Republika Ptaków

Olga wraz z rodziną przenosi się poza Stolicę. Ojciec został oddalony za karę, chociaż pismo mówiło o awansie. Teraz ma obserwować ptaki, które osiedliły się niedaleko, a które są zagrożeniem dla ludzi. W tym dziwnym miejscu Olga zaczyna zauważać, że może czuć mapy. To niebezpieczne, bo magia jest zakazana, a na dodatek wojna wisi w powietrzu, więc nie ma się co wychylać z nowymi umiejętnościami. Gdy jednak siostra dziewczyny zostaje porwana, Olga musi ruszyć jej na pomoc. Wtedy właśnie przydają się jej magiczne zdolności.

Republika Ptaków Jessiki Miller to pozycja dla młodszego czytelnika, w której główną bohaterką i narratorką jest Olga. To trzynastoletnia dziewczyna, która wraz z siostra, ojcem i macochą trafia na kraniec Carstwa. Olga jest raczej skryta, ma marzenie, by zostać kartografką, jednak kobietom nie wolno zajmować się nauką. Dziewczyna zazdrości siostrze zgrabności w tańcu, nie przepada za macochą, którą uważa za diwę. Fascynuje ją magia i historie o Jagach, które zostały wypędzone ze Stolicy.

Fabuła to kilka wątków z życia Olgi. Najpierw poznajemy ją, gdy opuszcza z rodziną Stolicę i próbuje ułożyć sobie życie w nowym miejscu. Dla niej nie jest to sytuacja niekomfortowa – unika balu, na który nie chciała iść, jest dość blisko ptaków, które ją interesują, może też fantazjować o Jagach i poznaje magiczne istoty. Potem widzimy Olgę udającą się na poszukiwania siostry. Po drodze spotyka ją wiele zaskakujących sytuacji.

Podoba mi się wątek magii. Przede wszystkim motyw zaczerpnięty z baśni i legend rosyjskich dotyczący Jag – czarownic mieszkających w domkach na kurzych nóżkach. Jest też interesująca kwestia mocy, które posiada Olga. Dziewczyna wyczuwa mapy, ale nie wie, skąd wzięła się u niej ta umiejętność i jak może ją rozwinąć. Na dodatek pojawiają się w opowieści postacie, które nie są ludźmi – zarówno ptaki, jak i inne istoty. Ptaki są tu wrogiem ludzi, mają własną Republikę i władcę, swoje zasady.

Konstrukcja świata przedstawionego jest logiczna i spójna. W pierwszoosobowej narracji oraz w wypowiedziach i obserwacjach bohaterki otrzymujemy tło wydarzeń. dowiadujemy się więcej na temat konfliktu ludzi i ptaków, a także o Jagach. Mimo że tło jest zbudowane z kilku elementów, nie przeładowano go i spokojnie można się połapać w sytuacjach i historii.

Fabuła jest ciekawa. Nie brakuje akcji. Porusza się nie tylko kwestie związane z magią, lecz także dotyczące odwagi i siostrzanej miłości. Olga rusza na pomoc Mirze, mimo że sama jest tylko dziewczynką i to obcą w tych stronach. Podoba mi się też dobór drugoplanowych postaci – nie są podzielone na dobre i złe, mają różne cechy i mogą się zmienić lub pokazać inne oblicze. Jednocześnie mam poczucie, że książka dostosowana jest do wieku odbiorcy. Niby jest tu kilka wydarzeń, ale mam wrażenie, że autorka sukcesywnie zamyka każde, nim przejdzie dalej.

Książka spodoba się szczególnie młodszym czytelnikom – w wieku około 10-12 lat. Jest przygodowa, ma wątki magiczne, nie jest przegadana. Czerpie z baśni rosyjskich, ale tworzy nowe tło dla wydarzeń wokół głównej bohaterki. Podobała mi się, to była przyjemna lektura.

Wystarczyło jedno jajko, aby pomiędzy Carstwem Ludzi a Republiką Ptaków przestał panować spokój. Należało ono do ognistego ptaka, a jego posiadacz zyskiwał ogromną władzę. Tak doszło do wojny, która podzieliła świat na dwie części, a magia została zakazana.

Wiele lat później rodzina ojciec, macocha i dwie córki – Olga i Mira żyje sobie w spokoju, dostatku i harmonii. Niestety jej ojciec podpada Carycy, nie dopełniając według mniej swoich obowiązków i wszyscy muszą się wynieść daleko od rodzinnych stron. Każdy w rodzinie próbuje sobie radzić z tą przeprowadzką na swój sposób, jednak nie jest łatwo. Trafiają do Cesarskiego Ośrodka Obserwacji Ptaków, gdzie daleko do jakości życia, do jakiej przywykli. Na dodatek Olga zaczyna odkrywać w sobie moce, których wcale nie chciałaby mieć, a jej siostra zostaje uprowadzona. Młoda dziewczyna wyrusza na niebezpieczną podróż do Republiki Ptaków, aby ją odnaleźć. Czy jej się uda? Co jeszcze się stanie? Jakie tajemnice zostaną odkryte?

Książka należy do literatury dziecięcej, ale tak szczerze powiedziawszy, nie tylko dzieciakom się spodoba. Pełna magi, przygód, tajemnic, sekretów – to pozycja, z którą spędziła czas zarówno moja szesnastoletnia córka, jedenastoletni syn, jak i ja, chociaż dzieckiem dawno przestałam już być. Każdy z nas znalazł w niej coś innego. Mnie spodobał się całokształt historii. Syn był zachwycony wykreowanym przez autorkę światem oraz przygodami pełnymi niebezpieczeństwa. Córka polubiła główną bohaterkę oraz to, że było pełno magii. Jak widzicie jedna książka a kilka zupełnie innych spojrzeń, jednak w jednym się zgadzamy, była naprawdę świetna.

Czyta się ją naprawdę szybko, a podczas czytania towarzyszą emocje. Wszystko przeżywamy wraz z główną bohaterką, mocno jej kibicując. Akcja jest szybka, momentami bardzo, a to sprawia, że od książki ciężko było się oderwać. Zarówno ja, jak i córka przeczytałyśmy ją za jednym podejściem. Syn natomiast podzielił na trzy razy, co i tak było szokujące, ponieważ on w przeciwieństwie do nas nie siedzi godzinami i czyta. Musi go coś naprawdę zachwycić, aby poświęcił czytaniu dłuższy czas.

„Republika ptaków” to ciekawa, wciągająca, pełna magii i przygód książka, którą polecam naprawdę szerokiej grupie wiekowej. Zarówno syn (11 lat), córka (16 lat), jak i ja spędziliśmy z nią bardzo miło czas.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Republika Ptaków to naprawdę pasjonująca lektura. Jest w niej wszystko, co powinno znaleźć się w dobrej baśni - elementy fantastyczne, nietuzinkowi bohaterowie, którzy na długo zostają w pamięci, ciekawie wykreowany świat, no i oczywiście porywająca fabuła. Zabrakło mi trochę bardziej wyeksponowanego punktu kulminacyjnego, ale to jedyne do czego może się przyczepić. Wyborna lektura, polecam!

Jeszcze całkiem niedawno na świecie piętnowany był każdy przejaw magii. Rzekome wiedźmy poddawano okrutnym torturom i palono na stosach, istniały cale zastępy łowców czarownic, którzy skazywali na śmierć rzesze kobiet. Czasami wystarczyło narazić się komuś, by usłyszeć oskarżenie o czary, wystarczyło nawet być nieco inną niż wszyscy, by stać się podejrzaną. Bycie za ładną, za brzydką, zbyt elokwentną, zbyt bogatą czy zbyt biedną, oznaczało bycie winną.

Okazuje się, że wciąż istnieją światy, w których magia jest zakazana. A te kobiety, które ją uprawiają, skazane są na wygnanie, z którego już nie wracają. A przecież nie zawsze tak było. Jagi praktykujące magię, mające różne uzdolnienia, były częścią Imperium, świata, w którym ludzie i ptaki żyli ze sobą w zgodzie, dzieląc się zarówno ziemią, jak i niebem. Tak było do chwili, kiedy pewien podróżnik nie przywiózł ze swoich wypraw jaja Ognistego, który po wykluciu się, mógł stać się potężną bronią. Zapragnęli go zarówno ludzie, jak i ptaki, dlatego też Cesarski Sabat, grupa najpotężniejszych Jag w kraju, postanowiła wykraść i ukryć jajo, by nie stało się narzędziem służącym pozyskaniu władzy. Zainicjowało to Wojnę na Niebie, zaś Imperium w jej wyniku podzieliło się na Cesarstwo Ludzi, którym władała obecnie caryca Jekaterina i Republikę Ptaków pod rządami bezwzględnej Ptaszki III. W ramach kary za kradzież jaja, z Cesarstwa wypędzono wszystkie Jagi, a te dziewczęta, które zaczynały przejawiać jakiekolwiek zdolności magiczne były zsyłane na Ponury Step. Rzekomo na pensję dla panien, ale tak naprawdę żadna nigdy nie wróciła, a opowieści krążące wokół tego, co się z nimi mogło stać, były straszliwe.

Nic zatem dziwnego, że Olga Obłomow, córka naczelnego architekta Podniebnego Metra, z całych sił stara się ukrywać swoją inność. Robi się to coraz trudniejsze, im bliżej jest jej do debiutu na salonach. Tymczasem dorastająca u boku swojej utalentowanej siostry – tancerki i pięknej macochy, znanej aktorki, dziewczyna pełna jest kompleksów. Spokój odzyskuje tylko wówczas, kiedy obcuje z mapami i kiedy czyta o podróżnikach, słynnych kartografach, rysujących granice Imperium i docierający w najdalsze jego zakątki. Dlatego też, kiedy ojciec za błędne pomiary zostaje odsunięty z urzędu i przeniesiony na przysłowiowy koniec świata, by objąć urząd Ministra ds. Ptasiego Wywiadu w Cesarskim Ośrodku Obserwacji Ptaków, Olga traktuję ten wyjazd niczym przygodę. W przeciwieństwie oderwanej od wielkiego świata macochy, która z trudem znosi zmianę warunków zamieszkania.

Zmagająca się z zaniżonym poczuciem wartości Olga będzie musiała stawić jednak czoła swoim ograniczeniom i … dopuścić do głosu swoje prawdziwe Ja. Tylko tak będzie bowiem mogła pomóc siostrze porwanej przez ptaki i uprowadzonej do Republiko Ptaków. Olga, w przeciwieństwie do pozorującego działania, zachowawczego ojca, nie waha się zaryzykować wszystkiego, nawet swojego życia, by wyruszyć na poszukiwanie siostry Miry. Jak zakończy się ta opowieść? Czy Oldze uda się ocalić siostrę? Czy odkryje powołanie? Czy pozna przy tym prawdę o Jagach i ich roli w wojnie?

Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „Republika Ptaków”, wyjątkowej, przesyconej magią opowieści o poświęceniu i prawdziwych zdolnościach, autorstwa Jessicy Miller. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Świetlik historia, to opowieść adresowana do młodych czytelników zafascynowanych magią, ale również do tych, którzy cenią sobie opowieści o odwadze i prawości, o poszukiwaniu siebie i swojej drogi. Zapewne również dorośli czytelnicy chętnie sięgną po tę książkę, którą można rozpatrywać na różnych płaszczyznach, przypisując jej wiele znaczeń i możliwości interpretacyjnych.

Ta niezwykle złożona historia, rozgrywająca się na ziemiach podzielonego Imperium, to brawurowa opowieść wypełniona magią, a także ludzkimi słabościami, takimi jak żądza władzy. Wartka akcja, plastyczne opisy i doskonale wykreowani bohaterowie z Olgą na czele to wielki atut książki. Szczególnie, że na stronach powieści możemy śledzić przemianę głównej bohaterki, która musi zaakceptować siebie i swoje zdolności, by pomóc siostrze. Ta opowieść o odwadze, siostrzanej miłości, poświęceniu i gotowości do walki o bliskich, ale i o siebie, długo pozostaje w naszych sercach, dając nam siłę do walki o własne szczęście.

Życie, jakie znały siostry, Olga i Mira, właśnie przestało istnieć. Ich rodzina została wygnana. Każdy z domowników na własny sposób stara się odnaleźć w nowej sytuacji, udzielając wsparcia pozostałym. Sprawy jednak komplikują się jeszcze bardziej. Na swej drodze ku nieznanemu spotykają owiane złą sławą Jagi, niebezpieczne i przebiegłe wiedźmy, wykorzystujące magię dla osobistych celów…

Są też ptaki. Są, mimo że wzmianki o nich zostały wymazane ze wszystkich dostępnych ksiąg. Wszystko, rzecz jasna, stało się po wielkiej Wojnie na Niebie, która podzieliła świat na pół – na Carstwo Ludzi oraz Republikę Ptaków.

Podczas podróży na północ, dzieją się naprawdę dziwaczne rzeczy. Ale one zdają się szokować tylko rodzinę głównej bohaterki. Dlaczego nikogo nie dziwi przemieszczająca się „chata na kurzych nogach”? Rodzina spotyka coraz to bardziej osobliwe postaci, dziewczynki uczestniczą w nadzwyczajnych wydarzeniach.

Jednak wszyscy starają się dopasować do nowego miejsca, mimo że ono wcale nie jest przyjazne. Podczas Wiosennego Balu ziszcza się jasnowidztwo Babki Mijskiej. I to jest prawdziwy początek osobistej historii Olgi.

Tę opowieść snuje Olga. To z jej perspektywy oglądamy świat i sytuację. Poznajemy przede wszystkim jej odczucia. Wszystko, co dotyczy pozostałych bohaterów, Olga przepuszcza przez filtr własnych rozmyślań i wrażeń. Dzięki pierwszoosobowej narracji czujemy się jak uczestnicy zdarzeń. Jesteśmy w nic tu i teraz. Historia rozgrywa się przecież na naszych oczach.

A trzeba przyznać, że dzieje się tu dużo. Jessica Miller zadbała o dobre tempo akcji. Nieustannie podsuwa nam się tu nowe zdarzenia – realne, te z tu i teraz oraz te widziane w wizjach. A każde działanie jest solidnie umotywowane, choć czasem te pobudki poznajemy dopiero po czasie. Warstwie psychologicznej nie można niczego zarzucić.

Surowy klimat, jak ze starych rosyjskich baśni, fascynuje i niepokoi. Dużą rolę grają tu emocje, przede wszystkim zagubienie, miłość, poczucie przynależności, ale i chciwość, próżność, chore ambicje. Ale głównym bohaterem uczuciowym jest z pewnością strach i jego różne kombinacje. Bo on bywa czynnikiem blokującym jednostkę, ale i jest elementem strategii władzy.

Republika Ptaków jest także książką pełną symboli i subtelnych metafor. To trochę taka inicjacyjna powieść, bardziej baśniowa (i – rzecz jasna – nieco zmodyfikowana) wersja historii o polowaniu na czarownice. I

Miller świetnie pokazuje rozmaite relacje oraz zależności, wobec jakich jesteśmy podlegli. Nie mamy wpływu na bieg historii – ona zdaje się już została spisana dawno temu, a teraz tylko zbiera żniwo. Jednak jest w tym świecie jedna osoba, która nie godzi się z losem, jaki jej przeznaczono. Olga czuje w sobie siłę i ma na tyle determinacji, by walczyć o swoje. Ta podróż w odległe rejony pozwoli jej poznać siebie oraz własne moce. Jednak nie wszystko pójdzie łatwo. Dziewczyna dostanie bowiem propozycję nie do odrzucenia. I choć domyślamy się, że podejmie wyzwanie to czy mu sprosta?

Jestem oczarowana detalami. Jessica Miller pomyślała naprawdę o każdym drobiazgu. Republika Ptaków jest tak plastyczna, że my czujemy się jej częścią. Podejrzewam, że skoro ja, jako osoba już dojrzała, miałam tyle frajdy, to nastoletni czytelnik wpadnie po uszy!