lubicie historie z wątkiem wojennym to ta książka jest idealna dla was, jednak od razu mówię, ten temat został tutaj przedstawiony dość łagodnie. 😉

Więcej nie zdradzę, musicie sami sięgnąć po tę lekturę, gwarantuję, że czas z nią spędzicie bardzo dobrze.

A mi pozostaje czekać na drugi tom. 🥰

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszej powieściach jednak nie miałam przyjemności po żadną sięgnąć. Książka "Sekret starych fotografii" jest pierwszym tomem cyklu "Kwiatowa 18". Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Mamy tutaj dwie przestrzenie czasowe: przeszłość - okres II Wojny Światowej i losy Ireny oraz teraźniejszość - losy Magdy. Mogłoby się wydawać, że bohaterki tej powieści dzieli tak naprawdę wszystko - okoliczności w jakich przyszło im żyć, wybory jakich musiały dokonywać, jednak połączył je stary dom na Kwiatowej 18, skrywający wiele sekretów. Losy oby kobiet śledziłam z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać w szczególności Magdę, jej myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmaga, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. Jej postać od pierwszych chwil bardzo polubiłam, nie ukrywam, że jej niektóre perypetie czasami wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Z całych sił kibicowałam Magdzie i byłam bardzo ciekawa jak autorka poprowadzi jej losy. Jeśli chodzi o historię drugiej bohaterki - Ireny, to jej jest tutaj zdecydowanie mniej i według mnie to dobrze, bo tym sposobem autorka nie odkryła od razu wszystkich kart. Losy Ireny naprawdę mocno mnie poruszyły, to straszne z czym kiedyś musiały się zmagać w szczególności młode dziewczyny/kobiety, jak musiały się podporządkowywać swoim rodzicom, a do tego jeszcze widmo wojny, które wprowadziło dodatkową dramaturgię do tej historii. Istotną rolę odgrywają tutaj także postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania i tym samym dostarczają Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Pisarka zaserwowała tutaj takie zakończenie, które pozostawiło mnie z szybko bijącym sercem i chęcią jak najszybszego poznania dalszych losów bohaterów. W książce znajdziemy wiele uniwersalnych prawd i wartości i jestem przekonana, że historia, którą przelała na papier Gosia nie jednego Czytelnika zmusi do głębszej refleksji. Cudownie spędziłam czas z tą książką i nie pozostaje mi nic innego jak czekać na ciąg dalszy, a ten już w sierpniu! Polecam!

"Sekret starych fotografii" to opowieść o losach Magdy i Ireny, która jest co prawda historią fikcyjną, ale inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Dwie kobiety, które wcale nie są jakieś wyjątkowe. Zwyczajne dziewczyny z sąsiedztwa, które dzieli kilkadziesiąt lat, a łączy jeden stary dom.

Irenka Będkowska wpadła w oko przystojnemu i szarmanckiemu Stachowi Nowakowskiemu. Każda panna w Żarkach chętnie by się za niego wydała, ale Irena nie wie, czy tego chce. Zauroczył ją, lecz ona go nie kochała. Miała dopiero 18 lat i sama myśl o małżeństwie ją paraliżowała, nie mniej niż słowo „wojna”. Małżeństwo ze Stachem zapewniłoby jej dobrobyt i pomogłaby w ten sposób rodzinie. W tym czasie w mieście mieszkało sporo Żydów, na których coraz mniej łaskawym okiem patrzą Polacy. Irenka co prawda była Polką i katoliczką, ale nie miała nic przeciwko Żydom, sama przyjaźniła się z Sarą Klizmanówną, a potem zakochała się w jej bracie.

Magda Kowalczyk przeżywa właśnie swój najgorszy dzień życia. Jeśli można wyobrazić sobie wszystkie katastrofy świata, jakie mogą spotkać samotną kobietę, to one spadły jednego dnia na Magdę. Począwszy od zaspania do pracy, awarii windy, a na przyłapaniu ukochanego na całowaniu się z inną panną skończywszy. Całości dopełnia złamany obcas, podarte rajstopy i pęknięta szybka w telefonie. Gdy wydaje się, że limit nieszczęść został wyczerpany, otrzymuje informację, że musi opuścić zajmowane mieszkanie. Wtedy pod wpływem chwili Magda postanawia zmienić swoje życie. Zwalnia się z pracy w korporacji, składa podanie o pracę w szkole w Żarkach i spontanicznie kupuje zrujnowany dom, w którym podobno straszy, ale miał w sobie coś takiego, że ją przyciągał i wiedziała, że na pewno jego mury kryły historię.

"Sekret starych fotografii" to świetnie skonstruowana powieść obyczajowa z historią w tle, dwutorowa, gdzie w przeszłość wpleciona jest w teraźniejszość. Taki przekaz ma mniejszy ciężar emocjonalny, łatwiej historię Ireny sobie przyswoić. Dwie linie czasowe pozwalają czytającemu odetchnąć, bo problemy współczesne nie są tak ciężkie i trudne jak realia wojenne. Losy Ireny autorka przedstawia tuż przed wybuchem wojny i to co działo się później można jedynie poznać z opowieści tych, którzy pamiętają tamten dramat i losy ludzi, które zmieniły się nieodwracalnie raz na zawsze. Autorka kreśli nastroje, jakie wtedy panowały w Polsce, a konkretnie w Żarkach. Jak zaczyna się szerzyć antysemicka nagonka, jak dawni znajomi sąsiedzi, nagle stają się dla siebie wrogami. Przedstawiana historia przedwojennej miłości Żyda i gojki urywa się tuż przed wybuchem wojny. Reszty historii Magda dowiaduje się z ust leciwej sąsiadki Wandy. Pomimo tragicznego przebiegu zdarzeń dotyczących rodziny Będkowskich, przyjmuje się tę opowieść ze spokojem, bo bezpośrednio się w niej nie uczestniczy. Małgorzata Lis bardziej skupiła się na współczesnym wątku i na tym, jaki wpływ miała przeszłość na powojenne losy ludzi. Świadków tamtych zdarzeń jest coraz mniej, a współcześni różnie na te opowieści reagują. Jednych ta historia bardzo interesuje i starają się ją ocalić od zapomnienia jak Mariusz i Magda a innych ona zupełnie nie obchodzi i reagują znużeniem jak Wojtek.

Znakomicie wypadła kreacja współczesnej bohaterki Magdy, skupionej na flirtach i miłostkach, która jednak stopniowo zmienia się pod wpływem opowiadanej wojennej historii przez leciwą i dobrą Wandę. Imponująca jest postawa nad wyraz dojrzałej osiemnastoletniej Irenki, która, pomimo że jest tak bardzo zakochana, twardo stąpa po ziemi i wybiera zgodnie z rozsądkiem, wbrew swoim uczuciom.

Zestawienie odmiennych charakterów bohaterek jest jak zderzenie dwóch odległych światów i sposobu postrzegania rzeczywistości. Małgorzata Lis przedstawia, z czym wtedy musiały zmagać się kobiety, a jak bardzo niefrasobliwie podchodzą do życia te współczesne, które są przekonane, że wszystko im się należy.

Ta powieść uświadamia, że wciąż trzeba wracać do tamtych zdarzeń, żeby młode pokolenie doceniało, w jakich czasach przyszło nam żyć, bez wojny i bez strachu. Oby nigdy się to nie powtórzyło. Wtedy ludzie, żyli intensywniej, bardziej kochali, cieszyli się każdą chwilą, teraz czasem mamy wrażenie, że czas ucieka nam przez palce i trwonimy go na głupstwa i się nimi przejmujemy.

Mężczyźni walczyli i ginęli na wojnie, a kobiety strzegły ogniska domowego i czekały. Ratowały innych, narażając przy tym swoje życie. Przeprowadzały Żydów przez granicę z generalnej Guberni do III Rzeszy jak mieszkanki Żarek. 𝐵 Nie ma znaczenia, że Małgorzata Lis opowiada historię dwóch fikcyjnych postaci, bo prawdziwa jest historia, która okrutnie doświadczyła miliony Polaków i Żydów. Autorka w przepiękny sposób snuje swoją opowieść, nie ocenia, nie oskarża. Opisuje tamte realia, takimi jak były. Trudne, bolesne i stara się je ocalić od zapomnienia, nie chce pielęgnować w sobie bólu i nienawiści, bo w każdym narodzie są ludzie i ludziska. Powieść napisana ku pamięci tych co pomagali mimo wszystko.

Z ogromną przyjemnością przyjęłam propozycję objęcia patronatem medialnym nowej powieści Małgorzaty Lis, wydanej pod opiekuńczymi skrzydłami wydawnictwa Emocje. Przeczytałam wszystkie do tej pory wydane książki autorki i zawsze wzbudzały we mnie niesamowite pokłady uczuć i emocji. Czytając jej książki zawsze odnosiłam wrażenie, że między mną a autorką istnieje niewidzialna nić porozumienia, i choć nie znamy się osobiście, nadajemy na tych samych falach.

Kiedy dowiedziałam się, że Małgorzata Lis napisała książę odbiegającą od tych, które do tej pory wydawała, moja wyobraźnia oszalała. Kiedy zobaczyłam okładkę i poznałam tytuł tej książki moja czytelnicza ekscytacja osiągnęła apogeum. „Sekret starych fotografii” bowiem to powieść, która w całym swoim zamyśle i podaniu wpisuje się w moje gusta czytelnicze. Czytając tę piękną historię wzruszałam się, uśmiechałam i złościłam na zmianę. Często też zastanawiałam się nad kolejami ludzkich decyzji, wyborów i losów.

Akcja „Sekretu starych fotografii” rozgrywa się dwutorowo. W czasach współczesnych poznajemy Magdę, która znajduje się w nieciekawym momencie życia. Zdrada partnera, informacja o opuszczeniu zajmowanego mieszkania, powoduje u niej chęć całkowitej zmiany swojego życia. Magda porzuca wszystko i wyjeżdża do Żarek. Małego miasteczka z bogatą choć bolesną historią. Staje się właścicielką starego domu, który skrywa tajemnice poprzednich mieszkańców. Kiedy w ręce Magdy trafia stara fotografia, postanawia ona poznać historię Żarek, domu, w którym zamieszkała i osób ze zdjęcia.

Irena – to postać, której poświęcona jest część akcji rozgrywająca się w przeszłości. To właśnie ona znajduje się na znalezionej przez Magdę fotografii i to ona mieszkała kiedyś w Żarkach. Poznajemy ją jako osiemnastoletnią dziewczynę, której sercem targają liczne dylematy i niepokoje. Irena boi się widma nadchodzącej wojny. Nie wie też, co zrobić z zaaranżowanym przez rodziców małżeństwem. Skrywana miłość do chłopca pochodzenia żydowskiego wpływa na jej decyzje i całe życie.

„Sekret starych fotografii” to fikcyjna powieść inspirowana autentycznymi wspomnieniami i bolesnymi wojennymi doświadczeniami. Autorka nawiązuje w niej do prawdziwych zdarzeń i miejsca istniejącego do dzisiaj. Żarki i ich bolesna historia poruszą niejedno czytelnicze serce. Powieść Małgorzaty Lis przybliża czytelnikowi wydarzenia jakie miały miejsce w tym małym jurajskim miasteczku. Autorka prezentuje nam genialny warsztat autorski, za który kochają i pokochają ją jeszcze bardziej czytelniczki w całym kraju. Ta książka to nie tylko powieść z historią w tle. To przede wszystkim piękna i niezwykle poruszająca opowieść o kobietach, ich pragnieniach, nadziejach i dylematach. To powieść o miłości, odwadze, poświęceniu, nadziei, tęsknocie, wojnie, okrucieństwie, przyjaźni i podziałach. Warto również zaznaczyć, że „Sekret starych fotografii” to również zupełne novum w temacie Holokaustu. Autorka opisuje w nim miejsce, które do tej pory nie było intensywnie eksploatowane przez innych pisarzy. Małgorzata Lis w bardzo wciągający sposób splata współczesność i czasy II wojny światowej węzłem trudnych wspomnień i starych fotografii. Fabuła prowadzona jest w zajmujący i pełen zwrotów akcji sposób. Autorka krok po kroku odkrywa przed czytelnikiem sekret starych fotografii i mieszkańców domu przy Kwiatowej 18. Czytelnik poznając fakty zauważa, że dwie bohaterki, łączy tak naprawdę wiele wspólnego. Potrzeba szczęścia, spełnienia, spokoju i miłości. Czy dane im będzie osiągnąć to, czego pragną? Jak potoczą się losy Ireny i Magdy?

Jestem oczarowana zarówno treścią, jak i wydaniem „Sekretu starych fotografii”. To kunsztowna opowieść o dwóch kobietach, miłości i starym domu – miejscu dotkniętym przez bolesny wiatr historii. Nietuzinkowa, oszałamiająca, boleśnie piękna, pokazująca bohaterki w sytuacjach największej próby uczuć. Ta proza jest emocją. Wsłuchaj się w jej szept. Na pewno zdradzi swoje bolesne tajemnice i pomoże odkryć sekret starych fotografii.

Powieść Małgorzaty Lis wzbudzi w czytelniku ogrom przeróżnych emocji. Od wzruszenia począwszy, na serdecznym uśmiechu skończywszy. To zdecydowanie historia, która zawiera w sobie wszystko to, co dobra powieść zawierać powinna. Nie wahajcie się sięgnąć po tę niezwykle piękną i subtelną opowieść. Jestem pewna, że czytając nie doznacie zawodu!