Rada smoków. Srebrny smok. Tom 2

Dzięki wydawnictwu Agora córka moja miała przyjemność przeczytać drugą część opowieści o Matyldzie i smokach.

Zdecydowanie książki należy czytać w odpowiedniej kolejności. Część druga jest samodzielna opowieścią, a jednak bez pierwszej części nie byłoby tej magii i wyobraźni. Po mitach i legendach z pierwszej części, to przenosimy się w świat "akcji". Matylda wyrusza na rejs pełen przygód , aby odnaleźć dziadka i uczestniczyć w Radzie Smoków.

Tyle emocji, wzruszeń i porywów nie widziałam dawno u czytającego dziecka.

Do tego piękne ilustracje, barwne wydanie , co sprawia, że książeczka jest przyjemniejsza w czytaniu i wciąga młodego czytelnika.

książeczka przeczytana przez córkę w dwa wieczory, wciągnęła ja na całego.

Nie ukrywa iż czeka na 3 cześć !

Rok temu za sprawą pierwszej części przeniosłam się w świat, w którym marzeniem dwunastoletniej Matyldy jest spotkać smoka. Nawet była dość blisko wyjazdu do Japonii, gdzie liczyła spełnić to marzenie. Nieoczekiwanie zamiast do Japonii trafiła na wakacje do dziadka, który wcześniej widział ją tylko raz. Dziadek Matyldy mieszka na wyspie, która nierozerwalnie jest z nim związana i dziewczynka odkrywa, że na wyspie jest wiele „smoczych” znaków.

Czyżby smoki były bliżej niż myślała? 🐉

Pamiętam jak „czepiałam” się 😂 pierwszej części, że była za krótka i pozostawiła mnie z pytaniami bez odpowiedzi. Dostając drugą część mogę napisać, że nadal mi za mało, ale przynajmniej dostałam odpowiedzi, a to już bardzo dużo. 😆

Ta część jest bardziej fantastyczna pod względem fabularnym od poprzedniej i smoki przestają być tylko sferą domysłów, a odgrywają kluczową rolę w książce. Autorka w umiejętny sposób za pomocą bajki wprowadza młodego czytelnika w problemy dotyczące zagrożenia środowiska naturalnego, z którymi ma poradzić sobie rada smoków. Stawia na czele dwie dwunastolatki, które mając wsparcie dorosłych podejmują się same wyprawy w celu ratunku wyspy. Podoba mi się, że nie zawsze wszystko idzie zgodnie z planem i wypływa z tego przesłanie radzenia sobie w trudniejszych chwilach. Motyw, na który też zwróciłam uwagę to ukazanie wiary we własne możliwości i przekazanie sterów młodszemu pokoleniu.

Ta część jest bardziej zamknięta od poprzedniej, chociaż nadal jestem ciekawa co może się przytrafić mieszkańcom wyspy. Książka jest ubogacona ilustracjami autorstwa Marcina Minora, których ja jestem fanką. Bawiłam się bardzo dobrze, ale jak tak pomyślę to pierwsza część podoba mi się ciutkę bardziej stąd jedna gwiazdka mniej, chociaż uważam, że to bardzo dobra kontynuacja.