Samotna. Detektyw D.D. Warren. Tom 1

⭐RECENZJA⭐

Bobby Dodge jest snajperem. Pewnego dnia w ciągu chwili musi podjąć decyzję czy zabić ojca rodziny, który celuje z broni w swoją żonę i synka, czy jednak nie. Wybiera pierwszą opcję, tym samym ratując matkę i chłopca. Wydaje się, że ich koszmar właśnie się skończył, jednak nic bardziej mylnego. Ojciec zamordowanego robi wszystko, żeby odwrócić kota ogonem i pokazać sędziemu, że to jego synowa sprowokowała całą tę sytuację. Jak to wszystko się potoczy? Czy kobiecie starczy sił, żeby udowodnić, że to ona była ofiarą?

❌

Pierwszy raz miałam do czynienia z piórem pisarki @lisagardnerbks i powiem Wam Kochani, że to spotkanie było dość udane! W tym miejscu już wiem, że na pewno sięgnę po kolejną część serii o detektywie D. D. Warrenie. Historia w ów powieści jest napisana bardzo skrupulatnie i z wielką przyjemnością się ją czyta. Strona ucieka za stroną, a co możemy się dowiedzieć o pracy snajpera i ogólnie, jest nasze! Bardzo podobało mi się to wszystko, co tutaj znalazłam. Bohaterów jest sporo i każdego poznajemy stopniowo, co daje ogromny obraz całej tej historii. Autorka pokazała też jak władza może powodować to, że będziemy próbować manipulować dowodami, ludźmi. Ukazała jak jeden człowiek za wszelką cenę chce zniszczyć drugiego człowieka, bo chce wybielić członka swojej rodziny. Jednak czasem zapominamy w tym wszystkim o tej najważniejszej osobie, o dziecku! Więcej Wam nie zdradzę, bo nie chce spoilerować 😉 Uważam, że postacie są dobrze wykreowane, czuć od nich emocje, a momentami nawet realizm. Jeśli chodzi o zakończenie - to tego się nie spodziewałam 😅 Szok! Ale tak szczerze? Uwielbiam takie zakończenia, które wpychają mnie w fotel i mój mózg paruje 🤯🤯🤯 Właśnie o to chodzi! 😁💪🏻 Polecam Wam tę lekturę! Można przy niej spędzić bardzo miło czas! 😃 Miłego i zaczytanego Wszystkim! 😘

❌

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoalbatros 🖤

❌

"Samotna" to już kolejne wznowienie pierwszego z cyklu thrillerów kryminalnych z detektyw D.D. Warren, co świadczy o jego sporej popularności.

Boston. Męż­czy­zna ce­lu­je z broni do żony i synka. Bobby Dodge, ścią­gnię­ty na miej­sce snaj­per sta­no­wej po­li­cji, ma tylko chwi­lę na pod­ję­cie de­cy­zji, któ­rej może ża­ło­wać do końca życia. Nie waha się, ra­tu­jąc dziec­ko i jego matkę, Ca­the­ri­ne Ga­gnon… która nie po raz pierw­szy cudem unika śmier­ci.

Dla oboj­ga jed­nak kosz­mar do­pie­ro się za­czy­na. Teść Ca­the­ri­ne, wpły­wo­wy sę­dzia, oskar­ża ją o spro­wo­ko­wa­nie sceny prze­mo­cy w celu po­zby­cia się męża, co sta­wia Bobby’ego w roli za­bój­cy.

Nawet de­tek­tyw D.D. War­ren nie wie­rzy ko­bie­cie i ma po­waż­ne wąt­pli­wo­ści co do re­ak­cji snaj­pe­ra, z któ­rym jest za­przy­jaź­nio­na.

A tym­cza­sem prze­śla­dow­ca Ca­the­ri­ne wychodzi z więzienia...

Niezwykle skrupulatnie przedstawiona praca policyjnego snajpera i ryzyko, jakie podejmie ON w momencie naciśnięcia spustu. Tuż po rusza cała machina proceduralna, co stanowi ogromne obciążenie psychiczne dla "oskarżonego".

"Żyli w epoce me­diów, a w tych cza­sach po­li­cjan­ci nie po­win­ni strze­lać. Od­da­wa­no im cześć, gdy po­zwa­la­li się zabić na służ­bie, ale nie mieli prawa wy­cią­gać broni, nawet w obro­nie wła­snej".

Autorka nie oszczędza swojego czytelnika, zrzucając na niego jedną bombę za drugą.

Agresywny, pijący, zdradzający swą żonę mąż. Dziecko chorujące na tajemniczą i niemożliwą do zdiagnozowania chorobę. A w tym wszystkim ona: żona i matka, ale też ofiara przemocy seksualnej w dzieciństwie.

Dostaję tyle sprzecznych informacji na temat Catherine, że nie potrafię zrozumieć, gdzie tkwi prawda i nie spocznę, póki jej nie odkryję.

Niewątpliwie Gardner jest jedną z najlepszych autorek nieoczywistych thrillerów kryminalnych, nie boi się podejmować bolesnych, często kontrowersyjnych tematów [Adres usunięty]. wykorzystywania seksualnego dzieci, fundując swemu czytelnikowi prawdziwy rollercoaster emocji.

'Samotna' jest pierwszym z cyklu thrillerów kryminalnych z detektyw D.D. Warren. W mojej opinii książka stanowi opowieść o mierzeniu się z demonami przeszłości, przed którą Catherine postanowiła uciec, niestety zakończyło się to dla niej niepowodzeniem. Czytelnik jest wplątany w sieć intryg, nie może zorientować się komu można zaufać, komu natomiast nie. Akcja jest tutaj prowadzona w średnim tempie, lubię takie książki, gdzie mogę się zastanowić, postawić przed sobą pytania, gdzie nie gubię się pod lawiną nagromadzonych faktów. Człowiek pracuje na swoje szczęście przez długie lata, nieszczęście funduje sobie w sekundę, przykładem na to, że to prawda jest strzelec z Massachusetts, jednak nie będę zdradzał szczegółów, zapraszam do lektury.

Lisa Gardner to amerykańska autorka dwudziestu kilku powieści kryminalnych. Niektóre z nich miesiącami zajmowały listę bestsellerów New York Timesa. Jej książki wydawane są w ponad 30 krajach. „Samotna” to pierwsza książka z cyklu thrillerów kryminalnych z detektyw D.D. Warren.

Bobby Dodge jest policjantem i snajperem. Pewnej nocy zostaje wezwany do awantury rodzinnej. Mąż zabarykadował się w mieszkaniu z żoną i dzieckiem, grozi im bronią. Bobby ma tylko chwilę, by ocenić zagrożenie i podjąć decyzję, która zaważy nie tylko na jego karierze, ale i dalszym życiu, a także na życiu Catherine Gagnon i jej synka Nathana.

Powieść rozkręca się dość powoli. Podobało mi się, jak autorka wodziła mnie za nos, kiedy już wydawało mi się, że wiem, jak kto się skończy, następował zwrot akcji. Ciekawa jest postać policjanta-snajpera i jego rozterki po akcji, wyrzuty sumienia, odkrywanie kolejnych okoliczności sytuacji, której był światkiem i w końcu uczestnikiem. Natomiast Catherine, to od początku bohaterka mająca swoje mroczne tajemnice. Czy jest tylko ofiarą, czy manipulantką bez serca, która jest zdolna wykorzystać do własnych celów małe dziecko? Gdy już akcja mnie wciągnęła, przeczytałam „Samotną” jednym tchem, po prostu musiałam dowiedzieć się, jak to się skończy.

Polecam tę książkę miłośnikom dobrych kryminałów i powieść psychologicznych.

K.K

Szkolny Klub Recenzenta

Snajper Bobby Dodge zostaje wezwany do domowej awantury. Agresor zabarykadował się w mieszkaniu ze swoją żoną i małym dzieckiem, jest uzbrojony i wściekły. Gdy Bobby widzi, że palec mężczyzny powoli naciska spust podejmuje decyzje naciskając swój jako pierwszy tym samym śmiertelnie raniąc agresora. Dla Catherine pragnącej ochronić swoje dziecko to nie pierwsza tragedia, która ją dotknęła - ćwierć wieku wcześniej została porwana i więziona a teraz jej oprawca wychodzi na wolność.

Czy sprawy mogą się jeszcze bardziej skomplikować? Detektyw DD Warren i Dogde będą musieli stawić czoło niebezpieczeństwu- człowiekowi, który nie cofnie się przed niczym, żeby osiągnąć cel a tym jest zemsta.

Podobał mi się klimat tej książki i ilość podejrzeń, które mnożyły się w lawinowy sposób. Lisa Gardner umie snuć domysły i plątać wątki niczym najlepsza krawcowa łącząc pozornie niezwiązane ze sobą skrawki materiałów tak by na koniec naszym oczom ukazała się całkiem nieźle skrojona sukienka.

Komu można ufać a komu nie? Niczego nie można być pewnym aż do samego końca co tylko napędzało moja wybujałą wyobraźnię i zachęcało do snucia co raz to nowych podejrzeń. To lubię ! Oczywiście moim ulubionym wątkiem wcale nie był ten główny, tylko jeden z pobocznych, ale tak mam zazwyczaj więc nie czujcie się tym zaskoczeni.

Chociaż akcja nie pędzi jak szalona i początek książki mi się dłużył to cechy, które wymieniłam powyżej spowodowały, że szybko o tym zapomniałam i dałam się ponieść tej historii. Z chęcią sięgnę po kolejne tomy z niepokorną panią detektyw bo jestem przekonana, że Lisa Gardner mnie nie zawiedzie.

Nazwiska autorki nie trzeba reklamować. Jej twórczość jest wartością sama w sobie. Należy do zacnego grona mistrzyń tego gatunku. Każda jej powieść daje czytelnikowi ogromną satysfakcję i jeszcze więcej emocji, nie inaczej jest w przypadku Samotnej. Muszę się przyznać, że mnie ta powieść pochłonęła bez opamiętania, nie mogłam się z nią rozstać w czasie weekendu. Moja ciekawość musiała zostać zaspokojona tu i teraz. Nie często mam taką potrzebę …

Snajper, Bobby Dodge, otrzymuje wezwanie do rodzinnej awantury. Mąż trzyma na muszce żoną i małe dziecko. Lada chwila i strzeli. Bobby to wszystko obserwuje i czeka na rozwój wydarzeń. Zadaje sobie pytanie, czy będzie musiał strzelać czy obędzie się bez jego interwencji? Decyzję musi podjąć w ułamku sekundy … Każda jego decyzja może zaważyć na jego przyszłości …

Catherine Rose Gagnon chroni siebie i dziecko przed brutalnym mężem. Majętny i zazdrosny, syn miejscowego sędziego, zamierza się z nią rozejść. Jest przekonany, że małżonka krzywdzi ich małe dziecko. Zamierza zakończyć ten związek. Ale ona nie chce. Czy matka może krzywdzić swoje dziecko? Przecież każda matka kocha swoje potomstwo bezgranicznie, dla niego jest gotowa poświęcić swoją karierę i przyszłość, aby zapewnić jemu szczęście. Gdzie jest prawda? Po czyjej stronie? Odwieczny problem … Kto mówi prawdę, a kto zręcznie wszystkimi manipuluje. Bardzo cienka, czasami niewidzialna granica dzieli kłamstwo od prawdy. Tylko wnikliwi i bardzo spostrzegawczy mogą ją uchwycić …

Trzeba mieć świadomość, że Catherine ma za sobą trudną i traumatyczną przeszłość, która na pewno odbiła się na jej przyszłości. Dwadzieścia pięć lat temu była ofiarą pedofila, więziona w zamknięciu, nie spodziewała się, że przeżyje. Bita, poniżana i maltretowana, cudem przeżyła. Czy teraz się mści na innych za swoje problemy w przeszłości? Czy za ten czyn zamierza kogoś ukarać? Najbliższych? Dlaczego?

Policyjne śledztwo w tej złożonej sprawie prowadzi detektyw D.D. Warren, przyjaciółka Bobby'ego. Aby jeszcze wzmocnić emocje i napięcie warto wspomnieć, że oprawca kobiety wyszedł na wolność. Czy możliwe, że będzie chciał się zemścić na kobiecie? Nie wiem …

Samotna to genialny thriller psychologiczny, o poszukiwaniu prawdy i próbie zrozumienia pobudek, jakimi kierują się ludzie wobec swoich najbliższych. Dlaczego krzywdzą partnera i dzieci, dlaczego manipulują i kłamią? Jaki mają w tym cel? Zemsta – czy wystarczy? Dlaczego przedstawiają zafałszowany i skrzywiony obraz rzeczywistości, który tylko według ich oceny jest prawdziwy i realny? Aby się wytłumaczyć i umniejszyć swoje winy i przewinienia. Dla ochrony własnej osoby. Trudno jest zrozumieć motywy postępowania innego człowieka, patrząc z boku, nie będąc ani na chwilę w jego położeniu. Łatwo jest oceniać, nie znając realiów i rzeczywistej sytuacji.

Ta opowieść od pierwszej chwili złapała mnie w swoje sidła, trzymała, manewrowała mną aż do utraty sił. Ależ miałam niesamowitą przygodę i przeżycia. Niecodzienne. Nieziemskie. Do pozazdroszczenia. Ogromny kawałek emocji. Strach i przerażenie. Jeszcze odczuwam podmuch grozy i napięcia. To jedna z tych lektur, od których trudno się uwolnić i zapomnieć. Jeszcze biję się z myślami i próbuję zrozumieć zachowanie Samotnej, ale nie jest mi łatwo. Szybko można kogoś przekreślić i oczernić, ale zrozumieć to już trudniej. Tylko nieliczni potrafią wznieść się ponad wszystko.

Powieść czytało się błyskawicznie, autorka stworzyła tak przenikliwą i ciekawą atmosferę, że nie można było się wyzwolić z matni kłamstw, intryg i oszustw. Zachłannie ją pożerałam, bez opamiętania.

Z niecierpliwością czekam na kolejne części, zapowiada się wyśmienita uczta. Przekąska pyszna i schrupana ze smaczkiem.

Ostrzegam! Nie spoczniecie, dopóki nie poznacie rozwiązania. Naprawdę wciąga, a zakończenie, no cóż... wbija w fotel!

Prawda podobno jest prosta, nieskomplikowana, a jeśli bywa inaczej wynika to najczęściej z ludzkiej natury, która zbytnio nie lubi oczywistości. Czym jest prawda? Tym, co widzimy? A może to, co słyszymy lub co mówią inni? Łatwo jest poddawać wątpliwość wszystko, ale nie dzieje się to bez przyczyny, ktoś musi mieć powód by to robić. Problem w tym, że łatwo jest się pogubić nawet jeśli było się pewnym, wystarczy chwila zawahania i zaczynamy się podejrzliwie przyglądać wokoło.

W tym dniu nic nie poszło tak jak powinno, chociaż początkowo wydawało się, że będzie zupełnie odwrotnie. Policjant Bobby Dodge odpowiedział na wezwanie i zrobił to, do czego przygotowywał się przez lata. Jako zawodowiec ocenił sytuację, podjął decyzję i wprowadził ją w życie. To była ta prostsza część, potem przyszła ta trudniejsza, bo odebranie życia komuś kto zagrażał innym ludziom nigdy nie jest prostą sprawą, nad jaką przechodzi się zaraz do porządku dziennego. A jeśli jeszcze zabity jest synem wpływowego człowieka to kolejne komplikacje zaczynają się rysować na horyzoncie. Bardzo szybko w wątpliwość poddany zostaje wybór Dodge`a, tak jakby to, że ratował matkę i dziecko było największym błędem. To jeszcze nie koniec jego kłopotów, zresztą uratowanych również, prawo i prawda bywają dość elastycznie pojmowane. Na dodatek ktoś jeszcze urządza polowanie na osoby, jakie pomagają Catherine, kobiecie, jaka mogła zostać zastrzelona wraz z synem przez męża. Policyjne śledztwo już i tak miało pod lupą jej wybawiciela, teraz i na nią spogląda się podejrzliwie. Detektyw prowadząca dochodzenie dosyć sceptycznie patrzy na niedoszłą ofiarę, co tak faktycznie wydarzyło się w mroźny, jesienny wieczór? Dlaczego to, co zdawało się być oczywiste wcale nie takie nie jest?

Na co może pozwolić sobie ofiara? Kiedy przestaje nią być i zmienia się w oprawcę? A może granice obrony koniecznej wcale nie są tak jednoznaczne jak wydaje się postronnym? Ile jesteśmy w stanie zaryzykować by ochronić swoich najbliższych? Lisa Gardner na te wszystkie pytania odpowiada co najmniej na kilka sposobów, nie bezpośrednio, lecz ustami bohaterów „Samotnej” oraz ich czynami. Historia wcale na początku nie wygląda na zbytnio skomplikowaną, ale na wstępie już przypuszczamy, iż to jedynie zwodnicza teoria, jaka pewnie zostanie obalona w ekspresowym tempie. Rzeczywiście szybko przekonujemy się, że nic prostego w tej lekturze nie będzie, a akcja wprost nabiera wszystkich cech tsunami, nabierającego siły gdzieś daleko by przy samym brzegu pokazać swoją wielkość, lecz dopiero gdy wedrze się wgłąb lądu sieje prawdziwe śmiertelne żniwo. Tak samo jest i z ta książką, odkrywającą najmroczniejsze strony ludzi, stawiającej pod znakiem zapytania każdą decyzję postaci, przedstawiający je z różnych perspektyw, nie zadawalającej się łatwymi odpowiedziami. Zło, dobro, sprawiedliwość, zbrodnia, kara, wina i niewinność splatają się ciąg wydarzeń nie tylko zaskakujący, lecz również skłaniający do refleksji nad tym, co nas popycha do takiego, a nie innego wyboru i sięgania po ostateczne środki. Lisa Gardner daleka jest od usprawiedliwiania i oceniania kogokolwiek, nie wskazuje palcem winnych, za to wystawia na próbę pewność czytelników co do tego, czym kierują się postaci, ich pobudki mogą wydawać się znane, lecz tak naprawdę do samego końca pozostają one tajemnicą. „Samotna” to narysowany mocną kreską obraz ludzi stojących na krawędzi, przekraczających granice i szukających swojego miejsca na ziemi, niekiedy za wszelką ceną i bez względu na to jak jest wysoka i oglądania się na innych.

„Samotna” to pierwszy z cyklu thrillerów kryminalnych z detektyw D.D. Warren autorstwa Lisy Gardner. Nie będę ukrywać, że mam słabość do twórczości autorki i tej cyklu książek o detektywie Warren. Nie bez przyczyny tak jest… w końcu to między innymi przez ten cykl zakochałam się w thrillerach.

Styl pisania autorki jest naprawdę świetnie i dało się to wyczuć juz w pierwszej części. Fabuła „Samotnej” wciągnęła mnie już od pierwszych stron i powodowała, że nie chciałam odkładać jej na bok. Jest to świetnie skonstruowany thriller, którego fabuła została bardzo dobrze przemyślana. Widać, że wszystko zostało dopracowane co do najmniejszego szczegółu i miało wywrzeć na czytelniku ogromne wrażenie, a także spowodować, że będą nim targać różne emocje. Nie zabrakło także rozwiniętego wątku powiedzmy obyczajowego, który daje do myślenia, a także buduje napięcie. Całość przesiąknięta jest ogromną tajemniczością, mrokiem i sprawia, że w głowie czytelnika powstaje wiele pytań. Autorka tak kierowała wątkami, że kilka razy udało się jej wpuścić mnie w maliny co bardzo lubię w tego typu książkach. Akcja toczy się swoim rytmem i stopniowo poznajemy rozwiązanie tajemnic, które potrafią wstrząsnąć.

Nie możemy zapomnieć także o kreacji bohaterów, która w mojej ocenia jest świetna. Możemy się z nimi utożsamiać i z łatwością wchodzić w ich skórę, aby lepiej poznać motywy nimi kierujące.

Zapewne już po samym wstępie wiedzieliście, że nie mogę powiedzieć nic innego jak tylko i wyłącznie, że polecam tę książkę. Jestem pewna, że jeżeli sięgniecie po „Samotną” to tak jak ja zapragniecie jak najszybciej sięgnąć po resztę książek z cyklu (uwaga! Niedawno recenzowałam dla Was już 11 tom, który jest tak samo dobry jak i pierwszy). Pióro autorki jest lekkie, ale i potrafi wbić w fotel. Jeżeli szukacie dobrego thrilleru to „Samotna” na pewno Was nie zawiedzie.

Bobby Dodge, snajper z wieloletnim doświadczeniem, miał tylko chwilę na podjęcie decyzji. Strzelić i obciążyć własne sumienie lub czekać na rozwój sytuacji i nie robić nic. Jaką decyzję podjął i jak wpłynęła ona na rozwój akcji?

Lisę Gardner poznałam jako znakomitą autorkę. Jej książki przyniosły mi dotychczas wiele emocji i bardzo dały do myślenia. Ani przez chwilę nie spodziewałam się, że tym razem może być inaczej, a moje odczucia mogą się zmienić. Jej nowa powieść to nowe pomysły, rozwiązania i zwroty akcji.

„Samotna” zelektryzowała mnie od samego początku. Z jednej strony bowiem mamy do czynienia ze świetnym i dopracowanym thrillerem. Z drugiej zaś strony fabuła dostarcza więcej materiału do przemyśleń, niż niejedna książka obyczajowa. Połączenie różnych wątków, intrygujące tematy, możliwość snucia refleksji i rosnące napięcie- byłam zachwycona tym, co zaoferowała mi pisarka.

Z ogromną przyjemnością śledziłam kolejne rozdziały, raz po raz przekonując się, że to naprawdę wartościowa historia, która dokładnie i celnie trafia w mój gust i moje oczekiwania. Uwielbiam takie mroczne, klimatyczne i zastanawiające opowieści, stawiające pod znakiem zapytania nasze przekonania i działające na czytelniczą wyobraźnię. W czasie lektury nie byłam pewna, co rzeczywiście miało miejsce, a zmiany na moich oczach zachodzące w fabule bardzo mnie cieszyły.

„Samotna” sprawiła, że miałam wiele pytań i wątpliwości. Trudno było mi dopasować do siebie wszystkie elementy, a niektórych rozwiązań w ogóle się nie spodziewałam. Autorka niespiesznie ujawniała powiązania i tajemnice, świetnie stopniując napięcie i pogłębiając odczucia. Wybór tematów sprawił, że całość stała się jeszcze bardziej interesująca i dopracowana, wszystkie kwestie bowiem wspaniale przenikały się i uzupełniały.

Gardner znakomicie poradziła sobie również z kreacją bohaterów. Każdy z nich przywołuje emocje i wspomnienia, nakłania do postawienia się na jego miejscu i podjęcia własnych decyzji. Nie wszystkie postacie wywołują pozytywne odczucia, ciężko również czasami powiedzieć, kto w tej historii jest dobry, a kto zły. Nie sposób natomiast pozostać obojętnym wobec tego, co rozgrywa się na książkowych stronach.

Gardner pozwoliła mi się poznać jako pisarka charakteryzująca się także znakomitym stylem. Autorka pisze lekko, posługuje się przyjemnym językiem, jej narracja jest przyjazna czytelnikowi. Dzięki temu książkę czyta się szybko, a trudne kwestie zostają nieco odciążone.

„Samotna” to kolejny dobry tytuł w dorobku amerykańskiej pisarki. Łatwo jest tę powieść zachwalać i polecać.

Bobby Dodge jest snajperem policji stanowej. Od lat jest w pełnej gotowości by, gdy tylko zostanie wezwany na akcję, stawić się w pełnym bojowym rynsztunku i wykonać zadanie najlepiej jak potrafi. Zajęciem snajpera jest głównie obserwacja i zbieranie informacji. Tak jest też w przypadku, gdy zostaje skierowany do domowej awantury w prestiżowej dzielnicy Bostonu. Mąż zabarykadował się w domu i mierzy z pistoletu do żony i dziecka. Bobby robi to, czego go nauczono na szkoleniach, obserwuje rozwój sytuacji przez lunetę snajperską, cały czas mając na muszce napastnika. W sytuacji, gdy ludzkie życie jest bezpośrednio zagrożone, może oddać strzał. Jeden i śmiertelny. Nic takiego nigdy nie miało miejsca. Aż do tej pory.

Kiedy opada kurz, Bobby nie jest z siebie dumny, nie zbiera owacji na stojąco. Mimo, że uratował życie kobiety i jej synka, kłopoty Bobby`ego dopiero się zaczynają. Wpływowy sędzia, a prywatnie teść Catherine, zamierza oskarżyć go o morderstwo, a kobietę o sprowokowanie całej sytuacji i znęcanie się nad dzieckiem. I chociaż Catherine wydaje się być ofiarą, już na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie gotowej na wszystko, zimnej i wyrachowanej kobiety. Przyjaciółka Bobby`ego, detektyw D.D. Warren ostrzega go przed Catherine. Nie ufa kobiecie i tego nie ukrywa. Tylko czy Bobby jej posłucha? Na domiar złego, w mieście pojawia się morderca, który wiele lat temu skrzywdził Catherine w bardzo brutalny sposób.

„Samotna” to dobrze skonstruowany thriller. Trudno mi było oderwać się od lektury. Harlan Coben pisze w polecance, że „zatrzymanie akcji serca gwarantowane”. Na szczęście nie było aż tak źle, inaczej nie byłbym w stanie napisać tej recenzji. :) Udany thriller ma wciągać, trzymać w napięciu i nie puszczać aż do ostatniej strony. Tak było w przypadku „Samotnej”.

Dużym plusem powieści, oprócz ciekawej intrygi i galopującej akcji są bohaterowie. Każdy jest nieoczywisty, ma swoje plany i przeszłość, która go ukształtowała. To właśnie wydarzenia z dzieciństwa sprawiły, że są kim są. Otrzymane zranienia i traumy stworzyły ludzi niezdolnych do okazywania uczuć, czasem zimnych, pełnych gniewu, nawet zdolnych do najbardziej sadystycznych zachowań. A, że ludzie to skomplikowane twory, często te cechy, zmieszane w różnych proporcjach, stworzyły bardzo złożone i intrygujące osobowości. Nigdy nie było do końca pewne, kto jest dobry, a kto zły. Czy matka jest zdolna skrzywdzić swoje dziecko i traktować je jak instrument, do osiągnięcia własnych korzyści? Jaką mroczną przeszłość kryje Bobby Dodge? I czy ofiara przemocy może stworzyć kochającą rodzinę? I jak daleko posunąć się można, by ratować czyjeś życie? Ile można poświęcić? Kto jest katem a kto ofiarą? Takie pytania towarzyszyły mi podczas lektury książki.

„Samotna” pokazuje jak przeszłość definiuje nasze przyszłe wybory, i jak jedna decyzja może mieć wpływ na całe życie. Powieść porusza też ciekawy wątek manipulacji innymi oraz wykorzystywania wpływów i władzy do osiągania własnych celów. Ukazuje świat w setkach odcieni szarości, które są w każdym człowieku. Bo życie nie jest czarno-białe, a pojęcia dobra i zła rzadko bywają od siebie oddzielone wyraźną kreską. Raczej przenikają się wzajemnie.

I niech nie zwiodą was różowe skrzydełka i czcionka na okładce, „Samotna” to rasowy, dobrze napisany thriller.

Lisa Gardner to płodna autorka, w Polsce obecnie jest wznawiany jej cykl kryminalny.

Tak naprawdę nie było wiadomo, czy sprawa, która toczyła się przed oczami strzelca miała pokrycie w rzeczywistości. Snajper Bobby był przekonany, że kobieta z dzieckiem znajdowali się w niebezpieczeństwie, dlatego oddał strzał do jej męża. Teraz jego sytuacja była niejasna, gdyż nie było wiadomo, czy Catherine nie uknuła tej intrygi.

Z zainteresowaniem zagłębiłam się w pierwszy tom kryminalnej serii Lisy Gardner. Mniej więcej wiedziałam czego mogę się spodziewać, gdyż wcześniej czytałam jej dwie inne książki. Lektura początkowo nie zapowiada aż tak emocjonującej przygody, pełnej kłamstw, tajemnic i niedopowiedzeń.

Autorka już w pierwszej części cyklu stworzyła historię, która im dalej w nią brniemy, tym więcej znaków zapytania stawia przed czytelnikiem. Tak naprawdę do samego końca nie wiemy jak to wszystko się potoczy, a niektórych faktów możemy dowiedzieć się pewnie także w kolejnych tomach.

,,Samotna" Lisy Gardner to ciekawe kryminalne spotkanie, w którym nic nie jest jasne od samego początku, a im dalej, tym więcej niedopowiedzeń. Jeśli lubicie niebanalne kryminalne lektury to ta przypadnie Wam do gustu.

Nie wiem nawet co napisać.. To moje pierwsze spotkanie z autorką i szczerze mówiąc jestem zawiedziona. Fabuła jest dość... dziwna. Wydarzenia nie sprawiają, że czytelnik z szybkością karabinu maszynowego przerzuca strony, żeby dowiedzieć się jak potoczą się losy bohaterów... Tutaj zabrakło tego czegoś. Tej iskry. Spójności. Autorka chciała zapewnić czytelnikowi jazdę bez trzymanki, ale niestety jej pociąg trochę się wykoleił.

Nie mniej jednak dam szansę serii z detektyw D.D. Warren i sięgnę po kolejną książkę Lisy Gardner.

IG: book_szpanerka

Lisa Gardner po raz kolejny zaskoczyła nas dobrą historią. Autorka i jej bohaterzy manipulują nami i właściwie do końca książki nie wiemy co brać za pewnik.

Tym razem zaserwowano nam masę rodzinnych tajemnic, traum z przeszłości i walki o dziecko i życie.

🔸️

Piękna Catherine ma za sobą traumatyczne przeżycia. W dzieciństwie została porwana, uwięziona i wykorzystywana seksualnie przez 28 dni, zanim udało jej się uciec.

Po wielu latach, terapiach i powrocie do normalności poznaje przystojnego Jimmiego, syna wpływowego sędziego i mimo iż nie jest dla nich wymarzoną synową, Catherine zostaje członkiem ich rodziny. Żoną jedynego syna, i matką ich wnuka.

Z początku idealne małżeństwo z czasem przeradza się w związek z problemami, jest alkohol, przemoc, zdrady.

Policja wciąż jest wzywana do mniejszych lub większych awantur. To nie może prowadzić do niczego dobrego i nie prowadzi.

Jednego dnia kłótnia małżeńska wymyka się spod kontroli i Jimmie celuje bronią w żonę i przytulone do niej dziecko. Wezwany na miejsce wraz z jednostką specjalną snajper Bobby Dodge musi podjąć decyzję, która zaważy na jego życiu, ale za to może uratować życie innej osoby.Pociąga za spust.

Od tej pory akcja nabiera rozpędu. Wokół wdowy dzieją się niepokojące rzeczy,

zaczynają giną osoby związane z rodziną, teście chcą odebrać jej prawa do opieki nad dzieckiem, obarczając ją winą o szereg chorób towarzyszących chłopcu od urodzenia, a tymczasem ulicami Bostonu spaceruje sobie morderca,dla którego zabijanie to bułka z masłem.

Chaterine też jest na jego celowniku.

Kobieta zwraca się z prośbą o pomoc do Dodga. Mężczyzna nie wie czy może jej ufać, czy nie jest właśnie wplątywany w sieć kłamstw i intryg, które krążą wokół kobiety jak satelity.

🔸️

Właściwie do końca nie wiemy,która z postaci jest czarnym charakterem. Może wszystkie? a może żadna?

Czy ciąg wydarzeń był tylko splotem przypadków, czy może był skrupulatnie zaplanowany?

Jak zawsze dobra historia i jak zwykle ciut przydługie opisy rozkminek psychologicznych bohaterów. To już chyba wizytówka Gardner 😉. Ale ja wciąż jestem na tak. Tym bardziej, że zakończenie książki nie jest takie do końca oczywiste, co daje pole do popisu wyobraźni.

Witajcie ❤🍁

Tak jak obiecałam przychodzę do Was w weekend z informacją, że w końcu udało mi się skończyć "Samotną" Lisy Gardner.

Pisałam wcześniej, że to moje drugie spotkanie z Autorka i śmiało mogę powiedzieć, że oba były równie udane 🤩

W "Samotnej" głównym bohaterem jest Bobby, policyjny snajper wezwany do rodzinnej awantury, w której mężczyzna grozi bonią żonie i ich synkowi. Bobby podejmuje decyzję która wywraca jego życie do góry nogami.

Po całej akcji na jaw wychodzą coraz dziwniejsze rzeczy np to ze Catherine jest oskarżana przez teściów o znęcanie się nad synem, który co jakiś czas choruje a lekarze nie są w stanie stwierdzić co dokładnie może mu dolegać. Z każdą stroną pojawia się coraz więcej pytań. Czy matka znęca się nad synem? Czy może chłopiec naprawdę cierpi na trudną do zdiagnozowania chorobę? Czy ojciec faktycznie chciał zabić swoją żonę i dziecko? A może chciał ochronić synka przed niebezpieczeństwem jakie groziło mu ze strony matki? Czy Bobby podjął dobrą decyzję strzelając do mężczyzny? Czy może była ona błędna i straci wszystko?

Jeżeli chcecie poznać odpowiedzi na te pytania sięgnijcie koniecznie po książkę. Ja już zamówiłam kolejny tom i na pewno w niedługim czasie po niego sięgnę 😉

Teraz myślałam żeby zabrać się już za książki świąteczne, ale chyba zdecyduję się na jeszcze jeden kryminał 🤪 w najbliższym czasie pokażę Wam też jakie lektury wybrałam na Mikołaja dla moich córeczek 🎅🏼 dla młodszej wzięłam świąteczną a dla starszej czwarty tom serii która bardzo jej się spodobała przez to, że ma dużo zagadek i czyta się ją nieco inaczej niż standardowe książki 🙃

Życzę Wam kochani udanej niedzieli 🍀😘🍁⛅

Aschlee30