Roxy

„Roxy” to kolejna powieść bestsellerowych autorów Neala i Jarroda Shustermanów. Tym razem podjęli oni temat epidemii opioidów w Stanach Zjednoczonych. Bohaterowie tej książki to rodzeństwo, pierwszym z nich jest Issac pilny uczeń, który próbuje dostać stypendium sportowe na wymarzoną uczelnię, jednak gdy doznaje kontuzji, jego marzenia stają pod znakiem zapytania. Jeżeli nie znajdzie sposobu, aby uśmierzyć ból, jego kariera sportowa szybko się zakończy. Jego siostra Ivy jest jego zupełnym przeciwieństwem, nie ma ona zbyt wielkich ambicji i lubi imprezować. Ma duże problemy z koncentracją i jeżeli czegoś z tym nie zrobi może, jej grozić niezdanie szkoły. Na drodze tej dwójki pojawiają się tabletki. Sięgają po nie, aby sobie pomóc. Niestety raczej nie są takie pomocne, jak im się wydawało.

Druga część książki jest prowadza z perspektywy tabletek, ponieważ w tym świecie leki mają osobną krainę. Trwa tam wieczna impreza podczas której uczestnicy czy też po prostu narkotyki; bawią się losem śmiertelników, próbując doprowadzić ich na samo dno. Dwoje z nich Roxy i Addison zakładają się o to, kto szybciej wykończy swoją ofiarę. A ich celem stają się właśnie Issac i Ivy. Komu z nich uda się wygrać? Co są wstanie zrobić, aby osiągnąć cel?

Książka porusza naprawdę trudne i niekomfortowe tematy. Uważam jednak, że jest to istotna pozycja, którą powinniśmy znać, biorąc pod uwagę, jak wyglądają dzisiejsze realia. Książka pokazuje, jak wygląda wpadanie w uzależnienie i jak ciężko jest zauważyć, że coś się dzieje nawet u bliskich dla nas osób. Zakończenie tej książki wzbudziło we mnie wiele emocji, ale sprawiło również, że ta lektura podobała mi się jeszcze bardziej.

Julia S.

Szkolny Klub Recenzenta

Isaac i Ivy to rodzeństwo. On jest sportowcem, ona nieszczególnie przykłada się do nauki i nie potrafi się skupić. Gdy Isaac ulega kontuzji, zbawieniem okazują się leki przeciwbólowe, które nie tylko łagodzą cierpienie fizyczne, lecz także przynoszą ukojenie psychiczne. Ivy natomiast daje się w końcu namówić rodzicom na wizytę u lekarza i przyjmowanie środków, które sprawiają, że zaczyna nadrabiać braki w nauce, świetnie idzie jej wykonywanie wszystkich zadań, a dodatkowo czuje się tak dobrze jak nigdy. W tym samym czasie w życiu rodzeństwa pojawiają się Roxy i Addison, którzy zakładają się o to, kto pierwszy z nich pociągnie za sobą na dno brata lub siostrę…

ROXY Jarroda i Neala Shustermanów to powieść młodzieżowa. Zdawać by się mogło, że to Isaac i Ivy są głównymi postaciami. Tymczasem o tym, co się wokół nich dzieje, dowiadujemy się z trzecioosobowej relacji narratora. Roxy i Addison otrzymują narracje pierwszoosobowe, więc zaczynamy podejrzewać, że to oni są tu znacznie ważniejsi.

Fabuła opowiada o dwójce młodych ludzi, którzy zaczynają przyjmować leki. Każde z nich ma do tego inny powód. On leczy kontuzję, ona próbuje zmienić swoje życie. Wszystko zaczyna jednak wymykać się spod kontroli – Isaac łyka tabletki jak cukierki, nie tylko po to, by pozbyć się bólu, lecz także dlatego, że bez nich czuje się źle psychicznie. Ivy natomiast korzysta z mocy proszków, które pozwalają jej się skupić. Nigdy nie była bardziej produktywna. Oboje zaczynają uzależniać się od medykamentów. Ten upadek następuje stopniowo. Bohaterowie wmawiają sobie, że potrafią się ograniczać i przestać stosować tabletki, ale tak naprawdę obsesyjnie myślą o nich i nie zawahają się przed niczym, by zdobyć cenne środki.

Obserwujemy też innych bohaterów – Roxy i Addisona. Są oni uczestnikami Imprezy – wydarzenia, na które ściągają tłumy, a każdy z uczestników zaprasza osobę towarzyszącą. Już na wstępie możemy domyślić się, że jest to iluzja, to miejsce nie istnieje, jest tylko fantazją. Impreza to nierealne wydarzenie, na którym spotykają się różnego rodzaju używki – narkotyki, leki, dopalacze, alkohol. W tej roli autorzy obsadzili postacie, które zachowują się jak ludzie, jednak są całkowicie nieprawdziwi. To oni przyprowadzają na Imprezę tych, którzy są uzależnieni. Często doprowadzają do ich śmierci, lecz dla nich to tylko zabawa, a każdy zgon czy przedawkowanie traktują jak sukces, budujący ich popularność.

Pomiędzy rozdziałami dostajemy też krótkie przerywniki dotyczące drugoplanowych bohaterów. Są nimi różne używki i leki pod postaciami ludzi, które odwiedzają „prawdziwe” osoby. Dostajemy zatem dodatkowe historie osób spoza kręgu Isaaca i Ivy, które w różny sposób nadużywają leków czy innych środków, by poczuć się dobrze. Odkrywanie, kto jest kim w tym fikcyjnym świecie, jest fascynującą i przerażającą zabawą dla czytelnika.

Jak to zwykle w powieściach Shustermana bywa, otrzymujemy trudną i mocną historię, w której głównymi bohaterami są młodzi ludzie. Widzimy, jak uzależniają się od leków i jak staczają się na dno. To temat ważny i często lekceważony, bo wydaje się, że uzależnienie to narkotyki, tymczasem leki są równie niebezpieczne. Pokazanie, jak kuszą – niczym ludzie – jest niesamowite.

ROXY to książka, po której spodziewałam się wiele i dokładnie tyle dostałam. Narracja poprowadzona jest w ciekawy sposób, oddanie głosu używkom, które są w tej powieści istotami na wzór ludzi, to strzał w dziesiątkę. Jeśli szukacie książki młodzieżowej z trudnym, ale ważnym motywem, która zwraca uwagę na problem uzależnień, musicie sięgnąć po tę pozycję. Napisana w bardzo dobry sposób i dająca do myślenia.

Autor: Jarrod Shusterman,Neal Shusterman

Tytuł: ROXY

Wydawnictwo: YA!

Kiedy przeczytałam opis tej książki myślałam, że będzie to dobra przygoda.

Podczas czytania wywoływała ona we mnie dużo emocji. Czasem musiałam ją nawet odłożyć żeby od niej odpocząć.

Zawiera ona w sobie bardzo trudny temat, który miał nam zostać przedstawiony.

Uważam, że zamysł na samą książkę i początek jej rozwiązania był świetny.

Natomiast zauważyłam, że psychicznie się trochę męczyłam. Nie mogłam jej zbyt długo czytać, dlatego czytałam ją dość długo.

Z czasem historia nabrała tempa, jednak ja przestałam się przejmować co będzie dalej. Poczułam, że nie jest ona dla mnie. Nie dałam rady jej dokończyć.

Ocena 6/10

Czy często w książkach natrafiacie na bohaterów borykających się z uzależnieniami?💊

Leki. Opioidy. Narkotyki.

To one mają wstęp na Imprezę. To one prowadzą za rączkę każdego, kto ośmieli się ich spróbować. To one decydują o jego dalszych losach. A najczęściej zakończenie jest jedno - przedawkowanie, równoznaczne z zakończeniem życia osoby, która początkowo może nawet sądziła, że wszystko kontroluje.

Roxy zawsze była poważana wśród uczestników Imprezy. Czy przychodziła z osobą towarzyszącą czy bez - nie było to ważne, bo przecież zawsze mogła sobie kogoś podkraść, czyż nie? Addison nie miał takiej sławy, posiadał całkowicie inny sposób działania, a jednak jedno wpłynęło na drugie i gdy okazało się, że ich "podopieczni" są rodzeństwem, Roxy i Addison zawierają między sobą układ. Chodzi o to, by sprowadzić swoją ofiarę na dno - osobiście.

Ivy przecież chciała tylko poprawić swoją koncentrację. Isaac szukał ukojenia w bólu, będącego następstwem kontuzji. Nie byli odpowiedzialni za skład leków, jakie trafiły w ich ręce. A jednak to oni zostali ich ofiarami.

Z początku trudno było wczytać mi się w tę książkę, chyba po prostu za wolno wszystko przyswajałam. Później jednak muszę przyznać, że w niej przepadłam. Była pełna bólu, złudnej kontroli nad sytuacją i przeświadczenia, że przecież wszystko jest w porządku - leki działają tak, jak powinny - koncentracja poprawiona, ból zniknął, więc w czym problem?

To naprawdę dobra książka, która z nieco innej perspektywy obrazuje nam problem uzależnień, zwłaszcza wśród młodzieży. Często bywają one spowodowane presją ze strony rodziny, szkoły czy nawet siebie samych, żeby osiągnąć coś, co sobie wymarzyliśmy. Trzeba jednak w odpowiednim momencie powiedzieć DOŚĆ, by coś, co miało nam pomóc, nie stało się naszym największym wrogiem, usiłującym wrzucić nas do świeżo wykopanego grobu. I pamiętajcie - to żaden wstyd poprosić o pomoc gdy zaczynamy podejrzewać, że coś nas może przerastać.

#współpraca z @wydawnictwo__ya

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, co może rozpocząć jedna tabletka? Ja osobiście nigdy się nad tym nie zastanawiałam i bez skrupułów brałam leki jeden po drugim. Boli? Tabletka. Jedna, druga, potem już nie liczę. Jako nastolatka wpadłam w takie błędne koło dość szybko. “Roxy” Jarroda Shustermana i Neala Shustermana wydana nakładem wydawnictwa YA! opowiada nie tylko o uzależnieniu ani o lekach, ale również ukazuje nam problem łatwo dostępnych leków i ich uzależniającego oddziaływania na nas. Większość leków bierzemy bez zastanowienia, przepisał nam je lekarz czy polecił farmaceuta w aptece, bierzemy i oczekujemy ulgi w bólu i chorobie, jednak niekiedy ta jedna tabletka może nas zaciągnąć na samo dno, z którego ciężko się wygrzebać. Wiadomo, nie każdy lek jest uzależniający, nie możemy wszystkiego wrzucać do jednego worka, lecz są takie nad którymi powinniśmy się zatrzymać i zastanowić czy warto sięgać po nie. Oczywiście rozumiem, że są momenty w naszym życiu, że pragnąc spokoju i błogosławionego stanu bez bólu, jesteśmy w stanie wyłączyć myślenie i szukać ratunku wszędzie, niejednokrotnie doprowadzając sobie samych do ruiny. Ta książka zabiera nas w przedziwną podróż do świata leków i narkotyków, która zwie się Impreza.

“Ja już jestem lepsza. Osiągnęłam szczyt swoich możliwości. Jestem kochana przez tych, którzy coś znaczą, i znienawidzona przez pozostałych, którzy chcieliby być mną.”

Isaac i Ivy Ramey rozpoczynają swoją przygodę z lekami, jedno z nich z powodu kontuzji, która może zniszczyć jego szansę na stypendium, drugie zaś chce leczyć ADHD. Oboje wydają się być świadomi tego co robią i ile biorą tabletek, lecz w pewnym momencie zaczynają się gubić.

Nad nimi rozpościera się za to świat iluzji, w którym rządzą leki, narkotyki i opioidy, uważają się za bogów, którzy przekazują sobie ludzi z rąk do rąk. Addison, który do tej pory nie przyprowadził jeszcze nikogo na Imprezę zakłada się z Roxy, który bryluje na salonach, że jego osobą towarzyszącą będzie Ivy i doprowadzi ją do końca, nie zostanie mu odebrana, przez bardziej wpływowych osobników. Roxy za to zajmuje się Isaac’em, który wydaje się nie móc żyć bez Roxy. Dach świata i niekończąca się Impreza zdają się nie zważać uwagi na to, że bawią się zdrowiem a nawet życiem ludzi.

“Chciałbym móc się rozkoszować muzyką, ale nie potrafię. Cóż za ironia losu, że nie potrafię się skupić na scenie pełnej skupienia.”

W pierwszym momencie, w którym zdałam sobie sprawę, że autorzy uosobili leki i narkotyki, czułam się lekko zszokowana i zagubiona, lecz po chwili zdałam sobie sprawę, że to genialny pomysł. Swój pomysł dopracowali w każdym szczególe, dlatego od początku do samego końca ten motyw jest genialnie przedstawiony. Każdy lek, czy każdy narkotyk ma swoje cechy charakteru, które odzwierciedlają stan jaki wywołują u ludzi, na ten przykład Addison, który jest lekiem na ADHD, jest spokojny, opanowany i bardzo skupiony. Sama Impreza jest skrajnie zła, jest to moment przedawkowania, więc wyjścia z niej są tylko dwa albo się przeżyje albo umrze.

Pióro autorów jest bardzo przyjemne, historia jaką przedstawili trzyma w napięciu do samego końca. Autorzy nie skupili swojej uwagi na dwójce głównych postaci jaki są Addison i Roxy, dzięki dodatkowym, krótkim historiom poznajemy Mary Jane (Marihuana) czy Lucy (LSD). Tak jak pisałam charaktery nadane danym substancjom chemicznym odpowiadają temu co wywołują, czy temu co odczuwa człowiek po ich zażyciu. Uważam, że książka mimo swojego iluzyjnego świata jest bardzo prawdziwa i pomoże nie tylko nastolatkom zrozumieć problem wszechobecnych leków. Może dzięki takim lekturom znajdzie się jakaś osoba, która zastanowi się nad wzięciem leku czy narkotyku. Za książkę dziękuję bardzo wydawnictwu YA!.

“Nie żeby sam dokonywał wyłącznie najmądrzejszych wyborów, ale przynajmniej stara się uczyć na błędach. Niestety, jego siostra wyciąga jakiekolwiek wnioski chyba dopiero wtedy, kiedy coś da jej porządnie w skórę.”