Radykalna ścieżka cudów

„Życie pełne cudów” to opowieść o pokonywaniu lęku i drodze do miłości. I w zasadzie w tym jednym zdaniu mogłabym zamknąć całą recenzję, ale wtedy nie byłabym sobą, więc…

Gabrielle Bernstein przybliża w tej pozycji całą swoją drogę duchową, którą podążała do tej pory. Od samego początku, do chwili obecnej. Opisuje wszystko z całkowitą szczerością i otwartością. Przyznaje się do swoich lęków, prawdziwego zagubienia w uzależnieniu od narkotyków, a wszystko po to, by pokazać swoją drogę do odnalezienia miłości, do cudów, spokoju i szczęścia. Uczy swoją historią, daje przykład.

„Życie pełne cudów” bazuje na historii autorki, ale też na „Kursie cudów.” Jest to bardzo popularny duchowy przewodnik, o którym ja dopiero pierwszy raz usłyszałam. Składa się z kilku części, a jego cytaty często są przytaczane i rozwijane, a może raczej tłumaczone na przykładach. Mówi o połączeniu z Duchem, wsparciu duchowego przewodnika i Ego, które za sprawą lęku próbuje oddalić nas od miłości. Przez pryzmat wiary katolickiej, możemy to przetłumaczyć na Boga, anioła stróża i szatana. Wskazówki „Kursu cudów” nie kłócą się wcale z tym, co przekazuje nam chrześcijaństwo. Sedno tkwi w odnalezieniu miłości w sobie, innych ludziach i otaczającym nas świecie. Wszyscy jesteśmy ze sobą połączeni, jesteśmy równi, a droga do Boga wiedzie przez przebaczenie, modlitwę i wiarę w przewodnictwo Ducha Świętego. Należy wyzbyć się lęku, zawierzyć Bogu swoje życie i dojrzeć w drugim człowieku światło. Jednak, żeby pokochać i wybaczyć innym, najpierw należy pokochać i wybaczyć sobie. Wszystko się zgadza, choć zostało nazwane tak, by trafić do szerszego grona odbiorców.

„Życie pełne cudów” jest pełne nauk. Może być pomocne w drodze do rozwoju duchowego, ale też pozbycia się lęku. W dużym uproszczeniu, jeśli zawierzymy boskiej mocy i podążymy za jej wskazówkami, nie mamy się czego bać, bo nie przytrafi nam się nic, czego byśmy nie potrzebowali. Nawet jeśli spotka nas jakaś trudność, ma być ona naszą nauką, która uczyni nas jeszcze silniejszymi i pełnymi miłości.

Dla postronnego czytelnika może to brzmieć trochę dziwnie. Ale czy to nie jest nasz problem? W ciągłej tej gonitwie za pieniędzmi, statusem, zaspokojeniem materialnych potrzeb, jakoś zapominamy o duchowości, o modlitwie. Zapominamy, o co w tym wszystkim chodzi, ignorujemy innych i ich ból. Nie boimy się krzywdzić, nawet niechcący, bo przecież widzimy tylko czubek własnego nosa. Ta książka ma nam przypomnieć, że nie o to chodzi, że cel naszego życia jest zupełnie inny. Mamy kochać, żyć w jasności i być szczęśliwi. Problem w tym, że się tego po prostu boimy i wybieramy przekonanie, że zupełnie na to nie zasługujemy. Zapętlamy się w przeświadczeniu, że świat jest zły, że ciągle trzeba walczyć, że musi boleć, osądzamy i chowamy urazę wobec innych, a przez to wszystko najbardziej krzywdzimy samych siebie. „Życie pełne cudów” to wskazówka, jak to zmienić.

Uważam, że nie każdy jest gotowy na tą książkę. Ja sama początkowo miałam ochotę ją odłożyć, ale im dalej zagłębiałam się w lekturze, tym więcej mądrości w niej dostrzegałam. Mnie pomogła, wiele mi przypomniała i mam nadzieję, że nie będę w tym sama. Myślę, że jeśli ktoś jest choć trochę zainteresowany duchowym rozwojem, powinien po nią sięgnąć. Jednak wybór jak zawsze jest Wasz i nie pozostaje mi nic innego, jak z Was nim zostawić.

Super książka ,warta zakupu i spędzenia nad nią czasu.

W książce "Życie pełne cudów. Pokonaj lęk i codziennie kochaj siebie", autorka dzieli się z czytelnikiem swoją historią. Pokazuje, że nie ważne jak nisko upadniemy, w każdym momencie możemy zacząć się wspinać w górę i rozwijać duchowo. Gabrielle Bernstein dzieli się z czytelnikiem wszystkim, nawet najbardziej trudnymi chwilami z jej życia i jej sposobem myślenia w tamtym czasie. W ten sposób pokazuje, co można zrobić, aby zmienić swoje myślenie, a równocześnie swoje całe życie.

W swojej książce "Życie pełne cudów", Gabrielle nawiązuje do kursu cudów. Nigdy wcześniej o nim nie słyszałam, ale z kontekstu całej książki można wywnioskować, że jest popularny w USA. Autorka wzoruje się na nim i stara przedstawić, jak pomógł w jej rozwoju.

Książkę czytało mi się dobrze. W moim odczuciu David R. Hawkins przedstawia nam szeroki kontekst zagadnienia, zaś Gabrielle Bernstein skupia się raczej na samym wyjściu ze stanu, w którym jesteśmy - w jej przypadku ze stanu lęku.

Generalnie książka jest warta przeczytania, zarówno przez osoby, które nigdy nie spotkały się z zagadnieniem, jak również przez takie, które są już zaznajomione z tematem rozwoju duchowego. Warto po nią sięgnąć już dla samego faktu, że autorka pokazuje, że na rozwój nigdy nie jest za późno. Udowadnia, że każdy może zacząć wzrastać już teraz.

Gabrielle Bernstein to znana amerykańska autorka publikacji o drodze do szczęścia i propagatorka przemian. Jako moda kobieta chłonęła świat nowojorskiego życia, obecnie pomagając innym młodym ludziom odnaleźć swoją drogę do zmian w życiu. W poradniku, który właśnie ukazał się na polskim rynku wydawniczym postanowiła wyjaśnić co się dzieje w życiu człowieka, kiedy to jego myśleniem zaczyna rządzić strach oraz jak rozpoznać i wykorzenić niewłaściwe wzorce zachowań będące najczęściej blokadą dla szczęścia i miłości. Autorka w poradniku Życie pełne cudów postanowiła pokazać czytelnikom na podstawie swojej własnej drogi, że zasady którymi się kieruje przynoszą oczekiwany skutek. Zwraca uwagę, że w naszej życiowej podróży i przemianie nas samych najtrudniejszy jest zawsze początek, ponieważ oznacza porzucenie tego co znane, komfortowe na rzecz tego co mamy dopiero zarysowane na horyzoncie i do czego zmierzamy. Pokazuje, że największym hamulcem we wprowadzaniu zmian jest właśnie lęk paraliżujący ludzi przed zrobieniem często nawet najmniejszego kroku. Autorka swoją przemianę rozpoczęła z pomocą „Kursu cudów” Helen Schucman, a w samej książce znajdziemy sporo odniesień właśnie do tej wielce inspirującej dla Gabrielle pozycji.

Z racji tego, iż ostatnio coraz częściej skupiam się na własnym rozwoju, wprowadzaniu zmian w sobie i w moim życiu z chęcią i ciekawością sięgnęłam po tę pozycję. Niestety muszę przyznać, że nie udało mi się nawiązać nici porozumienia z autorką. Rozumiem jej sposób myślenia, wyraźnie widziałam zarysowane przez nią ścieżki postępowania. Niestety stałe odnoszenie się do Kursu cudów, którego nie miałam okazji zgłębić tak naprawdę przeszkadzało mi w odbiorze treści. Po drugie zbyt długie wstępy zamiast skupienie się na głębokiej analizie przemiany samej autorki, sprawiały iż nie treść się bardzo dłużyła. Czy polecam? Miałam okazję sięgnąć po lepsze dla mnie w odbiorze książki poruszające taką tematykę, ale tak naprawdę każdy powinien dokonać wyboru samodzielnie.