Rozłąka

Relacja matki z córkami jest szczególna. Niekiedy przerywana przez tragiczne wydarzenia, smagana przeciwnościami losu, ale wciąż, gdzieś w głębi, istniejąca. Ile złego może znieść kobieta, aby dotrzeć do swoich dzieci? Czy powinna wyruszyć w zagrażającą życiu podróż, byle tylko odkryć rzeczywiste wydarzenia, wolne od obłudy?

Rok 1955, Malaje Brytyjskie. Lydia Cartwright jest żoną urzędnika, Aleca. Kobieta odwiedza chorą przyjaciółkę, chcąc pomóc jej w chorobie. W końcu wraca do domu, gdzie czeka ją przykra niespodzianka. Alec spakował ich córki, Fleur i Emmę, nagle wyjechał bez żadnej wiadomości. Wyczyścił konto bankowe, przepadł niczym kamień w wodę. Załamana Lydia napotyka jedynie fałszywą informację i wyrusza na północ kraju, by odnaleźć bliskich. Nie wie, że przebywają oni w dalekiej Anglii. Malaje Brytyjskie to niebezpieczne miejsce dla nietamtejszych ludzi. Ogarnięte wojną tereny, czyhające na każdym kroku zagrożenie. Mija czas, a bohaterka jest przekonana o śmierci ukochanych córek. Finalnie poznaje zatrważające fakty i postanawia za wszelką cenę odszukać Fleur i Emmę, nie bacząc na konsekwencje…

Miesiące szybko umykają! Właśnie uderzyła mnie świadomość, że to już trzecia powieść autorstwa Jefferies, którą mam okazję recenzować. Stwierdziłam, iż będę sięgała po każdą jej książkę wydaną w Polsce, bo idealnie trafiają w moją wrażliwość, świetnie odprężają, mimo dość ciężkich fabuł. Doskonale rozumiem, dlaczego tak ujmuje w tej twórczości. Wprost uwielbiam, gdy akcje dzieją się kilkadziesiąt lub kilkaset lat wstecz. Jakoś jestem przywiązana do przeszłości, a Dinah cudownie potrafi odtworzyć różne okresy „Rozłąka”, wzorem poprzedniczek, została osadzona w egzotycznym klimacie. Tym razem zwiedzamy Malaje, dzisiejszą Malezję. Kraj interesujący, lecz naznaczony kolonializmem. Rdzennych mieszkańców spotykał okrutny los, niegdyś mocno zaangażowała mnie historia tych terenów, więc tym chętniej zgłębiłam się w „Rozłąkę”. Byłam ciekawa, czy autorka odpowiednio ukazała fakty, z dbałością o szczegóły i prawdę. Ta ostatnia jest najważniejsza.

Wyjątkowo muszę zwrócić uwagę na szatę graficzną. Bardzo mnie cieszy, że wszystkie okładki są utrzymane w podobnej stylistyce, toteż tworzą spójną całość i świetnie prezentują się na półce! Takie spojrzenie uprzyjemnia estetom czytanie. Ładne „opakowanie” ciekawie współgra ze stylem pisania Jefferies. Nadal będę utrzymywać, iż nie każdy go sobie upodoba, ale warto dać mu szansę. Poetycki, bogaty w detale. Zazwyczaj ogrom opisów doceniam głównie u klasyków literatury, jednak tutaj robię wyjątek. Autorka subtelnie nadaje życie pozornie zwykłym przedmiotom, choć na największą obserwację zasługuje natura. Obca dla Europejczyków, prezentuje się majestatycznie, niczym przepiękna fotografia.

Główny wątek, a mianowicie więź Lydii i Emmy, dogłębnie mną poruszył. Szczególnie dojrzałość dwunastolatki, która musi poradzić sobie z nowym miejscem, brakiem bliskości. Ta tęsknota wręcz wyciska łzy, łatwo można zrozumieć desperację głównej bohaterki, będącej w stanie przemierzyć mnóstwo kilometrów, aby przerwać złą passę, odzyskać dzieci, rozpocząć wszystko na nowo. Odwaga imponuje, zwłaszcza w momencie, gdy na głowę Lydii spada tyle problemów. Podobnym hartem ducha odznacza się Emma. Terroryzowana przez własnego ojca, wrzucona w nowe otoczenie, karana za najmniejsze przewinienie, odesłana do szkoły z internatem. Czy ktokolwiek byłby zdolny odnaleźć się w podobnej sytuacji i się nie załamać?

Dinah Jefferies sprostała moim oczekiwaniom. Solidnie przygotowała się do pracy nad książką, zasięgnęła do wielu źródeł i realistycznie przedstawiła ówczesną egzystencję na Malajach. Należy szepnąć, że przyczyniły się do tego jej własne przeżycia! Urodziła się właśnie tam, więc mogła dodać do powieści swoje spojrzenie, co okrutnie wzbogaciło sens. Raduje mnie, iż w tym przypadku nie postawiono wszystkiego na romanse, a skupiono uwagę na innym rodzaju miłości — rodzica do dziecka. Dodało to świeżości, ale powinnam też nadmienić: w Polsce książki tej autorki są wydawane w odmiennej kolejności niż w oryginale. Dowiedziałam się, że w tym roku opublikowano kolejną pozycję, o tytule „Before the Rains”. Warto czekać na tłumaczenie!

„Rozłąka” to kolejna z książek Jefferies, która powinna spodobać się miłośnikom jej stylistyki. Porządnie skonstruowana, a przy tym ogromnie wzruszająca i oryginalna na tle poprzednich publikacji. Znakomita na sierpniowy wieczór, jeśli pragniemy wypocząć nad lekturą niewymagającą przesadnego skupienia, lecz po prostu dobrą i pozbawioną banału. Nie macie pomysłu na prezent dla mamy, babci lub siostry? Rekomenduję tę powieść!

To już trzecia egzotyczna podróż, w którą wybrałam się za sprawą książki brytyjskiej powieściopisarki urodzonej w Malezji. Tym razem Dinah Jefferies umieściła fabułę powieści, pt. "Rozłąka" na Malajach Brytyjskich w 1955 roku. Z każdą powieścią Dinah Jefferies ujawnia ciekawe szczegóły ze swojego życia. Tym razem, w nocie końcowej, odnalazłam kilka osobistych odniesień autorki do wydarzeń z lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku, rozgrywanych na Malajach. Chociaż "Rozłąka" stanowi literacką fikcję, a bohaterowie to postaci zmyślone, to jednak powieść zawiera reminiscencje spędzonego na Malajach dzieciństwa pisarki. Dzięki temu powieść zachowuje ciekawy klimat, zapachy i dźwięki zapamiętane w dzieciństwie, wspomnienie dawnych opowieści, starych zdjęć z albumów rodzinnych i obejrzanych filmów.

"Rozłąka" to historia angielskiej rodziny, która mieszkała na Malajach w latach pięćdziesiątych, w czasie stanu wyjątkowego wprowadzonego z uwagi na powstanie malajskie skierowane przeciwko kolonialnym rządom Brytyjczyków. Walki partyzanckie, niepewność losu, zagrożenie ludności cywilnej to doskonałe tło dla rozgrywającego się na kartach powieści dramatu rodziny brytyjskiego urzędnika.

Lidia Cartwright, żona i matka dwóch córek, wraca do domu po długiej nieobecności spowodowanej wizytą u chorej przyjaciółki. Na miejscu zastaje cichy, opuszczony dom. Sprzęty i ubrania zniknęły, nie ma żadnej wiadomości, która mogłaby wskazać przyczynę nagłego wyjazdu rodziny. Lidia rozpoczyna poszukiwania zaginionych. Każdy nowy trop prowadzi do odkrycia nowych tajemnic, skrywanych głęboko sekretów, oszustw męża. Lokalny urzędnik informuje Lidię, że jej rodzina wyjechała na północ kraju. Kobieta podąża więc ich tropem. W niebezpiecznej dżungli, wśród walczących partyzantów, Lidia próbuje zrozumieć swoją sytuację. Towarzyszy jej mały chłopiec - po części Chińczyk, po części Malaj, którym Lidia zostaje zmuszona zaopiekować się. Z czasem pomiędzy obojgiem narodzi się niezwykła więź.

Tymczasem w Anglii akcja toczy się równolegle, narracja zaś prowadzona jest z punktu widzenia Emmy Cartwright. To jedna z córek wywieziona przez ojca w tajemnicy przed matką. Mężczyzna układa sobie i dziewczynkom nowe życie. Trudne relacje między ojcem a Emmą powodują, że zostaje ona wysłana do szkoły z internatem. Emma nie rozumie, dlaczego jej matka nie pożegnała się z nimi. Wciąż na nią czeka, ale jej nadzieje zostają rozwiane przez ojca, który przekazuje dziewczynkom brutalną prawdę o rzekomej śmierci Lidii. Emma nie jest w stanie pogodzić się z bolesną informacją i podejmuje własne śledztwo. Bohaterka jest silna, niezależna i dojrzała. Jej dzieciństwo jest trudne. Poza rozłąką z matką, dziewczynka narażona jest na niebezpieczeństwa ze strony osób z najbliższego otoczenia. Ucieczką jest dla niej pisanie własnych opowiadań. W świecie marzeń Emma odnajduje siłę do rozwiązania zagadki zniknięcia ukochanej matki, ale także innych rodzinnych sekretów.

"Rozłąka" to powieść wypełniona emocjami, opowieść o sile więzi między matką a córką. To urzekająca historia miłości, niepozbawiona nadziei. Czasem wywołująca gniew a czasem śmiech. Piękna i wzruszająca opowieść o zdradzie, cierpieniu, dojrzewaniu, ogromnej tęsknocie i sile miłości, którą czuje matka wobec swoich dzieci.

Tropikalna przyroda egzotycznych Malajów świetnie została skontrastowana z zimną i mglistą angielską aurą. Radość życia pośród barwnych krajobrazów, wypełnionych trelami ptaków, odgłosami zwierząt i gorącym powietrzem pozwala zagłębić się w klimat niezwykłej powieści Dinah Jefferies. Pisarka, podobnie jak w swoich innych powieściach, czyli "Żona plantatora herbaty" i "Córka handlarza jedwabiem" buduje fabułę świetnie rozłożoną w czasie. Jej powieści obyczajowe są dobrze osadzone w historii, ukazują różnice kulturowe i cywilizacyjne między światem Zachodu i Orientu.

"Rozłąka" to barwna opowieść o świecie, który dawno już minął, ale nadal łatwo zanurzyć się w nim, żeby przeżyć niezwykłą przygodę. Znajdziecie w niej zdeterminowaną matkę, kochające dzieci, tajemniczych szpiegów, handlarzy bronią, partyzantów atakujących plantacje i tragiczny romans.

Przeczytałam kolejną powieść opartą na wydarzeniach historycznych, które rozgrywały się na terenie dla mnie mało znanym. Nigdy nie byłam w Azji. Dzięki historii przedstawionej w "Rozłące" miałam okazję przeżyć przygodę w egzotycznej scenerii. Po raz kolejny przekonałam się również, że Dinah Jefferies należy do moich ulubionych autorek. Podoba mi się jej lekki styl pisania, barwny język i umiejętność budowania nastroju. Z przyjemnością sięgnę po inne powieści pisarki.

Na początku książki miałam lęk przed nieznanym. Bałam się, że pogubię się w jakiś faktach, bo było ich tutaj całkiem sporo. Wszystko musiałam zapamiętywać i układać w głowie. Inaczej całość nie miałaby sensu. Autorka od razu rzuca czytelnika na głęboką wodę, stawiając pytanie „czemu ojciec uprowadza swoje dzieci?”. Tak naprawdę dopiero pod koniec otrzymujemy odpowiedź, ale tego Wam nie zdradzę.

Jefferies urzekła mnie lekkim stylem pisania, opisami i swobodnymi dialogami, po których nie czułam sztuczności. Fabuła została stworzona nietuzinkowo. Wręcz podziwiam ją za taką dokładność w szczegółach, ponieważ było ich całkiem sporo. Poznajemy losy matki, która wraca do pustego domu i dowiaduje się, że jej dzieci oraz mąż wyjechały. Podąża w ślad za nimi za odpowiednimi wskazówkami. Ale okazuje się, że nie wszystko jest takie proste, a droga do rodziny będzie dłuższa niż sądziła.

Książka napisana jest z perspektywy pierwszoosobowej – Emmy, córki Lydii oraz z perspektywy trzecio osobowej, w której występuje Lydia. Lydia została przedstawiona jako osoba bardzo silna, zmotywowana, uparta i gotowa do działania. Do samego końca nie pozwoliła odejść nadziei, zresztą jej córka, Emma, odziedziczyła wszystkie te cechy.

Akcja toczy się na przestrzeni kilku lat. Zawiera kłótnie, intrygi, romanse, zdrady i cierpienie oraz tęsknotę. Parę razy ścisnęło mnie za serce, lecz nie płakałam. Naprawdę lubię książki, które budzą we mnie silne emocje. W tym przypadku tak było i mogę Wam ręczyć, że autorka świetnie pisze i potrafi oczarować czytelnika.

Nie chcę streszczać powieści. Mniej więcej zahaczyłam o fabułę i mam nadzieję, że Was choć trochę zachęciłam, BO TA KSIĄŻKA JEST TEGO WARTA.

Poszukiwanie dzieci i wspomnienia z przeszłości.

Malaje Brytyjskie, 1955 rok.

Lydia wraca z podróży, lecz zastaje dom pusty - bez ubrań, służby i rodziny. Kobieta szybko wpada w panikę, lecz postanawia wyruszyć na poszukiwania. Z uzyskanych informacji dowiaduje się, iż jej najbliżsi wyjechali na północ. Gdy tam dociera, otrzymuje jedynie tragiczne wiadomości. Lydia z czasem zaczyna odkrywać kłamstwa oraz tajemnice, które prowadzą ją w stronę prawdy. Czy kobieta zdoła odzyskać swoje dzieci?

Rozłąka to moje pierwsze spotkanie z twórczością Dinah Jefferies. Autorka znana jest z innych utworów - Żony plantatora herbaty i Córki handlarza jedwabiem. Zainteresowana niełatwym tematem oraz ciekawa zakończenia całej historii, sięgnęłam po wydaną niedawno powieść. Czy Lydia odkryła prawdę?

Rozłąka dostarczy odrobinę uczuć i pozwoli oderwać się czytelnikowi od świata zewnętrznego. Historia Lydii porusza serce, lecz nie jest to utwór pozbawiony wad. Myślę, że jest to powieść, która świetnie sprawdzi się na gorące letnie wieczory. Poznajcie życie na Malajach Brytyjskich i pomóżcie Lydii odzyskać córki!

Pełna recenzja znajduje się na stronie: [Adres usunięty]

Matka, która kocha swoje córki ponad wszystko. Ojciec, który zabiera je i wyjeżdża do innego kraju. O tym i wielu innych przeżyciach opowiada ,,Rozłąka" autorstwa Dinah Jefferies.

Prozę tej pisarki poznałam przy okazji dwóch wcześniejszych publikacji - ,,Żona plantatora herbaty" oraz ,,Córka handlarza jedwabiem". Obie wywarły na mnie spore wrażenie, z tym większą więc niecierpliwością wyczekiwałam lektury najnowszej powieści, czyli ,,Rozłąki". Muszę przyznać, że i tym razem autorka sprostała zadaniu, przygotowując dla odbiorców ok. 450-stronicową historię wypełnioną emocjami, zwrotami akcji, ale i refleksjami nad postępowaniem bohaterów. Jak my byśmy postąpili, gdyby ktoś postawił nas w tak dramatycznej sytuacji? Lepiej, gdybyśmy nie musieli tego sprawdzać.

Lydia i Alec Cartwright. Z zewnątrz mogłoby się wydawać, że to zgodne małżeństwo doczekało się dwóch córeczek - Emmy i Fleur. Tymczasem kobieta wdaje się w romans, planuje odejść od męża, który w odwecie wywozi swoje córeczki za granicę, nie zostawiając jej żadnej wiadomości. Zrozpaczona matka wyrusza ich śladem, co rusz trafiając na ,,dobre rady" przyjaciół. Czy faktycznie chcą pomóc jej odzyskać rodzinę, czy może działają w zmowie z Aleciem? Nic nie jest takie, jak mogłoby się wydawać, tym bardziej, że w miejscu zamieszkania Lydii trwa konflikt.

Trzeba przyznać, że obecnie wszystkie książki autorstwa Dinah Jefferies biorę w ciemno. Poznałam jej wyśmienite pióro przy okazji wcześniejszych publikacji. Co do ,,Rozłąki", uważam, że fabuła została jeszcze lepiej przemyślana i dopracowana, zabrakło mi jedynie tej lekkości, którą poznaliśmy w dwóch poprzednich pozycjach. Mam nadzieję, że pisarka nie da nam czekać długo na kolejne czytelnicze bestsellery. Będę ich wypatrywała z ogromną niecierpliwością!

"...wyobraziła sobie cienką linię, która przecina świat na pół. Taka niewidzialna nitka... Jeden jej koniec przyszyty do serca mamy, a drugi do... cokolwiek się zdarzy, ta nitka nigdy nie zostanie zerwana."

Powieści Dinah Jefferies urzekają nie tylko interesującą fabułą, która przybliża mocno splątane losy głównych bohaterów, trudne wyzwania rzucane im przez przeznaczenie, ale przede wszystkim ogromnym ładunkiem emocjonalnym rozniecanym w sercach czytelników. Chętnie śledzimy słodkie i gorzkie barwy życia kluczowych postaci, sposoby radzenia sobie z wydarzeniami zmieniającymi szczęście w niedolę, wyzwalanie sił do walki z przeciwnościami. Dramatyczne chwile, nagłe zwroty akcji, zaskakujące incydenty, a wszystko owiane francuskim i angielskim kolonialnym klimatem połowy dwudziestego wieku. "Żona plantatora herbaty" przenosi na cejlońskie ziemie, "Córka handlarza jedwabiem" zabiera w podróż do Wietnamu, zaś "Rozłąka" odsłania niezwykłą malajską egzotykę.

Trzydziestojednoletnia Lydia Cartwright, matka dwunastoletniej Emmy i ośmioletniej Fleur, wraca z nieoczekiwanej i naznaczonej bolesnymi nutami podróży do domu, do posiadłości męża Aleca, pracownika brytyjskiej administracji kolonialnej. Rodzina zniknęła, nie zostaje pozostawiona żadna wskazówka odnośnie nowego miejsca pobytu. Kobieta dociera do niepokojącej informacji, że najbliżsi najprawdopodobniej udali się na północ kraju. Malaje Brytyjskie ogarnięte są powstaniem, a przemieszczanie się po ich terytorium wiąże się z ogromnym niebezpieczeństwem. Lydia, nie patrząc na śmiertelne zagrożenie, natychmiast postanawia dołączyć do rodziny, pragnienie odzyskania córek dodaje jej sił i odwagi. Nawet nie zdaje sobie sprawy, w jakim tragicznym położeniu świadomie pozostawił ją mąż. Z czasem odkrywa coraz więcej jego sekretów i kłamstw.

Autorka prowadzi nas ścieżką przeżyć matki i starszej córki, intuicyjnych podszeptów ich serc, niezłomności wiary, tęsknoty, oddania i wspomnień. Trzeba przyznać, że ciekawie splata wątki powieści, nasycając je sporą dawką intrygujących i frapujących wydarzeń. Z niecierpliwością przerzucamy kolejne strony, aby dowiedzieć się jak opowiadana historia będzie rozwijać się, choć domyślamy się jej zakończenia, to i tak czytanie powieści sprawia dużo przyjemności i radości. Lektura na relaksacyjne i wciągające zaczytanie, ale również z malowniczo i realistycznie odmalowanym tłem. Wiele dowiadujemy się o historycznej rzeczywistości, społecznych uwarunkowaniach, kulturowej różnorodności, bogatych krajobrazach Półwyspu Malajskiego.

[Adres usunięty]

Dobry styl, ciekawa akcja i historia rodziny przepełniona sekretami - tak wygląda "Rozłąka", powieść naprawdę wzruszająca i warta uwagi. Wystarczy zagłębić się w kilka pierwszych stron by dostrzec urok tej lektury - jak się okazuje, ze swoim klimatem idealnie pasującej na letnie popołudnie. W tle - wojenne rozterki społeczności i problemy współczesnego świata. Jak się okazało niepozorna lektura dostarczyła mi nieoczekiwanych, pozytywnych wrażeń. Jednak to co zaskoczyło mnie najbardziej, to realistyczne odczucia matki walczącej o swoje dzieci. Choćby dla tych emocji warto sięgnąć po najnowszą powieść autorki.

Recenzja z bloga [Adres usunięty]

Do tej pory miałam przyjemność już dwa razy spotkać się z twórczością Dinah Jefferies. Powiedziałam przyjemność, bo jej powieści historyczne urzekły mnie malowniczymi miejscami akcji i kobiecymi bohaterkami. Najpierw czytałam Żonę plantatora herbaty, którą pokochałam. Później przyszedł czas na nieco słabszą Córkę handlarza jedwabiem, dlatego bałam się, że Rozłąka może mnie rozczarować. Mimo to wprost nie mogłam się jej doczekać.

Alec Cartwright w pośpiechu wyjeżdża z córkami z Malajów do Anglii. Kiedy jego żona wraca do domu, zastaje tam puste szafy, nigdzie nie ma śladu jej rodziny. Trop wiedzie na północ ogarniętego wojną domową kraju.

Dwutorowa akcja pozwala czytelnikowi obserwować wydarzenia po dwóch stronach świata. Jest rok 1955, dlatego łączność między poszczególnymi miejscami nie jest płynna, utrudnia ją dodatkowo chaos panujący na Malajach. To właśnie tam Lydia próbuje odnaleźć swoją rodzinę, odkrywając coraz to nowe fakty. W Anglii dwunastoletnia Emma zaczyna zadawać ojcu niewygodne pytania, bo bardzo tęskni za mamą. Jak długo może trwać ich rozłąka?

Bardzo polubiłam bohaterki tej książki. Lydia jest silna, nie poddaje się, chociaż przystosowanie się do nowych warunków życia i podróż przez ogarnięty wojną kraj bardzo ją doświadczają. Emma jest do niej podobna, zdeterminowana, pomysłowa, a jej pasją jest pisanie opowiadań. Wydarzenia na Malajach są ukazane z punktu widzenia trzecioosobowego narratora, a w Anglii - przewodnikiem jest dziewczynka. Takie połączenie na pierwszy rzut oka wydaje się nie na miejscu, ale uwierzcie - czyta się bardzo przyjemnie.

Ponadto Dinah Jefferies jak w każdej ze swoich książek zabiera czytelnika w podróż po egzotycznym kraju, ukazując nie tylko uroki jego przyrody, ale także tragiczne wydarzenia z historii zamieszkującego je narodu. Czytając wpasowujące się w fabułę, barwne opisy, oczami wyobraźni odwiedziłam Malaje ubiegłego wieku, obserwując to, co dzieje się z bohaterami. Uwielbiam książki, które poza wciągającą historią pozwalają dosłownie przenieść się w przestrzeni, do na pierwszy rzut oka raju, trzymające w napięciu niespodziewanymi zwrotami akcji.

Wydania wszystkich trzech książek urodzonej w Malezji autorki od Wydawnictwa HarperCollins Polska mają podobną szatę graficzną, grzbiety pasują, dlatego wszystkie trzy świetnie wyglądają obok siebie na półce. Wygodę czytania zapewniają większe niż standardowo strony z dużą, wyraźną czcionką.

Najnowsza powieść tej autorki podobała mi się nawet bardziej, niż ukochana Żona plantatora herbaty, a to już coś. Dzięki Rozłące przeniosłam się w czasie i przestrzeni, do roku 1955, na Malaje Brytyjskie. Poznałam piękną i wzruszającą historię o wielkiej sile matczynej miłości, o tęsknocie i bólu, a także uporze. Szczerze polecam wszystkim kobietom spragnionym oderwania się od rzeczywistości.

Twórczość Dinah Jefferies już znam za sprawą dwóch jej książek wydanych w Polsce tj. "Żona plantatora herbaty" oraz "Córka handlarza jedwabiem". Obie wspominam bardzo dobrze i mam zamiar przeczytać każdą, która zostanie wydana w naszym kraju. Dlatego też bardzo chętnie rozpoczęłam lekturę "Rozłąki".

Rok 1955, Malaje Brytyjskie. Lydia wraca do domu po dwóch tygodniach nieobecności, które spędziła w rodzinnej Wielkiej Brytanii u przyjaciółki i przeżywa szok - rzeczy jej męża i córeczek zniknęły. Jednak stara się nie wpadać w panikę i jakoś wytłumaczyć nieobecność członków rodziny. Od znajomego Aleca dowiaduje się, że został ON oddelegowany w północną część kraju - do Ipoh. Nieco uspokojona kobieta postanawia jak najszybciej dojechać do bliskich, jednak w banku napotyka na trudności - mąż wybrał prawie wszystkie oszczędności. Jednak to dopiero początek jej problemów - kobieta z rudymi włosami przemierzająca Malaje w 1955 roku jest narażona na ogromne ryzyko, gdyż toczy się wojna, a Anglicy zaczynają być niemile widziani. Kobieta przemierza ogarnięty chaosem kraj w poszukiwaniu ukochanych dzieci, lecz wszędzie natrafia jedynie na kłamstwa i zdrady męża... Po latach okazuje się, że Lydia padła ofiarą okrutnego oszustwa ze strony Aleca, który zabrał córki do Anglii, a ona wciąż myślała, że zginęły w pożarze budynku w Ipoh... Po raz kolejny zdeterminowana walczy o możliwość zobaczenia ukochanych pociech.

Umiejscowienie akcji na Malajach, czyli jednej z wielu kolonii brytyjskich w latach 50. XX wieku było strzałem w dziesiątkę. Ludzie pochodzący z rożnych kultur, zróżnicowanie religijne, parna dżungla i niebezpieczeństwa, które się tam czaiły, zarówno ze strony ludzi, jak i dzikich zwierząt - to wszystko stanowi autentyczne tło podróży Lydii. Przez wiele lat Malaje poddawały się władzy ze strony Brytyjczyków. W 1948 roku wybuchło powstanie malajskie mające na celu uzyskanie niepodległości, więc nasza bohaterka będącą Angielką i wyglądająca jak ona znalazła się na wrogim terenie. Jednak potrzeba odzyskania i zobaczenia swoich dziewczynek była tak ogromna, że Lydia znosiła wszystko co ją spotkało. Z każdej kartki wręcz biła tęsknota za córkami. Ale nie tylko ze strony Lydii, gdyż drugą narratorka była 12-letnia Emma, która ogromnie tęskniła za matką i nie rozumiała, dlaczego nie ma jej z nimi. Wciąż na nią czekała nie tracąc nadziei, że wkrótce do nich dołączy. Szczególnie podobał mi się jeden fragment wypowiedzi Emmy tj. "A ponieważ mamy tu nie było, wyobraziłam sobie cienką linię, która przecina świat na pół. Taka niewidzialna nitka, z zachodu na wschód i z powrotem. Jeden jej koniec jest przyszyty do serca mamy, a drugi do mojego. I wierzyłam, że cokolwiek się zdarzy, ta nitka nigdy nie zostanie zerwana". Te słowa naprawdę mnie wzruszyły i poruszyły oraz pokazały, jak silne emocjonalnie było przywiązanie między Lydią a Emmą. Nie mogło zostać zerwane, pomimo rozłąki fizycznej.

Emma to bardzo mądra i wrażliwa dziewczynka, która przeżywała tę rozłąkę o wiele gorzej od swojej młodszej siostry. Lydia za to jest współczująca i ma silnie rozwinięty instynkt macierzyński - opiekuje się chińskim chłopcem, który nie mógł zostać w dżungli, gdyż tam nie był bezpieczny. Pomimo tego, ze jej głównym celem był powrót do dziewczynek, nie straciła swojej wrażliwości. Jednak wówczas, gdy bohaterki miały wciąż nadzieję na rychłe spotkanie, to ich opowieść nie była jeszcze tak smutna. Dopiero, gdy obie dowiadują się, że ich ukochane osoby nie żyją (tzn. Lydia myślała, że jej córki zginęły w pożarze, a Emmie powiedzieli, że matka je porzuciła i prawdopodobnie umarła) - to wtedy czuć prawdziwą rozpacz. Najbardziej współczułam Emmie, która przecież była jedynie dzieckiem, któremu nagle świat się zawalił. Ukochana mama zniknęła w niewiadomych przyczyn, a ojciec, który nigdy nie miał dla niej zbyt wielu ciepłych uczuć - wysyła ją do internatu, żeby prawdopodobnie pozbyć się z domu. Książka oprócz oczywistego wątku miłości matki do dzieci i miłości dziecka do matki ma również kilka innych wątków, które zaskakują i które sprawiają, że cała fabuła jest tak interesująca. Dinah Jefferies po raz kolejny postawiła na nutkę realizmu w fikcyjnej opowieści. Naszą bohaterkę wrzuciła w sam środek powstania malajskiego, a główny wątek dotyczący zabrania dziewczynek przez Aleca związała z ciemnymi interesami. Do odkrycia jest również ciekawa historia z pierwszego rozdziału książki, która początkowo nie ma z dalszą częścią nic wspólnego. Jednak do czasu.

"Rozłąka" to piękna i wzruszająca książka o miłości, tęsknocie i niekończącej się nadziei na ponowne spotkanie z ukochanymi osobami. Dinah Jefferies po raz trzeci już udowodniła, że potrafi pisać chwytające za serce opowieści obsadzone w egzotycznych krajach, które nie są jedynie przepięknymi krainami, lecz niebezpiecznymi terenami.