Rubyfruit Jungle

🍉🥝 Rubyfruit Jungle to powieść, która pokazuje, że niektóre queerowe historie mogą z czasem stracić swoją aktualność. Jednocześnie książka ta udowadnia, że utrwalanie szkodliwych stereotypów na temat społeczności LGBTQ+ może przynieść więcej szkody niż pożytku. Oczywiście, trzeba uwzględnić fakt, że utwór powstał w latach siedemdziesiątych, ale czy patrząc z tej perspektywy, wydawanie go dziś ma sens? Od tego czasu świadomość polskiego odbiorcy znacząco się rozwinęła, więc czy jest potrzeba publikowania tekstu, który w dużej mierze promuje toksyczne refleksje, mogące jeszcze bardziej wypaczyć postrzeganie rzeczywistości przez czytelnika?

🍍🍓 Ta książka mnie zirytowała. Nie twierdzę, że w całości nadaje się jedynie do przeszłości, z której pochodzi. W końcu nie bez powodu dla niektórych to klasyk. Ale wiecie co? Jak już napotykam takich ludzi to wspominają mi tylko o orygnialnej wersji językowej. Może więc to po prostu kwestia kiepskiego tłumaczenia? Bo wierzcie mi nie wystarczy znać angielski i polski aby przetłumaczyć tą do bólu feministyczną powieść w dobry sposób. Niestety to nie jedyny problem tej powieści — chociaż fakt. Nasza polska wersja od strony stylistycznej kuleje.

🍒🍋 Dla zasady — główną bohaterką i narratorką tej powieści jest Molly Bolt – pewna siebie kobieta, która postrzega siebie jako wyjątkowo inteligentną lesbijkę. Jej historia w książce to przede wszystkim opis codziennej walki o to, by żyć w skrajnie konserwatywnym i sztywnym społeczeństwie. Molly jest uparta, dumna i zdeterminowana, by nie dać się wtłoczyć w żadne narzucone normy. W związku z tym, jak można się domyślić, zdecydowanie sprzeciwia się instytucji małżeństwa, a także nie interesuje jej rola matki.

🍇🍏Brzmi dobrze, prawda? W dzisiejszych czasach nadal potrzebujemy queerowych bohaterów, którzy pokażą, że warto walczyć o siebie i żyć zgodnie z własnymi pragnieniami. Więc gdzie tkwi problem? Otóż, wystarczy zagłębić się w tekst, by go dostrzec. Pierwszym, co mnie uderzyło, był fragment, w którym główna bohaterka kpi z kobiet wybierających męską rolę społeczną w relacjach z innymi kobietami. Molly wyśmiewa je, twierdząc, że to nie tak powinno wyglądać. Serio, Rita – czy słyszałaś kiedyś o butch i femme? (to społeczno-kulturowe wzorce, które identyfikują lesbijki w związkach). Butch to lesbijka, która pełni dominującą rolę w związku, często ubierając się bardziej męsko, a femme to jej przeciwieństwo. A wiecie co jest najważniejsze? Nigdzie nie jest powiedziane, że np. dwie butch nie mogą być razem. Właśnie dlatego zachowanie Molly jest żenujące i pokazuje brak społecznej wrażliwości autorki.

⠀

🍑🥥 Drugą rzeczą, którą tu wspomnę jest coś co z mojej perspektywy było po prostu obrzydliwe. Podważać stereotypy społeczne trzeba umieć. Tak. Jak najbardziej są nam potrzebni bohaterowie którzy umieją to robić lecz kiedy przeczytałam fragment, że gdyby nie role społeczne to matka z córką równie dobrze mogłyby uprawiać razem seks - no ludzie... po prostu nie.

🍎🍊Rozumiem, że w tamtych czasach Rubyfruit Jungle z pewnością była społecznie potrzebna. Wszak nie wolno nam zapomnieć, że tekst został napisany w czasach kiedy lesbijki żyły w głębokim społecznym podziemiu. Jednak czy Ruby była nam potrzebna we współczesnych czasach? Z powodu toksycznych wartości, konspektów, które próbuje przekazywać — absolutnie nie. Młodzi twórcy dobrze osadzeni w rzeczywistości umieją poruszać te społecznie potrzebne wątki o niebo lepiej. Naprawdę szkoda marnować na nia czas, pieniądze i nerwy.

,,Gdzie się podział miniony czas? Jeśli się dowiesz, powiedz mi."

Jeśli każdego dnia żyjesz tak, jak nauczyli cię rodzice, dziadkowie i pradziadkowie, to ta książka cię trochę zniesmaczy. Ona jak nikt podkreśla przekonania z dawnych lat, gdzie najlepsze, co ludziom wychodziło to, osądzanie innych, bez patrzenia na siebie. Dziecko, które wychowywał ktoś inny niż jego matka było nazywane bękartem i wręcz mszczono się na nim za błędy jego rodziców. Zawsze ten temat mnie drażnił, bo co jest winne, skoro to nie ono pchało się na świat? Czy naprawdę ma nosić piętno jego płodzicieli? Poza tym, czym się różni od innego dziecka? Ma ogon, czy łuski? A może zamiast jego oczu są zwykłe kulki wodne, a za mózg powstało miejsce na siano? Widzę, że autorka również nie była zadowolona z takiego nazewnictwa. Opowiada o tym jak ludzie sami siebie ograniczyli biorąc przeciwieństwo dobrego nazewnictwa za najgorsze, które używają zawsze wtedy, kiedy coś nie jest dobre. I co to za słowo: brzydki? Jak wiadomo każdy z nas jakiś jest, ale nie ma brzydkich ludzi, są tylko brzydkie słowa, zachowania i charaktery, które ranią innych, bo sprawia im to przyjemność. Dlaczego kimś grzesznym jest kobieta, która kocha kobietę? Skoro każdy z nas ma prawo kochać kogo chce, najlepiej ze wzajemnością, to czy skoro obie kobiety darzą się uczuciem, to już jakiś dramat? To z kim kto się połączy nie ma wpływu na moje życie, nic mi nie dodaje, ani niczego nie zabiera. Zamiast złości na nich powinno się im współczuć, bo ludziom najłatwiej jest oceniać innych, ale do swojego życia nie życzą sobie wchodzić. Więc dlaczego wchodzą do cudzego?

Jak widzicie, cała pozycja skupia się na rzeczach o których nie każdy chce rozmawiać, bo żyje według starych przekonań. Ja chętnie przez nią przepłynęłam przypominając sobie własne dzieciństwo. Jest napisana w sposób prosty, opowiada o różnych rzeczach obranych w formę tabu i bez koloryzowania pokazuje rzeczy jakimi są. Choć napisana dawno temu, to jednak pokazała, że ludzie potrafili myśleć współcześnie i wybiegać ponad to.

Bo szczęśliwy jest ten, kto ma własne myśli:-) Bardzo polecam!

Niesamowite, że ta książka jest starsza ode mnie…

"Nie ma niższych sfer. Nie ma homoseksualistów, osób transpłciowych czy...(wypełnij puste miejsce). Są tylko ludzie, szalona mieszanka energii, różnych zdolności, kolorów (...)"

Molly Bolt – bohaterka i narratorka, ponadprzeciętnie inteligentna, lesbijka – opowiada o walce o własną niezależność w konserwatywnym, pełnym uprzedzeń i schematów amerykańskim społeczeństwie przełomu lat 50/60. Zdeterminowana, pewna siebie, od dziecka niedająca się włożyć w stereotypowe ramy kobiecości, stanowczo sprzeciwiająca się małżeństwu, macierzyństwu i sprowadzania kobiety jedynie do roli kury domowej. Nierozumiana i wyklęta, bo inna, a na inność nie było przyzwolenia.

To bardzo odważna książka, bezpruderyjna, przełamująca tabu, zważywszy na nieprzyjazne i nietolerancyjne czasy, w których powstała. Zgodzę się ze zdaniem okładkowego opisu, że powieść jest napisana mocnym i bezpardonowym językiem. Momentami jest wręcz szokująca, a zachowanie Molly czasem nie mieściło się w ramach zwykłego nonkonformizmu. Było demonstracją i silnym przejawem jej świadomości seksualnej, odwagi i siły. Jednak nie zawsze zgadzałam się z postawą Molly, szczególnie w odniesieniu do innych osób, które pojawiały się w jej życiu. Wyrażała się o nich w sposób krytyczny, traktowała prześmiewczo, a wręcz wyszydzała ich (referencyjnym przykładem jest tu Paul Digit),co trochę kłóci się z wizerunkiem osoby walczącej o prawo do odmienności. Mimo że walka bohaterki o bycia sobą, życia wg własnych zasad i w zgodzie ze sobą jest godna podziwu, to jednak czasami umykało mi to właściwe sedno powieści, jej prawdziwy przekaz, bo odnosiłam wrażenie, że pod przykrywką sprzeciwiania się kategoryzacji, tak naprawdę Molly toczy walkę o wolność seksualną, wręcz rozwiązłość i życie bez kompletnie żadnych ograniczeń (np. jej stosunek na kazirodztwa).

"Najbardziej rewolucyjną rzeczą, jaką możesz zrobić, to być sobą, opowiadać swoją prawdę i otworzyć ramiona na życie, w tym także na ból. Odkryć swoje pasje".

Mimo upływu pięciu dekad od napisania powieści i wielu zmian społecznych, jakie zaszły, treść książki nie traci na aktualności, bo nawet dziś, w czasach większej tolerancji, otwartości i akceptacji różnic, problemy w niej opisane wciąż są żywe, nadal toczy się walka ze stereotypami, konwenansami i narzuconymi normami społecznymi, a wszystko, co się w nich nie mieści ma przyklejaną etykietę odmienności.