Rikuś

Guido van Genechten tworzy niezwykle ciepłe, wzruszające oraz wartościowe historie, które pomimo niezbyt dużej objętości potrafią skraść serce oraz ścisnąć za gardło. Po jego książki mogę już sięgać w ciemno, gdyż wiem, że zachwycą nie tylko moje dziecko, ale również mnie, a to bardzo cenię w literaturze dziecięcej.

Rikuś jest słodkim królikiem, którego znakiem rozpoznawczym jest opadające uszko. Rówieśnicy wyśmiewają go z powodu bycia innym, dlatego główny bohater dopuszcza się różnorodnych czynów, aby wyglądać tak jak reszta. Wisi na gałęzi do góry nogami, nakłada czapkę, wtyka suchy patyk bądź marchewkę do oklapłego uszka, owija ucho bandażem, przyczepia je do balonu... Niestety są to jedynie chwilowe zagrania, które nie sprawdzają się na dłuższą metę. W końcu królik uświadamia sobie, że każde ucho jest inne, a własne słabości można przekuć w zalety.

To opowieść o odstawaniu od grupy z powodu bycia nieco innym niż reszta, potrzebie bycia akceptowanym oraz śmianiu się z własnych niedoskonałości. Z tej niepozornej historii płynie bardzo ważna i wartościowa nauka, którą powinny wziąć do serca nie tylko dzieci, ale także (a może zwłaszcza?) dorośli. To rodzice, jako pierwsi nauczyciele i życiowi towarzysze dziecka, powinni uświadamiać swoje pociechy o tym, iż każdy z nas posiada wyjątkowe cechy, które odróżniają go od innych, dlatego należy je zaakceptować, a nawet polubić. Niektórzy ludzie mają takowych cech więcej niż pozostali, jednak nie jest to powód do wyśmiewania takiej osoby. Wszyscy jesteśmy piękni, wyjątkowi oraz godni pokochania.

Po raz kolejny zachwyciło mnie wydanie - duży format, twarda oprawa, solidne strony, a także ilustracje, które tym razem wyglądają nieco inaczej niż w innych książkach autora. Obrazki wyglądają jak malowane farbami, gdzieniegdzie widać jeszcze drobną kratkę papieru, na jakim zapewne były tworzone. Jestem przekonana, że to przemyślany zabieg, jakby ta niedokładność i niestaranność miały uświadomić, że to nie wygląd jest najważniejszy, bo przecież istotne to, co niewidoczne dla oczu...

Przygody Rikusia mają już specjalne miejsce na półce mojego synka. Na pewno niejednokrotnie powrócimy do jego przygód, szczególnie wtedy, gdy być może Jaś stanie w obliczu wyzwań, jakie niesie życie, a wtedy będziemy musieli porozmawiać o tolerancji, akceptacji czy nawiązywaniu bliskich relacji z innymi. Jestem również przekonana, że owe historie będą wspaniałymi lekcjami dla dzieci, z którymi przyjdzie mi pracować w przyszłości.

[Adres usunięty]