Samobójca. Niezmienni. Tom 1

,, Samobójca " Agnieszki Ziętarskiej wbrew pozorom nie jest dosłownie o samobójcy. To książka o losach młodej, zwyczajnej dziewczyny i niezmiennego. Flora, bo tak ma na imię nasza bohaterka, w wyniku wypadku straciła brata i czuję się z tego powodu winna. Tak właściwie to jest kilka osób które również uważają ją za winną wypadkowi. Życie nastolatki nie jest usłane różami ale w końcu znajduje pocieszenie w postaci małego, czarnego kotka. Jednak czy rzeczywistoście jest tak jak się jej wydaje? W życiu Flory pojawia się irytujący młodzieniec imieniem Felis. Chłopak, który nie jest człowiekiem, a w dodatku zna przyszłość Flory. Czy ta wiedza pomoże mu zmienić jej przeznaczenie? Czy poniesiona cena nie będzie zbyt wysoka?

Książka która wciąga od pierwszych stron i porywa czytelnika w świat z jednej strony okrutny, a z drugiej pełen miłości i pięknej przyjaźni. Flora swoją osobą i historią jest dla mnie taką definicją rzeczywistości natomiast Felis to fantastyka. Coś o czym muszę wspomnieć to bezwzględne poświęcenie się chłopaka w ratowanie duszy naszej bohaterki. Strasznie mnie to rozczuliło. Mam w planach drugą część pt.,, Nauczyciel " i mam nadzieję, że będzie równie dobra co pierwsza część. Serdecznie Wam polecam samobójce, a może już czytaliście i chcecie się podzielić swoją opinią?

"Samobójca" to pierwszy tom cyklu "Niezmienni". W tej części poznajemy losy dwójki młodych osób, których los pokrętnie postawił na swojej drodze. Ona chciałaby zniknąć i nie zwracać na siebie niczyjej uwagi, a ON za punkt honoru przyjął skruszenie muru, którym dziewczyna się otoczyła. Różnice charakteru to nie wszystko co dzieli bohaterów. Flora jest zwykłą śmiertelniczką, która tak jak każdy człowiek prędzej czy później będzie musiała umrzeć, natomiast Felis jest niezmiennym, który powinien żyć wiele, wiele lat i opiekować się ludźmi. Znajomość między tą dwójką nie powinna w realnym świecie nigdy się wydarzyć, jednak przewrotny los stawia tych dwoje na swojej drodze. Stają się dla siebie nie tylko przyjaciółmi, ale przede wszystkim podporą i sensem życia.

Niestety. Pomimo całej sympatii dla historii Flory i Felisa nie jestem w stanie ocenić tej książki na więcej, a szkoda bo opowieść zasługuje na dobre 7,5. Skąd w takim razie tak niska ocena? To wszystko spowodowane jest sposobem wydania książki: pierwsza połowa roi się od błędów, literówek, braku akapitów czy braku oddzielenia opisu od dialogu. Zdaję sobie sprawę, że wydawca z pracownikami nie jest w stanie wyłapać wszystkich błędów, ale nagromadzenie takiej ilości w jednym miejscu to na prawdę przegięcie :( Przez to pierwsza połowa książki bardzo mi się dłużyła. Musiałam skupić się nie tylko na samej historii, ale również na zastanawianiu się, co w danym miejscu powinno być napisane, a co jest. Plus jest taki, że błędy znalazłam głównie w pierwszej połowie - nie wiem czy później książka mnie tak bardzo wciągnęła, że nie miały one dla mnie znaczenia, czy po prostu ich nie było :) To o czym powinno się wspomnieć przy Samobójcy to dosyć proste, a czasami naiwno-dziecięce dialogi między bohaterami. Nie zawsze pasowało mi to z całą historią. A właśnie! Sama historia. Piękna i wyciskająca z człowieka pokłady dobrej energii i nadziei. Na prawdę warto poznać Florę i Felisa oraz ich przygody. Cała opowieść może nie jest nad wyraz skomplikowana, ale jest pięknie opisana, dzięki czemu czytelnik całkowicie przepada w świecie bohaterów. Historia oczywiście nie skończyła się na ostatniej stronie książki i mam nadzieję, że już niedługo będę mogła ją kontynuować w kolejnym tomie (a ma być ich jeszcze 2).

"Czułam się teraz całkowicie odcięta od świata, od tej ponurej rzeczywistości, którą nazywałam swoim życiem. Myśli wędrowały szybko, omijając niebezpieczne tematy. Z ulgą stwierdziłam, że moje serce złapało równy rytm. Rzadko udawało mi się to tak szybko, chociaż już dawno nauczyłam się panować nad strachem. Teraz naprawdę trudno było do mnie dotrzeć. Zdawałam sobie z tego sprawę, ale dzięki temu czułam się bezpieczna. Opanowanie i obojętność - właśnie nimi się kierowałam. Obiecałam sobie, że nic mnie już nie zrani. Dlaczego wylądowałam w tym miejscu, w takim stanie?"

Flora to zwyczajna dziewczyna z kwiatowej dzielnicy, której życie nie jest, jak to mówią, usłane różami. Usiłuje podnieść się po śmierci brata, ale seria niepowodzeń sprawia, że zamyka się w szczelnej, grubej skorupie, której nie jest w stanie ruszyć żaden terapeuta. Jej rodzina powoli się rozpada, a wyrzuty sumienia zjadają ją od wewnątrz. W końcu znajduje pocieszenie, jak myśli, wyłącznie w swojej wyobraźni. Jednak rzeczywistość wkrótce ją zaskakuje. Poznaje irytującego młodzieńca, który całkowicie zmienia jej dotychczasowe życie, pokazując przy okazji, jak wygląda prawdziwa miłość.

Felis nie jest człowiekiem, a Niezmiennym i posiada jeden z czterech wyjątkowych talentów. To dorastający, beztroski chłopak, przed którym przyszłość stoi otworem. Nie boi się ryzyka i co ważniejsze, zna przyszłość Flory. Czy ta wiedza pomoże mu zmienić jej przeznaczenie? Czy poniesiona cena nie będzie przypadkiem zbyt wysoka?

"Ty będziesz tworzyć wspaniałe wspomnienia dla dusz. Będziesz ich aniołem stróżem. To przy tobie poczują radość i szczęście. Niektóre dusze będą trudniejsze, ale koniec końców sprawisz, że będą zadowolone ze swojego życia. Nie uważasz, że to dużo ważniejsza rola?"

Ostatnio coraz częściej staram się czytać książki polskich autorów. Przyznaję, że jeszcze półtora roku temu nie doceniałam naszych rodaków i brałam pod uwagę tylko zagraniczną twórczość. Bardzo żałuję, że straciłam tyle czasu i nie poznawałam polskiej literatury wcześniej. Obecnie w mojej biblioteczce znajduje się wiele książek z polskimi nazwiskami i sprawia mi to niezwykłą radość. Kiedy więc dostałam propozycję zapoznania się z książką "Samobójca" Agnieszki Ziętarskiej, której opis od razu mnie przyciągnął, bardzo się ucieszyłam. Jest to gatunek young adult i paranormal romance, dlatego tym bardziej stwierdziłam, że może ona trafić w moje gusta. No i przepadłam, dawno żadna książka mnie tak nie zachwyciła. Do tej pory w 2019 roku przeczytałam pięć książek i jest ona na pierwszym miejscu. Uważam, że naprawdę powinno być o niej głośno.

Poznajemy historię nastoletniej Flory. Jest ona bardzo skryta, stara poradzić sobie ze śmiercią brata. Niestety jej najbliższe otoczenie bardzo jej to uniemożliwia. Wszystkie zmienia się jednak pewnego dnia, kiedy na jej drodze pojawia się Felis. Nieokiełznany, irytujący i bardzo zmienny chłopak. Flora nie wie jednak, jak wiele tajemnic ON skrywa. Jest Niezmiennym i zna przyszłość dziewczyny. Szczerze mogę Wam powiedzieć, że kiedy piszę tę opinię i na nowo przypominam sobie całą historię, mam ogromną ochotę znowu do niej wrócić. Bohaterowie w książce są bardzo ciekawi, od razu można obdarzyć ich sympatią. Historię poznajemy z perspektywy Flory i Felisa. Oboje są narratorami, rozdziały przeplatają się między nimi. Dzięki temu możemy zagłębić się w całą opowieść jeszcze bardziej i poznawać coraz więcej nowych informacji oraz sekretów, które wychodzą na jaw Najważniejsze moim zdaniem w całej książce jest jednak to, jakie emocje ona wywołuje. Współczucie, złość na niektóre osoby, wzruszenie i radość. Możemy spotkać naprawdę szeroką gamę uczuć i przeżywać wszystko razem z nimi.

"W końcu każdy sam musi wybrać to, czego pragnie."

Autorka stworzyła tutaj świat bardzo podobny do naszego, jednak obok zwykłych osób żyją Niezmienni. Mają oni różne talenty i swoje zasady oraz prawa. Zostało to wszystko dobrze wyjaśnione, dzięki czemu czytelnik nie pogubi się w lekturze. Fabuła również wciąga i ciężko jest się od niej oderwać. Oczywiście można znaleźć kilka niedociągnięć, jednak jest to debiut i uważam, że plusy tutaj zdecydowanie przeważają.

"Samobójca" to pierwszy tom niezwykle magicznej serii Niezmienni. Z niecierpliwością czekam na dalsze losy Flory i Felisa. Polecam tę książkę szczególnie osobom, które lubią książki młodzieżowe z wątkami fantastycznymi. Ja na pewno będę często do niej wracać.

[Adres usunięty]