Przysiega wierności. Maska. Tom 3

Popkulturowy Kociołek:

Album rozpoczyna się od dawki mocnej i drastycznej treści. Obserwujemy, jak pewna rodzina zastępcza znęca się nad swoimi podopiecznymi. Nagle na ratunek dzieci przychodzi użytkownik Maski, który w dość krwawy sposób rozwiązuje ten problem. Później… później jest jeszcze bardziej szalenie, jeszcze bardziej widowiskowo, jeszcze bardziej humorystycznie i jeszcze bardziej niepoprawnie politycznie. Jeśli więc ktoś jest osobą o słabych nerwach, stroni od wyrazistej przemocy i treści mogących powodować przyspieszone bicie serca, to raczej odradzam sięgać po ten album (zresztą jak po całą serię). Jeżeli jednak ma ktoś już za sobą lekturę wcześniej wydanych tomów (co wcale nie jest wymagane, aby móc sięgnąć po ten tytuł), to zasiadając do lektury tytułu, poczuje się jak w domu. Cantwell w swoim scenariuszu nie stroni od wyraźnych inspiracji czerpanych z oryginału, tak aby pozornie chaotyczna opowieść z każdym kolejnym kadrem nabierała głębi i przysłowiowych rumieńców (od częstych wybuchów śmiechu). Na łamach komiksu pojawiają się również znane fanom serii postacie, które mają tutaj swoje pięć minut.

Nie wszystko jest jednak perfekcyjne i jak zostało to już wspomniane, album ma swoje wady. Najbardziej problematyczny jest tutaj wątek „polityczny”, z którego przebijają się wyraźne sympatie autora. Stara się on to robić oczywiście w sposób wyraźnie prześmiewczy, ale niektóre żarty niekoniecznie będą musiały każdemu pasować. Odrobinę można również ponarzekać na kilka nadmiernie i niepotrzebnie przegadanych scen, na całe szczęście nie ma tego zbyt dużo.

GREEN STATES OF AMERICA

„Maska” powraca. Znów. Trzeci tom przygód zielonej gęby to jedynie czteroczęściowa miniseria, która w oryginale była wielkim powrotem do głównej opowieści po dwóch dekadach przerwy. Miniseria dobra, mroczniejsza i poważniejsza, a przy okazji i brutalniejsza od tego co znamy, ale jednak przypominająca nam za co „Maskę” się kocha. Albo nienawidzi.

Wydawało się, że maska przepadała lata temu, zakopana w piwnicy. Spokój wrócił, psychol zniknął, ludzie niemal zapomnieli o tym wszystkim i… I, jak to w życiu bywa, zło wraca, a szalony morderca nie tylko zaścieła trupami ulice, ale i… pcha się do polityki! Czym tym razem zakończy się cały ten cyrk?

Różne źródła różnie klasyfikują przygody Maski. Jedni do kanonu – czy może bardziej serii głównej – zaliczają „Przysięgę wierności”, jednocześnie „World Tour” z poprzedniego tomu – jak i kilka krótkich historyjek – już nie, inni uważają, że jest dokładnie na odwrót. Znaczenia to nie ma, bo świat Maski jest bogaty i pełen różnych historii, od dziecięcych („Itty Bitty Mask”) czy crossoverów. I tych ostatnich w sumie żal mi najbardziej, bo przydałby się dla nich omnibus taki, jak te. Zresztą jeden z nich, „Lobo/Maska” kiedyś czytać mogliśmy i był to świetny komiks, a przecież seria ma w zanadrzu jeszcze np. „Joker/Mask” czy „Grifter and the Mask” (wspólna przygoda z członkiem nieco zapomnianego już składu herosów z „WildC.A.T.s”) i szkoda byłoby tego nie wydać.

Ale dość skupiania się na tym, czego nie mamy. Lepiej skupić się na rzeczy, która trafiła w nasze ręce, a trafił komiks dobry. Dobre uzupełnienie poprzednich części i coś, co ma szansę wpaść Wam w oko jeśli poprzednie jednak Wam nie podeszły. Owszem kontynuuje opowieść tam, gdzie dwie dekady wcześniej pozostawiła ją poprzednia kanoniczna fabuła (a Polsce, na szczęście, było to tylko pół roku przerwy), ale to też niezależna fabuła, w sam raz do szybkiego wejścia w ten świat. Świat akcji, satyry, absurdu, lejącej się krwi i szaleństwa, za którym czasem kryje się nieco więc, chociaż nie aż tyle, ile by mogło.

„Przysięga wierności” w oryginale wydana został niemalże dopiero co, bo ledwie dwa lata temu. Tak mniej więcej. Poprzednie tomy serwowały nam historie z lat 90., ta przeskakuje w czasie i zyskuje na nowoczesności. Graficznie jest bardziej brudna i realistyczna, kolorystycznie bardziej złożona, mi to pasuje, choć wiem, że nie każdego kupi, bo „Maska” to cartoon i slapstick, a ta jest po prostu inna.

Inna, ale dobra i jak polecałem poprzednie tomy, tak polecam i ten. Bawiłem się dobrze, fajnie, że rzecz ukazała się po polsku, gdzie kojarzona dotąd była niemal wyłącznie ze słabym filmem sprzed lat, ale nadal mam nadzieję, że to nie będzie jednak koniec i te wspomniane przeze mnie crossovery się pojawią. Bo są tego warte. No i byłby z tego całkiem opasły tomik.