Rzezimieszek. Z Brzeskiej na Pradze do mafii mokotowskiej

📸 #współpracareklamowa

Hejka Książkowe Iskierki! 🔥

🚨"Rzezimieszek" to książka, która od pierwszej strony wciąga nas w świat, o którym większość z nas woli nie myśleć. Jednak ten świat istnieje i można na tą historię spojrzeć różnie. Ja ponieważ interesuje się mafią zarówno jako fikcją literacką jak i literaturą faktu, to opowieść Artura "Żyda" Pośpiecha chętnie przeczytałam i uważam za bardzo dobrą książkę. To brutalna opowieść o życiu w szarej strefie, gdzie wartościami są siła, lojalność i przemoc.

🚨 Jatkowska i Pośpiech zabierają nas w mroczną podróż po najciemniejszych zakątkach warszawskiej Pragi. Od dzieciństwa Artura na Brzeskiej, gdzie przestępcze życie było codziennością, przez kradzieże, napady, aż po moment, gdy trafia on w szeregi mokotowskiej mafii. Czy było to łatwe życie? I tak i nie, wszystko zależy jak na nie spojrzymy. Artur w swojej książce opisuje rzeczywistość, swoje wzloty i upadki, balansowanie na granicy prawa i przekraczanie granicy moralności. Dla mnie jest to historia, człowieka, którego złamało życie. .

🚨 Bardzo dużym plusem tej biografii - autobiografii jest język, to on przykuwa uwagę i sprawia, że książka jest interesująca. Nie ma w tej książce pięknych opisów i metafor. Język jest często brutalny i surowy, jak życie, które opisuje. To nie tylko opowieść o zbrodni, ale też o przetrwaniu w świecie, który nie zna litości i pożera, jeśli okażesz się słaby.

🚨 "Rzezimieszek" poza tym, że jest biografią, to pokazuje obraz polskiej mafii, jej struktury i proces transformacji, który przypadła na lata 90- te. W czasie gdy Polska przechodziła intensywne zmiany polityczne i gospodarcze, co sprytniejsi dostrzegli okazję. Powiedzenie: “okazja czyni złodzieja” do tej książki pasuje mi idealnie. To były “złote czasy” dla zorganizowanych grup przestępczych. Przerażające i fascynujące jednocześnie, ponieważ książka ukazuje obraz - jak zło ewoluuje i rozprzestrzenia w ludzkiej rzeczywistości. Obraz systemu i codziennego życia.

🚨 To historia człowieka, którego “przemieliło” życie a system „wypluł” i o nim zapomniał. Ja ze swojej strony mogę potwierdzić, że polskie więzienia nie są od resocjalizacji, nie mają dostatecznych środków na to. Znałam osobę, która odsiadywała wyrok i mówiła o tym dokładnie to samo co Artur Pośpiech. A im cięższe przewinienie, to takim osobo się nie pomaga. Utwierdza się je tylko w przekonaniu, że oni się nie zmienią i nie daje im się szansy na tą zmianę.

🚨 Zdradzę wam, że ta książka zawiera obraz ówczesnych polskich gwiazd sceny estradowej, a konkretnie disco polo, które również w latach 90- tych przeżywały swój rozkwit. Jestem ciekawa jak na tą książkę zareagują owe gwiazdy 😂

🚨 Rewelacyjna książka dla fanów literatury faktu, ale także tych, którzy interesują się światem mafii i przestępczości. Jest poruszająca, wciągająca i jednocześnie daje do myślenia.

Wielokrotnie piszę w swoich recenzjach, że “umówiłabym się na kawę” i poznała fikcyjnego bohatera, ponieważ jest fascynujący. Ostatnie strony tej historii sprawiły, że bardzo chętnie wypiłabym kawę z Arturem Pośpiechem ☕, mimo tego kim był, a może właśnie dla tego…

Polecam!

„Rzezimieszek. Z Brzeskiej na Pradze do mafii mokotowskiej” Gabrieli Jankowskiej oraz Artura Pośpiecha, który jest również bohaterem przedmiotowej powieści. Jest to książka, która przedstawia czytelnikowi życie Artura Pośpiecha „Żyda”, który od najmłodszych lat nie miał lekkiego życia. To z kolei pokierowało jego tor na drogę przestępczą, która początek miała od niewinnych rozbojów czy małych kradzieży. Kończyło się to wieloma pobytami w poprawczaku, a następnie odsiadkami w więzieniu. Główny bohater powieści pokazuje, jak stopniowo ciemny świat go wciągał, aż wylądował w mafii mokotowskiej. Pokazuje skalę niebezpieczeństwa, zależność od bezwzględnych ludzi, którzy nie cofną się przed niczym.

Ta historia może być swego rodzaju przestrogą dla innych, jak łatwo można zatracić się w niebezpiecznym świecie, z którego niestety bardzo trudno później jest się wyzwolić. Wszystko, co łatwo przychodzi, w pewnym momencie zwróci się do nas o zapłatę. Dlatego niebezpieczny świat tak bardzo wciąga, bo nim zorientujemy się, do czego doszło, to już jesteśmy w takim stopniu zależni od innych, że nie możemy zrobić kroku w tył.

Język, jaki został użyty w książce, jest bardzo dosadny, co jedynie może podkreślić powagę sytuacji, w jakiej znalazł się Artur Pośpiech. Niebezpieczeństwo i bezwzględność, z jaką działają ludzie w mafii, może przerazić zwykłego człowieka, niemniej jednak myślę, że jest niezwykle cienka granica, którą każdy z nas może w życiu przekroczyć, by łatwo dużo zyskać! Myślę, że ta książka może okazać się ciekawa dla wielu czytelników, ja przyznam szczerze, że bardzo chętnie poznałam historię życia osoby, która miała do czynienia z przestępczym światem i należała do mafii. Ze swojej strony polecam!

Lata 90. dwudziestego wieku rządziły się w naszym kraju swoimi prawami. Był to również czas, gdy półświatek warszawski bardzo się rozwijał i zbierał ogromne żniwa.

Warszawska Praga, ulica Brzeska - to właśnie tu wszystko się zaczęło. W tamtym czasie był to ciemny punkt na mapie stolicy. Włamania, bójki, czy kradzieże były tam na porządku dziennym. Jeszcze jak było się „tamtejszym” to pół biedy, najgorzej mieli Ci nowi, którzy pojawiali się na rewirze…

Artur „Żyd” Pośpiech był właśnie takim czarnym charakterem z Brzeskiej, swojej pierwszej kradzieży dokonał mając… 9 lat! A potem to już poszło z górki. Obracając się w towarzystwie ludzi o lepkich rękach sam zaczął ten „zawód” praktykować. I z dnia na dzień było częściej i więcej. Pojawiało się więcej znajomości, miejsce już miały coraz grubsze akcje, dzięki czemu Żyd zdobywał coraz to większy szacunek na dzielni. Jednak wszystko, co dobre kiedyś musi mieć swój moment załamania. Artur razem z kumplami często trafiali do zakładów poprawczych, które z biegiem lat zamieniły się w zakłady karne… Czy to było dla nich nauczką? Absolutnie. Wychodzili więksi, silniejsi, budząc jeszcze większy respekt wśród kumpli.

Podczas jednej z odsiadek, już w więzieniu, Artur nawiązał znajomości, które doprowadziły go na szczyt jego gangsterskiej kariery, czyli do mafii mokotowskiej.

„Rzezimieszek” to nic innego, jak opowieść z życia Pośpiecha. To historia człowieka, który stracił wiele lat na „zabawę w gangstera”, która nie dała mu żadnej normalnej przyszłości. Sam zainteresowany na koniec tłumaczy się tym, że nikt nie pokazał mu, jak powinno wyglądać normalne życie. Czy rzeczywiście tak było? Nie mi to oceniać, jednak uważam, że ta książka może być lekcją dla innych.

Podoba mi się to, że Artur zawsze tak ciepło wypowiada się o swojej mamie. Za to ogromny szacunek, nie każdy o takich sprawach potrafi mówić głośno. Matka to osoba, która poświęci wszystko dla swojego dziecka, jakieby ono nie było. I fajnie, że ta relacja tutaj została w taki sposób utrzymana, pomimo takiego, a nie innego życia synów. Tak, mówię synów, ponieważ bracia Żyda również do świętych nie należeli.

Nie ukrywam, że dziwiłam się i dziwię do tej pory, że w książce zostało ujawnionych tyle pseudonimów, czy nawet nazwisk osób, które ze światem przestępczym wciąż mają styczność. Zawsze myślałam, że są to rzeczy, o których głośno się nie mówi… Ale jak głosi jeden podtytuł książki „od złodzieja do frajera”. Żyd czarno na białym mówi o tym, że członkowie mafii mokotowskiej wsypaliby każdego, aby tylko uchronić własny tyłek…

„Rzezimieszek” to taka autobiografia Pośpiechu. Miałam dziwne wrażenie, że chwilami chwalił się on swoimi przestępczymi rozgrywkami, co niezbyt mi się podobało. Jego wypowiedzi były często w dziwnym tonie, no ale może on sam uznaje to za wyczyny swojego życia? Hmm, na to pytanie tylko on sam zna odpowiedź.

Książka sama w sobie szokuje. Gdybym nie wiedziała, że to autentyczna historia pisana przez głównego bohatera to pomyślałabym, że autor był na haju tworząc coś takiego 😉

Bądź, co bądź - Artur Pośpiech po najdłuższej odsiadce w swojej karierze marzy o spokoju i wolności. Mam nadzieję, że w końcu doceni życie i nie wróci już za więzienne mury.