Ryczące owieczki

Rycząca owieczka może kojarzyć się dziwnie lub po prostu śmiesznie. Tymczasem mamy do czynienia z tematem poważnym.

Autor koncentruje się głównie na kulturze, sztuce i mediach, bo to środowisko poznał bardzo dobrze i gdzie, jak wspomina wciąż brakuje donośnego głosu ludzi wierzących w Boga, ludzi Kościoła.

Zauważa niepotrzebny podział na "zawodowych chrześcijan" oraz "chrześcijan aktywnych zawodowo". Według B.Brinera taki podział jest sztuczny, bowiem wszyscy, będąc wyznawcami jednego, tego samego Boga, powinni głosić zasady wiary, zarówno słowem, jak i codziennym życiem. Nie chować się w skórę łagodnych, nikomu nie przeszkadzających owieczek, które tylko w niedzielę, podążając w kierunku najbliższego budynku kościoła, różnią się od swoich niewierzących sąsiadów. Nie przemykać ukradkiem, ale dumnie kroczyć przez życie i z radością mówić o tym, że Bóg jest.

Zwraca uwagę na mocny głos różnych grup społecznych, które bez żadnych oporów próbują narzucać innym, swój sposób myślenia i życia. Ubolewa również nad nowoczesnym "politycznie poprawnym" oddzielaniem spraw wiary od życia publicznego.

Tymczasem Bóg dał nam przecież mnóstwo wskazówek, jak żyć, co robić. Słynne "być solą dla Ziemi" autor tłumaczy za znanym biblistą jako "działanie w roli oczyszczającego czynnika, który utrudnia rozprzestrzenianie się zła", a najlepszym sposobem, by to rozprzestrzenianie zatrzymać jest zastąpienie go czymś dobrym. Tutaj daje wiele przykładów na to, że zbyt mały wybór dzieł, stworzonych przez chrześcijańskich autorów, powoduje, iż odbiorca nie ma tak naprawdę w czym wybrać.

Wspomina również o tendencji do krytykowania złych rzeczy i bojkotowania tego, co uważamy za niewłaściwe, ale nie podsuwaniu żadnej alternatywy. A powinniśmy być pozytywni i oferować przecież w to miejsce lepsze rozwiązania.

Dużo dobrych przykładów i sposobów, na to, by stać się prawdziwą "ryczącą owieczką", która nie tylko słucha, ale swoim postępowaniem daje Pasterzowi, wiele powodów do dumy.

Na koniec książki - podsumowanie, w punktach i pytaniach. Odpowiedzi na te pytania, pozwolą nam określić, czy jesteśmy owieczką ryczącą, czy raczej tą, która na razie tylko otwiera "usta", by coś powiedzieć, ale jeszcze nic nie słychać.

Więcej na: [Adres usunięty]