Replika

''Zastanawiała się, czy właśnie tak postrzegali ją rodzice: jako istotę po części nie z tego świata, zawieszoną gdzieś między tym życiem a następnym.''

Gemma to nastolatka, która jest pełna kompleksów. Była chorowitym dzieckiem. Przeszła nawet operację serca, po której została jej duża blizna. Pomimo tego, że minęło kilka lat, jej rodzice wciąż ją trzymają pod kloszem. Gemmie się to nie podoba. W końcu ma szesnaście lat i chce być samodzielna na tyle, na ile pozwala jej wiek.

Gemma uwielbia marzyć, a tym czego chce to chwila wolności od nadopiekuńczych rodziców. W końcu za sprawą swojej jedynej przyjaciółki ma okazję wyjechać na Florydę. Dziewczyna, szczęśliwa perspektywą oderwania się od rodziców, nie przepuszcza, że jej radość będzie trwała krótko.

Gemma tuż przed planowanym wyjazdem podsłuchuje kłótnię rodziców, z której wynika, że nie mogą jej puścić. Zakaz ten dotyczy kliniki Haven, która jest owiana tajemnicą. Dziewczyna chcąc odkryć jaki ma to związek z nią wyrusza w świat. Ucieka z domu, aby odnaleźć odpowiedzi na nurtujące ją pytania.

''Potwory - tak nas nazywają. Demony.

Czasami w bezsenne noce zastanawiam się, czy nie mają racji.''

Lirą jest repliką, dla której jedynym znanym jej domem jest klinika Haven. To tu ją stworzono, tak jak innych jej podobnych. Nie znają innego miejsca niż ten, który towarzyszy im od małego. Białe ściany, rygorystyczne zasady i masa ludzi, którzy traktują ich przedmiotowo. Nazywają ich ''potworami'' chociaż i one mają uczucia, marzenia i cele, które skrzętnie skrywają. Tak jak Lira, która chce móc lepiej czytać i przenosić się do niesamowitych światów, które oderwą ją od niewesołej rzeczywistości.

Pewnego dnia bańka, w której żyła dziewczyna pęka. Klinika Haven płonie. Dziewczyna wraz z Kasjopeją i numerem 72 wydostają się na wolność.

Co takiego odkryje Gemma? Jaki wpływ będzie miało to na jej życie?

Jak Lira poradzi sobie w dotąd nieznanym świecie?

Jakie grozi im niebezpieczeństwo?

Pierwszy raz spotykam się z twórczością Lauren Oliver. Czy było ono udane?

Przyznam, że dzięki mojej kochanej Zosi, która wcześniej zaczęła czytać ''Replikę'' nie miałam problemu, od której historii zacząć.

Bardzo spodobał mi się pomysł na fabułę, w której wykorzystano klonowanie ludzi. Faktycznie nie jest to zbyt oryginalne, kiedy weźmie się pod uwagę, że te pomysły przewijały się nie jeden raz w książkach, czy to w filmach. Powieść czytało mi się szybko, ale były takie momenty, kiedy momentami dopadało mnie znużenie. Jednak nie trwało długo, bo książka w którymś momencie się rozkręciła. Mi osobiście bardziej podobała się część o Lirze, była bardziej ciekawsza i dynamiczna. Miałam szersze spojrzenie na klinikę w Haven, która tak mnie zaciekawiła w części o Gemmie. Za sprawą Liry mogłam przekonać się jak to wygląda od środka. Jak są traktowane repliki i jaki mają sposób myślenia. To było przykre jak ''zwyczajni'' ludzie traktowali ich przedmiotowo, odbierając jedyną radość z życia, bo są przecież niewiele warte niż mysz laboratoryjna.

Nie jest to idealna książka. Nie do końca się z nią polubiłam. Zabrakło mi jasnych wątków dotyczących ojca Gemmy. Jego wyjaśnienia, co miał wspólnego z kliniką. Nie zadowoliło mnie również zakończenie książki.

''Replika'' Lauren Oliver to historia owiana tajemnicą i intrygami. Przygody, które czekają na bohaterki są naszpikowane akcją, a niekiedy wręcz przeniesione z ekranu na kartki. Chociaż książka ma parę wad to jest warta, aby po nią sięgnąć. Nie raz potrafi trzymać w napięciu, podsyłając coraz to nowe pytania. Czytelnik ma ochotę jak najprędzej dowiedzieć się wszystkiego, ale odpowiedzi czasem brakuje. Zakończenie wprowadza niedosyt. Dlatego nie zachwyciła mnie końcówka, bo nie lubię takich zabiegów. Czułam się jak ktoś, komu dano najsmaczniejszą czekoladę świata, ale tylko po to by pomachać nią przed nosem. Tak się nie robi!

Jednak z niecierpliwością będę oczekiwać kontynuacji i mam nadzieję, że się pojawi.

To od Was zależy od której strony zaczniecie czytać książkę. Macie do wyboru Lirę lub Gemmę. Ja rozpoczęłam od Gemmy, ponieważ tak akuratnie otworzyłam książkę. Jednak nieważne, od której strony się zacznie, gdyż Lauren Oliver mnie zaskoczyła.

Gemma to dziewczyna o niskim poczuciu własnej wartości. Jest samotna i tak na dobrą sprawę nie ma przyjaciół, a o dobrych wspomnieniach ze szkoły może zapomnieć. Oczywiście rodzice też pozostawiają wiele do życzenia, ponieważ są nadopiekuńczy do granic wytrzymałości. Można zrozumieć ich troskę, ponieważ nastolatka dużo chorowała i spędzała czas w szpitalach, ale z drugiej strony... nie dziwię się, że dziewczyna postanowiła skorzystać z okazji i uciec na Florydę, ale nie wie, co tak naprawdę ta decyzja przyniesie w jej życiu. Na Florydzie poznaje Lirę, dziewczynę, która jest jej przeciwieństwem, ale czy na pewno? Czy to co odkryje będzie warte każdego ryzyka, i czy prawda, którą odkryje będzie dla niej łatwa?

Obie bohaterki – zarówno Gemma, jak i Lira to bardzo podobne do siebie dziewczyny, mimo że między nimi jest wiele różnic. Obie wzbudziły we mnie jednakową i taką samą sympatię, ponieważ każda z nich miała swoje obawy i cele. Wielkim plusem jest też przedstawienie tych bohaterek w ten sposób, ponieważ to pokazało wszystkie niedopowiedzenia, które sprawiają, że książka jest bardzo ciekawa. „Replika” w porównaniu do innych powieści Lauren Oliver napisana jest świetnym językiem, który sprawia, że książkę czyta się zdumiewająco szybko. Zakończenia można się domyślić, ale nie jest ono takie proste jakby się mogło wydawać. Ja osobiście się takiego nie spodziewałam.

Problematyka, która została poruszona w tej książce jest ciekawa. Jeszcze nie spotkałam się z wizją takiej przyszłości w książkach. Klonowanie, modyfikacja genów, to wszystko jest takie realne, a późniejsze poznanie uczuć i wydarzeń z perspektywy drugiej dziewczyny było dla mnie świetnym przeżyciem. Książka obowiązkowa dla fanów Lauren Oliver, ma niecodzienny pomysł na fabułę, który poniekąd zmusza czytelnika do rozmyślania nad tym co przeczytał. Oprócz problematyki to też pokazanie wewnętrznej walki obu bohaterek, które chciały poczuć się dobrze i szczęśliwie. Polecam i myślę, że warto przeczytać tę książkę.

[Adres usunięty]

W dzisiejszych czasach, gdy medycyna wciąż mknie naprzód, a technologia staje się coraz bardziej zaawansowana – wszystko zaczyna być możliwe.

Lira i Gemma to dwie, zupełnie różne istoty. Dzieli ich nie tylko sposób życia, miejsce zamieszkania czy charakter. Dzieli ich również RODZAJ. Jedna jest człowiekiem, druga repliką – genetycznie zmodyfikowanym klonem. Co się stanie, gdy obie na siebie wpadną? Jak zareagują na prawdę, którą świat przed nimi chował?

„Nikt nie rodził się potworem, nie czyniły tego okoliczności ani los. Potwory chciały być potworami. Tylko takie narodziny były przerażające i one ciągle, każdego dnia, zdarzały się na nowo.”

„Replika” potrafi przyciągnąć czytelnika swoją nietypową konstrukcją. Czytać ją można na wiele sposobów, ponieważ w swojej treści zawiera punkt widzenia Liry i Gemmy – dwóch głównych bohaterek. Obie te części na siebie się nakładają. ale jest to celowy zabieg. Autorka już na wstępie uprzedza, że ma to na celu ukazanie dwóch różnych spojrzeń na podobne sytuacje.

Temat przewodni powieści jest aktualny, odnajdujemy jego zastosowanie we współczesnej rzeczywistości. Nawet jeśli my udajemy, że tego nie widzimy, że tego nie wiemy – na świecie mają miejsce tak paskudne czynności jak eksperymenty na ludziach czy innych stworzeniach. W książce jest to o tyle okrutnie przedstawione, bo dotyczy tak naprawdę dzieci.

Niestety tempo akcji całkowicie psuje dobre wrażenie, jakie pozostawił po sobie sam pomysł na fabułę czy budowa. Wlecze się ona niemiłosiernie, a jedyne elementy zaskoczenia to powoli rozwiązywane zagadki. I tutaj kolejny minus – brak konsekwentności. Nie wszystko zostało jasno przedstawione, nie każdy wątek został prawidłowo rozwinięty, a co najważniejszy – zakończony.

Charaktery są ciekawie rozbudowane, ale nie będzie to zaskoczeniem, jeśli powiem, że to świat pokazany oczami Liry mnie bardziej zainteresował. Było w nim pewne nowatorstwo, ponieważ inaczej jest spojrzeć na wszystko z perspektywy dziewczynki, która nigdy w życiu nie opuściła murów kliniki na tajemniczej i odludnej wyspie. Nigdy nie uczyła się czytać, nigdy nie była przytulana, chwalona i wypuszczana do ludzi. Żyła w zamknięciu, będąc nieświadoma otaczającej ją natury i rzeczywistości. I kiedy nagle opuszcza swoje bezpieczne schronienie, zostaje zdana sama na siebie – wtedy zaczynają się prawdziwe emocje. Gemma natomiast nie wywołała we mnie żadnych uczuć. Przeszłam obok niej obojętnie i nie zaczytywałam się w jej historię tak namiętnie. Nawet jeśli ma więcej niedomówień i sekretów.

Podsumowując – pomysł ciekawy, wykonanie średnie. Gdyby nie powiewało nudą, to byłoby naprawdę dobrze. A Lauren Oliver potrafi świetnie opisywać uczucie zagubienia w wielkim świecie, tą przytłaczającą jego wielkość i smutek związany z brakiem akceptacji czy miłości.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Twórczość Lauren Oliver poznałam prawie dwa lata temu, gdy założyłam bloga. Wtedy po raz pierwszy zanim zawarłam współpracę z wydawnictwami zamówiłam paczkę. Pośród wielu książek, które z różnych powodów chciałam posiadać, a przede wszystkim przeczytać znalazła się ona - "Panika". Skradła moje serce od razu. Historia w niej zawarta wywierała na mnie dreszcz emocji, dlatego tym razem postawiłam autorce wysoką poprzeczkę, czy podołała? "Replika" - Gemma i Lira dwie na oko różne dziewczyny, dwie historie jedna naprawdę warta uwagi książką. Lauren Oliver nie zawodzi, lecz pokazuje tym, którzy w nią nie wierzyli, że jest w stanie stworzyć niebanalną powieść podczas, której przepada się na kilka dobrych godzin. Jedyny problem, jaki towarzyszył mi po sięgnięciu książki to, to od której strony powinnam zacząć.

Gemma posiada wszystko to, co każda nastolatka posiadać powinna. Dobry dom, oboje rodziców. No własnie. Ojciec Gemmy wykazuje się ogromną niechęcią w stosunku do niej. Zdaje się, że żywi do niej ogromne obrzydzenie, a wręcz nawet nienawidzi z nieznanych dla niej przyczyn. Ponad to Gemme spotykają wciąż przykre sytuacje ze strony szkolnych koleżanek uważających ją za Frankensteina. Żyje wciąż w cieniu nadopiekuńczej matki, która pragnie osłonić ją od wszelkiego zła. Lira natomiast żyje w odosobnieniu, samotnie spędza każdy dzień odkąd ośrodek, w którym przebywa opuściła jej ulubiona pani doktor. Dwie na pozór różne historie, jeden ośrodek - Heaven. Jakie tajemnice kryje ośrodek na wyspie? Co wspólnego mają ze sobą obie bohaterki? Jakie zasady praktykują ludzie przebywający i pracujący w Heaven?

Jestem pod wrażeniem pomysłu, na jaki wpadła Lauren Oliver. Pierwszy raz spotykam się z książką, która kryje w sobie dwie historie, cudowne historie. Jedynym problem było to, od której strony zacząć? Czy kolejność wpłynie na mój odbiór? Niby podobne dialogi, wydarzenia, a tak naprawdę nie miało się poczucia, że coś się powiela, nudzi. Autorka tak zgrabnie wyeksponowała pewne aspekty, że doskonale było widać znaczące różnice. Bardzo podobały mi się myśli obu bohaterek, co całkowicie tworzyło odrębne opowieści. Lauren stworzyła swój własny styl, fabułę, o której jeszcze nie czytałam w żadnej innej książce. Książka zalicza się do powieści i też za taką ją mam niby powinna trafiać w przedział młodzieżowy lub troszkę starczych odbiorców, jednak zawarte w niej tematy mogłyby spodobać się również trochę starszym.

"Potwory - tak nas nazywają. Demony.Czasami w bezsenne noce zastanawiam się, czy nie mają racji."

Lauren Oliver nie boi pisać się o ludzkiej naturze. Problemy zawarte w "Replika" to wydarzenia dziejące się coraz częściej w dzisiejszym świecie. Ludzie pragną sami osądzać i innych i decydować o ich losie. Skoro Bóg dał nam życie i nakazał byśmy przeżyli je według przykazań oraz własnego sumienia to też ON powinien nam odebrać je, gdy przyjdzie taka pora, a wszystkie zadania zapisane nam w niebie zostaną wypełnione. Ludzie dzielą innych na klasy, grupy tych lepszych i gorszych. Człowieczych i mutantów, zdrowych i chorych. Czyż nie każdy z nas w obliczu pewnych wydarzeń jest taki sam? Nie zależnie od tego, czy ma dwie nogi, czy jedną. Czy jest biedny, czy bogaty?

"Replika" mimo bycia książką przyjemną skrywa w sobie głębokie przesłanie i zachęca do zastanowienia się nad tym dokąd zmierza świat. Czy próba utożsamiania się z Bogiem nie doprowadzi do zguby setek osób? Choroba, bieda może dosiąść każdego z nas w każdej chwili, jak wtedy się zachowamy?

Jak w każdej dobrej książce młodzieżowej nie może zabraknąć wątku miłosnego, ale o tym przeczytajcie sami.. w końcu, co może się wydarzyć gdy dwa, a właściwie cztery serca napotkają się na swojej drodze?

"Nikt nie rodził się potworem , nie czyniły tego okoliczności ani los. Potwory chciały być potworami. Tylko takie narodziny były przerażające i one ciągle, każdego dnia, zdarzały się na nowo."

"Replika" Lauren Oliver polecam z całego serduszka. Trzyma w napięciu, zmusza do refleksji, a przede wszystkim nie da się przewidzieć dalszych losów czyhających na końcu opowieści. To doskonała książka młodzieżowa, powieść która opowiada o ludzkiej krzywdzie, samoakceptacji i miłości, która nie wybiera. Ja jestem zadowolona, czekam na dalsze losy, a was zachęcam. Moondrive wydając ją nie zawiodło swoich czytelników. To doskonała książka na lato.

Autor: Lauren Oliver

Tytuł: "Replika"

Wydawnictwo: moondrive

Data wydania: 5 lipca 2017 rok

Kategoria: Powieść, młodzieżówka

Moja ocena: Bardzo dobra (10/10)

ZARYS FABUŁY

Nigdy nie miała łatwo. Wiecznie schorowana, trzymana pod kloszem czujnego oka rodziców, szykanowana w szkole. Gemma, niezbyt szczęśliwa nastolatka marzy o chwili wolności, więc kiedy obiecana szansa wyjazdu przechodzi jej koło nosa, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Wykorzystując chwilę samotności, dziewczyna obiera sobie za cel tajemnicze Haven, miejsce, o którym nieraz słyszała od szepczących na jego temat rodziców. Wypatrując rozwiązania zagadki Gemma nie ma pojęcia, jak wielką tajemnicę niesie ze sobą umieszczony na wyspie ośrodek badawczy. Kiedy się dowie, już nic nie będzie takie samo…

Tymczasem po drugiej stronie muru żyje Lira. Co łączy dwie bohaterki? Co odkryją, kiedy się spotkają? Czym jest Haven i czym w końcu jest tytułowa replika?

CZYM JEST HAVEN?

Jak dla mnie, historia niezwykła, bo nigdy dotąd nie miałam kontaktu z taką treścią. A mam za sobą setki przeczytanych książek. Naznaczona pewną dawką fantastyki, choć wyraźnie dająca do myślenia. Bo pomysł przeprowadzania eksperymentów na ludziach od zawsze budził kontrowersje, a nigdy nie możemy mieć do końca pewności, czy gdzieś w podziemiach, w zamkniętym otoczeniu takie rzeczy naprawdę nie mają miejsca. Domyślacie się zatem, czym może być Haven? To właśnie świat Liry, przez długi czas pozostający dla mnie wielką zagadką (jako że zaczęłam od poznawania losów Gemmy). Niecodzienne tło powieści, budzące tym większe emocje, im więcej hipotez i niewyjaśnionych faktów z przeszłości pojawia się na jego temat. Jakby to mój brat donośnym głosem powiedział: „Ale to było dobre!”.

GEMMA vs LIRA

Chyba naturalną konsekwencją mojego sposobu czytania tej książki staje się fakt, że to z Gemmą zżyłam się o wiele bardziej, aniżeli z drugą bohaterką powieści. Paradoksalnie zaś, to Lira ma do przedstawienia znacznie mocniej intrygujący świat i to jej perspektywa okazuje się dla czytelnika tą bardziej szokującą, odkrywczą, innowacyjną. Cóż, że zabrakło w nim tej więzi. Zwyczajna, mało atrakcyjna nastolatka z ogromnym bagażem chorób oraz replika. Trzymana pod kloszem bezpieczeństwa, wychuchana dziewczyna kontra królik doświadczalny. Podoba mi się przemiana i determinacja zwyczajnej na pozór Gemmy, jej ostateczny hart ducha. Co zatem mi się nie podoba? O tym za moment.

AKCJA vs FINAŁ

Widać, że Lauren Oliver zdaje sobie sprawę z tego, iż w dzisiejszych czasach trzeba czytelnika zaskoczyć, pochwycić jego uwagę, wyróżnić się spośród masy szarości. Gdyby historia Gemmy i Liry została przedstawiona w schematyczny sposób, tj. książka miałaby jedną okładkę, a rozdziały z ich historią występowałyby po sobie naprzemiennie, być może nie okazałaby się tak fascynująca oraz inna. Niemniej jednak sam pomysł na fabułę, ten wyzbyty upiększeń i dekoracji, wystarczająco mnie przekonał. Nie mam za to stuprocentowej satysfakcji z finału. Po tak rozbudowanej akcji, po wielkiej przygodzie i kilku momentach zdziwienia spodziewałam się większego „bum”.

PODSUMOWANIE

Historia, którą czytało się szybko. Lubię styl autorki, która bardzo wiarygodnie wcieliła się rzeczywistość obu bohaterek. Popieram pomysł kreacji kontrowersyjnego środowiska, które wychodzi poza tę książkę i budzi w umyśle czytelnika niespójne myśli. Przez długi czas moje zaciekawienie nie pozwalało przestać mi czytać, choć finał, jak już wspomniałam, ostudził mój entuzjazm. Książka nie dostanie zatem najwyższej noty, a jednak uważam, że warto poświęcić jej swoją uwagę.

[Adres usunięty]

Gemma nigdy nie czuła się jak normalna nastolatka. Nie pasuje do szkolnego wzorca piękna, jest za gruba, nieśmiała, a jej rodzice prawie na nic jej nie pozwalają. Kiedy Gemma z trudem uzyskuje od nich zgodę na letni wyjazd z przyjaciółką, ojciec dziewczyny w ostatniej chwili zmienia decyzję. Załamana Gemma przypadkiem dowiaduje się, że surowość rodziców wiąże się z tajemniczym ośrodkiem naukowym Haven, z którym jej ojciec oficjalnie nie ma już nic wspólnego. Ale tylko oficjalnie, bo sekrety Haven cały czas kładą się cieniem na życiu rodziny. Gemma postanawia sprzeciwić się regułom i na własną rękę odkryć zagadkę ośrodka. Potajemnie wyrusza w podróż, która doprowadzi ją do Liry, uciekinierki z Haven. Lira, podobnie jak Gemma, nie czuje się zwyczajna. I zwyczajna nigdy nie była, bowiem Lira jest repliką - jednym z klonów, które hoduje się w ośrodku Haven. Chociaż informacja o klonowaniu ludzi wstrząśnie Gemmą, to bardziej przerażający będzie fakt, że ona i Lira mają ze sobą bardzo wiele wspólnego...  Co dokładnie? Tego dowiecie się z książki "Replika", autorstwa Lauren Oliver.

Odmienność to główny nurt "Repliki", który widać jeszcze przed otwarciem książki. Dwustronnie wydana powieść zawiera w sobie tę samą historię, opowiedzianą z perspektywy różnych bohaterek. I choć Gemmę i Lirę dzieli sposób postrzegania świata oraz doświadczenia życiowe, to obydwie dziewczyny czują się tak samo obce i tak samo zagubione w rzeczywistości, którą odkrywają. Gemma, nawykła do słuchania poleceń rodziców i pozostawania w cieniu, musi nauczyć się radzić sobie z własnym buntem i posiąść umiejętność podejmowania niezależnych decyzji. To samo tyczy się zresztą Liry, ale zadanie drugiej dziewczyny jest utrudnione - całkowicie odcięta od społeczeństwa i posiadająca niewielką wiedzę o prawdziwym świecie replika początkowo błądzi po omacku, jednak z czasem zaczyna przyswajać nowe reguły. Obydwie bohaterki będą musiały zmierzyć się także z brakiem akceptacji, ludzką dezaprobatą oraz własnymi błędnymi przekonaniami, aby w końcu zawalczyć o swoje człowieczeństwo. Lauren Oliver doskonale oddała zagubienie i stopniową zmianę dziewczyn, która choć motywowana różnymi pobudkami i przebiegająca trochę inaczej, ostatecznie prowadzi do tego samego.

Chociaż "Replika" to powieść młodzieżowa, to porusza temat, który potrafi zasiać zamęt w niejednym dorosłym umyśle. Opisywany przez Lauren Oliver problem tolerancji wskakuje na wyższy poziom, nieporównywalny z tym, z czym mamy do czynienia na co dzień. W przypadku rasizmu czy dyskryminacji płciowej możemy kierować się zasadą, że wszyscy jesteśmy ludźmi i należy nam się taki sam szacunek. Ale co jeśli druga osoba nie do końca zasługuje na miano człowieka? Jeśli nie jest nim w pełnym znaczeniu tego słowa? Jeśli tak jak Lira została stworzona jako kopia istniejącego już organizmu? Jeśli była wyhodowana, a nie spłodzona? Czy to odbiera jej człowieczeństwo? Czy pozwala na traktowanie jak rzecz? Jak coś gorszego sortu? Czy ludzie mogą dać sobie prawo do tworzenia inteligentnych istot i decydowania o ich przyszłości? Czy mogą je od siebie oddzielać, powołując się na niewidoczne gołym okiem różnice? A może tych różnic nie widać, bo po prostu ich nie ma i żyją tylko w ludzkich umysłach? Każdy czytelnik "Repliki" musi samodzielnie odpowiedzieć sobie na te pytania i tym samym wytyczyć własne zasady moralne. Zasady, które w tym przypadku pozornie nie tak łatwo ustalić, ale które przecież powinny być oczywiste.

Moment, w którym kończy się "Replika", daje nadzieję na kolejny tom tej wyjątkowej powieści. Wiele wątków zostało wyjaśnionych, wielu rzeczy się dowiadujemy, ale ostateczne losy Gemmy i Liry pozostają nieznane. Żywię głęboką nadzieję, że Lauren Oliver dokończy tę historię i jeszcze raz poruszy sumienie czytelników. Tych młodych, do których w głównej mierze skierowana jest powieść, oraz tych starszych, którzy mogą wynieść z niej wiele cennych wartości. Niezależnie od tego, ile macie lat, po "Replikę" warto sięgnąć - to książka inna niż wszystkie. :)

Witajcie w ośrodku Heaven. To najbardziej przerażające miejsce na Ziemi. To tutaj odbywają się eksperymenty na ludziach. Pracownicy dopuszczają się rzeczy sprzecznych z naturą, perwersyjnych i kontrowersyjnych czynów. To, co dzieje się w Heaven nie powinno wyjść poza jego mury, ale wkoło aż huczy od plotek. Jedni twierdzą, że w Instytucie produkują ludzi , którzy będą wykorzystywani w diabelskiej armii. Inni przeczuwają, że dzieje się coś złego, coś, co nie powinno nigdy mieć miejsca, ale nie wiedzą do końca co. A więc co się stanie jeśli ktoś dowie się o wszystkich okrucieństwach i pozna prawdę...?

"Nikt nie rodził się potworem , nie czyniły tego okoliczności ani los. Potwory chciały być potworami. Tylko takie narodziny były przerażające i one ciągle, każdego dnia, zdarzały się na nowo".

Lira wychowana w laboratorium, traktowana jak królik doświadczalny. Nigdy nie zaznała miłości, ciepła, przyjaźni. Replika. Czym były repliki? Tylko i wyłącznie ciałami. Należały do rasy ludzkiej, ale ludźmi nie można było ich nazwać. Nie wiadomo dlaczego. Przecież były zrobione z normalnych ludzi, zrodzone z nich...

Gemma to nastolatka z nadwagą, która odbiera jej pewność siebie. Wyróżniająca się na tle swoich rówieśników, widocznie od nich odstająca. Dorastająca wśród nadopiekuńczych rodziców pragnie wreszcie wyrwać się z ich nader troskliwych skrzydeł. Nie wie jeszcze, że ten akt młodzieńczego buntu doprowadzi do odkrycia prawdy, której wolałaby nie znać...

Dwie dziewczyny. Dwa inne, pozornie bliskie, a tak dalekie światy. Lira i Gemma. I tajemnice, które wywrócą życie dziewczyn do góry nogami... Tu nic nie jest pewne. Sprawdźcie sami...

Wszyscy to mówią, więc i ja nie mogę tego nie poruszyć. "Replika" to cholernie problematyczna książka. Serio. Sama zastanawiałam się z której strony ją ruszyć, by zacząć czytać. A gdy już sobie wybrałam od czego zacznę to... pojawił się kolejny problem. Czytać na zmianę, a może skończyć jedną część i zacząć drugą? Przy zakupie tej książki powinniśmy dostać instrukcję obsługi. Serio.

Treść mnie nie zachwyciła, ale nie było dramatu. Taki "Frankenstein" w wersji z przyszłości. Książka niezbyt odkrywcza i nawet zbytnio nie szokująca, ale chyba taka już jest twórczość Lauren Oliver. Przyjemna i stworzona dla rozrywki, ale nie pozostająca w pamięci na długo. Mimo to historie dziewczyn do końca owiane są aurą tajemniczości i nie wiadomo co może się wydarzyć. A Lauren Oliver, której styl pisania jest lekki i przystępny dla młodych czytelników, trzyma w napięciu do samego końca.

Podsumowując, "Replikę" uważam za dość przeciętną lekturę dla młodzieży. Nie jest to ani pierwsza ani z pewnością ostatnia książka młodzieżowa o takiej tematyce. Ale to wcale nie jest złe! Ja takie powieści lubię, ale akurat "Replika" mogłaby być nieco lepsza. Pomysł był naprawdę dobry, motyw z podzieleniem powieści na pół - ciekawy i przyciągający uwagę tych, którzy gdyby nie ten fakt, nie zwróciliby nawet na książkę uwagi. W czym więc jest problem? W tym, że powieści Lauren Oliver nie mają takiego... pazura! Tak, to doskonale podsumowuje twórczość tej autorki. Jeśli chce, by było kontrowersyjnie i pragnie poruszać trudne tematy - niech robi to od pierwszej do ostatniej strony, a nie porzuca taki pomysł w trakcie! Nie ma czego się bać, niech w końcu da z siebie wszystko i zaskoczy swoich czytelników. Z każdą powieścią jest coraz lepiej. Wierzę, że w końcu się uda.

To, co najbardziej zaskoczyło mnie, gdy wzięłam do ręki tę książkę, to jej podwójna okładka. Z czymś takim jeszcze się nie spotkałam. Wnętrze jest oryginalnie skonstruowane, że można czytać na trzy sposoby. Osobiście musiałam się zastanowić z jakiej strony "ugryźć" tę powieść. Postanowiłam zacząć od Gemmy.

Gemma to zakompleksiona dziewczyna, która od zawsze była bardzo chorowita i sporo czasu spędziła w szpitalach. Nie ma przyjaciół, szkolne koleżanki jej dokuczają, a rodzice przejawiają wobec niej nadopiekuńczość. Gdy pojawia się możliwość wyjazdu na wycieczkę na Florydę, Gemma widzi w tym szansę na oderwanie się od swoich problemów i zasmakowania życia. Niestety w ostatniej chwili rodzice zakazują jej wyjazdu. Dziewczyna podsłuchując ich rozmowę dowiaduje się o tajemniczej klinice w Heaven, która znajduje się niedaleko docelowego miejsca wycieczki. Gemma ucieka z domu, by sprawdzić o co w tym wszystkim chodzi. Będzie ryzykować swoje życie, ale czy to ryzyko się opłaci? I czy pozna wszystkie odpowiedzi na nurtujące ją pytania? Tam poznaje Lirę. Co się stanie, gdy obie staną oko w oko? Co łączy obie dziewczyny? Która z nich to człowiek, a która to klon?

"Sekret wyszedł na jaw. Była dziwolągiem i potworem. Teraz już nie miała co do tego wątpliwości."

Gemma i Lira to dwie, ale tylko z pozoru różne dziewczyny. Gemma ma rodziców, Lira nie ma nikogo. Gemma ciągle choruje, Lira obawia się, że choroba w końcu ją dopadnie. Obie można polubić, jednakże to z Gemmą bardziej się zżyłam. Obie są silne, chciałyby móc decydować o sobie samej, posmakować wolności, ale każda na swój własny sposób. Gemma na początku jawiła mi się jako osoba słaba, później pokazała, że jest silną dziewczyną, która walczy o odkrycie prawdy kosztem swojego życia.

"Zapytałaś mnie, czego chcę. Powiem ci, czego nie chcę. Nie chcę spędzić reszty życia w ten sposób, nie chcę, by ktoś mi mówił, co mam robić, co mam jeść, kiedy spać, kiedy korzystać z łazienki. Mam już dość bycia szczurem laboratoryjnym."

Natomiast drugoplanową postacią, która od pierwszej chwili wzbudziła moją sympatię był Pete. Uwielbiam jego specyficzny humor.

Pojawia się również delikatnie zarysowany wątek miłosny, a raczej dwa kiełkujące uczucia. Przyjemnie obserwowało się, jak i w jakim kierunku autorka poprowadziła tę część fabuły.

Akcja mknie bardzo szybko, po drodze pełno zaskakujących zwrotów akcji. Książka jest nieprzewidywalna, przewracając kolejne kartki, nie wiemy co się za chwilę wydarzy. Czyta się w wielkim napięciu. Zakończenie okazało się niewiarygodne, tego się nie spodziewałam.

Gdy poznałam historię Gemmy, musiałam natychmiast poznać historię Liry. I mimo, iż już wiedziałam, jak to się wszystko potoczy, zupełnie mi to nie przeszkadzało, gdyż mogłam zajrzeć do tych wydarzeń od drugiej strony. W niektórych momentach kilka scen się powtarza, ale w dalszym ciągu jest to interesujące, bo byłam ciekawa jak to wszystko wygląda z punktu widzenia Liry. A dzięki temu mogłam poznać jej myśli i odczucia. Gdybym jeszcze raz miała czytać tę książkę, pewnie zrobiłabym to w ten sam sposób. I co ważne, decydując się na Gemmę, znajdziecie więcej szczegółów i niedopowiedzeń.

Problematyka poruszana przez Lauren Olivier jest aktualna. Uważam że pomysł na fabułę to strzał w dziesiątkę. Przeraża mnie wizja przyszłości (a może to już się dzieje?), jaką przedstawiła autorka. W dzisiejszym świecie wielu naukowców modyfikuje geny i nigdy nie możemy być pewni, czy już nie powstał klon człowieka.

Tajemnice, zagadki, kłamstwa, intrygi, eksperymenty przeprowadzane po cichu, wirusy - to wszytko tworzy interesującą i emocjonalną powieść, która zaskoczy w najmniej spodziewanym momencie. "Replika" zmusza do wielu refleksji i przemyśleń, do odpowiedzenia sobie na kilka istotnych kwestii związanych z istotą człowieczeństwa i moralnością. Zastanawiające jest dla mnie to, że nie poznałam odpowiedzi na wszystkie pytania, więc może będzie ciąg dalszy tej historii... To powieść o samoakceptacji, o walce o własne ja i wolność. Książka inna niż wszystkie, świeża, oryginalna. Polecam nie tylko młodzieży, ale i starszemu czytelnikowi. Jestem pewna, że na niektóre kwestie i problemy zupełnie inaczej spojrzycie niż młodsze pokolenie.

Moja relacja z Lauren Oliver nie należy do najłatwiejszych. Czytałam jej dwie książki, zekranizowane niedawno "7 razy dziś" (którego fenomenu nie rozumiem) i "Delirium" (pierwszą część serii, której nie zamierzam kończyć), ale żadna szczególnie nie utkwiła mi w pamięci. Pomna niezbyt rewelacyjnych przeżyć związanych z lekturą jej książek, nawet nie zwróciłam uwagi na wydaną w ubiegłym roku "Panikę", przez wielu porównywaną do moich ulubionych "Igrzysk śmierci". Byłam pewna, że żadna powieść sygnowana jej nazwiskiem jeszcze długo - o ile kiedykolwiek - nie zwróci mojej uwagi. Mówią jednak, że "błądzić jest rzeczą ludzką". Znalazłam "Replikę", przeczytałam i... przepadłam.

No, pani Oliver, to w końcu jest "TO".

Jedna z nich choruje przez większość swojego życia. Druga nieustannie obawia się, że choroba w końcu ją dopadnie.

Gemma ma dom i ojca, który chyba jej nienawidzi, a na pewno nie lubi. Lira... Lira nie ma nikogo, odkąd ośrodek opuściła jej ulubiona Pani Doktor. Gemma żyje w cieniu nadopiekuńczej matki i szkolnych trendsetterek, Lira nie powinna nawet istnieć.

Każda jest inna, każda ma swoją historię i problemy. I choć się nie znają, łączy je Heaven, budząca tysiące kontrowersji klinika na wyspie.

Co robią pracujący w niej ludzie?

Dlaczego jest domem Liry?

I co wspólnego ma z nią Gemma?

Miałam problem z tą książką - i to dosłownie od samego początku ( :D ). Bo jak ją czytać? Czy poznać najpierw historię Gemmy, a później sprawdzić, co myśli Lira? A może odwrotnie, pierwsza Lira, następnie Gemma? Każda z tych opcji była obarczona ryzykiem zaspoilerowania sobie pewnych zdarzeń, dlatego też stwierdziłam, że najbezpieczniejszym wyborem będzie równoległe poznawanie historii z punktu widzenia każdej z dziewcząt. I wiecie co? Uważam, że to najlepsze rozwiązanie ;) Troszkę obawiałam się, że czytanie o - w gruncie rzeczy - tych samych zdarzeniach i śledzenie po dwa razy tych samych dialogów będzie nieco nudne, ale Oliver pięknie wybrnęła z tej, mogłoby się wydawać, patowej sytuacji. Część Liry to nie "kopiuj-wklej" z części Gemmy, to zgrabnie opowiedziana historia (albo nie, wróć, historie! ;) ), w której autorka bardzo dobrze zaznaczyła różnice między dziewczętami, w ich sposobie myślenia i wychowania. Oczywiście zdarzały się nudniejsze momenty, drobne przestoje i nic nie wnoszące wymiany zdań, ale biorąc pod uwagę mój wcześniejszy pogląd na twórczość Oliver... Jestem usatysfakcjonowana. Nawet bardzo.

Już sam pomysł na fabułę zasługuję na uwagę. Książka Lauren to teoretycznie młodzieżówka, jednak porusza boleśnie bliskie tematy, nad którymi już dawno toczą się spory i które - prędzej czy później - zdominują naszą rzeczywistość. Nieśmiało próbuje zdefiniować istotę człowieczeństwa i zastanawia się nad tym, co się stanie, gdy ludzie zapragną zabawić się w Boga. Stawia nas w ogniu pytań, na które trudno jest znaleźć gotową odpowiedź. Co decyduje o tym, ile jest się wartym? Czy można dzielić świat na ludzi i podludzi? Na tych, którzy nie powinni istnieć i na tych, którzy mają prawo o tym decydować...? I jak żyć wśród osobników opętanych manią wielkości?

Lektura "Repliki" skłania do poważnych przemyśleń, ale spokojnie, znajdziecie w niej także coś lekkiego, mogłabym nawet rzec "infantylnego" ;) . Gdy jest ona i jest on, zawsze (albo prawie zawsze :) ) pojawia się też romans. A że w "Replice" mamy dwie dziewczyny, dwie pary i cztery bijące szybko serca... To sami rozumiecie ;) Naturalnie wszystko dzieje się w tempie ekspresowym i będzie trwało wieki, ale cóż... Każdy z nas już chyba przyzwyczaił się do tempa, w jakim rozkwita miłość w książkach. Zwłaszcza jeśli mowa o nastolatkach.

"Replika" to naprawdę dobra powieść dla młodzieży. Jest budzącą grozę wizją przyszłości, która trzyma w napięciu, intryguje i porusza bardzo, BARDZO ważne kwestie. Mówi o samoakceptacji, o walce o własne ja i o tym, że nic i nikt nie powinno nas ograniczać. Że "muszę" i "nie mogę" nie istnieją, a szczęście nie jest towarem deficytowym.

Ja już to wiem i z niecierpliwością oczekuję na kolejny tom.

A Ty?