Przystań dla jej serca

Na wstępie dziękuję Wydawnictwu Dreams za przesłanie darmowego egzemplarza do recenzji. Susan Anne Mason należy do grona moich ulubionych autorów, w szczególności Jej cykl Kanadyjskie wyprawy. Zatem, jak tylko przeczytałam zapowiedź nowego cyklu – Światło odkupienia – zapragnęłam się z nim zapoznać.

Pierwszą książką z tej serii jest recenzowana przeze mnie pozycja „Przystań dla jej serca”. Według mnie jest bardzo dobrze napisany, emocjonujący, wciągający i pouczający romans historyczny, od pierwszej do ostatniej strony. Jak sama Autorka wspomniała na wstępie, historia głównej bohaterki nawiązuje do prawdziwych wydarzeń – życie Velmy Demerson i jej uwięzienie za pozamałżeńską ciążę.

O czym jest ta powieść? Postaram się krótko przedstawić jej główny zarys, zachęcający do przeczytania i wyciągnięcia własnych wniosków. Przedstawia ona młodą kobietę, Olivię Rosetti, która zostaje wysłana do więzienia przez własnego ojca, ponieważ posiada nieślubne dziecko. Po wyjściu z kobiecego poprawczaka w Toronto, gdzie była maltretowana i oddzielona od własnego dziecka, w roku 1941, Olivia Rosetti pragnie wrócić do normalności i zapomnieć o okropnościach, które tam doznała. Niestety zarówno rodzina nie chce jej wybaczyć, jak i pracodawcy obawiają się jej zatrudnienia. Staje się zdesperowana i bezdomna. Przypadkowo spotyka zamożną wdowę Ruth Bennington, z którą łączy ją bolesna przeszłość. Wspólnie postanawiają otworzyć dom położniczy dla kobiet z problemami. Niestety pojawiają się przeszkody. Jedną z tych przeszkód jest grecki wdowiec Darius Reed, który stara się zapewnić swojej córce Sofii dobre życie. Jest gotów zajść daleko w tym celu. Z polecenia swojego pracodawcy ma przekonać Ruth do sprzedaży tego miejsca. Ale kiedy Darius spotyka Olivię, sprawy zaczynają się komplikować. Czy miłość okaże się silniejsza niż uprzedzenia i błędy przeszłości? Czy sekrety Olivii zniszczą szansę na ich wspólną przyszłość? Autorka świetnie pokazała istnienie nadziei na przebaczenie i drugą szansę, niezależnie od ścieżki życiowej bohatera, jednocześnie dając jasno do zrozumienia, że czasami trzeba ponosić konsekwencje swoim czynów. Czytanie tej książki to ucieczka w bolesną, trudną, piękną i pełną miłości podróż, której nie można przegapić. Zakończenie jest zamknięte, ale szczęśliwe dla Olivii i Dariusa.

Jest to godna polecenia pozycja, w szczególności dla osób lubiących połączenie powieści historycznej z elementami uroczego romansu. Osobiście, nie mogę się doczekać drugiej części tego cyklu i liczę, że Wydawnictwo zdecyduje się ją wydać w najbliższym czasie.

Olivia po dwóch latach oddzyskuje wolność po odsiadce w zakładzie poprawczym dla kobiet w Toronto. Dziewczyna nie ma się gdzie udać, pomoc oferuje jej zamężna wdowa Ruth Bennington. Podobna przeszłość sprawia, że kobiety tworzą dom pomocy dla samotnych matek, jednak pojawia się ktoś, kto za wszelką cenę chce zmusić Ruth do sprzedaży posiadłości pod inwestycje.

Olivia ma niezwykle dobre serce i jest inteligentną kobietą, która pomimo swojego młodego wieku zostawiła już za sobą bolesną przeszłość o której nie jest w stanie zapomnieć i uwierzcie mi, nikt nie jest w stanie tyle udźwignąć i jeszcze mieć siłę walki co ona. Dziewczyna wierzy, że w każdym człowieku jest choć odrobina dobra i każdego można "naprawić", wszyscy zasługujemy na pomoc i przebaczenie. Olivia także jest zaparta i walczy o swoje, nigdy się nie poddaje, a w tym wszystkim ma wsparcie Ruth z którą szybko się zaprzyjaźniła. Dobrze, że kobiety mają siebie nawzajem, są bohaterkami, które się uwielbia i kibicuje im z całego serducha.

Poznajemy także Dariusa, który szybko został wdowcem i stara się zapewnić swojej córeczce godne życie. Również jest bohaterem, którego obdarzyłam sympatią, choć na początku odgrywa czarną rolę. Widać, że jest mężczyzną zagubionym i przy tym zdeterminowanym, jednak skromna Olivia odmieni także jego życie.

"Przystań dla jej serca" to przede wszystkim ciepła, ale i poruszająca historia, która pokazuje życie w zupełnie innym świetle, niż znamy, daje sporo do myślenia. Nigdy nie widziałam tyle bólu i cierpienia, a przy tym jeszcze takiej chęci do życia. Nie ma szans, żeby przy tej pozycji zabrakło łez, pióro autorki jest niesamowite i wzruszające, wciąga już od pierwszej strony i trzyma w napięciu do ostatniej. Autorka do napisania tej książki zainspirowała się niepokojącą historią Velmy Demerson, wcześniej nie miałam możliwości poznania podobnej historii w której powstaje dom dla samotnych matek. ZDECYDOWANIE POLECAM